Sukta 142

Mantra 1

समिद्धो अग्न आ वह देवाँ अद्य यतस्रुचे । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं सुतसोमाय दाशुषे ॥

ಸಮಿದ್ಧನಾದ ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಇಂದು ದೇವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದುಕೊ; ಹೇ ಯತಸ್ರುಚೇ—ಯೋಗ್ಯ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸ್ರುಚಿಯುಳ್ಳವನೇ. ಸುತಸೋಮಕ್ಕಾಗಿ, ದಾಶುಷೇ—ಅರ್ಪಿಸುವ ದಾತನಿಗಾಗಿ—ಪೂರ್ವ್ಯ (ಪ್ರಾಚೀನ) ತಂತುವನ್ನು ತಣಿಸಿ, ಯಜ್ಞಕರ್ಮದ ಸೂತ್ರವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸು.

Mantra 2

घृतवन्तमुप मासि मधुमन्तं तनूनपात् । यज्ञं विप्रस्य मावतः शशमानस्य दाशुषः ॥

ಹೇ ತನೂನಪಾತ, ಘೃತವಂತ—ಘೃತದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ—ಮತ್ತು ಮಧುಮಂತ—ಮಧುರ ರಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ—ಈ ಅರ್ಪಣದ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸು. ವಿಪ್ರನ, ಮಾವತ—ಬಲಿಷ್ಠ/ಸಮೃದ್ಧ—ಯಜ್ಞವನ್ನು, ಶಶಮಾನ ದಾಶುಷಃ—ಸಂಯಮದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಗೊಳ್ಳುವ ಅರ್ಪಣಕರ್ತನ—ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಉನ್ನತಗೊಳಿಸು.

Mantra 3

शुचिः पावको अद्भुतो मध्वा यज्ञं मिमिक्षति । नराशंसस्त्रिरा दिवो देवो देवेषु यज्ञियः ॥

ಶುಚಿಯಾದ, ಪಾವಕನಾದ, ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯವಂತನು, ಮಧ್ವಾ—ಮಧುರ ರಸದಿಂದ—ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಿಶ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ನರಾಶಂಸನು, ದೇವನು, ತ್ರಿರಾ ದಿವೋ—ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬರುವವನು—ದೇವಗಳಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಿಯನಾಗಿ, ಅರ್ಪಣವನ್ನು ದೈವಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 4

ईळितो अग्न आ वहेन्द्रं चित्रमिह प्रियम् । इयं हि त्वा मतिर्ममाच्छा सुजिह्व वच्यते ॥

ಸ್ತುತನಾಗಿಯೂ ಜಾಗೃತನಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು—ಚಿತ್ರ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯನನ್ನು—ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ. ಏಕೆಂದರೆ, ಹೇ ಸುಜಿಹ್ವ (ಸುಂದರ ಜಿಹ್ವೆಯವನೇ), ನನ್ನ ಈ ಮತಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ; ವಾಣಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಡಲಿ, ಜಯಸಂಕಲ್ಪವೂ ಇಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಲಿ.

Mantra 5

स्तृणानासो यतस्रुचो बर्हिर्यज्ञे स्वध्वरे । वृञ्जे देवव्यचस्तममिन्द्राय शर्म सप्रथः ॥

ಯಜ್ಞದ ಸುಸಂಯತ ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿ, ಸ್ರುಚಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು ಬರ್ಹಿ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಹಾಸುತ್ತಾ, ನಾವು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ದೇವವಾಚಸ್ಸಿನ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲ ರೂಪವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ—ವಿಶಾಲ ಶರ್ಮ (ಶಾಂತಿ-ರಕ್ಷೆ), ಅದರಲ್ಲಿ ಸತ್ತ್ವವು ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ.

Mantra 6

वि श्रयन्तामृतावृधः प्रयै देवेभ्यो महीः । पावकासः पुरुस्पृहो द्वारो देवीरसश्चतः ॥

ಋತದಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾದ, ಪಾವಕ ಮತ್ತು ಬಹುಸ್ಪೃಹೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹಾ ದೇವೀ ದ್ವಾರಗಳು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ತೆರೆಯಲಿ; ದೇವರಿಗೆ ಮಹೀ ಪ್ರಯಾ—ಮಹಾಮಾರ್ಗ—ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ. ಅವು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಇಳಿಯುವ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಿ.

Mantra 7

आ भन्दमाने उपाके नक्तोषासा सुपेशसा । यह्वी ऋतस्य मातरा सीदतां बर्हिरा सुमत् ॥

ಭೇಟಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರ ರೂಪಗಳಾದ ರಾತ್ರಿಯೂ ಉಷಸ್ಸೂ ಒಂದಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಬನ್ನಿ. ಋತದ ಎರಡು ಮಹಾಮಾತೃಗಳು, ಸುಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶುಭಭಾವದಿಂದ ಪವಿತ್ರ ಬರ್ಹಿಯ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿರಿ; ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಋತದ ಲಯವನ್ನೂ ನವೀಕರಣವನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ.

Mantra 8

मन्द्रजिह्वा जुगुर्वणी होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम् ॥

ಆನಂದಮಯ ಜಿಹ್ವೆಯುಳ್ಳ, ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢರಾದ, ದೈವ್ಯ ಕವಿಗಳಾದ ಎರಡು ಹೋತೃಗಳು—ನಮಗಾಗಿ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಯಜಿಸಲಿ: ಇಂದು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ, ದ್ಯೌವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ; ನಮ್ಮ ಕರ್ಮವು ಉನ್ನತ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏರಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.

Mantra 9

शुचिर्देवेष्वर्पिता होत्रा मरुत्सु भारती । इळा सरस्वती मही बर्हिः सीदन्तु यज्ञियाः ॥

ದೇವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಶುದ್ಧ ಹೋತ್ರಾ-ವಾಣಿ—ಮರುತ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತಿ—ಮತ್ತು ಮಹತ್ತಾದ ಇಳಾ ಹಾಗೂ ಸರಸ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ಈ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪವಿತ್ರ ಬರ್ಹಿಯ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಲಿ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ, ಯುಕ್ತ ಪೋಷಣ, ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವು ನದಿಯಂತೆ ಹರಿಯುವ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.

Mantra 10

तन्नस्तुरीपमद्भुतं पुरु वारं पुरु त्मना । त्वष्टा पोषाय वि ष्यतु राये नाभा नो अस्मयुः ॥

ನಮಗಾಗಿ ಆ ಅದ್ಭುತ, ತ್ವರಿತ-ಸಹಾಯಕ ಶಕ್ತಿ ಬಹುಮುಖ ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಲಿ; ತ್ವಷ್ಟೃನು ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೋಷಣೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ, ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಈ ನಾಭಿ-ಬಂಧನದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಾಯ—ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಐಶ್ವರ್ಯ—ದೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸಲಿ; ನಮ್ಮಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗದಿರಲಿ.

Mantra 11

अवसृजन्नुप त्मना देवान्यक्षि वनस्पते । अग्निर्हव्या सुषूदति देवो देवेषु मेधिरः ॥

ಹೇ ವನಸ್ಪತೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸು; ಏಕೆಂದರೆ ಅಗ್ನಿ—ದೇವರಲ್ಲಿ ಮೇಧಾವಿಯಾದ ದೇವ—ಹವ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಪಾಕಮಾಡಿ ಉನ್ನತ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ದ್ರವ್ಯವನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 12

पूषण्वते मरुत्वते विश्वदेवाय वायवे । स्वाहा गायत्रवेपसे हव्यमिन्द्राय कर्तन ॥

ಪೋಷಣವಂತ ಪೂಷಣನಿಗೆ, ಮರುತ್ವಂತ ಮರುತರಿಗೆ, ವಿಶ್ವದೇವರಿಗೆ ಮತ್ತು ವಾಯುವಿಗೆ ಊರ್ಧ್ವ ಆಹ್ವಾನದಲ್ಲಿ ಹವಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿರಿ. “ಸ್ವಾಹಾ” ಎಂಬ ಅಭಿಷೇಕ-ನಾದದೊಂದಿಗೆ, ಗಾಯತ್ರೀ-ವೇಪಸ—ಕಂಪಿತ ಪ್ರೇರಣೆ—ಮೂಲಕ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಹವ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿರಿ.

Mantra 13

स्वाहाकृतान्या गह्युप हव्यानि वीतये । इन्द्रा गहि श्रुधी हवं त्वां हवन्ते अध्वरे ॥

ಸ್ವಾಹಾ ಮೂಲಕ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾದ ಹವ್ಯಗಳ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸು; ಅವುಗಳನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ಆನಂದಿಸಲು ಬಾ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಬಾ; ಈ ಹವವನ್ನು ಕೇಳು—ಅಧ್ವರ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಜನರು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮೇಲೇಳುವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ.