Adhyaya 107: The Glorification of Donating a Butter-Cow (Navanīta-Dhenu)

Verse 1

अथ नवनीतधेनुदानमाहात्म्यम् ॥ होतोवाच ॥ नवनीतमयीं धेनुं शृणु राजन् प्रयत्नतः ॥ यां श्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

Teraz następuje opis wielkości ofiarowania 'krowy z masła'. Hotṛ rzekł: 'Słuchaj uważnie, o królu, o krowie wykonanej ze świeżego masła; słysząc o niej, uwalnia się od wszystkich grzechów - co do tego nie ma wątpliwości.'

Verse 2

गोमयेनानुलिप्तायां भूमौ गोचर्ममाणतः ॥ चर्म कृष्णमृगस्येव तस्योपरि च धारयेत्

Na ziemi posmarowanej krowim łajnem, należy rozłożyć krowią skórę jako miarę; a na niej należy również umieścić skórę podobną do skóry czarnej antylopy.

Verse 3

कुम्भं तु नवनीतस्य प्रस्थमात्रस्य धारयेत् ॥ वत्सं चतुर्थभागस्य तस्यामुत्तरतो न्यसेत्

Należy ustawić dzban zawierający świeże masło w ilości jednej prasthy; a na północ od niego należy umieścić cielę, stanowiące jedną czwartą miary.

Verse 4

कृत्वा विधाननेन च राजसिंह सुवर्णशृङ्गी सुमुखा च कार्या ॥ नेत्रे च तस्या मणिमौक्तिकैस्तु कृत्वा तथान्यच्च गुडेन जिह्वाम्

I wykonawszy to według przepisanej metody, o lwie wśród królów, powinna być wykonana ze złotymi rogami i przyjemną twarzą; jej oczy powinny być wykonane z klejnotów i pereł, a podobnie jej język powinien być wykonany z trzcinowego cukru.

Verse 5

ओष्ठौ च पुष्पैश्च फलैश्च दन्ताः प्रकल्प्य सास्नां च सितैश्च सूत्रैः ।। जिह्वां तथा शर्करया प्रकल्प्य फलानि दन्ताः कम्बलं पट्टसूत्रम् ॥

Ukształtuj usta za pomocą kwiatów, a zęby za pomocą owoców, i ułóż podgardle białymi nićmi. Podobnie ukształtuj język za pomocą cukru; dostarcz owoce jako zęby, wraz z kocem i tkąną nicią jako dodatkami.

Verse 6

नवनीतस्तनीं राजन् इक्षुपादां प्रकल्पयेत् ।। ताम्रपृष्ठां रौप्यखुरां दर्भरोमकृतच्छविम् ॥

O królu, należy ukształtować krowę z wymionami ze świeżego masła i nogami z trzciny cukrowej, mającą grzbiet z miedzi, kopyta ze srebra i połysk stworzony z włosów z trawy kuśa.

Verse 7

स्वर्णशृङ्गीं रौप्यखुरां पञ्चरत्नसमन्विताम् ।। चतुर्भिस्तिलपात्रैश्च संवृतां सर्वतो दिशि ॥

Z rogami ze złota i kopytami ze srebra, obdarzoną pięcioma klejnotami; i otoczoną ze wszystkich stron czterema naczyniami z sezamem.

Verse 8

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन गन्धपुष्पैरलङ्कृताम् ।। दीपांश्च दिक्षु प्रज्वाल्य ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥

Przykrywając ją parą szat i przyozdabiając wonnościami i kwiatami, oraz zapaliwszy lampy w kierunkach świata, należy ją ofiarować braminowi.

Verse 9

मन्त्रास्त एव जप्तव्याः सर्वधेनुषु ये स्मृताः ।। पुरा देवासुरैः सर्वैः सागरस्य तु मन्थने ॥

Te same mantry, które są pamiętane dla wszystkich form ofiar krowich, mają być recytowane, tak jak niegdyś czynili to wszyscy dewowie i asurowie podczas mieszania oceanu.

Verse 10

एवमुच्चार्य तां दद्याद्ब्राह्मणाय कुटुम्बिने ।। धेनुं च दत्त्वा सुदुघां सोपधानां नयेद्गृहम् ॥

Po takim odrecytowaniu należy ją dać braminowi-gospodarzowi domowemu. A po ofiarowaniu krowy mlecznej, obfitej w mleko, wraz z jej poduszką i podporą, należy zaprowadzić ofiarowaną krowę do domu odbiorcy.

Verse 11

हविर् एवं रसं चैव विप्रवर्यस्य भूपते ।। भुक्त्वा तिष्ठेद्दिनं राजन् धेनुदस्त्रीणि वै द्विजः ॥

Tak więc, o władco ziemi, dostarcza się hawis, pokarm ofiarny, a także napój i istotę dla wybitnego bramina. Po spożyciu, o królu, dwukrotny powinien pozostać przez dzień, przestrzegając rytuałów związanych z darem krowy.

Verse 12

यः प्रपश्यति तां धेनुं दीयमानां नरोत्तम ।। सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवसायुज्यतां व्रजेत् ॥

O najlepszy z ludzi, kto ogląda tę krowę w chwili, gdy jest ofiarowywana, staje się wolny od wszystkich grzechów i osiąga zjednoczenie z Śiwą.

Verse 13

पितृभिः पूर्वजैः सार्द्धं भविष्यद्भिश्च मानवः ।। विष्णुलोकं व्रजत्याशु यावदाभूतसम्प्लवम् ॥

Wraz z przodkami i wcześniejszymi progenitorami, a także z tymi, którzy mają dopiero przyjść, człowiek szybko udaje się do świata Wisznu, aż do kosmicznego rozwiązania istot.

Verse 14

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः ।। सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोके महीयते ॥

Kto słucha tego z nabożną uwagą lub nawet sprawia, że inni to słyszą, zostaje oczyszczony z wszelkich występków i jest czczony w świecie Wisznu.

Verse 15

उत्पन्नं दिव्यममृतं नवनीतमिदं शुभम् ॥ आप्यायनं तु भूतानां नवनीत नमोऽस्तु ते ॥

To pomyślne masło, zrodzone jako boski nektar (amṛta), powstało; zaprawdę jest ono pożywieniem i umocnieniem dla istot żywych. O masło, cześć tobie.