Sukta 6

Mantra 1

अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः । अस्तमर्वन्त आशवोऽस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହିଁ ସେଇ ବସୁ—ସତ୍ୟ ଧନ—ବୋଲି ମନେ କରେ; ଧେନୁମାନେ (ଦୁଗ୍ଧଦାୟିନୀ ଶକ୍ତିମାନେ) ଯେଉଁ ଧାମକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଇ ଧାମ ତାଙ୍କର। ସେଇ ଧାମକୁ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱମାନେ ଧାଉଛନ୍ତି; ସେଇ ଧାମକୁ ନିତ୍ୟ ନବୀନ ହେଉଥିବା ବାଜିନ (ବଳବାନ) ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି—ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୋତୃମାନଙ୍କୁ ଇଷା (ପ୍ରେରକ ପୋଷଣ) ଓ ବାଜ (ବଳର ସମୃଦ୍ଧି) ଆଣିଦିଅ।

Mantra 2

सो अग्निर्यो वसुर्गृणे सं यमायन्ति धेनवः । समर्वन्तो रघुद्रुवः सं सुजातासः सूरय इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ସେଇ ଅଗ୍ନି ହିଁ ବସୁ—ନିଧି—ଯାହାକୁ ଆମେ ସ୍ତୁତିରେ ଗାଉଛୁ; ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଧେନୁମାନେ (ଦୁଗ୍ଧଦାୟିନୀ ଶକ୍ତିମାନେ) ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଏକସାଥିରେ ରଘୁ-ଧ୍ରୁବ (ଦ୍ରୁତ ଓ ଅଚଳ) ଅଶ୍ୱମାନେ ଆସନ୍ତି; ଏକସାଥିରେ ସୁଜାତ ସୂରୟଃ (ସୁଜନ୍ମ ତେଜସ୍ବୀମାନେ) ଯୋଗ ଦେଉଛନ୍ତି—ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୋତୃମାନଙ୍କୁ ଇଷା (ବୃଦ୍ଧିର ପ୍ରେରଣା) ଆଣିଦିଅ।

Mantra 3

अग्निर्हि वाजिनं विशे ददाति विश्वचर्षणिः । अग्नी राये स्वाभुवं स प्रीतो याति वार्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

କାରଣ ଅଗ୍ନି—ବିଶ୍ୱଚର୍ଷଣି (ସର୍ବଧାରକ)—ବିଶେ (ଜନସମୁଦାୟ)କୁ ବାଜିନଂ ବାଜ (କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବଳର ପୂର୍ଣ୍ଣତା) ଦିଅନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ରାୟେ (ସମୃଦ୍ଧି/ପୂର୍ଣ୍ଣତା) ପାଇଁ ସ୍ୱାଭୁବ (ସ୍ୱୟଂଭବ) ଅଟନ୍ତି; ପ୍ରୀତ ହେଲେ ସେ ବାର୍ୟ (ବରଣୀୟ) ଦିଗକୁ ଗତି କରନ୍ତି—ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୋତୃମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇଷା (ପ୍ରେରଣା) ଆଣିଦିଅ।

Mantra 4

आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम् । यद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପାଖକୁ ଆମେ ଦ୍ୟୁମନ୍ତ, ଦେବସ୍ୱରୂପ, ଅଜର ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁ। ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛନୀୟ ସମିଧ୍ ଜ୍ୱଳେ, ସେ ଦ୍ୟାଉରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ—ତେଣୁ ସ୍ତୋତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇଷ୍ (ବୃଦ୍ଧିର ପ୍ରେରଣା) ଆଣ।

Mantra 5

आ ते अग्न ऋचा हविः शुक्रस्य शोचिषस्पते । सुश्चन्द्र दस्म विश्पते हव्यवाट् तुभ्यं हूयत इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଋଚା (ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତି) ସହିତ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ହବିଃ ଆଣୁ—ହେ ଶୁକ୍ର ଶୋଚିଷର ପତି! ହେ ସୁଚନ୍ଦ୍ର, ଦସ୍ମ, ବିଶ୍ପତି, ହବ୍ୟବାଟ୍—ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ; ସ୍ତୋତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇଷ୍ (ବୃଦ୍ଧିର ପ୍ରେରଣା) ଆଣ।

Mantra 6

प्रो त्ये अग्नयोऽग्निषु विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् । ते हिन्विरे त इन्विरे त इषण्यन्त्यानुषगिषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ଅଗ୍ନିରେ ଥିବା ସେଇ ଅଗ୍ନିମାନେ ଆଗକୁ ଗତି କରନ୍ତି; ସେମାନେ ସମସ୍ତ ବରଣୀୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ପଦକୁ ପୁଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ହାଙ୍କିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାପ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନୁଷଗ୍ (ନିରନ୍ତର) ଇଷ୍ (ପ୍ରେରଣା) କୁ ଜ୍ୱଳାନ୍ତି—ସ୍ତୋତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେଇ ବୃଦ୍ଧି ଆଣ।

Mantra 7

तव त्ये अग्ने अर्चयो महि व्राधन्त वाजिनः । ये पत्वभिः शफानां व्रजा भुरन्त गोनामिषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ସେଇ ଜ୍ୱାଳାମାନେ ତୁମର—ଯେମାନେ ମହାଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି, ବାଜ-ଶକ୍ତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯେମାନେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଧାଉଥିବା, ଖୁରର ବାଡ଼ା-ବନ୍ଧନ ଭାଙ୍ଗି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଗୋବୃନ୍ଦର ବାଡ଼ା ଫାଟିଦେଉଥିବା—ସେଇ ଇଷ (ବୃଦ୍ଧି-ପ୍ରେରଣା) ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।

Mantra 8

नवा नो अग्न आ भर स्तोतृभ्यः सुक्षितीरिषः । ते स्याम य आनृचुस्त्वादूतासो दमेदम इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ନୂତନ—ସୁକ୍ଷିତି (ସୁ-ନିବାସ) ସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା—ଇଷମାନ (ବୃଦ୍ଧି-ପ୍ରେରଣା) ଆମକୁ ଆଣିଦିଅ। ପ୍ରେରିତ ବାଣୀଦ୍ୱାରା ଯେମାନେ ସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ହେବା; ତୁମେ ଦୂତ ହୋଇ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ (ଦମେ-ଦମେ) ଅଛ—ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇଷ ଏଠାକୁ ଆଣ।

Mantra 9

उभे सुश्चन्द्र सर्पिषो दर्वी श्रीणीष आसनि । उतो न उत्पुपूर्या उक्थेषु शवसस्पत इषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ହେ ସୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର (ସୁ-ପ୍ରକାଶମାନ) ଦେବ, ଆସନରେ ଥିବା ସର୍ପିଷ (ଘୃତ) ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଉଭୟ ଦର୍ବୀ (ଚମଚ) ପୂରଣ କର। ଏବଂ ଉକ୍ଥମାନରେ ଆମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କର—ହେ ଶବସସ୍ପତି (ବଳର ସ୍ୱାମୀ), ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇଷ (ବୃଦ୍ଧି-ପ୍ରେରଣା) ଏଠାକୁ ଆଣ।

Mantra 10

एवाँ अग्निमजुर्यमुर्गीर्भिर्यज्ञेभिरानुषक् । दधदस्मे सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर ॥

ଏଭଳି ଆମେ ଗୀର୍ଭିଃ (ସ୍ତୁତିଗୀତ) ଓ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜୁର୍ୟ—ଅଶ୍ରାନ୍ତ—ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ସ୍ଥାପିତ କରୁ। ସେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସୁବୀର୍ୟ (ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀରବଳ) ଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେଇ ତ୍ୱରିତ ଅଶ୍ୱବଳ ମଧ୍ୟ। ସ୍ତୋତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧିର ପ୍ରେରଣା (ଇଷ) ଏଠାକୁ ଆଣି ଦିଅନ୍ତୁ।