Sukta 28

Mantra 1

विश्वो ह्यन्यो अरिराजगाम ममेदह श्वशुरो ना जगाम । जक्षीयाद्धाना उत सोमं पपीयात्स्वाशितः पुनरस्तं जगायात् ॥

മറ്റെല്ലാവരും—പ്രതിസ്പർധി—വന്നിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ എന്റെ തന്നെ പഴയ ക്രമത്തിലെ സ്വജനമോ വന്നിട്ടില്ല. അവൻ ധാനാ (ധാന്യകണം) തിന്നുകയും സോമം കുടിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ; സ്വയം തൃപ്തനായിട്ട് വീണ്ടും തന്റെ അസ്ത-സ്ഥാനത്തേക്ക്, തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങട്ടെ.

Mantra 2

स रोरुवद्वृषभस्तिग्मशृङ्गो वर्ष्मन्तस्थौ वरिमन्ना पृथिव्याः । विश्वेष्वेनं वृजनेषु पामि यो मे कुक्षी सुतसोमः पृणाति ॥

ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്, തീക്ഷ്ണശൃംഗമുള്ള വൃഷഭൻ ഭൂമിയുടെ വിശാല വിസ്താരത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാ കുലങ്ങളിലുമെൻ, പിഴിഞ്ഞ സോമംകൊണ്ട് എന്റെ കുക്ഷി (ഉദരം) നിറയ്ക്കുന്നവനെയത്രേ ഞാൻ കാക്കുന്നു.

Mantra 3

अद्रिणा ते मन्दिन इन्द्र तूयान्त्सुन्वन्ति सोमान्पिबसि त्वमेषाम् । पचन्ति ते वृषभाँ अत्सि तेषां पृक्षेण यन्मघवन्हूयमानः ॥

അദ്രി (പിഴിയുന്ന കല്ല്)കൊണ്ട്, ആനന്ദകരരായ സോമപിഴിയുന്നവർ, ഹേ ഇന്ദ്ര, നിനക്കായി വേഗത്തിൽ സോമം പിഴിയുന്നു; നീ അവരുടെ സോമം കുടിക്കുന്നു. അവർ നിനക്കായി ബലവത്തായ ആഹാരങ്ങൾ പാകം ചെയ്യുന്നു; ഹേ മഘവൻ, പൃക്ഷ (അർപ്പണ-മിശ്രണം) സഹിതം നിന്നെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുമ്പോൾ നീ അവയിൽ നിന്ന് പങ്കുചേരുന്നു.

Mantra 4

इदं सु मे जरितरा चिकिद्धि प्रतीपं शापं नद्यो वहन्ति । लोपाशः सिंहं प्रत्यञ्चमत्साः क्रोष्टा वराहं निरतक्त कक्षात् ॥

ഹേ ജരിതരേ (സ്തുതിഗായകരേ), എന്നിൽ നിന്ന് ഇത് മനസ്സിലാക്കുക: നദികൾ ശാപത്തെ ശപിക്കുന്നവന്റെ മേലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു. ലോപാശഃ (നരികൾ) സിംഹത്തെ പിന്നോട്ടോടിക്കുന്നു; ക്രോഷ്ടാ (ഹൈന) വരാഹത്തെ കക്ഷ (കാട്ടുകുടുക്ക്/കാടുകെട്ട്)യിൽ നിന്ന് വലിച്ചിറക്കി പുറത്തെടുത്തു—ഇങ്ങനെ, ഋത (സത്യ-ക്രമം) വിരുദ്ധമായി ക്രമം തിരിയുമ്പോൾ മറിച്ചുപ്രവർത്തനങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു.

Mantra 5

कथा त एतदहमा चिकेतं गृत्सस्य पाकस्तवसो मनीषाम् । त्वं नो विद्वाँ ऋतुथा वि वोचो यमर्धं ते मघवन्क्षेम्या धूः ॥

ഞാൻ വെറും ശിഷ്യൻ—ഇത് എങ്ങനെ ഗ്രഹിക്കും, ഹേ ഗൃത്സന്റെ പാക (പരിപക്വൻ)യും തവസ്വിൻ (ബലവാൻ)യും, നിന്റെ മനീഷ (മഹാസങ്കൽപ്പം/ചിന്ത)യെ? നീയേ വിദ്വാൻ; ഋതുഥാ—യോഗ്യമായ ഋതു-ക്രമത്തിൽ—ഞങ്ങളോട് പ്രസ്താവിക്ക: ഹേ മഘവൻ (ദാനശീലൻ), പഥത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമ (സുരക്ഷിത വാസം)ത്തിനായി നീ ഏത് അർധ (ഭാഗം) നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു?

Mantra 6

एवा हि मां तवसं वर्धयन्ति दिवश्चिन्मे बृहत उत्तरा धूः । पुरू सहस्रा नि शिशामि साकमशत्रंम हि मा जनिता जजान ॥

ഇങ്ങനെ അവർ എന്നെ ബലത്തിൽ വർധിപ്പിക്കുന്നു; ദ്യൗ (ആകാശം) പോലും അതിക്രമിച്ച് എന്റെ മഹത്തായ ഉയരങ്ങൾ സ്ഥാപിതമാണ്. അനേകം സഹസ്രങ്ങളെ ഞാൻ ഒരുമിച്ച് യോജിപ്പിക്കുന്നു/സജ്ജമാക്കുന്നു; കാരണം എന്റെ ജനിതാ (ജന്മദാതാവ്) എന്നെ അശത്ര (ശത്രുവില്ലാത്ത)വനായി ജനിപ്പിച്ചു—എന്നെ അപ്രതിഹത ശക്തിയായി ആക്കി.

Mantra 7

एवा हि मां तवसं जज्ञुरुग्रं कर्मन्कर्मन्वृषणमिन्द्र देवाः । वधीं वृत्रं वज्रेण मन्दसानोऽप व्रजं महिना दाशुषे वम् ॥

ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് ദേവന്മാർ എന്നെ തവസ്വിയും ഉഗ്രനും ബലവാനുമായി ജനിപ്പിച്ചത്—ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഓരോ കര്‍മ്മത്തിലും ശക്തിയുടെ വൃഷഭനായി. മദോന്മാദാനന്ദത്തിൽ ഞാൻ വജ്രംകൊണ്ട് വൃത്രനെ വധിച്ചു; എന്റെ മഹിമയാൽ ദാനശീലനുവേണ്ടി വ്രജം (ഗോവാടം/ബന്ധനം) തുറന്നു.

Mantra 8

देवास आयन्परशूँरबिभ्रन्वना वृश्चन्तो अभि विड्भिरायन् । नि सुद्र्वं दधतो वक्षणासु यत्रा कृपीटमनु तद्दहन्ति ॥

ദേവന്മാർ പരശു (കോടാലി) കൈവഹിച്ചു വന്നു; വനങ്ങൾ വെട്ടിക്കൊണ്ട് അവർ വിഡ്‌ഭിഃ (കുലങ്ങൾ/ഗോത്രങ്ങൾ) സഹിതം മുന്നേറി. വക്ഷണാസു (ആധാരങ്ങളിൽ/താങ്ങുകളിൽ) അവർ സുദ്ര്വം (നല്ല മരം) സ്ഥാപിച്ചു; അവിടെ—അതിനെ അനുഗമിച്ച്—കൃപീടം (സരിസൃപം/കീടം) ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് കടിച്ചുതിന്നുന്നതിനെ ശക്തികൾ നീക്കുന്നു.

Mantra 9

शशः क्षुरं प्रत्यञ्चं जगाराद्रिं लोगेन व्यभेदमारात् । बृहन्तं चिदृहते रन्धयानि वयद्वत्सो वृषभं शूशुवानः ॥

ശശ (മുയൽ) പ്രത്യഞ്ച (പിന്നോട്ട് തിരിഞ്ഞ) ക്ഷുരം (ഉസ്തരം) വിഴുങ്ങി; ലോഗ (മണ്ണുകട്ട/കട്ട) കൊണ്ട് അത് ദൂരത്തുനിന്നേ അദ്രി (പാറ/പർവ്വതം) പിളർത്തി. കയറുന്നവനുവേണ്ടി ഞാൻ മഹത്തിനെപ്പോലും വഴങ്ങുമാറാക്കും—വൃഷഭത്തെ ആശ്രയിച്ച് വളർന്ന് ബലവാനാകുന്ന വത്സംപോലെ; അങ്ങനെ യഥാവിധി ശിക്ഷിതമായ ചെറുതും കഠിനത്തെ കീഴടക്കും.

Mantra 10

सुपर्ण इत्था नखमा सिषायावरुद्धः परिपदं न सिंहः । निरुद्धश्चिन्महिषस्तर्ष्यावान्गोधा तस्मा अयथं कर्षदेतत् ॥

സുപർണൻ (ഉന്നതചിറകുള്ള ശക്തി) തന്റെ നഖം മൂർച്ചപ്പെടുത്തുമ്പോഴും, അടക്കി പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ ബന്ധിതസിംഹംപോലെ സ്വന്തം പാതയിൽ തന്നെ ചുറ്റുന്നു. തൃഷ്ണാഭരിതമായ പ്രചണ്ഡബലമുള്ള മഹിഷൻ (കാള) പോലും തടസ്സപ്പെട്ടാൽ വിടുതൽ നേടുകയില്ല; അതുകൊണ്ട് ‘ഗോധാ’ ഈ ഗതിയെ യഥാമാർഗത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിച്ച് വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു—ഇത് തെറ്റായി നയിച്ച ചലനത്തിന്റെ അടയാളം.

Mantra 11

तेभ्यो गोधा अयथं कर्षदेतद्ये ब्रह्मणः प्रतिपीयन्त्यन्नैः । सिम उक्ष्णोऽवसृष्टाँ अदन्ति स्वयं बलानि तन्वः शृणानाः ॥

അവർക്കായിട്ടാണ് ‘ഗോധാ’ ഈ ഗതിയെ അയോഗ്യമായി വക്രമായി വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നത്—അന്നാർപ്പണങ്ങളാൽ ബ്രഹ്മണഃ (പവിത്ര ബ്രഹ്മശക്തി)യെ ‘പ്രതിപീയന്തി’ (തിരികെ കുടിക്കുന്നു/മറിച്ചെടുക്കുന്നു) എന്നവർക്കു. അവർ കാളയുടെ വിട്ടൊഴുക്കപ്പെട്ട പാൽ/രസം തിന്നുന്നതുപോലെ; തങ്ങളേ തന്നെ തങ്ങളുടെ ദേഹബലങ്ങളെ തകർത്തു, ദേഹധാരിയുടെ ശക്തിയെ ചിതറിക്കുന്നു.

Mantra 12

एते शमीभिः सुशमी अभूवन्ये हिन्विरे तन्वः सोम उक्थैः । नृवद्वदन्नुप नो माहि वाजान्दिवि श्रवो दधिषे नाम वीरः ॥

ഇവർ ശമി (ശാന്തികര) കർമങ്ങളാൽ സുശമി—സുസംയമിതരും സുസംഗതരുമായിത്തീർന്നു; കാരണം ഉക്ത (ഉച്ചരിതസ്തുതി)കളാൽ സോമത്തിനായി തങ്ങളുടെ തനു (ദേഹധാരിയായ സത്ത)യെ മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. പുരുഷസദൃശമായ വാക്ക് ഉച്ചരിച്ച് ഞങ്ങളോടടുത്തുവരിക; ഞങ്ങൾക്ക് വാജ (ബല-സമൃദ്ധി)കളുടെ പൂർണ്ണത വർധിപ്പിക്ക. ദിവി (സ്വർഗത്തിൽ) നീ ശ്റവഃ (യശസ്)വും വീരന്റെ നാമവും സ്ഥാപിക്കുന്നു—അചഞ്ചല പ്രതിഷ്ഠ.