Sukta 13

Mantra 1

इन्द्रः सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीत उक्थ्यम् । विदे वृधस्य दक्षसो महान्हि षः ॥

இந்திரன், சுரந்த (சுத) சோமங்களில், உக்த்ய (ஸ்தோத்திரத்திற்குத் தகுந்த) க்ரது—யாக-இச்சை/சங்கல்ப-வலிமை—யைத் தூய்மையாக்கி தெளிவாக்குகிறான்; ஏனெனில் வளர்ப்பவனின் தக்ஷ (திறன்) மற்றும் வலிமையால் அவன் அறிகிறான்—அவன் மகான்.

Mantra 2

स प्रथमे व्योमनि देवानां सदने वृधः । सुपारः सुश्रवस्तमः समप्सुजित् ॥

அவர்—வளர்ப்பவன்—முதல் விரிந்த வ்யோமத்தில், தேவர்களின் ஸதனத்தில் அமர்ந்துள்ளார். அவர் ஸு-பாரः (நன்கு கடத்திச் செல்லும்), ஸு-ஶ்ரவஸ்தமः (உண்மைச் செவியறிவும் புகழும் மிகுந்தவன்); மேலும் அப்ஸு-ஜித்—ஆபஸ், அதாவது உள்ளார்ந்த நீர்/அவசேதன ஆழங்களிலும் வெற்றி பெறுபவன்.

Mantra 3

तमह्वे वाजसातय इन्द्रं भराय शुष्मिणम् । भवा नः सुम्ने अन्तमः सखा वृधे ॥

அவரையே நான் அழைக்கிறேன்—இந்திரனை, அந்த ஶுஷ்மிணம் (வல-தேஜஸால் நிறைந்தவனை)—வாஜஸாதய, அதாவது வல-செல்வத்தின் வெற்றிக்காகவும், எங்கள் பாரத்தைத் தாங்குவதற்காகவும். உன் ஸும்ன (அருள்-இன்பம்) இல் எங்களுக்கு மிக அருகிய நண்பனாகு; எங்கள் வளர்ச்சியை வளர்க்கும் சഖாவாகு.

Mantra 4

इयं त इन्द्र गिर्वणो रातिः क्षरति सुन्वतः । मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि ॥

ஓ கீர்வண (பாடல்-ஸ்துதியால் போற்றப்படுபவன்) இந்திரா, உன் இந்த ராதி—தானம்—ஸுன்வதঃ (ஸோமத்தைப் பிழியும் யஜமானன்) காகப் பாய்கிறது. இந்த பர்ஹிஷ் (யாக-ஆசனம்) மீது மந்தானோ—மகிழ்ந்து—நீ முழு வெளிப்பாட்டில் ஒளிர்ந்து விளங்குகிறாய்.

Mantra 5

नूनं तदिन्द्र दद्धि नो यत्त्वा सुन्वन्त ईमहे । रयिं नश्चित्रमा भरा स्वर्विदम् ॥

இந்திரனே! இப்போது நிச்சயமாக, நாம் சோமத்தைப் பிழிந்து உன்னை நாடி வேண்டுவது எதுவோ அதையே எங்களுக்கு அருள்வாயாக. பல்வகை வடிவமுடைய, விசித்திரமான ரயி—சுவர்வித், ஒளியை வெல்லும், சுவர்க்கத்தை கண்டறியும் செல்வத்தை எங்களிடம் கொண்டு வா.

Mantra 6

स्तोता यत्ते विचर्षणिरतिप्रशर्धयद्गिरः । वया इवानु रोहते जुषन्त यत् ॥

மனிதரையும் அவர்களின் செயல்களையும் காணும் விசர்ஷணியே! பாடகர் உனக்காகப் புகழ்க் கீதங்களைத் தடையை மீறி எழும்பச் செய்கிறபோது, நீ அவற்றை ஏற்று இன்புறும் வேளையில், அவை உன்னைத் தொடர்ந்து பறக்கும் பறவைகளைப் போல உயர்ந்து செல்கின்றன.

Mantra 7

प्रत्नवज्जनया गिरः शृणुधी जरितुर्हवम् । मदेमदे ववक्षिथा सुकृत्वने ॥

பழம்போல் (ப்ரத்னவத்) ஊக்கமுற்ற வாக்குகளை மீண்டும் எழுப்புவாயாக; ஜரிதா (பாடகர்) விடுக்கும் ஹவத்தை கேள். மதே-மதே நீ சுக்ருத்வனே—நல்ல, நேர்மையான செயலைச் செய்பவனுக்காக—மேலும் மேலும் வலிமை பெறுகிறாய்.

Mantra 8

क्रीळन्त्यस्य सूनृता आपो न प्रवता यतीः । अया धिया य उच्यते पतिर्दिवः ॥

அவனுடைய ‘ஸூந்ருதா’—உண்மையும் ஒளியும் நிறைந்த வாக்கு—சரிவில் வேகமாய் ஓடும் நீரைப் போல விளையாடி ஓடுகிறது. இவ்விழித்த ‘தியா’வினாலே அவன் ‘திவः பதி’—வானத்தின் அதிபதி—என்று உரைக்கப்படுகிறான்.

Mantra 9

उतो पतिर्य उच्यते कृष्टीनामेक इद्वशी । नमोवृधैरवस्युभिः सुते रण ॥

மேலும், ஜனங்களின் ஒரே வசியான ‘பதி’ என்று அழைக்கப்படுபவன்—நமஸால் வளர்ந்து அவஸ்யாவை நாடும் பக்தர்களால்—ஹே (இந்திர), சுத சோமத்தில் இங்கே மகிழ்வாயாக.

Mantra 10

स्तुहि श्रुतं विपश्चितं हरी यस्य प्रसक्षिणा । गन्तारा दाशुषो गृहं नमस्विनः ॥

‘ஸ்ருத’—புகழ்பெற்ற—‘விபஶ்சித்’—விரிந்த அறிவுடைய—அவனைப் புகழ்வாயாக; அவனுடைய ‘ஹரீ’ (இரு ஹரித அசுவங்கள்/சக்திகள்) வலிமையுடன் அவனை முன்னே தாங்கிச் செல்கின்றன. அவை நமஸ்வின்—வணக்கமிகு—தானம் செய்பவனின், யஜமானனின் இல்லத்துக்கு வருகின்றன.

Mantra 11

तूतुजानो महेमतेऽश्वेभिः प्रुषितप्सुभिः । आ याहि यज्ञमाशुभिः शमिद्धि ते ॥

ஓ தூதுஜான (வேகமிகு) இந்திரா! மாபெரும் அளவு/மகிமைக்காக, பனித்துளி-ஒளியால் பிரகாசிக்கும், வெப்பம் ஒளிரும் குதிரைகளுடன்—விரைவாக யஜ்ஞத்துக்கு வா; இது உன் ஶமம் (அமைதி) மற்றும் ஸித்திக்காகவே.

Mantra 12

इन्द्र शविष्ठ सत्पते रयिं गृणत्सु धारय । श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनम् ॥

ஓ இந்திரா, மிகச் சக்திமிகு (ஶவிஷ்ட), ஸத்பதி! பாடி ஸ்தோத்திரிக்கும்ோரிடத்தில் ரயி (செல்வ-நிறைவு)யை நிலைநிறுத்து. ஸூரி (ஒளியுற்ற ரிஷி)களுக்கு அம்ருதமெனும் ஶ்ரவஸ் (அமர்புகழ்) மற்றும் வசுத்வம் (செல்வநிலை) அருள்வாயாக.

Mantra 13

हवे त्वा सूर उदिते हवे मध्यंदिने दिवः । जुषाण इन्द्र सप्तिभिर्न आ गहि ॥

சூரியன் உதிக்கும் வேளையில் உன்னை நான் அழைக்கிறேன்; த்யௌ (வானம்) நடுப்பகல் வேளையிலும் உன்னை அழைக்கிறேன். ஓ இந்திரா, ஸப்தி (ஏழு சக்தி/ஏழு கதிர்)களுடன் மகிழ்ந்து, எங்களிடம் வா.

Mantra 14

आ तू गहि प्र तु द्रव मत्स्वा सुतस्य गोमतः । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं यथा विदे ॥

வா, இங்கே வா; முன்னே விரைந்து வா—கதிர்களால் செழித்துப் பிழிந்த சோமத்தின் இன்பத்தில் மகிழ். எங்களுள் அந்தப் பழம்பெரும் தந்துவை விரித்து அருள், நாம் உண்மையாக அறியும்படியாக.

Mantra 15

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । यद्वा समुद्रे अन्धसोऽवितेदसि ॥

விருத்ரஹனே, நீ தூரத்தில் இருந்தாலும் அருகில் இருந்தாலும்; அல்லது ஆனந்தத்தின் (அந்தஸ்) கடலில் இருந்தாலும்—நீயே நிச்சயமாக உதவியாளர், காப்பவன்.

Mantra 16

इन्द्रं वर्धन्तु नो गिर इन्द्रं सुतास इन्दवः । इन्द्रे हविष्मतीर्विशो अराणिषुः ॥

எங்கள் துதிப்பாடல்கள் இந்திரனை வளர்க்கட்டும்; பிழிந்த சோமத் துளிகள் இந்திரனை வளர்க்கட்டும். இந்திரனில் ஹவிஸ் சுமந்த மக்கள் உறுதியாகவும் இசைவாகவும் நிலைபெறட்டும்.

Mantra 17

तमिद्विप्रा अवस्यवः प्रवत्वतीभिरूतिभिः । इन्द्रं क्षोणीरवर्धयन्वया इव ॥

அந்த இந்திரனையே—உயர்ந்த தங்குமிடத்தை நாடும் விப்ரர்கள்—அவனுடைய முன்னோக்கி செலுத்தும், ஓடிவரும் ஊதிகள் (உதவிகள்) மூலம் வளர்த்தனர்; உள்ளே விரிந்த பூமி-சக்திகளை அவர்கள், பறப்பிற்குப் பறக்கைகள் வளர்வதுபோல், வலுப்படுத்தினர்.

Mantra 18

त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत । तमिद्वर्धन्तु नो गिरः सदावृधम् ॥

திரிகத்ருகங்களில் (மூன்று சோம-அழுத்தங்களில்) தேவர்கள் யாகத்தில் உழைத்தனர்—சேதனனை (விழிப்புணர்வானவனை) எழுப்புவதற்காக; எப்போதும் வளர்பவனான அந்தத் தத்துவம் நம்முள்—நமது கிரः (ஊக்கமூட்டும் வாக்குகள்) மூலம்—மேலும் வளரட்டும்.

Mantra 19

स्तोता यत्ते अनुव्रत उक्थान्यृतुथा दधे । शुचिः पावक उच्यते सो अद्भुतः ॥

ஸ்தோதை, உன் அனு-வ்ரதத்தை (நியமத்தை) பின்பற்றி, ருது-தா (ருதுவின்படி) உக்தங்களை அமைக்கும் போது, அவன் ‘சுசி’ என்றும் ‘பாவக’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறான்; செயலில் அவன் அதிசயமாகிறான்.

Mantra 20

तदिद्रुद्रस्य चेतति यह्वं प्रत्नेषु धामसु । मनो यत्रा वि तद्दधुर्विचेतसः ॥

அதே—ருத்ரனுடைய—அந்த யஹ்வ (வலிமைமிகு) சக்தி பழம்பெரும் தாமங்களில் விழித்தெழுகிறது; எங்கு விவேகிகள் மனத்தை அதனிடமே விரிவாக நிறுவியுள்ளனர்.

Mantra 21

यदि मे सख्यमावर इमस्य पाह्यन्धसः । येन विश्वा अति द्विषो अतारिम ॥

நீ எனுடன் சখ্যத்தில் (நட்பில்) இணைந்திருந்தால், இந்த அந்‌தஸ் (சோமரசம்)-ஐ காத்தருள்வாய்; இதன் மூலம் நான் எல்லா பகைகளையும் கடந்து செல்வேன்.

Mantra 22

कदा त इन्द्र गिर्वणः स्तोता भवाति शंतमः । कदा नो गव्ये अश्व्ये वसौ दधः ॥

கீர்த்தனத்தில் மகிழும் (கிர்வண) இந்திரா, எப்போது என் ஸ்தோத்திரம் மிகச் சாந்தியளிப்பதாகும்? எப்போது எங்களுக்காக கவ்வியமும் அஶ்வியமும்—செல்வம்—அந்த வசுவை அருள்வாய்?

Mantra 23

उत ते सुष्टुता हरी वृषणा वहतो रथम् । अजुर्यस्य मदिन्तमं यमीमहे ॥

மேலும், உமது நன்கு ஸ்துதிக்கப்பட்ட ஹரி—இரு வலிமைமிக்க, வृषபம் போன்றவை—அஜுர்ய (அழிவிலா) ஆண்டவனின் ரதத்தை ஏந்துகின்றன; பேரானந்தம் தரும் அந்த மிக மதி(மதின்தம) தேவனை நாங்கள் அருகே அழைக்கிறோம்.

Mantra 24

तमीमहे पुरुष्टुतं यह्वं प्रत्नाभिरूतिभिः । नि बर्हिषि प्रिये सददध द्विता ॥

அந்த புருஷ்டுத (மிகப் புகழப்பட்ட), யஹ்வ (வேகமிகு/வல்ல) தேவனை நாங்கள் பழம்பெரும் ஊதிகள் (உதவிகள்) வழியே வேண்டுகிறோம்; அவர் பிரியமான பர்ஹிஷி (யாகாசனம்) மீது அமர்ந்து, உள்ளே மீண்டும் நிலைபெறட்டும்.

Mantra 25

वर्धस्वा सु पुरुष्टुत ऋषिष्टुताभिरूतिभिः । धुक्षस्व पिप्युषीमिषमवा च नः ॥

ஓ புருஷ்டுத! ரிஷிகள் ஸ்துதித்த ஊதிகள் (உதவிகள்) மூலம் நீ வளர்வாயாக; எங்களுக்காக பிப்யுஷீ (பெருகும்) இஷம் (போஷக அன்னம்/ரசம்) கறந்து அளி, மேலும் எங்களை காத்தருளும்.

Mantra 26

इन्द्र त्वमवितेदसीत्था स्तुवतो अद्रिवः । ऋतादियर्मि ते धियं मनोयुजम् ॥

இந்திரனே! அத்ரிவஃ (வஜ்ரதாரி) எனும் நீ, புகழ்ந்து பாடுபவனுக்குத் திண்ணமாகக் காவலன். ருதம் (சத்திய-நியதி) இலிருந்து, மனத்துடன் யோகமாயுள்ள (மனோயுஜம்) அந்தத் தியா (ஊக்கமூட்டும் அறிவு/சிந்தனை) யை உனக்காக நான் இயக்குகிறேன்.

Mantra 27

इह त्या सधमाद्या युजानः सोमपीतये । हरी इन्द्र प्रतद्वसू अभि स्वर ॥

இங்கே, சோமபானத்திற்காக, அந்த ஆனந்தத்தின் இரு தோழர்களான (ஹரீ) அவர்களை யோகம்செய்து—இந்திரனே—உன் இரு ஹரீ தங்கள் வசுக்கள் (செல்வங்கள்) உடன் முன்னே பாய்ந்து, எங்களுள் ஒளிமிகு ஸ்வரத்தை முழங்கச் செய்யட்டும் (அபி ஸ்வர்).

Mantra 28

अभि स्वरन्तु ये तव रुद्रासः सक्षत श्रियम् । उतो मरुत्वतीर्विशो अभि प्रयः ॥

உனது ருத்ரர்கள் ஒளியை நோக்கி முழங்கட்டும் (அபி ஸ்வரந்து); அவர்கள் ஸ்ரீ (ஒளி-செல்வம்) யை வெல்லட்டும். மேலும் மருத்வதீ விஶஃ (மருதர்களால் நிறைந்த மக்கள்) அந்த முன்னே செல்கின்ற ப்ரயஃ (அர்ப்பண-வலிமை/யாக ஊக்கம்) நோக்கி அணுகிச் செல்லட்டும் (அபி ப்ரயஃ).

Mantra 29

इमा अस्य प्रतूर्तयः पदं जुषन्त यद्दिवि । नाभा यज्ञस्य सं दधुर्यथा विदे ॥

அவனுடைய பாதம் திவியில் இருக்கும்போது, இந்த முன்னோக்கி இட்டுச் செல்லும் சக்திகள் அதில் மகிழ்கின்றன. யஜ்ஞத்தின் நாபியை அவர்கள் ஒன்றாகச் சேர்த்து நிறுவினர்; அதனால் அறிந்தோர் (விதே) நிலைபெறட்டும்.

Mantra 30

अयं दीर्घाय चक्षसे प्राचि प्रयत्यध्वरे । मिमीते यज्ञमानुषग्विचक्ष्य ॥

இவன் (அக்னி/ர்த்விஜ்) நீண்டதூர நோக்கிற்காக, அத்வர யஜ்ஞத்தில் முன்னே செல்கிறான். விவேகத்துடன், மனிதத் தொடர்ச்சியில் யஜ்ஞத்தை படிப்படியாக அளந்து அமைக்கிறான்.

Mantra 31

वृषायमिन्द्र ते रथ उतो ते वृषणा हरी । वृषा त्वं शतक्रतो वृषा हवः ॥

இந்திரா, உன் ரதம் வृषபம் போல வலிமைமிக்கது; உன் இரு ஹரிகளும் வृषபம் போலவே. சதக்ரதோ, நீயும் வृषபம் போல; உன்னை அழைக்கும் அந்த ஹவிஃ/ஹவஃ-வும் வृषபம் போல—பலன் தரும் ஆற்றலால் நிறைந்தது.

Mantra 32

वृषा ग्रावा वृषा मदो वृषा सोमो अयं सुतः । वृषा यज्ञो यमिन्वसि वृषा हवः ॥

காளைபோல் வலிமைமிக்கது கிராவா (சோம அரைப்புக் கல்), காளைபோல் வலிமைமிக்கது மது (உன்மத்தம்); காளைபோல் வலிமைமிக்கது இங்கு பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட இந்த சோமம். காளைபோல் வலிமைமிக்கது நீ இயக்கும் யாகம்; காளைபோல் வலிமைமிக்கது இந்த ஹவஃ (அழைப்பு).

Mantra 33

वृषा त्वा वृषणं हुवे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः । वावन्थ हि प्रतिष्टुतिं वृषा हवः ॥

காளைபோல் வலிமைமிக்கவனே, உன்னை—அந்த வலிமைமிக்கவனை—நான் அழைக்கிறேன்; வஜ்ரம் தாங்கியவனே, உன் பலவண்ண ஊதிகள் (உதவிகள்) உடன். ஏனெனில் நீயே பதிலளிக்கும் ஸ்துதியை வளர்க்கிறாய்; காளைபோல் வலிமைமிக்கது இந்த ஹவஃ (அழைப்பு).