Opening the text

முதன்மை கரு: புகழ்ச்சியின் வழி அரசச் சடங்கின் பலன்—இந்திரனையும் துணைத் தெய்வ/சக்திகளையும் அழைத்து வெற்றி, பாதுகாப்பு, செழிப்பான நிறுவல் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்துதல். துணைக் கருக்கள்: (1) இந்திர-ஸ்துதி அபோத்ராயிக (தீமைத் துரத்தும்) சக்தியாக—எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பகைமை/விரோதத்தை விரட்டுதல். (2) பௌஷ்டிக செழிப்பு—போஷணம், வளர்ச்சி, யஜமானன்/ஆதரவாளரின் சமூக உயர்வு. (3) நாராசம்ஸத்தின் மூலம் தானமும் புகழும் பொதுமக்கள் முன் அங்கீகாரம் பெறுதல். (4) மரம்/வனஸ்பதி நிலைத்தன்மை உருவகம்—பாதுகாப்பும் வளர்ச்சியும் பெற உறுதி, அசையாமை. (5) எதிர்-மந்திர/எதிர்-சூனியம்—சூனியம் மற்றும் பகைவர் செயற்பாடுகளைச் சிதறடித்து நீக்குதல்.
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், பால் கறக்கப்படாத பசுக்கள் பால் கறக்கச் சேர்ந்து நெருங்குவது போல, இந்திரன் அருகே வருமாறு வற்புறுத்துகிறது; மேலும் அசையும்-அசையாத அனைத்திற்கும் ஒரே பேரரசன் (சார்வபௌமன்) என அவரை வர்ணிக்கிறது. இந்திரனின் ஒப்பற்ற மேலாதிக்கம்—அவரைப் போன்றவர் முன்பு பிறந்ததுமில்லை, இனி பிறக்கப்போவதுமில்லை—என்று உறுதிப்படுத்தி, அந்த அரசாட்சியைத் தெளிவான செழிப்பாக மாற்றுகிறது: மாடுகள், குதிரைகள், மற்றும் வெற்றிப் பரிசால் கிடைக்கும் வலிமை. இச்சூக்தம் செழிப்பு-வலிமை அளிக்கும் சுருக்கமான மந்திர-சாரமாக இருந்து, உலகளாவிய தானதராகிய இந்திரனையே முழுமையாகச் சார்வதன் மூலம் வேண்டுபவர்களை வலுப்படுத்துகிறது.
ரிக் வேத இன்றிர-ஸ்தோத்திரத் தொகுப்பிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட இந்தச் சுருக்கமான இந்திர-ஸூக்தம், அதர்வவேதத்தின் பௌஷ்டிக (செழிப்பு) நோக்கில் பயன்படுகிறது—இந்திரனின் நட்பு/சங்கதியின் மூலம் பரிசு, உணவு, மற்றும் சமூகக் களிப்புடன் கூடிய வளமான செழிப்புகளைப் பெறுவதற்காக. மேலும் இது தடையகற்றும் (அவ்ரோத-நிவாரண) மந்திரமாகவும் செயல்படுகிறது; இங்கு இந்திரன் மீண்டும் மீண்டும் ‘காவல்-தடுப்பைத் திறந்து விடுபவன்’ (ward-ஐத் திறப்பவன்) எனப் புகழப்படுகிறான், இதனால் யஜமானனின் பாதை, யாகச் செயல், மற்றும் முயற்சி எந்த இடையூறும் இன்றி முன்னேறுகின்றன.
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், ‘விரிந்த’ பிரபஞ்சத்தை ஒன்றுசேர்த்து ஒழுங்கான தாளத்தில் கட்டுப்படுத்தும் சக்தியாகிய சூரியனின் தெய்வீக மகிமையைப் போற்றுகிறது; பகலும் இரவும் இடைவெளியின்றி மாறிமாறி நிகழச் செய்கிறது. இதில், சூரியனின் ரதம் யோகப்படுத்தப்பட்ட பின்பே இராத்திரி தன் ஆடையை விரிப்பதாக வர்ணிக்கப்படுகிறது; இதனால் ஒழுங்குமுறைதான் புனிதமான பாதுகாப்பாக உயர்கிறது—தத்தின் நம்பகமான காலநடையால் அச்சம், அமங்கலமான இருள், குழப்பம் ஆகியவை அகற்றப்படுகின்றன.
அதர்வவேதம் 20.124 என்பது ரிக் வேத இன்ற-ஸ்துதியின் அதர்வண மறுபயன்பாடு. புகழ்ச்சியின் மூலம் இது இந்திரனின் தீர்மானமான நட்பையும் ‘உண்மையான’ உதவியையும் ஈர்த்து, பாராயணக்காரனை வெற்றியளிக்கும் தெய்வக் கூட்டணியுடன் ஒத்திசைக்கிறது. ஆறு மந்திரங்களிலும் இந்திரன் சோமத்தில் மகிழ்ந்து உறுதியான தடைகளை உடைப்பவனாகவும், உடலைக் காக்கும் பாதுகாவலனாகவும் வர்ணிக்கப்படுகிறான்; ஆதித்யர்கள் மற்றும் மருத்களுடன் சேர்ந்து பகைமைச் சக்திகளை வெல்லுகிறான். ஆகவே இந்த ஸூக்தத்தின் ஆற்றல் இருமடங்கு—பௌஷ்டிகம் (வலிமையும் செல்வமும் பெறுதல்) மற்றும் ரக்ஷா (கோட்டைகளாக அல்லது அசுர எதிர்ப்பாகக் கற்பிக்கப்படும் துன்பங்களைத் தடுத்து வெல்வது).
அதர்வவேதம் 20.125 என்பது ரிக்வேதப் புனருரைத்த (reprise) ஸூக்தமாகும்; அதர்வணப் பயன்பாட்டில் இது அபோத்ரோபாயிக (தீமை/விரோதத்தைத் தடுக்கிற) மற்றும் வெற்றியை உறுதிப்படுத்தும் இந்திர-ஸ்துதியாகச் செயல்படுகிறது: எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பகை/விரோத சக்திகளை விரட்டுகிறது; யஜமானன்/புரவலனை இந்திரனின் ‘விரிந்த’ பாதுகாப்புப் பரப்பில் நிலைநிறுத்துகிறது. அச்வின்களின் உதவியுடன் நிகழ்ந்த இந்திரனின் புராண வெற்றிகளை நினைவுகூர்வதன் மூலம், கடந்த முன்னுதாரணத்தை நிகழ்காலச் செயல்திறனாக மாற்றுகிறது—பகைமையைத் தூரமாக்கி, இறுதியில் நலன் மற்றும் சமூக ஒற்றுமை (saumanasa) எனும் சௌமனஸ்யத்தில் முடிகிறது.
அதர்வவேதம் 20.126 என்பது பிந்தைய அதர்வணிக (மிகவும் ரிக்-வேதத்திலிருந்து எடுத்த) இந்திர-ஸ்துதி; இதில் புகழ்ச்சி போட்டித் தன்மையுடைய கருவியாக மாறுகிறது: இந்திரனின் வெற்றியால் கிடைக்கும் மேலதிக வளத்தின் மூலம் யஜமானன் திருப்தியடைந்தவன், உறுதிப்படுத்தப்பட்டவன், சமூகத்தில் “அனைவருக்கும் மேலானவன்” என வரையப்படுகிறது. ‘viśvasmād indra uttaraḥ’ என்று முடியும் மறுபாடல்-போன்ற ஓசை ஒவ்வொரு பகுதியையும் மேலாதிக்க அறிவிப்பாக முத்திரையிடுகிறது; துன்பம், போட்டி, பற்றாக்குறை ஆகியவை செய்பவரின் பக்கத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டு அப்புறம் தள்ளப்படுகின்றன. இதன் வலிமை ஒரே நேரத்தில் வாக்காற்றலும் சடங்காற்றலும் ஆகும்—பெருமைச் சொல், விருந்து, பாதுகாப்பு ஆகியவை இந்திரனின் மேன்மையின் கீழ் ஒன்றிணைகின்றன.
இந்த மண்டலம் 20-இன் ரிக்-வேத பாணியிலான புகழ்பாடல், நாராசம்ஸா—‘மனிதர்களின் புகழ்ச்சி’ எனப் பொருள்படும் மனிதப் புகழின் உருவகத் தெய்வம்—என்பதைக் மையமாகக் கொண்டு, ஒரு பெரிய அரச/குரு தானத்தை பொதுவெளியில் அறிவித்து புனிதப்படுத்துகிறது. இவ்வகை தானஸ்துதி, செல்வத்தை நிலையான யசஸ் (புகழ்) மற்றும் சமூக அங்கீகாரம்/நியாயத்தன்மையாக மாற்றுகிறது. தானஸ்துதியுடன் சேர்ந்து, குடியேற்றத்தின் உறுதியான பாதுகாப்பு-நலன் (க்ஷேம), எல்லை நிர்ணயம், மற்றும் நிலையான இல்லற ஒழுங்கு ஆகிய அரசியல்-இல்லறக் குறிக்கோளையும் வர்ணிக்கிறது. இறுதியில், நல்வாக்கும் தெய்வப் பிரீதியும், காட்டிலிருந்து எழும் அசுப/அபசகுன ஒலிகளால் வரும் தீங்கைத் தடுக்க வேண்டும் என்ற சமாதான வேண்டுதலுடன் முடிகிறது.
அதர்வவேதம் 20.128 என்பது பின்னைக்கால, மறுபாடல் (refrain) சார்ந்த புகழ்ச்சி-மந்திர/சார்மமாகும்; இதில் ‘தோட்டா’ எனப் பெயரிடப்பட்ட ஒரு மங்களப் பொருள்/நபர் சடங்குரீதியாக ‘நன்கு நிறுவப்பட்டவன்’ என உறுதிப்படுத்தப்படுகிறான்—அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவன், தாயத்து/மணி அணிந்தவன், பொன் அலங்காரம் பூண்டவன், மேலும் பிராமணிக முறையில் சட்டபூர்வமானவன். செழிப்பு அளிக்கும் பாராட்டை, ஒழுங்கு-வலியுறுத்தும் கருப்பொருள்கள் (யஜ்ஞ நಿಷ್ಠை, சரியான திசைநோக்கம், முறையான யோகம்/இணைப்பு) உடன் இணைத்து, பிரஹ்மத் தேஜஸின் வலிமையால் பாதுகாப்பு, சமூக அங்கீகாரம், வெற்றி ஆகியவை கிடைக்குமாறு செய்கிறது.
இந்த பிந்தைய (கில/இணைப்பு) ஸூக்தம், வேகமான செயல்திறன் கொண்ட சக்திகளை “இங்கே வரவழைக்கும்” அழைப்புமந்திரமாகும்; அவை வெள்ளப்பெருக்கைப் போல தடைகளைத் தாண்டிச் செல்லும் அஸ்வங்களாகக் கற்பிக்கப்படுகின்றன. வருகை தரும் சக்திகளை அழைத்து, பாதுகாப்புப் படைகளை (எ.கா., கொம்பூதுவோர் காவலர்களாக நிறுத்தப்படுதல்) நிலைநிறுத்துவதன் மூலம், செய்பவரின் முயற்சிக்கு பெறுமதி/அடைவுத் திறன், வேகம், மற்றும் தடையற்ற வெற்றி உறுதியாகும் என்பதே இதன் நோக்கம்.
அதர்வவேதம் 20.130 என்பது பின்னைக்காலத்தில் தொகுக்கப்பட்ட, பெரும்பாலும் ரிக் வேதத்திலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட வழிபாட்டு-தொடர்; அது அதர்வணச் சூழலில் பாதுகாக்கப்பட்டு, போஷணம், வெற்றிகரமான அருளளிப்பு/வழங்கல், மற்றும் சடங்கு-நெறிக் களங்கம் (ஏனஸ்) நீக்கம் ஆகியவற்றுக்கான இணைப்புச் சுருக்க-மறுபாடாக (refrain) செயல்படுகிறது. இதன் துண்டிக்கப்பட்ட பாதங்கள் (1) செழிப்பின் உருவாக இளாவை (Iḍā) அழைக்கின்றன; (2) அசுத்தத்தை மாற்றிக்கொள்ளக்கூடிய காணிக்கையாக மாற்றுகின்றன; மேலும் கேள்வி/நிதானத் தன்மையுள்ள கட்டளைகளால் ‘எதைப் பெற வேண்டும், எதைத் தணிக்க வேண்டும்’ என்பதை கண்டறியச் செய்கின்றன. இச்சூக்தத்தின் வலிமை வாக்கே சடங்காகும்: போஷணத்தைப் பெயரிட்டு அழைத்தல், குற்றத்தை ஹவிஸ் (havís) ஆக மாற்றுதல், வெளிப்பாட்டை கட்டாயப்படுத்துதல்—அதனால் பயன் யஜமானன்/புரவலரிடம் நிலைபெறச் செய்யப்படுகிறது.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.