Sukta 142

Mantra 1

समिद्धो अग्न आ वह देवाँ अद्य यतस्रुचे । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं सुतसोमाय दाशुषे ॥

సమిద్ధుడవైన అగ్నీ, నేడు దేవులను ఇక్కడికి వాహించు; యతస్రుచ్—యథావిధిగా కదిలే స్రుచ్ (హవిర్ చెంచా) కలవాడా. సుతసోమార్థం, దాశుష్ (దానకర్త/యజమాని) నిమిత్తం, ఆ ప్రాచీన తంతు—యజ్ఞకర్మ పరంపరను—విస్తరింపుము.

Mantra 2

घृतवन्तमुप मासि मधुमन्तं तनूनपात् । यज्ञं विप्रस्य मावतः शशमानस्य दाशुषः ॥

హే తనూనపాత్, ఘృతవంత—ఘృతసమృద్ధ—మధుమంత—మధురరససంపన్న—ఈ హవికి సమీపించు. విప్రుని మావంత (సమృద్ధ/బలవంత) యజ్ఞాన్ని—శశమాన (సంయమంలో స్థిరమైన) దాశుష్‌దీ—దృఢపరచి, ఉన్నతం చేయి.

Mantra 3

शुचिः पावको अद्भुतो मध्वा यज्ञं मिमिक्षति । नराशंसस्त्रिरा दिवो देवो देवेषु यज्ञियः ॥

శుచి, పావక, అద్భుత—కార్యంలో ఆశ్చర్యకరుడు—మధువుతో యజ్ఞాన్ని మేళవిస్తాడు. నరాశంసుడు, త్రిరా దివః—దివ్యలోకం నుండి త్రివిధంగా—వచ్చే దేవుడు, దేవేషు యజ్ఞియ (యజ్ఞార్హ) దేవుడై స్థిరపడతాడు.

Mantra 4

ईळितो अग्न आ वहेन्द्रं चित्रमिह प्रियम् । इयं हि त्वा मतिर्ममाच्छा सुजिह्व वच्यते ॥

హే అగ్నీ, స్తుతింపబడినవాడా, జాగృతుడా, ఇంద్రుణ్ణి ఇక్కడికి—చిత్ర (దీప్తిమంతుడైన), ప్రియమైనవాడిగా—తేగలవు. ఎందుకంటే నా మతి (ఆలోచన-శక్తి) నిన్నే పిలుస్తోంది, హే సుజిహ్వా, వాక్ (వాక్కు) సమ్యక్‌గా ఉచ్చరింపబడునట్లు.

Mantra 5

स्तृणानासो यतस्रुचो बर्हिर्यज्ञे स्वध्वरे । वृञ्जे देवव्यचस्तममिन्द्राय शर्म सप्रथः ॥

సువ్యవస్థిత స్వధ్వర యజ్ఞంలో, మేము బర్హి (యజ్ఞాసనం) పరచి, స్రుచులను (ఆహుతి చెంచాలు) యథానియంత్రణలో ఉంచుతూ, ఇంద్రునికై దేవ-వాచస్ యొక్క అత్యంత విస్తారమైన రూపాన్ని—విస్తీర్ణ శర్మ (శాంతి-రక్షణ)—సిద్ధం చేస్తాము.

Mantra 6

वि श्रयन्तामृतावृधः प्रयै देवेभ्यो महीः । पावकासः पुरुस्पृहो द्वारो देवीरसश्चतः ॥

ఋతంతో వృద్ధిపొందిన, పావకమైన, పురుస్పృహమైన ఆ మహతీ దేవీ ద్వారాలు—దేవులకై ముందుపథం సిద్ధమగునట్లు—విస్తారంగా తెరచుకొనుగాక; అవి వెనుకకు అంటిపెట్టుకోక, అవరోహించే శక్తులకు మార్గాన్ని విముక్తం చేయుగాక.

Mantra 7

आ भन्दमाने उपाके नक्तोषासा सुपेशसा । यह्वी ऋतस्य मातरा सीदतां बर्हिरा सुमत् ॥

సుపేశసులైన రాత్రి మరియు ఉషా తమ సంగమస్థానానికి సమీపంగా వచ్చి, కలిసి ప్రకాశించుగాక. ఋతస్య మహాబలమైన ఆ రెండు మాతలు—సుమతి, శుభభావంతో పవిత్ర బర్హిపై ఆసీనులగుదురు గాక.

Mantra 8

मन्द्रजिह्वा जुगुर्वणी होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम् ॥

మంద్రజిహ్వలైన, దృఢంగా స్తుతించువారు, దైవ్య కవి-శక్తులైన ఆ రెండు హోతలు—మాకోసం ఈ యజ్ఞాన్ని యజించుగాక; ఇది నేడు సిద్ధ్రము, దివిస్పృశ్ (స్వర్గస్పర్శి).

Mantra 9

शुचिर्देवेष्वर्पिता होत्रा मरुत्सु भारती । इळा सरस्वती मही बर्हिः सीदन्तु यज्ञियाः ॥

దేవేష్వర్పితమైన శుచి హోత్రా—మరుత్సు భారతీ—మరియు ఇళా, మహీ సరస్వతీ—ఈ యజ్ఞియ శక్తులు బర్హిపై ఆసీనులగుదురు గాక.

Mantra 10

तन्नस्तुरीपमद्भुतं पुरु वारं पुरु त्मना । त्वष्टा पोषाय वि ष्यतु राये नाभा नो अस्मयुः ॥

ఆ అద్భుతమైన, శీఘ్ర-సహాయక శక్తి మా కోసం బహువిధ ఆశ్రయంగా కావాలి; తన స్వభావం వల్లనే బహు-సమృద్ధిగా ఉండాలి. త్వష్టా దానిని మా పోషణ-వృద్ధి కోసం విస్తరింపజేయుగాక; మరియు ఈ పరిపూర్ణత-నాభి ద్వారా మమ్మల్ని రయి—ఆధ్యాత్మిక సంపద—తో బంధించి, మాపై విముఖుడవకుండుగాక.

Mantra 11

अवसृजन्नुप त्मना देवान्यक्षि वनस्पते । अग्निर्हव्या सुषूदति देवो देवेषु मेधिरः ॥

ఓ వనస్పతే, నీ స్వభావం చేతనే విడిచిపెట్టి ముందుకు నడిపిస్తూ దేవులకు యజనం చేయుము. ఎందుకంటే దేవులలో మేధావి దేవుడైన అగ్ని హవ్యాలను సుసంపన్నం చేసి, వాటిని పాకించి ఉన్నత శక్తులకు తగినదిగా చేస్తాడు.

Mantra 12

पूषण्वते मरुत्वते विश्वदेवाय वायवे । स्वाहा गायत्रवेपसे हव्यमिन्द्राय कर्तन ॥

ఊర్ధ్వ ఆహ్వానంలో పోషణ్వత్ పూషణునికి, మరుత్వత్ మరుత్-శక్తికి, విశ్వదేవులకు, మరియు వాయవే—ప్రాణ-వాయువుకు—హవ్యాన్ని అర్పించండి. పవిత్ర ‘స్వాహా’ ఘోషతో, గాయత్ర-వేపస్—కంపించే గాయత్రీ-ప్రేరణ—ద్వారా, ఇంద్రునికై హవ్యాన్ని రూపుదిద్దండి.

Mantra 13

स्वाहाकृतान्या गह्युप हव्यानि वीतये । इन्द्रा गहि श्रुधी हवं त्वां हवन्ते अध्वरे ॥

స్వాహా చేత సిద్ధమైన హవ్యాల దగ్గరకు రా; వాటిని స్వీకరించి ఆనందించు. ఓ ఇంద్రా, రా; మా హవాన్ని విను—అధ్వర యజ్ఞంలో జనులు నిన్నే ఆహ్వానిస్తారు.