Adhyaya 9

Verse 1

ऋषय ऊचुः । साधुसाधु महाभाग त्वया कथितमुत्तमम् । आख्यानं पुनरन्यत्र विचित्रं वक्तुमर्हसि

ရသီတို့က ဆိုကြသည်– “သာဓု သာဓု၊ မဟာဘဂါ! သင်ပြောကြားသမျှသည် အလွန်အမြတ်တန်၏။ ယခု အခြားဒေသမှ အံ့ဩဖွယ် အကြောင်းအရာတစ်ပုဒ်ကိုလည်း ထပ်မံဟောကြားသင့်၏။”

Verse 2

सूत उवाच । विदर्भविषये पूर्वमासीदेको द्विजोत्तमः । वेदमित्र इति ख्यातो वेद शास्त्रार्थवित्सुधीः

စူတက ဆိုသည်– “ယခင်က ဝိဒರ್ಭဒေသ၌ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့သည်။ ‘ဝေဒမိတ္တ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားပြီး၊ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝကာ ဝေဒနှင့် သာස්တရတို့၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိမြင်သူဖြစ်၏။”

Verse 3

तस्यासीदपरो विप्रः सखा सारस्वताह्वयः । तावुभौ परमस्निग्धावेकदेशनिवासिनौ

“သူ၌ ‘သာရသွဝတ’ ဟူသော အမည်ရှိသော ဗိပၸရမိတ်တစ်ဦးလည်း ရှိ၏။ ထိုနှစ်ဦးသည် အလွန်ချစ်ခင်ရင်းနှီးကြပြီး တစ်ဒေသတည်း၌ နေထိုင်ကြ၏။”

Verse 4

वेदमित्रस्य पुत्रोऽभूत्सुमेधा नाम सुव्रतः । सारस्वतस्य तनयः सोमवानिति विश्रुतः

“ဝေဒမိတ္တ၏ သားမှာ ‘စုမေဓာ’ ဟူသော အမည်ရှိ၍ သီလဝတ္တကောင်းမြတ်သူဖြစ်၏။ သာရသွဝတ၏ သားမှာ ‘ဆိုမဝန်’ ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။”

Verse 5

उभौ सवयसौ बालौ समवेषौ समस्थिती । समं च कृतसंस्कारौ सम विद्यौ बभूवतुः

“နှစ်ဦးစလုံးသည် အသက်တူသော ကလေးများဖြစ်၍ အဝတ်အစားနှင့် အနေအထားလည်း တူညီကြ၏။ သံစကာရ (အကျင့်သန့်စင်ပွဲ) များကိုလည်း တူတူညီညီ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ပညာရပ်၌လည်း တန်းတူဖြစ်လာကြ၏။”

Verse 6

सांगानधीत्य तौ वेदांस्तर्कव्याकरणानि च । इतिहासपुराणानि धर्मशास्त्राणि कृत्स्नशः

ဝေဒများကို အင်္ဂများနှင့်တကွ ပြည့်စုံစွာ လေ့လာကျက်မှတ်ပြီး၊ တရ்க்க (ယുക്തိဗေဒ) နှင့် ဝျာကရဏ (သဒ္ဒါ) ကိုလည်း သင်ယူကာ၊ အိတိဟာသနှင့် ပုရာဏ၊ ထို့ပြင် ဓမ္မရှာස්တရများကိုလည်း အပြည့်အစုံ အနှံ့အပြား လေ့လာသိမြင်ခဲ့ကြသည်။

Verse 7

सर्वविद्याकुशलिनौ बाल्य एव मनीषिणौ । प्रहर्षमतुलं पित्रोर्ददतुः सकलैर्गुणैः

ကလေးဘဝကတည်းက ဗိဒ္ဓာအမျိုးမျိုး၌ ကျွမ်းကျင်သော ပညာရှိနှစ်ဦးသည်၊ ဂုဏ်သတ္တိအပြည့်အစုံကြောင့် မိဘနှစ်ပါးအား နှိုင်းမရသော ပီတိဝမ်းမြောက်မှုကို ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။

Verse 8

तावेकदा स्वतनयौ तावुभौ ब्राह्मणोत्तमौ । आहूयावोचतां प्रीत्या षोड शाब्दौ शुभाकृती

တစ်နေ့တွင် မင်္ဂလာသဏ္ဌာန်ရှိသော ဘြာဟ္မဏအထူးမြတ်နှစ်ဦးသည် မိမိတို့၏ သားနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ယူကာ၊ ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် စကားတစ်ဆယ့်ခြောက်လုံးကို ပြောကြား하였다။

Verse 9

हे पुत्रकौ युवां बाल्ये कृतविद्यौ सुवर्चसौ । वैवाहिकोयं समयो वर्तते युवयोः समम्

“အို ချစ်သားတို့၊ သင်တို့သည် ကလေးဘဝကတည်းက ပညာသင်ယူမှုကို ပြီးစီးပြီး အထူးမြတ်သော တေဇောဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။ ယခု သင်တို့နှစ်ဦးအတွက် မင်္ဂလာဆောင်ရန် သင့်တော်သော အချိန်ရောက်လာပြီ။”

Verse 10

इमं प्रसाद्य राजानं विदर्भेशं स्वविद्यया । ततः प्राप्य धनं भूरि कृतोद्वाहौ भविष्यथः

“သင်တို့၏ ပညာအင်အားဖြင့် ဤဘုရင်—ဝိဒರ್ಭ၏ အရှင်—ကို စိတ်ကျေနပ်စေကြလော့။ ထို့နောက် ငွေကြေးဥစ္စာ များစွာ ရရှိပြီးလျှင် သင်တို့နှစ်ဦး၏ မင်္ဂလာကိစ္စကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်လိမ့်မည်။”

Verse 11

एवमुक्तौ सुतौ ताभ्यां तावुभौ द्विजनंदनौ । विदर्भराजमासाद्य समतोषयतां गुणैः

မိဘတို့၏ အမိန့်အကြံဉာဏ်အတိုင်း ထိုသားနှစ်ယောက်—ဒွိဇတို့၏ ဂုဏ်ရောင်—သည် ဝိဒರ್ಭမင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ မိမိတို့၏ သီလဂုဏ်ဖြင့် မင်း၏ စိတ်ကို ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 12

विद्यया परितुष्टाय तस्मै द्विजकुमारकौ । विवाहार्थं कृतोद्योगौ धनहीनावशंसताम्

သူတို့၏ ပညာဗဟုသုတကြောင့် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သော ထိုမင်းထံ၌ ဒွိဇကလေးနှစ်ယောက်သည် ငွေကြေးမရှိသော်လည်း မင်္ဂလာအတွက် ကြိုးပမ်းနေကြောင်းကို နမော်နမဲ့ တင်ပြလျက် တောင်းဆို하였다။

Verse 13

तयोरपि मतं ज्ञात्वा स विदर्भमहीपतिः । प्रहस्य किंचित्प्रोवाच लोकतत्त्वविवित्सया

သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်သော် ဝိဒರ್ಭမဟီပတိမင်းသည် အနည်းငယ် ပြုံးရယ်ကာ စကားအနည်းငယ် ပြော하였다၊ လောကဓမ္မ၏ အမှန်တရားကို သိလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 14

आस्ते निषधराजस्य राज्ञी सीमंतिनी सती । सोमवारे महादेवं पूजयत्यंबिकायुतम्

နိသဓမင်း၏ သီလရှင်မဟာမိဖုရား စီမန်တိနီ ရှိ၏။ တနင်္လာနေ့တိုင်း အမ္ဗိကာနှင့်အတူ မဟာဒေဝကို ပူဇော်ကန်တော့လေသည်။

Verse 15

तस्मिन्दिने सपत्नीकान्द्विजाग्र्यान्वेदवित्तमान् । संपूज्य परया भक्त्या धनं भूरि ददाति च

ထိုနေ့၌ မိမိ၏ အလွန်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် ဇနီးများနှင့်တကွ ဝేదပညာကျွမ်းကျင်သော အထွတ်အမြတ် ဒွိဇများကို ကောင်းစွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြု၍ ထို့ပြင် ငွေကြေးအလွန်များစွာကိုလည်း ဒါနပြုလေသည်။

Verse 16

अतोऽत्र युवयोरैको नारीविभ्रमवेषधृक् । एकस्तस्या पतिर्भूत्वा जायेतां विप्रदंपती

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ သင်တို့နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးသည် မိန်းမ၏ အဝတ်အစားနှင့် အမူအရာကို ဆောင်ယူ၍၊ အခြားတစ်ဦးသည် ထိုမိန်းမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်ကာ—သင်တို့နှစ်ဦးကို ဗြာဟ္မဏ မောင်နှံအဖြစ် ထင်မြင်စေကြလော့။

Verse 17

युवां वधूवरौ भूत्वा प्राप्य सीमंतिनीगृहम् । भुक्त्वा भूरि धनं लब्ध्वा पुनर्यातं ममांमतिकम्

သင်တို့နှစ်ဦးသည် သတို့သမီးနှင့် သတို့သားအဖြစ် ဖြစ်လာ၍ ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားသော မိန်းမ၏ အိမ်သို့ ဝင်ရောက်ကြလော့။ ထိုနေရာ၌ စားသောက်၍ ငွေကြေးဥစ္စာ များစွာ ရယူပြီးနောက် ငါ၏ အလိုတော်အတိုင်း ပြန်လာကြလော့။

Verse 18

इति राज्ञा समादिष्टौ भीतौ द्विजकुमारकौ । प्रत्यूचतुरिदं कर्म कर्तुं नौ जायते भयम्

ထို့သို့ မင်းကြီး၏ အမိန့်ကို ခံရ၍ ကြောက်ရွံ့နေသော ဗြာဟ္မဏ လူငယ်နှစ်ဦးက ပြန်လည်ဆိုသည်—“ဤအလုပ်ကို လုပ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ ကြောက်လန့်ပါသည်။”

Verse 19

देवतासु गुरौ पित्रोस्तथा राजकुलेषु च । कौटिल्यमाचरन्मोहात्सद्यो नश्यति सान्वयः

မောဟကြောင့် နတ်တော်များ၊ ဂုရု၊ မိဘနှစ်ပါး သို့မဟုတ် မင်းတော်အိမ်တော်အတွင်း၌ ကောက်ကျစ်လှည့်ဖျားမှုကို ကျင့်သုံးသူ၏ မျိုးရိုးဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်းသည် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 20

कथमंतर्गृहं राज्ञां छद्मना प्रविशेत्पुमान् । गोप्यमानमपिच्छद्म कदाचित्ख्यातिमेष्यति

လူတစ်ယောက်သည် လှည့်ဖျားမှုဖြင့် မင်းများ၏ အတွင်းခန်းများသို့ မည်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်နည်း။ ဖုံးကွယ်ထားသော အယောင်ဆောင်မှုတောင် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်သာ။

Verse 21

ये गुणाः साधिताः पूर्वं शीलाचारश्रुतादिभिः । सद्यस्ते नाशमायांति कौटिल्य पथगामिनः

အကျင့်သီလ၊ သဒ္ဓါကျင့်ဝတ်၊ သြရုတိပညာ စသည့်အရာများဖြင့် ယခင်က စိုက်ပျိုးထားသော ဂုဏ်သတ္တိတို့သည် ကောက်ကျစ်သောလမ်းကို လျှောက်သူအတွက် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 22

पापं निंदा भयं वैरं चत्वार्येतानि देहिनाम् । छद्ममार्गप्रपन्नानां तिष्ठंत्येव हि सर्वदा

အပြစ်၊ အပြစ်တင်ရှုတ်ချမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရန်ငြိုး—ဤလေးပါးသည် လှည့်စားဖုံးကွယ်သောလမ်းကို အားကိုးသူ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့နှင့် အမြဲတမ်းတည်ရှိနေသည်။

Verse 23

अत आवां शुभाचारौ जातौ च शुचिनां कुले । वृत्तं धूर्तजनश्लाघ्यं नाश्रयावः कदाचन

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးသည်—ကောင်းသောအကျင့်အကြံ၌ လေ့ကျင့်ထားပြီး သန့်ရှင်းသောမျိုးရိုး၌ မွေးဖွားသူများဖြစ်သဖြင့်—လှည့်စားသူတို့ ချီးမွမ်းသော ဘဝနည်းလမ်းကို မည်သည့်အခါမျှ မခိုလှုံပါ။

Verse 24

राजोवाच । दैवतानां गुरूणां च पित्रोश्च पृथिवीपतेः । शासनस्याप्यलंघ्यत्वात्प्रत्यादेशो न कर्हिचित्

ဘုရင်က မိန့်တော်မူသည်– “ဒေဝတားတို့၊ ဂုရုတို့၊ မိဘတို့နှင့် မြေပြင်၏အရှင်၏ အမိန့်သည် မလွန်ကျူးရ; ထို့ကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိသင့်”။

Verse 25

एतैर्यद्यत्समादिष्टं शुभं वा यदि वाऽशुभम् । कर्तव्यं नियतं भीतैरप्रमत्तैर्बुभूषुभिः

ဤသူတို့က အမိန့်ပေးသမျှ—မင်္ဂလာဖြစ်စေ မမင်္ဂလာဖြစ်စေ—ကြောက်ရွံ့敬သမှုရှိ၍ မပေါ့ဆသူ၊ အသက်ရှင်တည်တံ့မှုနှင့် လုံခြုံရေးကို လိုလားသူတို့က မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 26

अहो वयं हि राजानः प्रजा यूयं हि संमताः । राजाज्ञया प्रवृत्तानां श्रेयः स्यादन्यथा भयम्

အဟော! ငါတို့သည် မင်းတို့ဖြစ်၍ သင်တို့သည် ငါတို့၏ သဘောတူညီမှုအောက်ရှိ ပြည်သူများဖြစ်သည်။ မင်းအမိန့်အတိုင်း လိုက်နာသူတို့အတွက် ကောင်းကျိုးရှိမည်၊ မဟုတ်လျှင် ကြောက်ရွံ့မှုရှိမည်။

Verse 27

अतो मच्छासनं कार्यं भव द्भ्यामविलंबितम् । इत्युक्तौ नरदेवेन तौ तथेत्यूचतुर्भयात्

ထို့ကြောင့် ငါ၏ အမိန့်ကို သင်တို့နှစ်ဦးသည် နှောင့်နှေးမရှိဘဲ ဆောင်ရွက်ရမည်။ လူတို့အတွင်းရှိ နတ်တော်ကဲ့သို့သော မင်းက ထိုသို့ မိန့်တော်မူသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကြောက်ရွံ့၍ “အဲဒီအတိုင်းပါ” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။

Verse 28

सारस्वतस्य तनयं सामवन्तं नराधिपः । स्त्रीरूपधारिणं चक्रे वस्त्राकल्पां जनादिभिः

မင်းကြီးသည် စာရස්ဝတ၏ သား စာမဝန္တကို မိန်းမရုပ်သဏ္ဌာန် ဆောင်ယူစေပြီး၊ လူများအားဖြင့် ထိုအယောင်ဆောင်မှုအတွက် အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို စီစဉ်စေ하였다။

Verse 29

स कृत्रिमोद्भूतकलत्रभावः प्रयुक्तकर्णाभरणांगरागः । स्निग्धाञ्जनाक्षः स्पृहणीयरूपो बभूव सद्यः प्रमदोत्तमाभः

အတုအယောင်ဖြင့် ဇနီးကဲ့သို့သော အနေအထားကို ဆောင်ယူကာ နားကပ်အလှဆင်ပစ္စည်းများ တပ်ဆင်၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို အလှဆေးနှင့် သင်းပျံ့သော လိမ်းဆေးများ လိမ်းကာ မျက်လုံးကို နူးညံ့သော အန်ဇန်ဖြင့် မည်းညိုစေသဖြင့် ချက်ချင်းပင် လှပ၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိလာကာ အထူးကောင်းမွန်သော မိန်းမငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 30

तावुभौ दंपती भूत्वा द्विजपुत्रौ नृपाज्ञया । जग्मतुर्नैषधं देशं यद्वा तद्वा भवत्विति

ထို့နောက် မင်းအမိန့်အရ ဗြာဟ္မဏ သားနှစ်ဦးသည် ဇနီးမောင်နှံကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ နိုင်ရှဓ နယ်မြေသို့ ထွက်ခွာကြပြီး “ဖြစ်ရမည့်အရာ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 31

उपेत्य राजसदनं सोमवारे द्विजोत्तमैः । सपत्नीकैः कृतातिथ्यौ धौतपादौ बभूवतुः

တနင်္လာနေ့တွင် မင်းနန်းတော်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ဇနီးများနှင့်အတူရှိသော အထွတ်အမြတ် ဗြာဟ္မဏများက အတိသိ (ဧည့်ဝတ်) ဖြင့် ကြိုဆိုကာ ခြေကို ဆေးပေးပြီး ထိုနှစ်ဦးကို ဧည့်သည်အဖြစ် သဒ္ဓါတရားဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။

Verse 32

सा राज्ञी ब्राह्मणान्सर्वानुपविष्टान्वरासने । प्रत्येकमर्चयांचक्रे सपत्नीकान्द्विजोत्तमान्

မိဖုရားသည် ဗြာဟ္မဏအားလုံးကို အထူးကောင်းမွန်သော အာသနပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို မြင်ပြီး၊ ဇနီးများနှင့်အတူရှိသော အထွတ်အမြတ် ဒွိဇများကို တစ်ဦးချင်းစီ သီးသန့် ပူဇော်အာရဓနာ ပြု하였다။

Verse 33

तौ च विप्रसुतौ दृष्ट्वा प्राप्तौ कृतकदंपती । ज्ञात्वा किंचिद्विहस्याथ मेने गौरीमहेश्वरौ

ဗြာဟ္မဏသားနှစ်ဦးသည် အတုအယောင် ‘လင်မယား’ အဖြစ် စီစဉ်ထားသကဲ့သို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဂေါရီနှင့် မဟေရှဝရတို့သည် အကြောင်းအရာကို နားလည်ပြီး နည်းနည်းပြုံးလိုက်သည်။

Verse 34

आवाह्य द्विजमुख्येषु देवदेवं सदाशिवम् । पत्नीष्वावाहयामास सा देवीं जगदंबिकाम्

သူမသည် ဒွိဇမုခ்யများအတွင်းသို့ ဒေဝဒေဝ ဖြစ်သော စဒါရှီဝကို အာဝါဟနာ (ဖိတ်ခေါ်သွင်း) ပြု၍၊ ထိုသူတို့၏ ဇနီးများအတွင်းသို့လည်း ဇဂဒမ္ဘိကာ ဒေဝီကို အာဝါဟနာ ပြု하였다။

Verse 35

गन्धैर्माल्यैः सुरभिभिर्धूपैर्नीराजनैरपि । अर्चयित्वा द्विजश्रेष्ठान्नमश्चक्रे समाहिता

အနံ့သာ၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းကုံး၊ သုပ်ပ (ဓూప) နှင့် နီရာဇန (အာရတီ) တို့ဖြင့် သူမသည် ဒွိဇအထွတ်အမြတ်များကို ပူဇော်ခဲ့ပြီး၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာထားကာ နမස්ကာရ ပြု하였다။

Verse 36

हिरण्मयेषु पात्रेषु पायसं घृतसंयुतम् । शर्करामधुसंयुक्तं शाकैर्जुष्टं मनोरमैः

ရွှေခွက်ရွှေဖလားများတွင် နွားနို့ဆန်ပြုတ်ပွဲ (ပာယာသ) ကို ဂျီ (ထောပတ်သန့်) ဖြင့်ရောကာ သကြားနှင့် ပျားရည်ပေါင်းစပ်၍ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စေသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပွဲများနှင့်အတူ တင်ဆက်하였다။

Verse 37

गंधशाल्योदनैर्हृद्यैर्मोदकापूपराशिभिः । शष्क्रुलीभिश्च संयावैः कृसरैर्माषपक्वकैः

နှလုံးရွှင်စေသော အနံ့သင်းဆန်ဟင်းများ၊ မိုဒကာနှင့် အာပူပာ အစုအဝေးများ၊ ထို့ပြင် ရှရှကရူလီ၊ စံယာဝ၊ ကရိဆရ နှင့် မာရှ (အူရဒ်ပဲ) ချက်ပြုတ်ဟင်းလျာများဖြင့် နាងသည် အာဟာရပြည့်ဝသော ပူဇော်ပွဲကို တင်ဆက်하였다။

Verse 38

तथान्यैरप्यसंख्यातैर्भक्ष्यैर्भोज्यैर्मनोरमैः । सुगन्धैः स्वादुभिः सूपैः पानीयैरपि शीतलैः

ထို့အပြင် ရေတွက်မကုန်သော အရသာရှိသည့် အစားအစာနှင့် ဟင်းလျာများ၊ အနံ့သင်း၍ ချိုမြိန်သော ဆူပ်များ၊ အေးမြသော သောက်စရာများကိုပါ နားလည်သေချာစွာ ဆက်လက်တင်ဆက်하였다။

Verse 39

क्लृप्तमन्नं द्विजाग्र्येभ्यः सा भक्त्या पर्यवेषयत् । दध्योदनं निरुपमं निवेद्य समतोषयत्

အစားအစာကို စီစဉ်ပြီးနောက် နាងသည် ဘက္တိဖြင့် ထင်ရှားသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များအား ပွဲတင်ကျွေးမွေး하였다။ ထို့ပြင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဒဓိ-အိုဒန (ဒိန်ချဉ်ဆန်) ကို နိဝေဒနာပြု၍ သူတို့ကို အပြည့်အဝ တృပ్తစေ하였다။

Verse 40

भुक्तवत्सु द्विजाग्र्येषु स्वाचांतेषु नृपांगना । प्रणम्य दत्त्वा तांबूलं दक्षिणां च यथार्हतः

ထင်ရှားသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များသည် စားသောက်ပြီး အာချမန (ပါးစပ်ဆေးသန့်စင်) ပြုလုပ်ပြီးနောက် မင်းသမီးသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ တာမ္ဘူလ (ကွမ်း) နှင့် သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်းခ) ကို ထိုက်တန်သလို ပေးအပ်하였다။

Verse 41

धेनूर्हिरण्यवासांसि रत्नस्रग्भूषणानि च । दत्त्वा भूयो नमस्कृत्य विससर्ज द्विजोत्तमान्

သူမသည် နွားများ၊ ရွှေ၊ အဝတ်အစားများနှင့် ရတနာပန်းကုံး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများကို လှူဒါန်း하였다။ ထို့နောက် ထပ်မံဦးချကန်တော့၍ အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့ကို လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်하였다။

Verse 42

तयोर्द्वयोर्भूसुरवर्यपुत्रयोरेकस्त्तया हैमवतीधियार्चितः । एको महादेवधियाभिपूजितः कृतप्रणामौ ययतुस्तदाज्ञया

အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ၏ သားနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးကို သူမသည် ဟိုင်မဝတီကို သဒ္ဓါဖြင့် အာရ္ချနာပြုခဲ့ပြီး၊ တစ်ဦးကို မဟာဒေဝကို သဒ္ဓါဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံး ပရဏာမပြုကာ သူမ၏ အမိန့်အတိုင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 43

सा तु विस्मृतपुंभावा तस्मिन्नेव द्विजोत्तमे । जातस्पृहा मदोत्सिक्ता कन्दर्पविवशाब्रवीत्

သို့သော် သူမသည် မိမိ၏ သမာဓိနှင့် ထိန်းချုပ်မှုကို မေ့လျော့ကာ ထိုအထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏပေါ်တွင်ပင် စိတ်ကို တည်စေ하였다။ ဆန္ဒပေါ်ထွန်း၍ ကာမရဂ မူးယစ်လာကာ ကန္ဒပ္ပ၏ အာဏာအောက်တွင် စကားဆို하였다။

Verse 44

अंयि नाथ विशालाक्ष सर्वावयवसुन्दर । तिष्ठतिष्ठ क्व वा यासि मां न पश्यसि ते प्रियाम्

“အို နာထာ၊ မျက်လုံးကျယ်ဝန်းသူ၊ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း လှပသူ—ရပ်ပါ၊ ရပ်ပါ! ဘယ်ကို သွားမလဲ? သင်၏ ချစ်သူဖြစ်သော ကျွန်မကို မမြင်ဘူးလား?”

Verse 45

इदमग्रे वनं रम्यं सुपुष्पितमहाद्रुमम् । अस्मिन्विहर्तुमिच्छामि त्वया सह यथासुखम्

“ရှေ့တွင် ပန်းပွင့်စုံလင်သော သစ်ပင်ကြီးများရှိသည့် သာယာလှပသော တောအုပ်တစ်ခု ရှိသည်။ ကျွန်မသည် သင်နှင့်အတူ ဤနေရာ၌ စိတ်ကြိုက် ပျော်ရွှင်စွာ ကစားပျော်ပါးလိုသည်။”

Verse 46

इत्थं तयोक्तमाकर्ण्य पुरोऽगच्छद्द्विजात्मजः । विचिंत्य परिहासोक्तिं गच्छति स्म यथा पुरा

သူတို့နှစ်ဦး ပြောသမျှကို ကြားနာပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏ၏သားသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားလေ၏။ ထိုစကားသည် ဟာသသဘောသာဟု စဉ်းစားကာ ယခင်ကဲ့သို့ပင် လမ်းကို ဆက်သွား하였다။

Verse 47

पुनरप्याह सा बाला तिष्ठतिष्ठ क्व यास्यसि । दुरुत्सहस्मरावेशां परिभोक्तुमुपेत्य माम्

ထိုမိန်းကလေးငယ်က ထပ်မံ၍ “ရပ်ပါ၊ ရပ်ပါ—ဘယ်ကို သွားမလဲ။ ငါ့ဆီလာ၍ ငါ့ကို ခံစားပါ; ငါသည် မခံနိုင်သော ကာမအာဝေသကြောင့် လွှမ်းမိုးခံနေရသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 48

परिष्वजस्व मां कांतां पाययस्व तवाधरम् । नाहं गंतुं समर्थास्मि स्मरबाणप्रपीडिता

“အချစ်ရေ၊ ငါ့ကို ဖက်တွယ်ပါ၊ သင်၏ နှုတ်ခမ်းမှ အမృతကို ငါ့အား သောက်စေပါ။ ငါ မဆက်သွားနိုင်တော့—ကာမဒေဝ၏ မြားများကြောင့် ထိုးဖောက်၍ နာကျင်လှသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 49

इत्थमश्रुतपूर्वां तां निशम्य परिशंकितः । आयांतीं पृष्ठतो वीक्ष्य सहसा विस्मयं गतः

မကြားဖူးသေးသော စကားများကို ကြားနာသဖြင့် သူသည် သံသယဝင်လာ၏။ နောက်ဘက်မှ သူမ လာနေသည်ကို မြင်လျှင် ချက်ချင်း အံ့ဩသွားလေ၏။

Verse 50

कैषा पद्मपलाशाक्षी पीनोन्नतपयोधरा । कृशोदरी बृहच्छ्रोणी नवपल्लवकोमला

“ဤသူမသည် မည်သူနည်း—ပဒုမ္မရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိ၍၊ ရင်သားပြည့်ဝ မြင့်မားကာ၊ ခါးသေး၍ တင်ပါးကျယ်၊ အသစ်ပေါက်သော အရွက်နုကဲ့သို့ နူးညံ့လှ၏?”

Verse 51

स एव मे सखा किन्नु जात एव वरांगना । पृच्छाम्येनमतः सर्वमिति संचिन्त्य सोऽब्रवीत्

“ဤသူသည် ငါ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်တည်းပင်လော—အလှတရားပြည့်ဝသော မိန်းမအဖြစ် မွေးဖွားလာသလော” ဟု စဉ်းစားကာ “အရာအားလုံးကို မေးမြန်းမည်” ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် သူက ပြောလေ၏။

Verse 52

किमपूर्व इवाभाषि सखे रूपगुणादिभिः । अपूर्वं भाषसे वाक्यं कामिनीव समाकुला

“မိတ်ဆွေ၊ အဘယ်ကြောင့် သင်သည် လူသစ်တစ်ယောက်လို—ရုပ်ရည်၊ ဂုဏ်သတ္တိတို့ကို ပြောဆိုနေသနည်း။ သင်၏စကားသည် ထူးဆန်း၍ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် လှုပ်ရှားသော မိန်းမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။”

Verse 53

यस्त्वं वेदपुराणज्ञो ब्रह्मचारी जितेंद्रियः । सारस्वतात्मजः शांतः कथमेवं प्रभाषसे

“သင်သည် ဝေဒနှင့် ပုရာဏကို သိကျွမ်းသူ၊ ဗြဟ္မစာရီ၊ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူ၊ စရஸဝတီ၏ သားတော်၊ စိတ်ငြိမ်သက်သူဖြစ်သည်—ထိုသို့ဖြစ်လျက် ဘယ်လိုကြောင့် ဤသို့ ပြောဆိုနိုင်သနည်း။”

Verse 54

इत्युक्ता सा पुनः प्राह नाहमस्मि पुमान्प्रभो । नाम्ना सामवती बाला तवास्मि रतिदायिनी

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် သူမက ထပ်မံပြောသည်—“အရှင်၊ ကျွန်မသည် ယောက်ျားမဟုတ်ပါ။ အမည်အားဖြင့် ‘သာမဝတီ’ ဟူသော အရွယ်နု ကညာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အရှင်အား ရတိ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးအပ်ရန် လာပါသည်။”

Verse 55

यदि ते संशयः कांत ममांगानि विलोकय । इत्युक्तः सहसा मार्गे रहस्येनां व्यलोकयत्

“ချစ်သူ၊ သင်၌ သံသယရှိလျှင် ကျွန်မ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ကြည့်ပါ” ဟု ဆိုသဖြင့်၊ သူသည် ချက်ချင်းပင် လမ်းပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ သူမကို ကြည့်ရှုလေ၏။

Verse 56

तामकृत्रिमधम्मिल्लां जवनस्तनशोभिनीम् । सुरूपां वीक्ष्य कामेन किंचिद्व्याकुलतामगात्

သူမကိုမြင်လျှင်—အလှဆင်ကာမဟုတ်ဘဲ သဘာဝအတိုင်းစီထားသောဆံပင်၊ ယောဝနရင်သား၏တင့်တယ်တောက်ပမှု၊ အလွန်လှပသောရုပ်သဏ္ဌာန်တို့ကြောင့်—ကာမရဂါထိန်းမနိုင်ဘဲ စိတ်အနည်းငယ်လှုပ်ရှားဝေဝါးသွား၏။

Verse 57

पुनः संस्तभ्य यत्नेन चेतसो विकृतिं बुधः । मुहूर्तं विस्मयाविष्टो न किंचित्प्रत्यभाषत

ထို့နောက် ပညာရှိသူသည် ကြိုးစား၍ စိတ်၏လှုပ်ရှားပျက်ပြားမှုကို တည်ငြိမ်စေ하였다; သို့သော် ခဏတစ်ခါ အံ့ဩမိ၍ တိတ်ဆိတ်နေကာ မည်သည့်စကားမျှ မပြန်ကြားခဲ့။

Verse 58

सामवत्युवाच । गतस्ते संशयः कश्चित्तर्ह्यागच्छ भजस्व माम् । पश्येदं विपिनं कांत परस्त्रीसुरतोचितम्

သာမဝတီက ပြောသည်—“သင်၏သံသယတစ်စုံတစ်ရာ ယခုကင်းစင်ပြီဆိုလျှင် လာပါ—ကျွန်မကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ရမက်ပျော်ပါ။ ချစ်သူရေ၊ ဤတောအုပ်ကိုကြည့်ပါ; သူတစ်ပါး၏ဇနီးနှင့် ရတိကစားရန် သင့်တော်၏။”

Verse 59

सुमेधा उवाच । मैवं कथय मर्यादां मा हिंसीर्मदमत्तवत् । आवां विज्ञातशास्त्रार्थौ त्वमेवं भाषसे कथम्

စုမေဓာက ပြောသည်—“ဤသို့ မပြောပါနှင့်; မာနမက်မောသူကဲ့သို့ မર્યာဒာကို မဖျက်ဆီးပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးလုံး သာස්တရ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သိပြီးသား; သင်က ဘာကြောင့် ဤသို့ ပြောသနည်း?”

Verse 60

अधीतस्य च शास्त्रस्य विवेकस्य कुलस्य च । किमेष सदृशो धर्मो जारधर्मनिषेवणम्

“သာස්တရကို လေ့လာပြီးသူ၊ विवेक (ဝိဝေက) ရှိသူ၊ မြင့်မြတ်သောမျိုးရိုးမှ ဖြစ်သူအတွက်—ဤအရာကို ‘ဓမ္မ’ ဟု မည်သို့ဆိုနိုင်မည်နည်း; ‘ဇာရဓမ္မ’ ဟူသော မတရားချစ်သူ၏ အကျင့်ကို ကျင့်သုံးခြင်းပင် မဟုတ်လော?”

Verse 61

न त्वं स्त्री पुरुषो विद्वाञ्जानीह्यात्मानमात्मना । अयं स्वयंकृतोऽनर्थ आवाभ्यां यद्विचेष्टितम्

ပညာရှိရေ၊ သင်သည် အမှန်တကယ် မိန်းမလည်း မဟုတ်၊ ယောက်ျားလည်း မဟုတ်; အာတ္မန်ကို အာတ္မန်ဖြင့်ပင် သိမြင်လော့။ ဤအနာဂတ်ဆိုးသည် ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်သောအရာ၊ ငါတို့နှစ်ဦး၏ လုပ်ရပ်မှ ပေါက်ဖွားလာသည်။

Verse 62

वंचयित्वात्मपितरौ धूर्त्तराजानुशासनात् । कृत्वा चानुचितं कर्म तस्यैतद्भुज्यते फलम्

လိမ်လည်သော မင်း၏ အမိန့်အတိုင်း ကိုယ့်မိဘကို လှည့်ဖြားပြီး မသင့်လျော်သော ကမ္မကို ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့်—ထိုအရာ၏ အကျိုးကို ယခု ခံစားနေရသည်။

Verse 63

सर्वं त्वनुचितं कर्म नृणां श्रेयोविनाशनम् । यस्त्वं विप्रात्मजो विद्वान्गतः स्त्रीत्वं विगर्हितम्

အမှန်တကယ် မသင့်လျော်သော ကမ္မအားလုံးသည် လူတို့၏ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ သို့ရာတွင် သင်—ပညာရှိ၊ ဗြာဟ္မဏ၏ သား—အပြစ်တင်ခံရသော မိန်းမဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 64

मार्गं त्यक्त्वा गतोऽरण्यं नरो विध्येत कण्टकैः । बलार्द्धिस्येत वा हिंस्रैर्यदा त्यक्तसमा गमः

လမ်းကြောင်းကို စွန့်ပြီး တောထဲသို့ သွားသော ယောက်ျားသည် ဆူးများဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရ သို့မဟုတ် ရက်စက်သော တိရစ္ဆာန်များက ဆွဲဖြဲတတ်သည်; ထိုနည်းတူ သင့်တော်သော မိတ်သဟာယ (သတ္သင်္ဂ) ကို စွန့်လျှင်။

Verse 65

एवं विवेकमाश्रित्य तूष्णीमेहि स्वयं गृहम् । देवद्विजप्रसादेन स्त्रीत्वं तव विलीयते

ထို့ကြောင့် विवेक (ခွဲခြားသိမြင်မှု) ကို အားကိုး၍ တိတ်တဆိတ် ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွားလော့။ ဒေဝတားများနှင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များ၏ ကရုဏာကြောင့် သင်၏ မိန်းမဖြစ်ခြင်းသည် ပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်လိမ့်မည်။

Verse 66

अथवा दैवयोगेन स्त्रीत्वमेव भवेत्तव । पित्रा दत्ता मया साकं रंस्यसे वरवर्णिनि

သို့တည်းမဟုတ် ကံတရား၏ အလိုတော်အတိုင်း မိန်းမဘဝသည် သင့်ထံသို့ ကျရောက်လာပေမည်။ သင့်ဖခင်ပေးအပ်သော သင်သည် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ပျော်ပါးရလိမ့်မည်၊ အို အဆင်းလှသူ။

Verse 67

अहो चित्रमहो दुःखमहो पापबलं महत् । अहो राज्ञः प्रभावोयं शिवाराधनसंभृतः

အို အံ့သြဖွယ်ကောင်းလေစွ၊ အို ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းလေစွ၊ အို အပြစ်၏ အင်အားသည် ကြီးမားလှပါတကား။ အို ဤသည်ကား ရှီဝဘုရားအား ကိုးကွယ်မှုမှ ရရှိသော ဘုရင်၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ပေတည်း။

Verse 68

इत्युक्ताप्यसकृत्तेन सा वधूरतिविह्वला । बलेन तं समालिंग्य चुचुंबाधरपल्लवम्

သူက ထိုသို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုသော်လည်း၊ ရမ္မက်ဆန္ဒ လွှမ်းမိုးနေသော သတို့သမီးသည် သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ ပွေ့ဖက်ကာ သူ၏ နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းလွှာကို နမ်းရှိုက်လေသည်။

Verse 69

धर्षितोपि तया धीरः सुमेधा नूतनस्त्रियम् । यत्नादानीय सदनं कृत्स्नं तत्र न्यवेदयत्

သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရသော်လည်း တည်ကြည်သော သုမေဓာသည် အသွင်ပြောင်းသွားသော ထိုအမျိုးသမီးကို အိမ်သို့ ဂရုတစိုက် ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် အဖြစ်အပျက် အလုံးစုံကို ဖွင့်ဟပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 70

तदाकर्ण्याथ तौ विप्रौ कुपितौ शोकविह्वलौ । ताभ्यां सह कुमाराभ्यां वैदर्भांतिकमीयतुः

ထိုစကားကို ကြားလျှင် ဒေါသထွက်၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော ဗြာహ్မဏနှစ်ပါးတို့သည် လူငယ်နှစ်ဦးနှင့်အတူ ဝိဒဗ္ဗဘုရင်ထံသို့ သွားရောက်ကြလေသည်။

Verse 71

ततः सारस्वतः प्राह राजानं धूर्तचेष्टितम् । राजन्ममात्मजं पश्य तव शासनयंत्रितम्

ထို့နောက် စာရသွဝတသည် လှည့်ကွက်ပြုသော မင်းအား ဆို၏—“အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ သားကို ကြည့်ပါလော့၊ သင်၏ အမိန့်ကြောင့် ချည်နှောင်ခံနေရ၏။”

Verse 72

एतौ तवाज्ञावशगौ चक्रतुः कर्म गर्हितम् । मत्पुत्रस्तत्फलं भुंक्ते स्त्रीत्वं प्राप्य जुगुप्सितम्

ဤနှစ်ဦးသည် သင်၏ အမိန့်အောက်တွင် နေ၍ အပြစ်တင်ထိုက်သော ကర్మကို ပြုခဲ့ကြ၏။ ကျွန်ုပ်၏ သားသည် ယခု ထိုကံ၏ အကျိုးကို ခံစားနေရပြီး—အမုန်းခံရသော မိန်းမဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

Verse 73

अद्य मे संततिर्नष्टा निराशाः पितरो मम । नापुत्रस्य हि लोकोस्ति लुप्तपिंडादिसंस्कृतेः

ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏ မျိုးဆက်ပျက်စီးသွားပြီ၊ ကျွန်ုပ်၏ ပိတရ (ဘိုးဘွား) များလည်း မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ကြ၏။ သားမရှိသူအတွက် အနာဂတ်လောက၌ အာမခံမရှိ၊ ပိဏ္ဍပူဇာ စသည့် ရိုးရာကံဆောင်မှုများ ပြတ်တောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 74

शिखोपवीतमजिनं मौजीं दंडं कमंडलुम् । ब्रह्मचर्योचितं चिह्नं विहायेमां दशां गतः

ရှီခါနှင့် ဥပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး)၊ သမင်အရေပြား၊ မုဉ္ဇခါးပတ်၊ တောင်ဝှေ့တံနှင့် ကမဏ္ဍလု—ဗြဟ္မစရိယအတွက် သင့်လျော်သော အမှတ်အသားများကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူသည် ဤအခြေအနေသို့ ကျရောက်သွား၏။

Verse 75

ब्रह्मसूत्रं च सावित्रीं स्नानं संध्यां जपार्चनम् । विसृज्य स्त्रीत्वमाप्तोस्य का गतिर्वद पार्थिव

ဗြဟ္မစူတရ (သန့်ရှင်းကြိုး) နှင့် စာဝိတြီ (ဂါယတြီ)၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ စန္ဓျာဝန္ဒန၊ ဇပနှင့် ပူဇာတို့ကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူသည် မိန်းမဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ အို ပါရထိဝ (မင်းကြီး)၊ သူ၏ အဆုံးဂတိသည် မည်သို့နည်း ဟောပြပါ။

Verse 76

त्वया मे संततिर्नष्टा नष्टो वेदपथश्च मे । एकात्मजस्य मे राजन्का गतिर्वद शाश्वती

သင်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ မျိုးဆက်ပျက်စီးသွားပြီး ဝေဒလမ်းစဉ်လည်း ပျက်ယွင်းသွားပြီ။ အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်မှာ သားတစ်ယောက်တည်းရှိခဲ့သည်—ကျွန်ုပ်အတွက် ထာဝရခိုလှုံရာ မည်သည်ကျန်သနည်း?

Verse 77

इति सारस्वतेनोक्तं वाक्यमाकर्ण्य भूपतिः । सीमंतिन्याः प्रभावेण विस्मयं परमं गतः

သာရස්ဝတက ပြောသောစကားကို ကြားသိပြီးနောက် မင်းကြီးသည် စီမန္တိနီ၏ အံ့ဖွယ်အာနုභာဝကြောင့် အလွန်အံ့ဩသွားလေ၏။

Verse 78

अथ सर्वान्समाहूय महर्षीनमितद्युतीन् । प्रसाद्य प्रार्थयामास तस्य पुंस्त्वं महीपतिः

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် တောက်ပမှုမခန့်မှန်းနိုင်သော မဟာရိရှီတို့အားလုံးကို ခေါ်ယူ၍ သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက် မိမိ (သို့မဟုတ် ထိုသူ) အတွက် ပုရుషသဘောကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရန် တောင်းပန်လေ၏။

Verse 79

तेऽबुवन्नथ पार्वत्याः शिवस्य च समीहितम् । तद्भक्तानां च माहात्म्यं कोन्यथा कर्तुमीश्वरः

ထို့နောက် သူတို့က ပြောကြသည်– “ဤသည်မှာ ပါရဝတီနှင့် ရှိဝ၏ အလိုတော်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သခင်ဘုရားမှတပါး မည်သူက သူ၏ ဘက္တများ၏ မဟိမကို အခြားသို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည်နည်း?”

Verse 80

अथ राजा भरद्वाजमादाय मुनिपुंगवम् । ताभ्यां सह द्विजाग्र्याभ्यां तत्सुताभ्यां समन्वितः

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် မုနိတို့အနက် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သော ဘရဒ္ဝါဇကို ခေါ်ဆောင်၍၊ ထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏနှစ်ဦးနှင့် သူတို့၏ သားနှစ်ဦးတို့ပါဝင်ကာ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 81

अंबिकाभवनं प्राप्य भरद्वाजोपदेशतः । तां देवीं नियमैस्तीव्रैरुपास्ते स्म महानिशि

ဘရဒ္ဝါဇ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အမ္ဗိကာ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ သူသည် တင်းကျပ်သော ဝတ်နိယမများဖြင့် မဟာညတစ်ညလုံး မအိပ်မနေရ စောင့်နိုးကာ ထိုဒေဝီကို ပူဇော်အုပ်သိမ်း하였다။

Verse 82

एवं त्रिरात्रं सुविसृष्टभोजनः स पार्वतीध्यान रतो महीपतिः । सम्यक्प्रणामैर्विविधैश्च संस्तवैर्गौरीं प्रपन्नार्तिहरामतोषयत्

ထို့နောက် သုံးညတိုင်တိုင်၊ စည်းကမ်းတကျ သန့်ရှင်းစွာ ချိန်ညှိထားသော အစာကိုသာ သုံးစွဲ၍၊ ထိုမင်းသည် ပါရဝတီကို ဓျာနဖြင့် အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မှန်ကန်သော ပဏာမကန်တော့ခြင်းများနှင့် မျိုးစုံသော စတုတိဂါထာများဖြင့်၊ ခိုလှုံသူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသော ဂေါရီကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 83

ततः प्रसन्ना सा देवी भक्तस्य पृथिवीपतेः । स्वरूपं दर्शयामास चंद्रकोटिसमप्रभम्

ထို့နောက် ထိုဒေဝီသည် ဘက္တိရှိသော မင်း၏ သဒ္ဓါကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍၊ မိမိ၏ သဗ္ဗရူပကို ထင်ရှားပြသတော်မူသည်—ကိုဋိပေါင်းများစွာသော လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။

Verse 84

अथाह गौरी राजानं किं ते ब्रूहि समीहितम् । सोऽप्याह पुंस्त्वमेतस्य कृपया दीयतामिति

ထို့နောက် ဂေါရီသည် မင်းအား “သင်လိုအင်သည် အဘယ်နည်း၊ ပြောလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မင်းကလည်း “ကရုဏာတော်ဖြင့် ဤသူအား ပုရုသဖြစ်ခြင်းကို ပေးတော်မူပါ” ဟု လျှောက်တင်하였다။

Verse 85

भूयोप्याह महादेवी मद्भक्तैः कर्म यत्कृतम् । शक्यते नान्यथा कर्तुं वर्षायुतशतैरपि

မဟာဒေဝီက ထပ်မံ မိန့်တော်မူသည်—“ငါ၏ ဘက္တများ ပြုလုပ်ပြီးသော ကర్మကို အခြားသို့ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်၊ နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာ ရာချီကြာသော်လည်း မဖြစ်နိုင်” ဟု။

Verse 86

राजोवाच । एकात्मजो हि विप्रोयं कर्मणा नष्टसंततिः । कथं सुखं प्रपद्येत विना पुत्रेण तादृशः

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်။ “ဤဗြာဟ္မဏသည် သားတစ်ယောက်သာရှိသော်လည်း ကမ္မ၏အင်အားကြောင့် မျိုးဆက်ပြတ်တောက်သွား၏။ သားမရှိဘဲ ထိုသူသည် ဘယ်သို့ စိတ်ချမ်းသာကို ရနိုင်မည်နည်း?”

Verse 87

देव्युवाच । तस्यान्यो मत्प्रसादेन भविष्यति सुतोत्तमः । विद्या विनयसंपन्नो दीर्घायुरमलाशयः

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်။ “ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် သူ့ထံ၌ အခြားသော အထူးမြတ်သော သားတစ်ယောက် မွေးဖွားလာမည်။ ပညာနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ပြည့်စုံ၍ အသက်ရှည်ကာ စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းမည်။”

Verse 88

एषा सामवती नाम सुता तस्य द्विजन्मनः । भूत्वा सुमेधसः पत्नी कामभोगेन युज्यताम्

“ဤသူမသည် ထိုဒွိဇ၏ သမီးဖြစ်၍ ‘သာမဝတီ’ ဟု အမည်ရသည်။ သူမသည် စုမေဓသ၏ ဇနီးဖြစ်စေ၍ အိမ်ထောင်ရေး၏ သာယာမှု၌ သူနှင့် ပေါင်းစည်းစေကြ”

Verse 89

इत्युक्त्वांतर्हिता देवी ते च राजपुरोगमाः । गताः स्वंस्वं गृहं सर्वे चक्रुस्तच्छासने स्थितिम्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဒေဝီသည် အန္တရာဓာန်သွား၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးကို ဦးဆောင်အဖြစ်ထား၍ အားလုံးသည် ကိုယ့်ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွားကာ ထိုအမိန့်အတိုင်း လိုက်နာကျင့်သုံးကြ၏။

Verse 90

सोपि सारस्वतो विप्रः पुत्रं पूर्वसुतो त्तमम् । लेभे देव्याः प्रसादेन ह्यचिरादेव कालतः

သာရသွဝတ မျိုးရိုး၏ ဗြာဟ္မဏလည်း ဒေဝီ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် အချိန်မကြာမီပင် သားတစ်ယောက်ကို ရရှိ하였다—ယခင်အထူးမြတ်သော သားကဲ့သို့ပင် ထူးချွန်သော ကလေးဖြစ်၏။

Verse 91

तां च सामवतीं कन्यां ददौ तस्मै सुमेधसे । तौ दंपती चिरं कालं बुभुजाते परं सुखम्

ထို့နောက် သူသည် သမဝတီ အမည်ရှိ သမီးကညာကို စုမေဓသ အား ပေးအပ်하였다။ ထိုနှစ်ဦးသည် လင်မယားအဖြစ် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သုခကို ခံစားကြ하였다။

Verse 92

सूत उवाच । इत्येष शिवभक्तायाः सीमंतिन्या नृपस्त्रियाः । प्रभावः कथितः शंभोर्माहात्म्यमपि वर्णितम्

စူတက ပြောသည်– “ဤသို့ဖြင့် ရှိဝဘက္တ မိဖုရား စီမန်တိနီ၏ အံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ကို ပြောကြားပြီးပြီ။ ထို့နှင့်အတူ သမ္ဘူ (ရှင်ဝ) ၏ မဟာတ္တမလည်း ဖော်ပြပြီးပြီ။”

Verse 93

भूयोपि शिवभक्तानां प्रभावं विस्मयावहम् । समासाद्वर्णयिष्यामि श्रोतॄणां मंगलायनम्

“ထပ်မံ၍လည်း နားထောင်သူတို့အတွက် မင်္ဂလာရင်းမြစ်ဖြစ်သော ရှိဝဘက္တတို့၏ အံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ငါ ပြောကြားမည်။”