Sukta 10

Mantra 1

उषो न जारः पृथु पाजो अश्रेद्दविद्युतद्दीद्यच्छोशुचानः । वृषा हरिः शुचिरा भाति भासा धियो हिन्वान उशतीरजीगः ॥

ఉషస్సు యొక్క ప్రియుడు వలె అతడు తన విశాల తేజస్సును విస్తరించాడు; మెరుపులా మెరుస్తూ, మండుతూ, స్వయందీప్తిలో జ్వలిస్తున్నాడు. వృషభంలా బలవంతుడైన హరి శుద్ధ కాంతితో ప్రకాశిస్తున్నాడు; ధియో (ఆలోచనలు) ముందుకు నడిపిస్తూ, ఉశతీ—ఆకాంక్షించే శక్తులను అతడు మేల్కొలిపాడు.

Mantra 2

स्वर्ण वस्तोरुषसामरोचि यज्ञं तन्वाना उशिजो न मन्म । अग्निर्जन्मानि देव आ वि विद्वान्द्रवद्दूतो देवयावा वनिष्ठः ॥

ఉషస్సుల ఆగమనంలో స్వర్గపు స్వర్ణంలా ఆయన ప్రకాశించాడు; యజ్ఞాన్ని విస్తరింపజేస్తూ, ఉశిజ్ (ఉత్సుక సాధకులు) వలె మనస్సు (సంకల్పం) రూపుదిద్దుకుంటుంది. జన్మాలను తెలిసిన దేవ అగ్ని, దూతగా పరుగెత్తి ముందుకు సాగుతాడు—దేవయాత్రలో అత్యంత అగ్రగామి.

Mantra 3

अच्छा गिरो मतयो देवयन्तीरग्निं यन्ति द्रविणं भिक्षमाणाः । सुसंदृशं सुप्रतीकं स्वञ्चं हव्यवाहमरतिं मानुषाणाम् ॥

దేవులను కోరే వాక్కులు, మతులు ఆయన వైపు వెళ్తాయి—సమృద్ధి ద్రవిణాన్ని యాచిస్తూ. అవి అగ్నిని చేరుతాయి—దర్శనీయుడు, ప్రకాశముఖుడు, తన గమనంలో స్వయంగా సూటిగా నిలిచినవాడు; హవ్యవాహుడు, మనుష్యయాత్రల రథసారథి, మార్గదర్శి.

Mantra 4

इन्द्रं नो अग्ने वसुभिः सजोषा रुद्रं रुद्रेभिरा वहा बृहन्तम् । आदित्येभिरदितिं विश्वजन्यां बृहस्पतिमृक्वभिर्विश्ववारम् ॥

అగ్నీ, మా కొరకు వసువులతో కలిసి ఇంద్రుని ఏకానందంలో తీసుకురా; రుద్రులతో కలిసి ఆ మహా రుద్రుని కూడా తీసుకురా. ఆదిత్యులతో కలిసి విశ్వజనని అదితిని తీసుకురా; అలాగే ఋక్‌ను పాడే ఋషులతో కలిసి సర్వవరప్రదాత బృహస్పతిని తీసుకురా.

Mantra 5

मन्द्रं होतारमुशिजो यविष्ठमग्निं विश ईळते अध्वरेषु । स हि क्षपावाँ अभवद्रयीणामतन्द्रो दूतो यजथाय देवान् ॥

అధ్వర యజ్ఞాలలో ప్రజలు ఆనందమయ హోతృ, ఉశిజ్ (యజ్ఞప్రేరితుడు), యవిష్ఠ (అత్యంత యువుడు) అయిన అగ్నిని స్తుతిస్తారు. ఎందుకంటే ఆయన రాత్రుల మధ్య రయి/సంపదల అధిపతిగా అయ్యాడు—అతంద్రుడు, దేవయజనార్థం దూత.