
Sukta 7.88
Vasiṣṭha
Triṣṭubh
Ten krótki hymn Triṣṭubh to intymna pochwała Wasisthy dla Waruny jako rozległego, godnego czci podtrzymywacza rty (porządku kosmicznego) i łaskawego uwalniacza z więzów. Przypomina on o szczególnej przychylności Waruny dla widzącego, który umieścił go "w łodzi" i uczynił go riszim, a kończy się modlitwą, by Waruna polużył pęta grzechu, a Aditjowie strzegli czcicieli z trwałym dobrostanem.
Mantra 1
प्र शुन्ध्युवं वरुणाय प्रेष्ठां मतिं वसिष्ठ मीळ्हुषे भरस्व । य ईमर्वाञ्चं करते यजत्रं सहस्रामघं वृषणं बृहन्तम् ॥
Przynieś naprzód, o Waszisztho, najukochańszą myśl dla Varuny, dla łaskawego dawcy. On sprawia, że siła ofiarna zwraca się ku nam; jest godny czci, bogaty w tysiąc obfitości, Byk mocy, Ogromny.
Mantra 2
अधा न्वस्य संदृशं जगन्वानग्नेरनीकं वरुणस्य मंसि । स्वर्यदश्मन्नधिपा उ अन्धोऽभि मा वपुर्दृशये निनीयात् ॥
Wtedy poszedłem ujrzeć jego wizję, oblicze Agni w myśli Varuny. Gdy Słońce zstępuje na kamień, niechaj ślepa ciemność nie odciągnie mojej formy od widzenia; niechaj moja istota pozostanie zwrócona ku światłu.
Mantra 3
आ यद्रुहाव वरुणश्च नावं प्र यत्समुद्रमीरयाव मध्यम् । अधि यदपां स्नुभिश्चराव प्र प्रेङ्ख ईङ्खयावहै शुभे कम् ॥
Gdy Varuna i ja wsiedliśmy na łódź, gdy poruszyliśmy ocean w jego środku, gdy poruszaliśmy się po nabrzmiałych prądach wód, wtedy na przednio-kołyszącym się siedzeniu kołysaliśmy się dla pięknej rozkoszy duszy.
Mantra 4
वसिष्ठं ह वरुणो नाव्याधादृषिं चकार स्वपा महोभिः । स्तोतारं विप्रः सुदिनत्वे अह्नां यान्नु द्यावस्ततनन्यादुषासः ॥
Varuna zaprawdę umieścił Wasziszthę w łodzi i przez swoje potężne dzieła uczynił go wieszczem, tym o dobrym działaniu. Natchniony stał się śpiewakiem dla jasnych dni, dla rozległości, które niebiosa rozpościerają, i dla świtów, które nieustannie przybywają.
Mantra 5
क्व त्यानि नौ सख्या बभूवुः सचावहे यदवृकं पुरा चित् । बृहन्तं मानं वरुण स्वधावः सहस्रद्वारं जगमा गृहं ते ॥
Gdzież są teraz te dawne przyjaźnie nasze, gdy poruszaliśmy się razem w jedności, wchodząc nawet w odległej przeszłości w wolną od krzywdy rozległość? O Varuno, władco własnego prawa, przyszedłem znów do twego wielkiego domu z jego tysiącem bram, niechaj ta szeroka Prawda mnie przyjmie.
Mantra 6
य आपिर्नित्यो वरुण प्रियः सन्त्वामागांसि कृणवत्सखा ते । मा त एनस्वन्तो यक्षिन्भुजेम यन्धि ष्मा विप्रः स्तुवते वरूथम् ॥
On, który jest twoim stałym powiernikiem, drogi tobie, o Varuno, choć jako twój towarzysz mógł uczynić występki przeciwko tobie, niechaj nie będziemy, o czci godny Panie, cieszyć się owocem grzechu. Udziel zaprawdę wieszczowi, który cię chwali, schroniącą ochronę.
Mantra 7
ध्रुवासु त्वासु क्षितिषु क्षियन्तो व्यस्मत्पाशं वरुणो मुमोचत् । अवो वन्वाना अदितेरुपस्थाद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
Mieszkając w waszych stałych siedzibach, osiedleni w tych uporządkowanych światach, Waruna uwolnił nas od więzów. Szukając podtrzymującej pomocy z łona Aditi, o moce, chrońcie nas zawsze stanami dobrostanu.
A deliberate ‘bringing forward’ of the dearest thought and praise to Varuṇa, the vast bull of power who turns worship toward the seeker.
Varuṇa’s sovereign action is unfolded: he directs the yajña’s force, bestows plenitude, and is personally connected to the seer through divine guidance and inspiration.
The autobiographical revelation that Varuṇa placed Vasiṣṭha in the boat and made him an ṛṣi by mighty workings (a seal of Varuṇa’s intimate lordship and grace).
A prayer for liberation from Varuṇa’s bond and for enduring protection and well-being from Aditi and the Ādityas, settling the hymn into śānti.
प्र शुन्ध्युवं वरुणाय प्रेष्ठां मतिं वसिष्ठ मीळ्हुषे भरस्व । य ईमर्वाञ्चं करते यजत्रं सहस्रामघं वृषणं बृहन्तम् ॥varuṇo nāvy ādhāt
pāśaṃ varuṇo mumocat
It praises Varuṇa as the upholder of cosmic and moral order (ṛta) and asks him to turn graciously toward the worshipper, forgive faults, and loosen the bonds that come from wrongdoing.
It is a poetic memory of divine protection and initiation: Varuṇa guides and ‘carries’ the seer, making him an ṛṣi and enabling inspired praise and right action.
The pāśa is Varuṇa’s noose that restrains disorder and sin; in prayer it also symbolizes inner and outer constraints. The hymn asks for its loosening through returning to truth and seeking Aditi’s shelter for well-being.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.