Sukta 156

Mantra 1

भवा मित्रो न शेव्यो घृतासुतिर्विभूतद्युम्न एवया उ सप्रथाः । अधा ते विष्णो विदुषा चिदर्ध्यः स्तोमो यज्ञश्च राध्यो हविष्मता ॥

Stań się dla nas jak Mitra, łaskawy i przyjazny, ten, którego ofiara jest wyklarowanym bogactwem, którego chwała jest szeroko rozpostarta, który idzie prostą drogą i jest rozległy w rozciągłości. Wtedy dla ciebie, o Wisznu, nawet przez znającego, hymn i ofiara mają być należycie dokonane z oblatą.

Mantra 2

यः पूर्व्याय वेधसे नवीयसे सुमज्जानये विष्णवे ददाशति । यो जातमस्य महतो महि ब्रवत्सेदु श्रवोभिर्युज्यं चिदभ्यसत् ॥

Ten, kto daje Wisznu, starożytnemu Widzącemu, a jednak zawsze nowemu, temu, który budzi dobre zrozumienie, ten, kto mówi wielce o wielkości, która z niego się rodzi, ten człowiek zaiste zdobywa przez moce natchnionego słuchania nawet to, co trudno zaprząc.

Mantra 3

तमु स्तोतारः पूर्व्यं यथा विद ऋतस्य गर्भं जनुषा पिपर्तन । आस्य जानन्तो नाम चिद्विवक्तन महस्ते विष्णो सुमतिं भजामहे ॥

Jego, starożytnego, niech poznamy, o śpiewacy, jak poznajemy łono Rty, które on wypełnia swoim samym narodzeniem. Znając nawet jego imię, ogłaszajcie je; o Wisznu Przestronny, uczestniczymy w twoim dobrym zrozumieniu.

Mantra 4

तमस्य राजा वरुणस्तमश्विना क्रतुं सचन्त मारुतस्य वेधसः । दाधार दक्षमुत्तममहर्विदं व्रजं च विष्णुः सखिवाँ अपोर्णुते ॥

O niego król Waruna kieruje swym suwerennym spojrzeniem; Aśvinowie przyłączają się do jego skutecznej woli; mądrość Marutów podtrzymuje najwyższe rozeznanie, które odnajduje Dzień. A Wisznu, Przyjaciel, objawia również dla niego promienną przestrzeń (wradża).

Mantra 5

आ यो विवाय सचथाय दैव्य इन्द्राय विष्णुः सुकृते सुकृत्तरः । वेधा अजिन्वत्त्रिषधस्थ आर्यमृतस्य भागे यजमानमाभजत् ॥

Ten, który przybył do boskiej wspólnoty, Wisznu, doskonalej życzliwy dla czyniącego dobro, poruszył natchnionego Widza wewnątrz dla Indry. Ustanowiony na trzech siedzibach, przydzielił ofiarodawcę do udziału w Rcie, do szlachetnej części porządku prawdy.