Sukta 70

Mantra 1

आ विश्ववाराश्विना गतं नः प्र तत्स्थानमवाचि वां पृथिव्याम् । अश्वो न वाजी शुनपृष्ठो अस्थादा यत्सेदथुर्ध्रुवसे न योनिम् ॥

হে বিশ্ববরা অশ্বিনদ্বয়, আমাৰ ওচৰলৈ আহক; পৃথিৱীত আপোনালোকৰ সেই আসন ঘোষণা কৰা হৈছে। পূৰ্ণবল বাজিক অশ্বৰ দৰে, দৃঢ়-পিঠি, সমৃদ্ধিশালী—আপোনালোক স্থিৰভাৱে থিয় হয়; যেতিয়া আপোনালোক ধ্ৰুৱ ভিত্তিৰ দৰে নিশ্চিত যোনি-আশ্ৰয়ত আসীন হয়।

Mantra 2

सिषक्ति सा वां सुमतिश्चनिष्ठातापि घर्मो मनुषो दुरोणे । यो वां समुद्रान्त्सरितः पिपर्त्येतग्वा चिन्न सुयुजा युजानः ॥

সা ৱাং সুমতিঃ (সু-মতি), অতি-সুখদা সদ্বুদ্ধি, আমাৰ ওপৰত সংলগ্ন হয়; মনুষ্যৰ দুৱাৰ-ঘৰৰ ভিতৰত ঘৰ্ম (অন্তৰ-তাপ, যজ্ঞ-উষ্ণতা) জ্বলি উঠে। যি তোমালোকৰ বাবে সমুদ্ৰ আৰু সৰিতাসকল পূৰ্ণ কৰে—সেই এতাৎগ্ব (দ্ৰুতগামী) অশ্বসমূহকো সু-যুজা (সু-যোজিত) কৰি যোজনা কৰে, কাকো কু-যুজ (অসু-যোজিত) নথৈ।

Mantra 3

यानि स्थानान्यश्विना दधाथे दिवो यह्वीष्वोषधीषु विक्षु । नि पर्वतस्य मूर्धनि सदन्तेषं जनाय दाशुषे वहन्ता ॥

হে অশ্বিনদ্বয়, যি যি স্থান তোমালোক স্থাপন কৰিছা—দ্যৌৰ বিস্তৃত উচ্চতাত, যাহ্বী (বহমান) সৰিতাসকলত, ঔষধিসকলত, আৰু জনসমূহৰ মাজত—পৰ্বতৰ মূৰ্ধনত আসীন হৈ, দাশুষে (অৰ্ঘ্য-দাতা) মনুষ্যজনলৈ তোমালোক ইষ (প্ৰেৰণা/পুষ্টি) বহন কৰি আনাহ।

Mantra 4

चनिष्टं देवा ओषधीष्वप्सु यद्योग्या अश्नवैथे ऋषीणाम् । पुरूणि रत्ना दधतौ न्यस्मे अनु पूर्वाणि चख्यथुर्युगानि ॥

হে দেবদ্বয়, চনিষ্ঠং (অতি-নিকটভাৱে) ঔষধিসকলত আৰু আপঃ (জলসমূহ) ত তোমালোক ঋষিসকলৰ যোগ্য-লাভ্য বস্তুসমূহ লাভ কৰিছা। বহু ৰত্ন তোমালোক আমাৰ ভিতৰত স্থাপন কৰিছা, আৰু পূৰ্বতন যুগসমূহক অনুক্ৰমে আমাৰ চকুত প্ৰকাশ কৰিছা—যাতে প্ৰাচীন কৰ্ম-প্ৰবাহ বৰ্তমান যাত্ৰাৰ জ্ঞান হয়।

Mantra 5

शुश्रुवांसा चिदश्विना पुरूण्यभि ब्रह्माणि चक्षाथे ऋषीणाम् । प्रति प्र यातं वरमा जनायास्मे वामस्तु सुमतिश्चनिष्ठा ॥

হে অশ্বিনদ্বয়, শ্ৰোতা হ’লেও তোমালোক ঋষিসকলৰ বহু ব্ৰহ্মাণি—প্ৰেৰিত স্তোত্ৰবাণী—দেখা-পোৱা। শ্ৰেষ্ঠ বৰ লৈ মানুহজনাৰ ওচৰলৈ আগবাঢ়ি আহাঁ; আমাৰ ভিতৰত তোমালোকৰ অতি অন্তৰঙ্গ সুমতি স্থিৰভাৱে থাকক।

Mantra 6

यो वां यज्ञो नासत्या हविष्मान्कृतब्रह्मा समर्यो भवाति । उप प्र यातं वरमा वसिष्ठमिमा ब्रह्माण्यृच्यन्ते युवभ्याम् ॥

হে নাসত্যদ্বয়, তোমালোকৰ এই যজ্ঞ—হৱিষে সমৃদ্ধ—যেতিয়া কৃত-ব্ৰহ্মা (সঠিকভাৱে গঢ়া স্তোত্ৰ) হয়, তেতিয়া ই সত্য যুদ্ধ-সহচৰ হয়। শ্ৰেষ্ঠ বৰ লৈ উপৰি আৰু আগলৈ বশিষ্ঠৰ ওচৰলৈ আহাঁ; এই ব্ৰহ্মাণিসকল তোমালোক দুজনাৰ বাবে ঋচাৰ ছন্দত গাঁথা হৈছে।

Mantra 7

इयं मनीषा इयमश्विना गीरिमां सुवृक्तिं वृषणा जुषेथाम् । इमा ब्रह्माणि युवयून्यग्मन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

এইয়াই চিন্তা, এইয়াই গীত—হে অশ্বিনদ্বয়; হে বৃষণদ্বয়, এই সু-বুনা সুক্তি গ্ৰহণ কৰা। এই ব্ৰহ্মাণিসকল যৌৱনৰ তেজেৰে তোমালোকৰ ওচৰলৈ আহিছে; তোমালোক সদায় স্বস্তিভিৰে আমাক ৰক্ষা কৰা।