Sukta 142

Mantra 1

समिद्धो अग्न आ वह देवाँ अद्य यतस्रुचे । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं सुतसोमाय दाशुषे ॥

સમિદ્ધ, હે અગ્નિ, આજે દેવોને અહીં વહેંચી લાવ; હે યતસ્રુચે—જેણી સ્રુચિ યોગ્ય ગતિમાં સ્થિત છે. સુતસોમ માટે, દાશુષે—અર્પણ કરનાર માટે—પૂર્વ્ય (પ્રાચીન) તંતુને તાણ, યજ્ઞકર્મનો સૂત્ર વિસ્તરાવ.

Mantra 2

घृतवन्तमुप मासि मधुमन्तं तनूनपात् । यज्ञं विप्रस्य मावतः शशमानस्य दाशुषः ॥

હે તનૂનપાત, ઘૃતવંત—ઘૃતથી સમૃદ્ધ—અને મધુમંત—મધુર રસથી ભરપૂર—આ અર્પણ પાસે આવ. વિપ્રના, માવત—બળવાન/સમૃદ્ધ—યજ્ઞને, શશમાન દાશુષઃ—સંયમમાં શાંત થનાર અર્પણકર્તાના—સ્થિર કર, ઉન્નત કર.

Mantra 3

शुचिः पावको अद्भुतो मध्वा यज्ञं मिमिक्षति । नराशंसस्त्रिरा दिवो देवो देवेषु यज्ञियः ॥

શુચિ, પાવક, અદ્ભુત કર્મવાળો, મધ્વા—મધુર રસથી—યજ્ઞને મિશ્રિત કરે છે. નરાશંસ, દેવ, ત્રિરા દિવો—ત્રિવિધ રીતે સ્વર્ગથી આવનાર—દેવોમાં યજ્ઞિય બને છે અને અર્પણને દેવશક્તિઓ માટે યોગ્ય કરે છે.

Mantra 4

ईळितो अग्न आ वहेन्द्रं चित्रमिह प्रियम् । इयं हि त्वा मतिर्ममाच्छा सुजिह्व वच्यते ॥

હે અગ્નિ, સ્તુત અને પ્રબુદ્ધ, અહીં ઇન્દ્રને—ચિત્ર, તેજસ્વી અને પ્રિય—લઈ આવ. કારણ કે, હે સુજિહ્વ (સુંદર જીભવાળા), મારી આ મતિ તને જ આહ્વાન કરે છે, જેથી વાણી યથાર્થ રીતે ઉચ્ચરાય અને વિજય-ઇચ્છા અહીં પ્રગટે.

Mantra 5

स्तृणानासो यतस्रुचो बर्हिर्यज्ञे स्वध्वरे । वृञ्जे देवव्यचस्तममिन्द्राय शर्म सप्रथः ॥

યજ્ઞના સુસંયત અધ્વરમાં, સ્રુચોને યથાવત્ ધારણ કરતાં અને બર્હિ (પવિત્ર આસન) પાથરતાં, અમે ઇન્દ્ર માટે દેવવાચસનું સર્વવિસ્તૃત સ્વરૂપ ગોઠવીએ છીએ—વિશાળ શર્મ (શાંતિ-રક્ષા), જેમાં સત્તા વિસ્તરી શકે.

Mantra 6

वि श्रयन्तामृतावृधः प्रयै देवेभ्यो महीः । पावकासः पुरुस्पृहो द्वारो देवीरसश्चतः ॥

ઋતથી વૃદ્ધ થયેલા, શુદ્ધિકારક અને બહુવિધ સ્પૃહાથી ભરેલા મહાન દેવ દ્વારો વિશાળપણે ખુલો; જેથી દેવો માટે મહી પ્રયા—મહામાર્ગ—બને. તેઓ પાછા ચોંટ્યા ન રહે, પરંતુ અવતરતી શક્તિઓ માટે માર્ગ મુક્ત કરે.

Mantra 7

आ भन्दमाने उपाके नक्तोषासा सुपेशसा । यह्वी ऋतस्य मातरा सीदतां बर्हिरा सुमत् ॥

ભેટસ્થાને, નજીક, સુંદર આકારવાળી રાત્રી અને ઉષા—એકસાથે તેજસ્વી બની—આવો. ઋતની બે મહાન માતાઓ, સુમતિ અને શુભભાવ સાથે, પવિત્ર બર્હિ પર બેસો; અમામાં ઋતની લય અને નવપુનર્જાગૃતિ સ્થાપો.

Mantra 8

मन्द्रजिह्वा जुगुर्वणी होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम् ॥

આનંદભરી જિહ્વાવાળા, સ્તુતિમાં દૃઢ, દેવ્ય કવિ એવા બે હોતાઓ—અમારા માટે આ યજ્ઞને યજન કરો: આજ અસરકારક, દ્યૌને સ્પર્શતો; જેથી અમારી ક્રિયા ઊંચા મન સુધી ઊઠે અને ત્યાંથી પ્રતિઉત્તર ઉતરે.

Mantra 9

शुचिर्देवेष्वर्पिता होत्रा मरुत्सु भारती । इळा सरस्वती मही बर्हिः सीदन्तु यज्ञियाः ॥

દેવોમાં સ્થાપિત શુદ્ધ હોત્રા-વાણી—મરુતોમાં ભારતી—અને મહાન ઇળા તથા સરસ્વતી સાથે, યજ્ઞયોગ્ય આ શક્તિઓ પવિત્ર બર્હિ પર બેસે. તેઓ અમામાં પ્રેરિત વાણી, યોગ્ય પોષણ, અને જ્ઞાનની નદીવત વહેતી ધારા સ્થાપે.

Mantra 10

तन्नस्तुरीपमद्भुतं पुरु वारं पुरु त्मना । त्वष्टा पोषाय वि ष्यतु राये नाभा नो अस्मयुः ॥

અમારા માટે તે અદ્ભુત, ત્વરિત સહાયરૂપ શક્તિ બહુવિધ આશ્રય બની રહે, પોતાના સ્વભાવથી સમૃદ્ધ; ત્વષ્ટા તેને અમારા પોષણ માટે વિસ્તારે, અને પૂર્ણતાના આ નાભિ-બંધન દ્વારા અમને રાય—આધ્યાત્મિક ઐશ્વર્ય—સાથે જોડે, અમથી વિમુખ ન રહે.

Mantra 11

अवसृजन्नुप त्मना देवान्यक्षि वनस्पते । अग्निर्हव्या सुषूदति देवो देवेषु मेधिरः ॥

હે વનસ્પતિ, પોતાના સ્વભાવથી મુક્ત કરી આગળ ધપાવી દેવોને યજ્ઞમાં અર્પણ કર; કારણ કે અગ્નિ—દેવોમાં મેધાવી દેવ—હવ્યોને સુસજ્જ કરે છે, તેમને પકવીને ઉચ્ચ શક્તિઓ માટે યોગ્ય દ્રવ્ય બનાવે છે.

Mantra 12

पूषण्वते मरुत्वते विश्वदेवाय वायवे । स्वाहा गायत्रवेपसे हव्यमिन्द्राय कर्तन ॥

પોષણવંત પૂષનને, મરુત્વંત મરુતોને, વિશ્વદેવોને અને વાયુને ઊર્ધ્વ આહ્વાનમાં હવિ અર્પણ કરો. “સ્વાહા”ના અભિષેક-નાદ સાથે, ગાયત્રી-વેપસ—કંપિત પ્રેરણા—દ્વારા ઇન્દ્ર માટે હવ્યને ઘડો.

Mantra 13

स्वाहाकृतान्या गह्युप हव्यानि वीतये । इन्द्रा गहि श्रुधी हवं त्वां हवन्ते अध्वरे ॥

સ્વાહા દ્વારા તૈયાર કરેલાં હવ્યો પાસે આવો; તેમને ભોગવવા અને આનંદ લેવા માટે નજીક આવો. હે ઇન્દ્ર, આવો; આહ્વાન સાંભળો—અધ્વરમાં યજમાનજન તમને હવન કરે છે, ઉપર ઊઠતી ઇચ્છાને પૂર્ણ કરનાર શક્તિરૂપે.