Sukta 22

Mantra 1

एते सोमास आशवो रथा इव प्र वाजिनः । सर्गाः सृष्टा अहेषत ॥

இச் சோமங்கள் ஆஷு (வேகமானவை); ரதங்களைப் போல முன்னே பாய்கின்றன—வாஜின் (வலிமை-நிறைவு) தாங்கிகள். ஸர்க (ஓடைகள்/தாரைகள்) விடுபட்டு முழங்கியபடி பெருக்கெடுத்தன.

Mantra 2

एते वाता इवोरवः पर्जन्यस्येव वृष्टयः । अग्नेरिव भ्रमा वृथा ॥

இவை (ஸோமரஸங்கள்) காற்றைப் போல விரிந்த முழக்கத்துடன் இயங்குகின்றன; பர்ஜன்யனின் மழைபோல் தாரைகளாய் பொழிகின்றன; அக்கினியின் சுழலும் ஜ்வாலைகளைப் போல வட்டமிட்டு சுற்றுகின்றன—சோம்பலைச் சிதறடித்து, மூடப்பட்டதை உடைத்து திறக்கின்றன.

Mantra 3

एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । विपा व्यानशुर्धियः ॥

இவை தூய்மையடைந்த, விபஶ்சித்—தெளிவாகக் காண்பவை—ஸோமங்கள்; ததி-ஆஶிர (தயிர் கலந்தவை) ஆகி, ஊக்கமுற்ற ‘தீ’களை விரிவாக அடைந்துள்ளன; இவை விபா—ரிஷி-சக்திகளாய்—நடந்து, அறிவை பல திசைகளில் திறக்கின்றன.

Mantra 5

एते पृष्ठानि रोदसोर्विप्रयन्तो व्यानशुः । उतेदमुत्तमं रजः ॥

இவை விப்ரர்—ஊக்கமுற்ற ரிஷிகள்—போல் இயங்கி, இரு உலகங்களின் (ரோதஸீ) முதுகுகள்—உயர்ந்த சிகரங்கள்—வரை விரிவாக அடைந்துள்ளன; மேலும் இந்த உத்தம ரஜஸ்—பரம ஒளிமயமான உலகம், உச்சப் பரப்பு—அதையும் அடைந்துள்ளன.

Mantra 7

त्वं सोम पणिभ्य आ वसु गव्यानि धारयः । ततं तन्तुमचिक्रदः ॥

ஓ சோமா! நீ பாணிகளிடமிருந்து கவ்யாணி—பசுச் செல்வம்/ஒளிரும் கதிர்களின் செல்வம்—மீட்டுக் கொண்டு வந்து உறுதியாகத் தாங்குகிறாய். நீ விரிக்கப்பட்ட தந்துவை உறுதியாக நிலைநிறுத்தினாய்.