Sukta 28

Mantra 1

विश्वो ह्यन्यो अरिराजगाम ममेदह श्वशुरो ना जगाम । जक्षीयाद्धाना उत सोमं पपीयात्स्वाशितः पुनरस्तं जगायात् ॥

மற்ற அனைவரும்—அந்தப் போட்டியாளர்—வந்து விட்டனர்; ஆனால் என் சொந்தப் பழைய மரபின் உறவினர் வரவில்லை. அவன் தானியத்தை உண்டு, சோமத்தைப் பருகட்டும்; நன்றாகத் திருப்தியடைந்து மீண்டும் தன் அஸ்த-இல்லம் (வீடு) நோக்கி திரும்பிச் செல்லட்டும்.

Mantra 2

स रोरुवद्वृषभस्तिग्मशृङ्गो वर्ष्मन्तस्थौ वरिमन्ना पृथिव्याः । विश्वेष्वेनं वृजनेषु पामि यो मे कुक्षी सुतसोमः पृणाति ॥

கர்ஜித்துக் கொண்டே, கூர்மையான கொம்புகளையுடைய காளை, பூமியின் விரிந்த வெளியில் உறுதியாக நின்றது. எல்லா குலங்களிலும், பிழிந்த சோமத்தால் என் வயிற்றை நிரப்புவோனை நான் காக்கிறேன்.

Mantra 3

अद्रिणा ते मन्दिन इन्द्र तूयान्त्सुन्वन्ति सोमान्पिबसि त्वमेषाम् । पचन्ति ते वृषभाँ अत्सि तेषां पृक्षेण यन्मघवन्हूयमानः ॥

ஓ இந்திரா, அத்ரி (சோமம் பிழியும் கல்) கொண்டு மகிழ்விப்போர் விரைந்து உனக்காகச் சோமங்களைப் பிழிகிறார்கள்; நீ அவற்றையே பருகுகிறாய். அவர்கள் உனக்காக வலிமையான உணவுகளைச் சமைக்கிறார்கள்; ஓ மகவன், ப்ருக்ஷ (அர்ப்பண-கலவை) உடன் அழைக்கப்படும்போது நீ அவற்றை உண்ணுகிறாய்.

Mantra 4

इदं सु मे जरितरा चिकिद्धि प्रतीपं शापं नद्यो वहन्ति । लोपाशः सिंहं प्रत्यञ्चमत्साः क्रोष्टा वराहं निरतक्त कक्षात् ॥

ஓ ஜரிதரா (புகழ்பாடுவோர்களே), என்னிடமிருந்து இதை நன்கு அறிந்துகொள்ளுங்கள்: நதிகள் சாபத்தைச் சாபமிட்டவனிடமே எதிராகத் திருப்பி எடுத்துச் செல்கின்றன. லோபாஶ (நரிகள்) சிங்கத்தைப் பின்னோக்கித் தள்ளுகின்றன; க்ரோஷ்டா (கழுதைப்புலி/ஹயீனா) வராஹத்தை (காட்டுப்பன்றி) கக்ஷம் (முள்ளுக்காடு/புதர்) இலிருந்து இழுத்து வெளியேற்றுகிறது—஋தம் (சத்திய-ஒழுங்கு) எதிராக ஒழுங்கு திருப்பப்படும்போது இத்தகைய புரட்டல்கள் நிகழ்கின்றன.

Mantra 5

कथा त एतदहमा चिकेतं गृत्सस्य पाकस्तवसो मनीषाम् । त्वं नो विद्वाँ ऋतुथा वि वोचो यमर्धं ते मघवन्क्षेम्या धूः ॥

நான் இதை எவ்வாறு அறிய முடியும்—நான் இன்னும் கற்றுக்கொள்ளும் ஒருவன்—உமது அந்த வல்ல மநீஷையை (உள்ளுணர்வு/திட்டத்தை)? அறிந்தோனே, நீர் எங்களுக்கு ऋதுதா (சரியான காலமும் ஒழுங்குமாக) விளக்குங்கள்: ஓ மகவன் (தானவான்), பாதையில் எங்கள் க்ஷேம்ய (பாதுகாப்பான) வாசத்திற்காக நீர் எந்தப் பங்கைக் குறித்துள்ளீர்?

Mantra 6

एवा हि मां तवसं वर्धयन्ति दिवश्चिन्मे बृहत उत्तरा धूः । पुरू सहस्रा नि शिशामि साकमशत्रंम हि मा जनिता जजान ॥

இவ்வாறே அவர்கள் என்னை வலிமையில் வளர்க்கின்றனர்; விண்ணையும் கடந்த என் பெரும் உயரங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. பல ஆயிரங்களை நான் ஒன்றாக இணைத்து யோகிக்கிறேன்/அணிவகுக்கச் செய்கிறேன்; ஏனெனில் என் ஜனிதா (என்னைப் பெற்றவன்) என்னை அஶத்ரம்-ய (எதிரியற்ற) நிலையில் பெற்றெடுத்தான்—என்னைத் தடையற்ற வலிமையாக்கினான்.

Mantra 7

एवा हि मां तवसं जज्ञुरुग्रं कर्मन्कर्मन्वृषणमिन्द्र देवाः । वधीं वृत्रं वज्रेण मन्दसानोऽप व्रजं महिना दाशुषे वम् ॥

இவ்வாறே தேவர்கள் என்னை—வலிமைமிக்க, உக்கிரமான—வனாகப் பிறப்பித்தனர்; ஓ இந்திரா, நான் ஒவ்வொரு செயலில் சக்தியின் காளை. பரவச ஆனந்தத்தில் நான் வஜ்ரத்தால் வ்ருத்ரனை வதைத்தேன்; என் மகிமையால் தானம் செய்பவனுக்காக மாடுகளின் வேலி/கூடு (வ்ரஜம்) திறந்தேன்.

Mantra 8

देवास आयन्परशूँरबिभ्रन्वना वृश्चन्तो अभि विड्भिरायन् । नि सुद्र्वं दधतो वक्षणासु यत्रा कृपीटमनु तद्दहन्ति ॥

தேவர்கள் பரசுவை ஏந்தி வந்தனர்; காடுகளை வெட்டிக்கொண்டு குலங்களுடன் முன்னேறினர். தாங்குதளங்களில் நல்விறகை உறுதியாக வைத்தனர்—அங்கே, அதனைத் தொடர்ந்து, அவர்கள் ‘க்ருபீட’ (ஊர்ந்து செல்லும் பூச்சி) யை எரித்தழிக்கின்றனர்; இவ்வாறு உள்ளே கவ்வி உண்ணுவதை சக்திகள் அகற்றுகின்றன.

Mantra 9

शशः क्षुरं प्रत्यञ्चं जगाराद्रिं लोगेन व्यभेदमारात् । बृहन्तं चिदृहते रन्धयानि वयद्वत्सो वृषभं शूशुवानः ॥

முயல் பின்னோக்கித் திரும்பிய க்ஷுரத்தை விழுங்கியது; மண் கட்டியால் அது தொலைவிலிருந்தே பாறையைப் பிளந்தது. ஏறுபவனுக்காக நான் பெரிதையும் பணியச் செய்வேன்—கன்றானது காளையின் துணையால் வலுப்பெறுவது போல; அப்படியே சிறியதும், முறையாகப் பயிற்றப்பட்டால், கடினத்தையும் அடக்க முடியும்.

Mantra 10

सुपर्ण इत्था नखमा सिषायावरुद्धः परिपदं न सिंहः । निरुद्धश्चिन्महिषस्तर्ष्यावान्गोधा तस्मा अयथं कर्षदेतत् ॥

உயர்சிறகுடைய ‘ஸுபர்ண’ன் தன் நகத்தைத் தீட்டினாலும், அடக்கப்பட்டால் தன் பாதையையே சுற்றிச் சுழலும்—அடைக்கப்பட்ட சிங்கம்போல். தாகம் நிறைந்த வேக-வலத்துடன் உள்ள வலிய ‘மஹிஷ’ (வृषபம்) கூட, தடுக்கப்பட்டால் விடுபட்டு வெளிவர இயலாது; ஆகவே ‘கோதா’ இந்த இயக்கத்தை அதன் யதாபாதையிலிருந்து இழுத்து வளைத்துவிடுகிறது—இது தவறாகச் செலுத்தப்பட்ட நகர்வின் குறி.

Mantra 11

तेभ्यो गोधा अयथं कर्षदेतद्ये ब्रह्मणः प्रतिपीयन्त्यन्नैः । सिम उक्ष्णोऽवसृष्टाँ अदन्ति स्वयं बलानि तन्वः शृणानाः ॥

இவர்களுக்காகவே ‘கோதா’ இந்த இயக்கத்தை யதாமார்க்கமின்றி இழுத்துச் சிதறடிக்கிறது—அன்ன-ஆஹுதிகளால் ‘ப்ரஹ்மணঃ’ (பிரஹ்ம-சக்தி)யை ‘ப்ரதிபீயந்தி’—மீண்டும்/எதிராகப் பருகுவது போல. அவர்கள், வृषபம் விடுவித்த பான-ரசத்தை உண்டுவிடுகிறார்கள் போல; தாமே தங்கள் உடல்-பலங்களை உடைத்து, உடலுற்ற உயிரின் வலிமையைச் சிதைக்கிறார்கள்.

Mantra 12

एते शमीभिः सुशमी अभूवन्ये हिन्विरे तन्वः सोम उक्थैः । नृवद्वदन्नुप नो माहि वाजान्दिवि श्रवो दधिषे नाम वीरः ॥

இவர்கள் ‘ஷமீ’ செயல்களால் நன்கு ‘ஸுஷமீ’ ஆனார்கள்—உக்தங்கள் (உச்சரித்த ஸ்துதிகள்) மூலம் சோமனுக்காக தங்கள் தனுவை (உடல்-சத்துவத்தை) முன்னேற்றுவோர். ஆண்மையுள்ள சொல்லுடன் பேசிக் கொண்டு எங்களிடம் அணுகி வா; எங்களுக்காக வாஜங்கள் (வலச் செழிப்புகள்) பெருகச் செய். விண்ணில் நீ ‘ஷ்ரவஸ்’ (புகழ்) மற்றும் வீரனின் பெயரை நிறுவுகிறாய்—நிலையான உயர்வு.