Sukta 156

Mantra 1

भवा मित्रो न शेव्यो घृतासुतिर्विभूतद्युम्न एवया उ सप्रथाः । अधा ते विष्णो विदुषा चिदर्ध्यः स्तोमो यज्ञश्च राध्यो हविष्मता ॥

మాకు మిత్రునివలె శుభకరుడై స్నేహశీలుడవై ఉండు—ఘృత ఆహుతితో సమృద్ధుడై, విస్తృత కీర్తి-ద్యుతి కలవాడై, సూటి మార్గంలో నడిచేవాడై, విస్తారంగా వ్యాపించేవాడై. అప్పుడు, హే విష్ణో, విద్వాంసుడిచేత కూడా, స్తోత్రము మరియు యజ్ఞము హవిసుతో యథావిధిగా సాధించదగినవి.

Mantra 2

यः पूर्व्याय वेधसे नवीयसे सुमज्जानये विष्णवे ददाशति । यो जातमस्य महतो महि ब्रवत्सेदु श्रवोभिर्युज्यं चिदभ्यसत् ॥

ప్రాచీనుడైయున్నా నిత్యనవీనుడైన వేదస్, సుమజ్జాన (సద్బుద్ధిని జాగృతం చేయువాడు) విష్ణువుకు యెవడు దానం అర్పించునో; ఆయననుండి జనించిన మహత్త్వ మహిమను యెవడు మహత్తర వాక్యంతో పలుకునో—ఆ మనిషి ‘శ్రవః’ (ప్రేరిత శ్రవణశక్తులు) బలంతో యోగించుటకు కఠినమైనదానినికూడా పొందును.

Mantra 3

तमु स्तोतारः पूर्व्यं यथा विद ऋतस्य गर्भं जनुषा पिपर्तन । आस्य जानन्तो नाम चिद्विवक्तन महस्ते विष्णो सुमतिं भजामहे ॥

హే స్తోతారులారా, ఆ ప్రాచీనుని మనము అట్లే తెలుసుకొందాం—ఋతస్య గర్భాన్ని మనము ఎట్లా తెలుసుకొందామో, దానిని ఆయన తన జన్మద్వారానే పరిపూర్ణం చేస్తాడు. ఆయన నామమును కూడ తెలిసి దానిని ప్రకటించండి; హే విశాల విష్ణో, నీ సుమతి (సద్బుద్ధి) లో మేము భాగస్వాములమగుదుము.

Mantra 4

तमस्य राजा वरुणस्तमश्विना क्रतुं सचन्त मारुतस्य वेधसः । दाधार दक्षमुत्तममहर्विदं व्रजं च विष्णुः सखिवाँ अपोर्णुते ॥

ఆయన పట్ల రాజైన వరుణుడు తన రాజధర్మసంబంధ రక్షణను ధరిస్తాడు; అశ్వినులు ఆయన క్రతు (కార్యసాధక సంకల్పం) తో కలిసి నడుస్తారు; మారుత-వేదస్ శక్తి ‘అహః’ (దినం) ను గుర్తించే ఉత్తమ ‘దక్ష’ (పరమ వివేచన/దక్షత) ను ధరిస్తుంది. మరియు సఖుడైన విష్ణువు ఆయనకొరకు ప్రకాశమయ ‘వ్రజ’ (దీప్త ఆవరణం/పరిసరం) ను కూడా విప్పి చూపుతాడు.

Mantra 5

आ यो विवाय सचथाय दैव्य इन्द्राय विष्णुः सुकृते सुकृत्तरः । वेधा अजिन्वत्त्रिषधस्थ आर्यमृतस्य भागे यजमानमाभजत् ॥

దైవ సఖ్య-సాంగత్యానికి వచ్చినవాడు—విష్ణువు; సుకృతం చేసే వానికి మరింత శ్రేయస్కరుడు—ఇంద్రునికై అంతర్లీన వేదా (ప్రేరిత ఋషి-చేతన)ను ఉత్తేజింపజేశాడు. త్రిషధస్థ/త్రిధామాలలో స్థిరుడై, యజమానుని ఋత భాగంలో, ఆర్య—సత్య-వ్యవస్థ యొక్క శ్రేష్ఠ భాగంలో—పాలుపంచాడు.