Adhyaya 103: Ritual Procedure for the Donation of the ‘Sugar-Cow’ (Śarkarā-Dhenu)

Verse 1

होतोवाच तद्वच्च शर्कराधेनुं शृणु राजन् यथार्थतः । अनुलिप्ते महीपृष्ठे कृष्णाजिनकुशोत्तरे ॥ १०३-१ ॥ धेनुं शर्करया राजन् कृत्वा भारचतुष्टयम् । उत्तमा कथ्यते सद्भिश्चतुर्थांशेन वत्सकम् ॥

Hotṛ rzekł: „Podobnie, o królu, wysłuchaj dokładnie rytuału śarkarā-dhenu, krowy wykonanej z cukru. Na ziemi, która została posmarowana i przygotowana, z czarną skórą antylopy i trawą kuśa rozłożoną powyżej, mając uformowaną krowę z cukru, o królu, o całkowitej wadze czterech bhārów: uczeni uznają to za stopień 'doskonały', z cielęciem stanowiącym jedną czwartą.”

Verse 2

तदर्धं मध्यमा प्रोक्ता कनिष्ठा भारकेण तु । तद्वद्वत्सं प्रकुर्वीत चतुर्थांशेन तत्त्वतः ॥

Połowa tego jest uznana za stopień 'średni', podczas gdy 'najniższy' jest wykonany z jednym bhārą. Podobnie należy uformować cielę w odpowiedniej proporcji, jednej czwartej, zgodnie z właściwą zasadą.

Verse 3

अथ कुर्यादष्टशतैरूर्ध्वं नृपतिसत्तम । स्वशक्त्या कारयेद् धेनुं तथात्मानं पीडयेत् ॥

Następnie, o najlepszy z królów, można to uczynić z ośmiuset i nawet więcej; zgodnie z własną zdolnością należy wykonać krowę rytualną, i w ten sposób nie obciążać siebie.

Verse 4

सर्वबीजानि संस्थाप्य चतुर्दिक्षु समन्ततः । सुवर्णस्य मुखं शृङ्गे मौक्तिकैर्नयने तथा ॥

Umieszczając wszelkiego rodzaju nasiona dokoła w czterech kierunkach, należy uformować pysk ze złota, a podobnie uczynić rogi i oczy z pereł.

Verse 5

गुडेन तु मुखं काये जिह्वा पिष्टमयी तथा । कम्बलं पट्टसूत्रेण कण्ठाभरणभूषिताम् ॥

A z trzciny cukrowej tworzy się pysk na ciele; podobnie język jest wykonany z mąki. Zapewnia się koc z jedwabnej nici, przyozdabiając go ozdobami na szyję.

Verse 6

इक्षुपादां रौप्यखुरां तवनीतस्तनीं तथा । प्रशस्तपत्रश्रवणां सितचामरपभूषिताम् ॥

Wykonaj ją z nogami z trzciny cukrowej, kopytami ze srebra i podobnie wymionami z masła; z doskonałymi uszami przypominającymi liście, przyozdobioną białymi wachlarzami z ogona jaka.

Verse 7

पञ्चरत्नसमायुक्तां वस्त्रेणाच्छादितां तथा । गन्धपुष्पैरलङ्कृत्य ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥

Zaopatrzywszy ją w pięć klejnotów i podobnie przykrywszy szatą, przyozdobiwszy wonnościami i kwiatami, należy ją ofiarować braminowi.

Verse 8

श्रोत्रियाय दरिद्राय साधुवृत्ताय धीमते । वेदवेदाङ्गविदुषे साग्निकाय कुटुम्बिने । अदुष्टाय प्रदातव्या न तु मत्सरिणे द्विजे ॥

Należy ją dać śrotriji, uczonemu w Wedach gospodarzowi domowemu, który jest ubogi, prawego prowadzenia i roztropnego; takiemu, który zna Wedy i Wedangi, podtrzymuje święty ogień i utrzymuje rodzinę. Należy ją dać braminowi wolnemu od złośliwości, a nie zazdrośnemu dwudziestemu.

Verse 9

अयने विषुवे पुण्ये व्यतीपाते दिनक्षये । एषु पुण्येषु कालेषु तथाविभवशक्तितः ॥

Podczas ajan, podczas równonocy, podczas pomyślnego wjatipata i przy zamknięciu dnia, w tak pomyślnych czasach należy dawać stosownie do swoich środków i możliwości.

Verse 10

सत्पात्रञ्च द्विजं दृष्ट्वा आगतं श्रोत्रियं गृहे । तादृशाय प्रदातव्या पुच्छदेशे विमृश्य च ॥

Ujrzawszy godnego odbiorcę, dwudziestego, śrotriję, który przybył do domu, należy dać takiej osobie po dotknięciu i zbadaniu okolicy ogona krowy, zgodnie z przepisem.

Verse 11

पूर्वाभिमुखमास्थाय अथवा स उदङ्मुखः । गां पूर्वाभिमुखीं कृत्वा वत्समुत्तरतो न्यसेत् ॥

Zwrócony na wschód, albo też na północ, ustawiając krowę zwróconą na wschód, należy umieścić cielę po północnej stronie.

Verse 12

दानकाले तु ये मन्त्रास्तान्पठित्वा समर्पयेत् । सम्पूज्य विधिवद्विप्रं मुद्रिकाकर्णभूषणैः ॥

W czasie dawania, po odrecytowaniu przepisanych mantr, należy ofiarować dar; i oddając braminowi należną cześć zgodnie z rytuałem, należy ofiarować również pierścienie i ozdoby do uszu.

Verse 13

स्वशक्त्या दक्षिणा देया वित्तशाठ्यविवर्ज्जितः । हस्ते तु दक्षिणां दत्त्वा गन्धपुष्पसचन्दनाम् । धेनुं समर्पयेत्तस्य मुखञ्च च विलोकयेत् ॥

Dakszinę należy dać stosownie do swoich możliwości, bez skąpstwa w odniesieniu do bogactwa. Po złożeniu daksziny w jego ręku wraz z perfumami, kwiatami i sandałem, należy ofiarować krowę, a następnie spojrzeć na jego twarz.

Verse 14

एकाहं शर्कराहारो ब्राह्मणस्त्रिदिनं वसेत् । सर्वपापहरा धेनुः सर्वकामप्रदायिनी ॥

Przez jeden dzień żywiąc się cukrem, bramin powinien pozostawać w obserwancji przez trzy dni. Krowa jest powiedziana, że usuwa wszystkie grzechy i spełnia wszystkie pragnienia.

Verse 15

सर्वकामसमृद्धस्तु जायते नात्र संशयः । दीयमानं प्रपश्यन्ति ते यान्ति परमां गतिम् ॥

Staje się obdarzonym spełnieniem wszystkich pragnień, co do tego nie ma wątpliwości. Ci, którzy widzą ją ofiarowywaną, osiągają najwyższy cel.

Verse 16

य इदं शृणुयाद्भक्त्या पठते वापि मानवः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति ॥

Osoba, która słucha tego z nabożeństwem lub która to recytuje, zostaje uwolniona od wszystkich grzechów i udaje się do świata Wisznu.