Sukta 167

Mantra 1

सहस्रं त इन्द्रोतयो नः सहस्रमिषो हरिवो गूर्ततमाः । सहस्रं रायो मादयध्यै सहस्रिण उप नो यन्तु वाजाः ॥

ಓ ಇಂದ್ರನೇ! ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸಹಾಯಗಳು ಸಾವಿರ; ಓ ಹರಿವಃ (ಕಂದು ಅಶ್ವಗಳ ಅಧಿಪತಿ), ನಿನ್ನ ಪೋಷಣೆಗಳೂ ಸಾವಿರ—ಆಹ್ವಾನಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸುಕ, ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಆನಂದದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಂಪತ್ತುಗಳು ಸಾವಿರ, ನಮ್ಮ ಉಲ್ಲಾಸಕ್ಕಾಗಿ; ಸಾವಿರಪಟ್ಟು ಸಾಧನಶಕ್ತಿಗಳು (ವಾಜಾಃ) ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಲಿ.

Mantra 2

आ नोऽवोभिर्मरुतो यान्त्वच्छा ज्येष्ठेभिर्वा बृहद्दिवैः सुमायाः । अध यदेषां नियुतः परमाः समुद्रस्य चिद्धनयन्त पारे ॥

ಓ ಮರುತಗಳೇ! ನಿಮ್ಮ ಸಹಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿರಿ—ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಮಹಾ-ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಸುಕೌಶಲ್ಯಯುತ (ಸುಮಾಯಾಃ)ವರೊಂದಿಗೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಪರಮ ನಿಯುತಃ (ಯುಕ್ತ ಶಕ್ತಿಗಳು) ಸಮುದ್ರದ ಆಚೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿಯೂ ಧನ/ವಿಜಯವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವಾಗ, ಅವರ ಬಲ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಬಲವೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ತಲುಪಲಿ.

Mantra 3

मिम्यक्ष येषु सुधिता घृताची हिरण्यनिर्णिगुपरा न ऋष्टिः । गुहा चरन्ती मनुषो न योषा सभावती विदथ्येव सं वाक् ॥

ಯಾರಲ್ಲಿ ಸುಸ್ಥಾಪಿತ, ಘೃತ-ದೀಪ್ತ ಶಕ್ತಿ ಮಿನುಗುತ್ತದೆ—ಸುವರ್ಣ ಛಾಯೆಯುಳ್ಳ, ಮೇಲ್ದಾರಿಯ ಭಾಲೆಯಂತೆ; ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವುದು, ಪುರುಷರ ನಡುವೆ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ—ಅವರ ವಾಣಿ ಸಭಾ-ವಹನವಾಗಿ, ವಿಧಥ್ಯ (ವಿಧಿ-ಸಭೆ)ಯಂತೆ, ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 4

परा शुभ्रा अयासो यव्या साधारण्येव मरुतो मिमिक्षुः । न रोदसी अप नुदन्त घोरा जुषन्त वृधं सख्याय देवाः ॥

ದೂರವರೆಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಅಶ್ರಾಂತ, ಸದಾ ಯೌವನವಂತ—ಮರುತರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು (ರೋದಸಿ) ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ; ಭಯಂಕರರಾದರೂ ದೇವರುಗಳು ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ವೃದ್ಧಿ (ವೃಧ)ಯಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 5

जोषद्यदीमसुर्या सचध्यै विषितस्तुका रोदसी नृमणाः । आ सूर्येव विधतो रथं गात्त्वेषप्रतीका नभसो नेत्या ॥

ಅಧಿಪತ್ಯಶಕ್ತಿ (ಅಸುರ್ಯಾ) ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಲು ಒಪ್ಪಿದಾಗ, ಪುರುಷಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಶಿಖೆಯುಳ್ಳ ರೋದಸಿ—ಎರಡು ಲೋಕಗಳು—ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಅದು ಉಪಾಸಕನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ—ಜ್ವಲಂತ ರೂಪದಿಂದ—ಆಕಾಶದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ.

Mantra 6

आस्थापयन्त युवतिं युवानः शुभे निमिश्लां विदथेषु पज्राम् । अर्को यद्वो मरुतो हविष्मान्गायद्गाथं सुतसोमो दुवस्यन् ॥

ಯುವಕರು ಯೌವತಿಯನ್ನು—ಶುಭ್ರ, ಕ್ಷಿಪ್ರ—ವಿಧಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓ ಮರುತರೇ, ಅರ್ಕ (ಸ್ತುತಿಗೀತೆ) ಹವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಿಮಗಾಗಿ ಹಾಡುವಾಗ, ಪಿಷಿತ ಸೋಮ ಸೇವಾಭಾವದಿಂದ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡುವಾಗ—ಆಗ ಶಕ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗುತ್ತವೆ.

Mantra 7

प्र तं विवक्मि वक्म्यो य एषां मरुतां महिमा सत्यो अस्ति । सचा यदीं वृषमणा अहंयुः स्थिरा चिज्जनीर्वहते सुभागाः ॥

ನಾನು ಆ ಪರಮವನ್ನು ಉಚ್ಚಾರಣೆಗೆ ಮುಂದಿಡುತ್ತೇನೆ—ನಿಜವಾಗಿ ವಚನೀಯ, ಉಚ್ಚಾರ್ಯ—ಈ ಮರುತಗಳ ಮಹಿಮೆಯ ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿರುವವನು. ಅವನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದಾಗ, ವೃಷಭ-ಮನಸ್ಸಿನ, ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಶಕ್ತಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತು, ಅವುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಪಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸುಭಾಗ್ಯವಂತರಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 8

पान्ति मित्रावरुणाववद्याच्चयत ईमर्यमो अप्रशस्तान् । उत च्यवन्ते अच्युता ध्रुवाणि वावृध ईं मरुतो दातिवारः ॥

ಮಿತ್ರ-ವರುಣರು ಅವರನ್ನು ದೋಷದಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆರ್ಯಮನ್ ಅವರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ—ನಿಂದಾರಹಿತರನ್ನು, ಅಪ್ರಶಸ್ತರನ್ನು. ಅಚಲವಾದ ಧ್ರುವ ವಸ್ತುಗಳೂ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ; ಮರುತರು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ, ದಾನದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧರು.

Mantra 9

नही नु वो मरुतो अन्त्यस्मे आरात्ताच्चिच्छवसो अन्तमापुः । ते धृष्णुना शवसा शूशुवांसोऽर्णो न द्वेषो धृषता परि ष्ठुः ॥

ಹೇ ಮರುತರೆ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಬಂದಿಲ್ಲ—ದೂರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ. ಧೃಷ್ಟಿಯಾದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೀಕ್ಷ್ಣರಾದ ನೀವು, ವೈರವನ್ನೊಂದು ಅಡ್ಡಿಯ ಸುತ್ತ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತು, ಅದನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.

Mantra 10

वयमद्येन्द्रस्य प्रेष्ठा वयं श्वो वोचेमहि समर्ये । वयं पुरा महि च नो अनु द्यून्तन्न ऋभुक्षा नरामनु ष्यात् ॥

ಇಂದು ನಾವು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರು; ನಾಳೆಯೂ ಸಮರ-ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಾವು ಘೋಷಿಸುವೆವು. ಹಿಂದೆಯೂ ನಾವು ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದೆವು; ದಿನಗಳೆಲ್ಲ ನಮ್ಮಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಿರಲಿ—ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೃಢ-ರೂಪಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿ (ಋಭುಕ್ಷ)ಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅದು ನಮ್ಮದಾಗಲಿ.

Mantra 11

एष वः स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ಓ ಮರುತರೆ, ಇದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ತೋತ್ರ; ಇದು ಮಾನ್ಯನಾದ ಪ್ರೇರಕ ಕವಿಯ ವಾಣಿ. ಇದರ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಬನ್ನಿರಿ; ಶೀಘ್ರವೂ ದೀರ್ಘವೂ ದಾನಮಾಡುವ ಈ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಬಲವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳೋಣ.