Sukta 10

Mantra 1

उषो न जारः पृथु पाजो अश्रेद्दविद्युतद्दीद्यच्छोशुचानः । वृषा हरिः शुचिरा भाति भासा धियो हिन्वान उशतीरजीगः ॥

ഉഷസ്സിന്റെ ജാരനെപ്പോലെ അവൻ തന്റെ വിശാല തേജസ്സിനെ വിരിച്ചിരിക്കുന്നു; മിന്നൽപോലെ തിളങ്ങി, ജ്വലിച്ച്, സ്വയംപ്രകാശത്തിൽ ദഹിക്കുന്നു. ശക്തനായ ഹരി—സ്വർണ്ണവർണ്ണൻ—ശുദ്ധ കാന്തിയാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; ധിയഃ (ചിന്തകളെ) മുന്നോട്ട് തള്ളിക്കൊണ്ട്, ഉഷതീ—ആകാംക്ഷയുള്ള ഊർജങ്ങളെ ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 2

स्वर्ण वस्तोरुषसामरोचि यज्ञं तन्वाना उशिजो न मन्म । अग्निर्जन्मानि देव आ वि विद्वान्द्रवद्दूतो देवयावा वनिष्ठः ॥

ഉഷസ്സുകളുടെ വരവിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ സ്വർണ്ണംപോലെ അവൻ പ്രകാശിച്ചു; യജ്ഞത്തെ വ്യാപിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഉശിജന്മാരെപ്പോലെ മനസ്സിൽ ഭാവചിന്ത രൂപപ്പെടുന്നു. ദേവനായ അഗ്നി ജന്മങ്ങളെ അറിഞ്ഞ്, ദൂതനായി പാഞ്ഞുപുറപ്പെടുന്നു—ദേവയാത്രയിൽ ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിൽ.

Mantra 3

अच्छा गिरो मतयो देवयन्तीरग्निं यन्ति द्रविणं भिक्षमाणाः । सुसंदृशं सुप्रतीकं स्वञ्चं हव्यवाहमरतिं मानुषाणाम् ॥

ദേവനെ തേടുന്ന വാക്കുകളും ചിന്തകളും, സമൃദ്ധിയുടെ ദ്രവ്യം യാചിച്ച്, അഗ്നിയിലേക്കു പോകുന്നു. ദർശനസുഖം നൽകുന്നവൻ, ദീപ്തമുഖൻ, സ്വയം നേരെ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, ഹവ്യവാഹൻ—മനുഷ്യയാത്രകളുടെ സാരഥിയും മാർഗ്ഗദർശിയും—അവനെ അവർ സമീപിക്കുന്നു.

Mantra 4

इन्द्रं नो अग्ने वसुभिः सजोषा रुद्रं रुद्रेभिरा वहा बृहन्तम् । आदित्येभिरदितिं विश्वजन्यां बृहस्पतिमृक्वभिर्विश्ववारम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്കായി വസുക്കളോടൊപ്പം ഒരേ ആനന്ദത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ കൊണ്ടുവരിക; രുദ്രന്മാരോടൊപ്പം മഹത്തായ രുദ്രനെയും കൊണ്ടുവരിക. ആദിത്യന്മാരോടൊപ്പം സർവ്വജനനിയായ അദിതിയെയും കൊണ്ടുവരിക; ഋക്വ ഋഷികളോടൊപ്പം സർവ്വവാഞ്ഛിത വരങ്ങൾ നല്കുന്ന ബൃഹസ്പതിയെയും കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 5

मन्द्रं होतारमुशिजो यविष्ठमग्निं विश ईळते अध्वरेषु । स हि क्षपावाँ अभवद्रयीणामतन्द्रो दूतो यजथाय देवान् ॥

അധ്വരങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ ആനന്ദമയനായ ഹോതൃ, ഉശിജ് (ഉത്സാഹി), ഏറ്റവും യുവാവായ അഗ്നിയെ സ്തുതിയോടെ ആരാധിക്കുന്നു. കാരണം അവൻ രാത്രികളിലൂടെ റയി (സമൃദ്ധി)കളുടെ അധിപനായിത്തീർന്നു—ദേവയജനത്തിനായി ക്ഷീണമില്ലാത്ത ദൂതൻ.