Opening the text

முதன்மை கரு: சோமயாகத்தில் தேவர்களை அவரவர் “நிலையங்களில்” அழைத்து, இந்திரனை மையமாகக் கொண்ட ஸ்துதி மூலம் சரியான ஒழுங்கில் (ṛtu) யாக வெற்றி, ஜயம், செழிப்பு ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்துதல். துணைக் கருக்கள்: (1) ஶ்ரௌத சோம லிட்டர்ஜி—தேவர்களை நிர்ணயிக்கப்பட்ட “ஆசனம்/நிலை”க்கு அழைத்து, ṛtu (சரியான வரிசை)ப்படி பானம் அருந்தச் செய்தல். (2) சோமத்தின் மூலம் இந்திரனுக்கு ஆப்யாயன/ஆவாஹன (வளர்த்தல்/அழைப்பு) செய்து, ஸ்தோம-வடிவப் புகழ்ச்சியை யாக-சக்தியாக நிலைநிறுத்துதல். (3) சூரியோதயம் மற்றும் மங்களகரமான மறுஒழுங்கமைப்பால் அ (அமங்கலம்/தீங்கு) நீக்கம். (4) வ்ருத்ர/தஸ்யு-வகைத் தடையூட்டிகளை வென்று, யாகத்தை குறையின்றி நிறைவு செய்தல்.
AVŚ 20.1 என்பது ரிக் வேத மூலத்திலிருந்து எடுத்துச் சேர்க்கப்பட்ட சுருக்கமான ஸ்துதி; இது சோம யாகச் சூழலில் இந்திரனை—மருத் துணையருடன், அக்னியின் ஆதரவோடு—உடனடி சன்னிதிக்குக் கவர்ந்து அழைப்பதற்காகப் பயன்படுகிறது. இனிமையாகப் பிழிந்த சோமத்தை அருந்தும் ‘வृषபன்’ (காளை) என இந்திரனைப் புகழ்வதன் மூலம், பாதுகாப்பு, வலிமை, மற்றும் யாகத்தின் தடையற்ற நிறைவேற்றம் உறுதியாக வேண்டப்படுகிறது. இதன் வல்லமை பாரம்பரிய ஶ்ரௌத நியாயத்தில் உள்ளது: முறையான புகழ்ச்சியும் அழைப்பும் தேவனை அர்ப்பணிப்பிடம் நோக்கி வரச் செய்கின்றன; தேவனின் வருகையே யஜமானனுக்குச் சிறந்த காவலாக அமைகிறது.
அதர்வவேதம் 20.2 என்பது ஒரு ஶ்ரௌத-ஸோம அழைப்புத் தொடர்; இதில் குறிப்பிட்ட தேவர்கள் மற்றும் தெய்வீக செயல்பாடுகள் தங்கள் யாக “இடங்கள்/ஆசனங்கள்” (எ.கா., போத்ரு, ஆக்னீத்ர) நோக்கி வரவும், ṛtu—அதாவது சரியான காலமும் ஒழுங்குமுறையும்—படி பிழிந்த ஸோமத்தை அருந்தவும் அதிகாரப்படுத்தப்படுகின்றனர். அந்த இடங்களைப் பெயரிட்டு, suṣṭuti (நன்கு புகழப்பட்ட/சரியான உச்சரிப்புடன் செய்யப்பட்ட பாடம்) மீது வலியுறுத்துவதன் மூலம், முறையான லிட்டர்ஜி-பங்கீட்டை யாக வெற்றியாக மாற்றுகிறது—ஸோமப் பிழிதலின் ஒழுங்குத்தன்மை, தேவர்களின் திருப்தி, மற்றும் யஜமானனின் வலிமை மற்றும் செழிப்பு.
அதர்வவேதம் 20.4 என்பது சோமப் பிழிதல்-சடங்கில் இன்ற ஷிப்ரினை அழைக்கும் சுருக்கமான அழைப்புப் பாடல்; யஜமானர்களின் புகழ்ச்சியினை நோக்கி அவரை ஈர்த்து, பிழிந்த சோமத்தை முழுமையாக அருந்தச் செய்கிறது. உயிர்ப்பான அருந்தல்-படிமங்கள் மூலம்—சோமம் வயிற்றில் ஊற்றப்படுதல், அங்கங்களெங்கும் ஓடுதல், உடலுக்கும் இதயத்திற்கும் இனிமைப்படுத்தப்படுதல்—தெய்வத் திருப்தியை மனிதப் பயனாக மாற்றுவதே இதன் நோக்கம்: ஆதரவாளரும் அவன் குழுவும் பெறும் வலிமை, வெற்றி, செழிப்பு.
அதர்வவேதம் 20.5 என்பது இந்திர–சோம வலிமைப்படுத்தும் ஸ்தோத்திரம்; இதில் சோமம் இந்திரனுள் புகுந்து, அவரைச் சூழ்ந்து, வெற்றியளிக்கும் வீரப் பொலிவிற்கு அவரைத் தள்ளிச் செலுத்தும் சக்தியாகக் கற்பிக்கப்படுகிறது. செய்யுள்கள், இந்திரனின் தூண்டுகோல்/அங்குசம் (அவரின் “goad”) சோமம் பிழியும் யஜமானனை நோக்கி விரிய வேண்டும்; அதனால் செல்வம், துணிவு, போரில் வெற்றி தரும் உறுதியான தீர்மானம் கிடைக்க வேண்டும்; மேலும் தெய்வீக மனஸ் சடங்கு-பொருள்/செயல்பாட்டாளருள் உறுதியாகப் பதியப்பட வேண்டும் என்று வேண்டுகின்றன.
அதர்வவேதம் 20.6 என்பது முன்நிலைய ரிக்வேத இன்றிர ஸூக்தத்திலிருந்து எடுத்துக் கொண்ட இன்றிர-ஆஹ்வானம்; யாகத்தின் முன்னேற்றமும் குறையற்ற நிறைவும் உறுதியாக அமைய அதர்வவேதத் தொகுப்பில் மறுபயன்படுத்தப்பட்டது. இதில் இன்றிரன் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் அழைக்கப்படுகிறார்; சோமமும் ஸ்துதியும் மூலம் அவர் வலுப்படுத்தப்படுகிறார்; இதனால் தடைகள் நீங்குகின்றன, சமூகப் பாதுகாப்பு நிலைபெறுகிறது, மேலும் யஜமானனுக்கும் யாகச் சபைக்கும் “த்யும்ன” (நீடித்த புகழ்/ஒளிர்வு) செலுத்தப்படுகிறது.
அதர்வவேதம் 20.7 என்பது ரிக்வேதத்தில் இருந்து எடுத்துக் கொண்ட ஒரு குறும் ஸூக்தம்; இதில் சூரியன் வெற்றியுடன் உதயமாகும் சக்தி மூலம் அ (தீங்கு, அபசகுனம், தீய தாக்கம்/துர்நோக்கம்) பின்னடையச் செய்து, மங்களமான ஒழுங்கை மீண்டும் நிலைநிறுத்துகிறது. இதன் மையம் சூரியனின் அபோத்ராயிக (தீமையைத் துரத்தும்) இயக்கமாக இருந்தாலும், பாதுகாப்பு, வலிமை/உற்சாகம், இல்ல வளம் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்த இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் நன்மை தரும் நட்பையும், சோமம் ஊட்டிய வலிமையையும் சார்கிறது. நடைமுறையில் இது ஒரு சுருக்கமான சாந்தி-பாராயணமாகச் செயல்படுகிறது—இருளின் மீது ஒளி, தடையின் மீது நேர்மையான பாதையின் வெற்றி.
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸ்தோத்திரம் சோம அழைப்பு மற்றும் ஆஹுதி-வாக்கியமாகும்; “பழமையான முறையில்” இந்திரனை எழுப்பி, புகழ்ச்சியால் அவரை வலுப்படுத்தி, அவரது சக்தியை யஜமானனின் செழிப்புக்குத் திருப்புவதே இதன் நோக்கம். இதில் கண்கூடாகத் தோன்றும் மங்களத்தை (“சூரியனை வெளிப்படுத்துக”) வேண்டுகிறது; மேலும் வெற்றி-பாதுகாப்பை—குறிப்பாக மாடு-செல்வம்/சொத்திலிருந்து பகைவர்களை விரட்டுதல்—கோருகிறது; நிறைவில் நிரம்பிய பாத்திரமும் ‘ஸ்வாஹா’வும் கொண்டு சடங்கு முத்திரையிடப்பட்டு நிறைவு பெறுகிறது.
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸ்தோத்திரம் (ரிக் வேத மூலமானது; அதர்வவேதம் 20-இல் பாதுகாக்கப்பட்டது) செறிந்த புகழ்ச்சியால் செல்வம் அளிக்கும், தாக்குதலை அடக்கும் தேவனை யஜமானரிடம் இழுக்கிறது—கன்றை நோக்கி பசுக்கள் நெருங்கி வருவது போல. இது இந்திரனின் நினைவிலுள்ள வீர முன்னுதாரணங்களைத் தூண்டுகிறது—முன்னைய ரிஷிகளுக்கு அளித்த உதவி மற்றும் பிரபஞ்சத்தில் நீர்களை விடுவித்த செயல்—பாதுகாப்பும் வெற்றிச் சாயலும் கொண்ட நாதத்தில் செழிப்பை உறுதிப்படுத்துவதற்காக.
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர-ஸ்துதி, ஸ்தோமம் (புகழ்ச்சி) என்பதை வெற்றியைத் தரும் சக்தியாக இயக்குகிறது—“தேன்-இனிமை” கொண்ட ஸ்துதிகள் ரதங்களைப் போல மேலெழுந்து, யஜமானனை செல்வம், பரிசுகள், மற்றும் தவறாத துணை நோக்கி எடுத்துச் செல்கின்றன. நிகழ் பாராயணத்தைப் புகழ்பெற்ற ரிஷி-வம்சங்களான (கண்வ, ப்ருகு, ஆயவ) மரபுகளுடன் இணைப்பதன் மூலம், இந்தச் சூக்தம் சடங்கிற்கு அதிகாரத்தை அளித்து, அதன் செழிப்பு-அளிக்கும் செயல்திறனை மேலும் தீவிரப்படுத்துகிறது.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.