Adhyaya 108: The Eulogy and Procedure of Donating the ‘Salt-Cow’ (Lavaṇadhenu)

Verse 1

अथ लवणधेनुदानमाहात्म्यम् ॥ होतोवाच ॥ लवणधेनुं प्रवक्ष्यामि तां निबोध नृपोत्तम ॥ षोडशप्रस्थसंयुक्तां धेनुं कृत्वा तु मानवः ॥

Teraz następuje opis wielkości darowania "słonej krowy". Hotṛ rzekł: "Wyjaśnię słoną krowę; pojmij to, o najlepszy z królów. Uczyniwszy krowę składającą się z szesnastu prasthów (soli), człowiek (powinien postąpić tak)."

Verse 2

अनुलिप्ते महीपृष्ठे कृष्णाजिनकुशोत्तरे ॥ धेनुं लवणमयीं कृत्वा षोडशप्रस्थसंयुताम् ॥

Na ziemi, która została rytualnie posmarowana i przygotowana, z czarną skórą antylopy i trawą kuśa rozłożoną na niej, należy uformować krowę z soli, wyposażoną w szesnaście prasthów (soli).

Verse 3

वत्सं चतुर्भी राजेन्द्र इक्षुपादांश्च कारयेत् ॥ सुवर्णमुखशृङ्गाणि खुरा रौप्यमयास्तथा ॥

O panie królów, należy również kazać wykonać cielę z czterema (częściami), a nogi z trzciny cukrowej. Pysk i rogi powinny być ze złota, a kopyta podobnie ze srebra.

Verse 4

मुखं गुडमयं तस्या दन्ताः फलमया नृप ॥ जिह्वां शर्करया राजन् घ्राणं गन्धमयं तथा ॥ नेत्रे रत्नमये कुर्यात् कर्णौ पत्रमयौ तथा ॥ श्रीखण्डमयकोष्ठौ च नवनीतमयाः स्तनाः ॥

O królu: jej pysk powinien być z trzciny cukrowej; jej zęby z owoców. O władco, należy uczynić język z cukru, a nos podobnie z pachnących substancji. Należy uczynić oczy z klejnotów, a uszy podobnie z liści; jej boki powinny być z drzewa sandałowego, a wymiona z masła.

Verse 5

सूत्रपुच्छां ताम्रपृष्ठां दर्भरोमां पयस्विनीम् ॥ कांस्योपदोहां राजेन्द्र घण्टाभरणभूषिताम् ॥

O panie królów: (ukształtuj ją) z ogonem z nici, grzbietem z miedzi, sierścią z trawy darbha i jako taką, która "nosi mleko"; z naczyniem do doju z brązu dzwonowego, przyozdobioną dzwonkami i ozdobami.

Verse 6

सुगन्धपुष्पधूपैश्च पूजयित्वा विधानतः ॥ आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥

I po oddaniu jej czci zgodnie z zasadami za pomocą pachnących kwiatów i kadzideł, oraz przykrywszy ją parą szat, należy ofiarować ją braminowi.

Verse 7

नक्षत्रग्रहपीडां च सर्वकालं प्रदापयेत् ॥ ग्रहणे वाथ संक्रान्तौ व्यतीपाते तथायने ॥

I należy sprawić, by (ten dar) został przekazany dla ulgi w cierpieniach spowodowanych przez konstelacje i planety we wszystkich czasach - zwłaszcza przy zaćmieniu, przy tranzytach słonecznych (saṅkrānti), przy vyatīpāta oraz w punktach przesilenia (ayana).

Verse 8

द्विजाय साधुवृत्ताय वेदवेदाङ्गवेदिने ॥ द्विजाय साधुवृत्ताय कुलीनाय च धीमते ॥

Powinna być dana osobie dwukrotnie urodzonej (dvija) o prawym postępowaniu, uczonej w Wedach i ich pomocniczych naukach (Vedāṅga); osobie dwukrotnie urodzonej o prawym postępowaniu, dobrego rodu i przenikliwego umysłu.

Verse 9

वेदवेदाङ्गविदुषे श्रोत्रियायाहिताग्नये ॥ ईदृशाय प्रदातव्या तथाऽमत्सरिणे नृप ॥

Powinna być dana osobie uczonej w Wedach i ich pomocniczych naukach (Vedāṅga), śrotriji, temu, kto podtrzymuje święte ognie; takiej osobie - i podobnie wolnej od zawiści - o królu, ma być darowana.

Verse 10

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन दक्षिणां कंबलं ददेत ॥ पूर्वोक्तेन विधानेन स्वशक्त्या कनकेन तु

Po przykryciu jej parą szat, należy ofiarować wełnianą derę jako dakszinę, stosując procedurę opisaną wcześniej, a także dać złoto stosownie do swoich możliwości.

Verse 11

ब्राह्मणं पूज्य विधिवत्पूर्वोक्तविधिना नृप ॥ सदक्षिणं च गोपुच्छं दत्त्वा ब्राह्मणहस्तके

O królu, po należnym uczczeniu bramina zgodnie z wcześniej opisaną procedurą, i po złożeniu w ręce bramina ogona krowy wraz z daksziną...

Verse 12

इमं मन्त्रं समुच्चार्य ततस्तां प्रतिपादयेत् ॥ इमां गृहीण भो विप्र रुद्ररूपां नमोऽस्तु ते

Następnie, po odrecytowaniu tej mantry, należy ją przedstawić: "Przyjmij to, o vipro; ona jest w formie Rudry. Cześć niech będzie tobie."

Verse 13

रसज्ञा सर्वभूतानां सर्वदेवनमस्कृता ॥ कामं पूरय मे देवि रुद्ररूपे नमोऽस्तु ते

O bogini, znająca istoty wszystkich istot, czczona przez wszystkich bogów - spełnij moją prośbę; o Ta o formie Rudry, cześć niech będzie tobie.

Verse 14

दत्त्वा धेनुं तु लवणेनैकाहं चैव तिष्ठति ॥ स्वयं त्रिरात्रं विप्रेण तथैव लवणाशिना

Po ofiarowaniu krowy, należy zachować powstrzemięźliwość przez jeden dzień, żywiąc się solą; podobnie przez trzy noce należy samemu zachować ją z braminem, żyjąc w ten sam sposób co jedzący sól.

Verse 15

सहस्रेण शतेनाथ स्वशक्त्या कनकेन तु ॥ दत्त्वेमां स्वर्गमाप्नोति यत्र देवो वृषध्वजः

A następnie, po ofiarowaniu tysiąca i stu, a także złota stosownie do swojej zdolności, człowiek osiąga niebiosa - gdzie przebywa bóg noszący sztandar z bykiem.

Verse 16

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः ॥ मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं च गच्छति

Człowiek, który słucha tego z nabożeństwem, lub sprawia, że to jest recytowane, zostaje uwolniony od wszystkich grzechów i udaje się do świata Rudry.

Verse 17

इष्ट्वा चैवं च मन्त्रं तु पुच्छदेशोपविश्य च ॥ छत्रकोपानहौ देये मुद्रिकाकर्णमात्रकैः

A po takim odprawieniu kultu i użyciu mantry, oraz po usadowieniu się w miejscu ogona, należy dać parasol i obuwie, wraz z pierścieniem i ozdobą ucha skromnej miary.