Sukta 28

Mantra 1

विश्वो ह्यन्यो अरिराजगाम ममेदह श्वशुरो ना जगाम । जक्षीयाद्धाना उत सोमं पपीयात्स्वाशितः पुनरस्तं जगायात् ॥

বিশ্বই—সেই প্ৰতিদ্বন্দ্বী—আহি উপস্থিত হৈছে; কিন্তু মোৰ নিজৰ পুৰণি বংশৰ আত্মীয় (শ্বশুৰ) আহি নাপালে। সি ধান-শস্য ভক্ষণ কৰক আৰু সোম ৰস পান কৰক; ভালদৰে তৃপ্ত হ’লে পুনৰ নিজৰ অস্ত-গৃহলৈ উভতি যাওক।

Mantra 2

स रोरुवद्वृषभस्तिग्मशृङ्गो वर्ष्मन्तस्थौ वरिमन्ना पृथिव्याः । विश्वेष्वेनं वृजनेषु पामि यो मे कुक्षी सुतसोमः पृणाति ॥

গর্জন কৰি, তীক্ষ্ণ শিঙযুক্ত বৃষভে পৃথিৱীৰ বিস্তৃত প্ৰসাৰত নিজৰ স্থান স্থাপন কৰিলে। সকলো গোত্ৰ-মণ্ডলীত মই সেইজনক ৰক্ষা কৰোঁ, যি চেপা সোমেৰে মোৰ উদৰ পূৰ্ণ কৰে।

Mantra 3

अद्रिणा ते मन्दिन इन्द्र तूयान्त्सुन्वन्ति सोमान्पिबसि त्वमेषाम् । पचन्ति ते वृषभाँ अत्सि तेषां पृक्षेण यन्मघवन्हूयमानः ॥

অদ্ৰি (চেপা-পাথৰ) লৈ আনন্দদায়কসকলে ত্বৰিত হৈ, হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ বাবে সোম চেপে; তুমি সিহঁতৰ সোম পান কৰা। সিহঁতে তোমাৰ বাবে বৃষভসম বলৱান আহাৰ ৰান্ধে; হে মঘৱন, পৃক্ষ (অৰ্পণ-মিশ্ৰণ) সহ আহ্বান কৰা হ’লে তুমি সিহঁতৰ সেই আহাৰ গ্ৰহণ কৰা।

Mantra 4

इदं सु मे जरितरा चिकिद्धि प्रतीपं शापं नद्यो वहन्ति । लोपाशः सिंहं प्रत्यञ्चमत्साः क्रोष्टा वराहं निरतक्त कक्षात् ॥

হে জৰিতাৰসকল, মোৰ পৰা এইটো ভালদৰে বুজা—নদীসমূহে শাপটো শাপককেই উলটাই লৈ যায়। লোপাশ (শিয়াল) সিংহকো পিছলৈ ঠেলি দিয়ে; ক্ৰোষ্টা (হায়েনা) কক্ষাৰ (ঝোপ-ঝাড়ৰ) পৰা বৰাহক টানি উলিয়াই আনিছে—সত্যৰ বিপৰীতে ক্ৰম উলটাই দিলে এনেদৰে উলট-পালট ঘটে।

Mantra 5

कथा त एतदहमा चिकेतं गृत्सस्य पाकस्तवसो मनीषाम् । त्वं नो विद्वाँ ऋतुथा वि वोचो यमर्धं ते मघवन्क्षेम्या धूः ॥

মই কেনেকৈ এইটো বুজিম—মাত্ৰ শিকাৰু হৈ—তোমাৰ সেই মহাশক্তিশালী মনীষা? হে বিদ্বান, ঋতু-থা (যথা ঋতু, যথা ক্ৰম) আমাৰ আগত কৈ দিয়া—হে মঘৱন, পথত আমাৰ ক্ষেম্য (নিরাপদ) বাসৰ বাবে তুমি যি অংশ স্থিৰ কৰিছা।

Mantra 6

एवा हि मां तवसं वर्धयन्ति दिवश्चिन्मे बृहत उत्तरा धूः । पुरू सहस्रा नि शिशामि साकमशत्रंम हि मा जनिता जजान ॥

এইদৰে সিহঁতে মোক বলত বৃদ্ধি কৰে; দিৱৰো ওপৰত মোৰ বৃহৎ উত্তৰা ধূ (উচ্চ স্থিতি) স্থাপিত। বহু সহস্ৰক মই একেলগে নিয়োজিত/যোক্ত কৰোঁ; কিয়নো মোৰ জনিতা মোক অশত্ৰং (শত্ৰুহীন) ৰূপে জন্ম দিলে—অপ্ৰতিহত শক্তি কৰি।

Mantra 7

एवा हि मां तवसं जज्ञुरुग्रं कर्मन्कर्मन्वृषणमिन्द्र देवाः । वधीं वृत्रं वज्रेण मन्दसानोऽप व्रजं महिना दाशुषे वम् ॥

এনেদৰেই দেৱসকলে মোক জন্ম দিলে—তৱসী, উগ্ৰ, কৰ্মে-কৰ্মে শক্তিৰ বৃষভ, হে ইন্দ্ৰ। মদে উল্লসিত হৈ বজ্ৰেৰে মই বৃত্ৰক বধ কৰিলোঁ; মহিমাৰে দানশীলজনৰ বাবে গোৱাল-ঘেৰ (ব্ৰজ) উন্মুক্ত কৰিলোঁ।

Mantra 8

देवास आयन्परशूँरबिभ्रन्वना वृश्चन्तो अभि विड्भिरायन् । नि सुद्र्वं दधतो वक्षणासु यत्रा कृपीटमनु तद्दहन्ति ॥

দেৱসকলে কুঠাৰ বহি আহিল; বন কাটি কাটি, কুল-গোত্ৰসমূহৰ সৈতে আগবাঢ়িল। ভৰসমূহত সুধ্ৰুৱ (উত্তম কাঠ) স্থাপন কৰিলে; য’ত—সেই পথ অনুসৰি—সৰ্পিল কীটক দহি পেলায়। এইদৰে শক্তিসমূহ ভিতৰত কুটকুটাই খোৱা দোষ শোধে।

Mantra 9

शशः क्षुरं प्रत्यञ्चं जगाराद्रिं लोगेन व्यभेदमारात् । बृहन्तं चिदृहते रन्धयानि वयद्वत्सो वृषभं शूशुवानः ॥

শশে (খৰগোশে) প্ৰত্যঞ্চ ক্ষুৰ গিলিলে; মাটিৰ ঢেলা লৈ দূৰতে শিলাখণ্ড ফালি দিলে। আৰোহীৰ বাবে মহৎকো মই নত কৰাম—যেন বৃষভৰ কাষত বলীয়ান হোৱা বাছুৰ; এইদৰে সঠিক শাসনত ক্ষুদ্ৰও কঠিনক বশ কৰিব পাৰে।

Mantra 10

सुपर्ण इत्था नखमा सिषायावरुद्धः परिपदं न सिंहः । निरुद्धश्चिन्महिषस्तर्ष्यावान्गोधा तस्मा अयथं कर्षदेतत् ॥

সুপৰ্ণ পাখিধাৰী শক্তিও যেতিয়া নখ তীক্ষ্ণ কৰে, যদি দমন কৰি ধৰা হয়, তেন্তে আবদ্ধ সিংহৰ দৰে নিজৰ পদচিহ্নৰ চাৰিওফালে ঘূৰে। তৃষ্ণাতুৰ বেগেৰে পূৰ্ণ মহিষো বাধাপ্ৰাপ্ত হ’লে মুক্তি ভাঙি উলিয়াব নোৱাৰে; সেয়েহে গোধান এই গতি সঠিক পথৰ পৰা বেঁকা কৰি টানি নিয়ে—ই ভুলকৈ চলোৱা গতিৰ লক্ষণ।

Mantra 11

तेभ्यो गोधा अयथं कर्षदेतद्ये ब्रह्मणः प्रतिपीयन्त्यन्नैः । सिम उक्ष्णोऽवसृष्टाँ अदन्ति स्वयं बलानि तन्वः शृणानाः ॥

এনেবোৰৰ বাবে গোধান এই গতি বেঁকা কৰি টানি নিয়ে—যিসকলে অন্ন-অৰ্ঘ্যৰে ব্ৰাহ্মণ-শক্তিক ‘প্ৰতি-পীয়ন্তি’, অৰ্থাৎ উলটাই পান কৰে। যেন উক্ষ্ণৰ মুক্ত ধাৰা তেওঁলোকে খায়; নিজেই নিজৰ দেহৰ বল ভাঙি পেলায়, দেহধাৰী সত্তাৰ শক্তি চূৰ্ণ কৰে।

Mantra 12

एते शमीभिः सुशमी अभूवन्ये हिन्विरे तन्वः सोम उक्थैः । नृवद्वदन्नुप नो माहि वाजान्दिवि श्रवो दधिषे नाम वीरः ॥

এইসকল শমী-ক্ৰিয়াৰে সু-শমী হ’ল—যিসকলে উক্থ-স্তোত্ৰে সোমৰ বাবে নিজৰ দেহ-সত্তাক আগুৱাই ধৰে। পুৰুষোচিত বাক্য ক’ই, আমাৰ ওচৰলৈ আহা; আমাৰ বাবে বলৰ প্ৰাচুৰ্য বৃদ্ধি কৰা। দিৱ্যতাত তুমি খ্যাতি স্থাপন কৰাঁ, বীৰৰ নামো—অমৰ প্ৰতিষ্ঠা।