Sukta 7

Mantra 1

प्र वो देवं चित्सहसानमग्निमश्वं न वाजिनं हिषे नमोभिः । भवा नो दूतो अध्वरस्य विद्वान्त्मना देवेषु विविदे मितद्रुः ॥

Ku wam wychodzę z boskim Agnim, potężnym w mocy, jak rumaka obfitości, z aktami czci. Bądź dla nas posłańcem ofiary, znającym ścieżki; własną istotą znajdujesz swoje miejsce wśród bogów, mierzony w kroku.

Mantra 2

आ याह्यग्ने पथ्या अनु स्वा मन्द्रो देवानां सख्यं जुषाणः । आ सानु शुष्मैर्नदयन्पृथिव्या जम्भेभिर्विश्वमुशधग्वनानि ॥

Przybądź, o Agni, własnymi ścieżkami, radując się przyjaźnią bogów. Przybądź na grzbiety, rycząc swymi siłami; szczękami swymi pochłoń wszystkie wzrosty lasu, które opierają się płomieniowi, tak droga zostanie oczyszczona.

Mantra 3

प्राचीनो यज्ञः सुधितं हि बर्हिः प्रीणीते अग्निरीळितो न होता । आ मातरा विश्ववारे हुवानो यतो यविष्ठ जज्ञिषे सुशेवः ॥

Ofiara zwraca się na wschód; siedzenie z trawy jest dobrze przygotowane. Agni, uwielbiony, raduje się jako kapłan. Wzywając dwie Matki, bogate we wszystkie dary, rodzisz się, o najmłodszy, z którego pochodzisz, łaskawy w swym przyjściu.

Mantra 4

सद्यो अध्वरे रथिरं जनन्त मानुषासो विचेतसो य एषाम् । विशामधायि विश्पतिर्दुरोणेऽग्निर्मन्द्रो मधुवचा ऋतावा ॥

Natychmiast w ofierze roztropni śmiertelnicy dają życie szybkiemu rydwanowi podróży. Agni jest umieszczony w mieszkaniu jako pan ludów, radosny, słodkomówiący, strażnik Rty.

Mantra 5

असादि वृतो वह्निराजगन्वानग्निर्ब्रह्मा नृषदने विधर्ता । द्यौश्च यं पृथिवी वावृधाते आ यं होता यजति विश्ववारम् ॥

Zasiadłszy, wybrany, płomień niosący przybył, Agni jako brachman, podtrzymujący na siedzeniu ludzi. Jego Niebo i Ziemia pomnażają; jego kapłan ofiaruje, Agni, bogatego we wszystkie dary.

Mantra 6

एते द्युम्नेभिर्विश्वमातिरन्त मन्त्रं ये वारं नर्या अतक्षन् । प्र ये विशस्तिरन्त श्रोषमाणा आ ये मे अस्य दीधयन्नृतस्य ॥

Ci, swymi świetlistymi mocami, przekroczyli i ogarnęli całość; oni, którzy ukształtowali święte Słowo jako pożądaną i męską obfitość. Oni, słuchając, prowadzą naprzód ludy, ci zapalili we mnie wizję tej Prawdy.

Mantra 7

नू त्वामग्न ईमहे वसिष्ठा ईशानं सूनो सहसो वसूनाम् । इषं स्तोतृभ्यो मघवद्भ्य आनड्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

Teraz szukamy cię, o Agni, my, Wasiśthowie, ciebie jako władcę, o synu Siły, wszystkich bogactw. Daj natchnienie i pożywienie śpiewakom, hojnym; i chroń nas zawsze z pomyślnością.