
Sukta 8.56
Kāṇva / Kāṇvāyana
Not securely determinable from excerpt alone
Ten krótki hymn Kāṇva głównie wysławia Indrę jako „wilko-podobnego” silnego opiekuna, którego obfite, niewyczerpane dary objawiają się oddanemu szukającemu. Hymn celebruje namacalną pomyślność (bydło, służbę, zasoby) jako znak rozległej mocy Indry, a kończy się jasnym zwrotem rytualnym: Agni budzi się jako znający nosiciel ofiary, sprawiając, że blask Słońca jaśnieje, łącząc dary Indry z objawieniem ognia ofiarnego.
Mantra 1
प्रति ते दस्यवे वृक राधो अदर्श्यह्रयम् । द्यौर्न प्रथिना शवः ॥
Ku służącemu szukającemu, o silny Wilku, twoja niezmniejszająca się obfitość stała się widoczna - jak niebo w swojej szerokiej rozciągłości, tak objawia się twoja moc siły.
Mantra 2
दश मह्यं पौतक्रतः सहस्रा दस्यवे वृकः । नित्याद्रायो अमंहत ॥
Dziesięć dla mnie i tysiące dla służącego szukającego - tak Wilk, o oczyszczającej woli, przyznał; z wiecznego źródła pełni sprawił, że strumienie obfitości wezbrały.
Mantra 3
शतं मे गर्दभानां शतमूर्णावतीनाम् । शतं दासाँ अति स्रजः ॥
Sto dla mnie, sił dźwigających brzemię, sto pełni wełnionych; sto sług przewyższających girlandy: tak zgromadzone obfitości tworzą podpory dla dzieła.
Mantra 4
तत्रो अपि प्राणीयत पूतक्रतायै व्यक्ता । अश्वानामिन्न यूथ्याम् ॥
Tam również ruch został poprowadzony naprzód, ujawniony dla Mocy Czystej Woli, jak uporządkowane pędzenie koni w ich stadzie: energie zebrały się w jedną harmonijną formację.
Mantra 5
अचेत्यग्निश्चिकितुर्हव्यवाट् स सुमद्रथः । अग्निः शुक्रेण शोचिषा बृहत्सूरो अरोचत दिवि सूर्यो अरोचत ॥
Agni się przebudził, on, który zna, nosiciel ofiary; przybywa z rydwanem radości. Swoim jasnym płomieniem rozległe Słońce staje się lśniące; w niebie Słońce objawia się w blasku.
Indra’s undiminishing bounty becomes visible to the devoted seeker; his force is as wide as heaven.
The hymn moves from praise of Indra’s expansive power to concrete images of abundance and social supports—ordered plentitudes that sustain work and life.
The stress on “hundreds” of resources (animals/wealth/servants) peaks as a symbolic fullness—prosperity as the outward seal of divine power.
Agni awakens as the knowing carrier of offerings; through his bright flame the great Sun shines—closing the hymn in ritual illumination and confirmation.
प्रति ते दस्यवे वृक राधो अदर्श्यह्रयम् । द्यौर्न प्रथिना शवः ॥śatam me...
divi sūryo arocata
It praises Indra as a powerful protector whose generous abundance becomes clearly visible to the devoted worshipper, and it links that blessing to the clarity brought by a well-kindled sacrificial fire.
The repeated “hundred” (śatam) is a Vedic way of expressing fullness and plenty—many supports and resources gathered in an ordered, sustaining way.
The closing verse functions like a ritual seal: Agni, the carrier of offerings, awakens and makes light manifest, showing that Indra’s gifts are stabilized and made luminous through the rite (yajña).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.