Sukta 7

Mantra 1

प्र वो देवं चित्सहसानमग्निमश्वं न वाजिनं हिषे नमोभिः । भवा नो दूतो अध्वरस्य विद्वान्त्मना देवेषु विविदे मितद्रुः ॥

ನಮಸ್ಕಾರರೂಪ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲನಾದ ದಿವ್ಯ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು—ವಾಜಿಯ ಅಶ್ವದಂತೆ—ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನಾನು ಮುಂದೂಡುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞದ ದೂತನಾಗು, ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ; ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಸ್ವರೂಪದಿಂದ ದೇವರೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀ, ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಪಿತ ಗತಿಯುಳ್ಳವನೇ.

Mantra 2

आ याह्यग्ने पथ्या अनु स्वा मन्द्रो देवानां सख्यं जुषाणः । आ सानु शुष्मैर्नदयन्पृथिव्या जम्भेभिर्विश्वमुशधग्वनानि ॥

ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ನಿನ್ನದೇ ಪಥ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಇಲ್ಲಿ ಬಾ; ದೇವರ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಮಂದ್ರನಾಗಿ. ಭೂಮಿಯ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಬಾ; ನಿನ್ನ ದವಡೆಗಳಿಂದ ವನದ ಎಲ್ಲ ವನಸ್ಪತಿಗಳನ್ನು—ಜ್ವಾಲೆಗೆ ತಡೆನಿಲ್ಲುವವುಗಳನ್ನು—ಭಸ್ಮಮಾಡು.

Mantra 3

प्राचीनो यज्ञः सुधितं हि बर्हिः प्रीणीते अग्निरीळितो न होता । आ मातरा विश्ववारे हुवानो यतो यविष्ठ जज्ञिषे सुशेवः ॥

ಯಜ್ಞವು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡುತ್ತದೆ; ಬರ್ಹಿ (ಕುಶಾಸನ) ಸುಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿ ಹಾಸಲಾಗಿದೆ. ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಗ್ನಿ ಹೋತೃನಂತೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲ ವರಗಳೂಳ್ಳ ಎರಡು ಮಾತೃಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾ, ಹೇ ಯವಿಷ್ಠ, ನೀನು ಜನಿಸುತ್ತೀ—ನೀನು ಬಂದ ಮೂಲದಿಂದಲೇ—ಶುಭ ಆಗಮನವಂತನು.

Mantra 4

सद्यो अध्वरे रथिरं जनन्त मानुषासो विचेतसो य एषाम् । विशामधायि विश्पतिर्दुरोणेऽग्निर्मन्द्रो मधुवचा ऋतावा ॥

ಯಜ್ಞದಲ್ಲೇ ತಕ್ಷಣ ವಿವೇಕಿಗಳಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಯಾತ್ರೆಯ ವೇಗವಂತ ರಥವನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅದು ಅವರದೇ. ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಜನಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಆನಂದಮಯ, ಮಧುರವಚನ, ಋತದ ಪಾಲಕ.

Mantra 5

असादि वृतो वह्निराजगन्वानग्निर्ब्रह्मा नृषदने विधर्ता । द्यौश्च यं पृथिवी वावृधाते आ यं होता यजति विश्ववारम् ॥

ಆಸೀನನಾಗಿ, ಆಯ್ಕೆಯಾದವನಾಗಿ, ಹೊರುವ ಜ್ವಾಲೆ ಬಂದನು—ಅಗ್ನಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಮನುಷ್ಯರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ವಿಧರ್ತಾ (ಧಾರಕ). ಅವನನ್ನು ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನನ್ನೇ ಹೋತಾ ಸರ್ವವರಪ್ರದನಾಗಿ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

एते द्युम्नेभिर्विश्वमातिरन्त मन्त्रं ये वारं नर्या अतक्षन् । प्र ये विशस्तिरन्त श्रोषमाणा आ ये मे अस्य दीधयन्नृतस्य ॥

ಇವರು ದ್ಯುಮ್ನಗಳಿಂದ ಸಮಸ್ತವನ್ನು ಮೀರಿಸಿ ಸರ್ವತ್ರ ಆವರಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಇಚ್ಛನೀಯ, ಪುರುಷಾರ್ಥಪೂರ್ಣ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಾಗಿ ಮಂತ್ರವಾಣಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದವರು. ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾ ಜನಗಳನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವವರು—ಅವರೇ ನನ್ನೊಳಗೆ ಈ ಋತದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 7

नू त्वामग्न ईमहे वसिष्ठा ईशानं सूनो सहसो वसूनाम् । इषं स्तोतृभ्यो मघवद्भ्य आनड्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ಈಗ ನಾವು—ವಸಿಷ್ಠರು—ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ಬೇಡುತ್ತೇವೆ; ಹೇ ಸಹಸದ ಪುತ್ರ, ಎಲ್ಲ ವಸುಗಳ ಅಧಿಪತಿ! ಸ್ತೋತ್ರಗಾರರಿಗೆ, ದಾನಶೀಲ ಮಘವಂತರಿಗೆ, ಪ್ರೇರಣೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು; ಮತ್ತು ಸ್ವಸ್ತಿ-ಕಲ್ಯಾಣಗಳಿಂದ ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.