Sukta 72

Mantra 1

नि काव्या वेधसः शश्वतस्कर्हस्ते दधानो नर्या पुरूणि । अग्निर्भुवद्रयिपती रयीणां सत्रा चक्राणो अमृतानि विश्वा ॥

ശാശ്വതനായ വേധസ് (വിധാതാവ്) കാവ്യപ്രേരിത കൃതികളെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; തന്റെ കൈയിൽ മനുഷ്യഹിതകരമായ അനേകം ശക്തികളെ ധരിക്കുന്നു. അഗ്നി റയി (സമൃദ്ധി)യുടെ പതി, റയികളുടെ അധിപതി ആകുന്നു—സദാ എല്ലാ അമൃത തത്ത്വങ്ങളെയും രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 2

अस्मे वत्सं परि षन्तं न विन्दन्निच्छन्तो विश्वे अमृता अमूराः । श्रमयुवः पदव्यो धियंधास्तस्थुः पदे परमे चार्वग्नेः ॥

ഇവിടെ അന്വേഷിച്ചിട്ടും, മോഹരഹിതരായ എല്ലാ അമൃതന്മാരും—ചുറ്റും മറഞ്ഞിരുന്ന വത്സത്തെ കണ്ടെത്തിയില്ല. പരിശ്രമത്തിൽ യുവത്വം നേടിയവർ, പഥാന്വേഷകർ, ധീ (പ്രജ്ഞ)യെ ധരിച്ചവർ—അഗ്നിയുടെ പരമവും മനോഹരവുമായ പദത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.

Mantra 3

तिस्रो यदग्ने शरदस्त्वामिच्छुचिं घृतेन शुचयः सपर्यान् । नामानि चिद्दधिरे यज्ञियान्यसूदयन्त तन्वः सुजाताः ॥

ഹേ അഗ്നേ, മൂന്നു ശരദൃതുക്കൾ വരെ ശുചിജനങ്ങൾ നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു; ശുചികളായ അവർ ഘൃതംകൊണ്ട് നിന്നെ സേവിച്ചു-ഉപാസിച്ചു. യജ്ഞയോഗ്യമായ നാമങ്ങളെയും അവർ സ്ഥാപിച്ചു; സുജാതമായ ശക്തിദേഹങ്ങളെ (തനൂകളെ) ഉണർത്തി പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിച്ചു.

Mantra 4

आ रोदसी बृहती वेविदानाः प्र रुद्रिया जभ्रिरे यज्ञियासः । विदन्मर्तो नेमधिता चिकित्वानग्निं पदे परमे तस्थिवांसम् ॥

ജ്ഞാനത്തിൽ ഉണർന്ന രണ്ടു വിശാല ലോകങ്ങളായ രോദസീകളിലേക്കു യജ്ഞീയർ രുദ്രിയ ശക്തിയെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവന്നു. അളവിനെ ദൃഢമായി സ്ഥാപിച്ച, അറിയുന്ന മർത്ത്യൻ—പരമ പദത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അഗ്നിയെ കണ്ടെത്തി.

Mantra 5

संजानाना उप सीदन्नभिज्ञु पत्नीवन्तो नमस्यं नमस्यन् । रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत स्वाः सखा सख्युर्निमिषि रक्षमाणाः ॥

ഒരേ ബോധത്തിൽ ഏകീഭവിച്ച് അവർ അഭിജ്ഞൻ—അന്തരംഗജ്ഞാനിയുടെ അടുക്കൽ സമീപം ഇരുന്നു; സഹചാരിണിയായ ശക്തികളാൽ സമ്പന്നരായി, നമസ്കാര്യമായതിനു നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു. നിർദോഷരായി ശുദ്ധരായി, അവർ തങ്ങളുടെ തന്നെ തനുവിനെ സ്വസ്വരൂപത്തിലേക്ക് രൂപപ്പെടുത്തി; നിമിഷം—അന്തരജാഗ്രതയുടെ ക്ഷണത്തിൽ സുഹൃത്ത് സുഹൃത്തിനെ കാക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 6

त्रिः सप्त यद्गुह्यानि त्वे इत्पदाविदन्निहिता यज्ञियासः । तेभी रक्षन्ते अमृतं सजोषाः पशूञ्च स्थातॄञ्चरथं च पाहि ॥

ത്രിഃസപ്ത—മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴ്—ഗുഹ്യവസ്തുക്കൾ നിനക്കുള്ളിൽ നിഹിതമായിരിക്കുമ്പോൾ, യജ്ഞീയർ പാദങ്ങളാൽ (പദാവി) അവ കണ്ടെത്തി. അവയാൽ, ഒരേ മനസ്സോടെ, അവർ അമൃതത്തെ കാക്കുന്നു; നീയും ഞങ്ങളുടെ വർദ്ധിശക്തികളെ, സ്ഥിരാധാരങ്ങളെ (സ്ഥാതൃ), യാത്രയിലെ രഥം—ഗതിയെ കാത്തുകൊൾക.

Mantra 7

विद्वाँ अग्ने वयुनानि क्षितीनां व्यानुषक्छुरुधो जीवसे धाः । अन्तर्विद्वाँ अध्वनो देवयानानतन्द्रो दूतो अभवो हविर्वाट् ॥

ഹേ അഗ്നേ, മനുഷ്യവാസങ്ങളുടെ വയുനാ—ക്രമവിധികളെ അറിഞ്ഞ്, ഞങ്ങളുടെ ജീവിക്കലിനായി വിശാലമായ കവാടങ്ങളെ നൂൽപോലെ നൂൽപോലെ ക്രമപ്പെടുത്തി. ദേവയാന പഥങ്ങളെ അന്തരത്തിൽ അറിഞ്ഞ്, അതന്ദ്ര—അവിശ്രമ—നീ ദൂതനായി; ഹവിർവാട്—ഹവിഷിന്റെ വാഹകനായി.

Mantra 8

स्वाध्यो दिव आ सप्त यह्वी रायो दुरो व्यृतज्ञा अजानन् । विदद्गव्यं सरमा दृळ्हमूर्वं येना नु कं मानुषी भोजते विट् ॥

സ്വാധീന (സ്വാധ്യ)രായ ദ്യൗലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള ഏഴ് യഹ്വീ—മഹാശക്തികൾ—സത്യത്തെ അറിഞ്ഞ് റായ (സമൃദ്ധി)യുടെ വാതിലുകൾ വിശാലമായി തുറന്നു. സരമാ ഗവ്യ/പ്രകാശത്തിന്റെ ദൃഢമായ ആവരണം (ഊർവ) കണ്ടെത്തി; അതിനാൽ ഇപ്പോൾ മനുഷ്യസമൂഹം തന്റെ പങ്കായ ഭോഗവും ദ്രവ്യവും പ്രാപിക്കുന്നു.

Mantra 9

आ ये विश्वा स्वपत्यानि तस्थुः कृण्वानासो अमृतत्वाय गातुम् । मह्ना महद्भिः पृथिवी वि तस्थे माता पुत्रैरदितिर्धायसे वेः ॥

എല്ലാ ശ്രേഷ്ഠ സ്വപത്യ (ഉത്തമ സ്ഥാപിതികൾ/സിദ്ധികൾ) സ്ഥാപിച്ച് അമൃതത്വത്തിലേക്കുള്ള പാത രൂപപ്പെടുത്തിയവർ—അവരുടെ മഹത്താൽ പൃഥിവി വിശാലമായി നിലകൊണ്ടു. മാതാ അദിതി പുത്രന്മാരോടൊപ്പം ധാരണ-പോഷണത്തിന്റെ കര്‍മത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച്, നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ലോകങ്ങളെ താങ്ങി പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 10

अधि श्रियं नि दधुश्चारुमस्मिन्दिवो यदक्षी अमृता अकृण्वन् । अध क्षरन्ति सिन्धवो न सृष्टाः प्र नीचीरग्ने अरुषीरजानन् ॥

ഈ സത്തയിൽ അവർ മനോഹരമായ ശ്രീ (ശോഭ-തേജസ്) ദൃഢമായി സ്ഥാപിച്ചു; അമൃതർ ദ്യൗവിന്റെ രണ്ട് അക്ഷി (കണ്ണുകൾ) സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ. പിന്നെ സിന്ധുക്കൾ വിടുതൽ ലഭിച്ചതുപോലെ ഒഴുകിത്തുടങ്ങി—ഹേ അഗ്നി—താഴോട്ടേക്ക് അരുഷി (ചുവപ്പുനിറമുള്ള) പ്രവാഹങ്ങൾ വെളിവായി അറിവിലേക്കു വന്നു.