Sukta 36

Mantra 1

असर्जि रथ्यो यथा पवित्रे चम्वोः सुतः । कार्ष्मन्वाजी न्यक्रमीत् ॥

രഥ്യനെപ്പോലെ വിട്ടയക്കപ്പെട്ട സുത സോമൻ പവിത്രത്തിലേക്കും രണ്ടു ചമൂകളിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നു; ബല-സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരുന്ന വാജിയായി, യജ്ഞത്തിന്റെ കർമ്മക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി പാദം വെക്കുന്നു।

Mantra 2

स वह्निः सोम जागृविः पवस्व देववीरति । अभि कोशं मधुश्चुतम् ॥

ഹേ സോമ, വഹ്നി—വഹിക്കുന്ന അഗ്നിസ്വരൂപൻ, ജാഗ്രതനായവൻ—ദേവവീരത്വത്തിലേക്ക് ശുദ്ധിയായി ഒഴുകുക; മധു ചോരുന്ന പാത്രം (കോശം) ലക്ഷ്യമാക്കി അഭിമുഖമായി പ്രവഹിക്ക.

Mantra 3

स नो ज्योतींषि पूर्व्य पवमान वि रोचय । क्रत्वे दक्षाय नो हिनु ॥

ഹേ പവമാന, ഞങ്ങൾക്കായി പുരാതന ജ്യോതിസ്സുകളെ പ്രകാശിപ്പിക്ക; സത്കർമത്തിന്റെ സംकल्पം (ക്രതു) എന്നും ദക്ഷത/വിവേകശക്തി (ദക്ഷ) എന്നും ഉള്ളതിലേക്കു ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്ക.

Mantra 4

शुम्भमान ऋतायुभिर्मृज्यमानो गभस्त्योः । पवते वारे अव्यये ॥

ഋതത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, കൈകളുടെ കിരണങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, അവൻ അവിനാശിയായ പ്രവാഹത്തിൽ ഒഴുകുന്നു—സോമൻ ഋതസ്വരൂപമായ ശുദ്ധക്രമവും ദീപ്തമായ ആനന്ദവും ആയി സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 5

स विश्वा दाशुषे वसु सोमो दिव्यानि पार्थिवा । पवतामान्तरिक्ष्या ॥

പവമാനനായ സോമൻ ദാനം ചെയ്യുന്ന ദാശുഷനു സർവ്വ വസുക്കളും—ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും—കൂടാതെ അന്തരിക്ഷ്യ (മധ്യലോകത്തിലെ) സമ്പത്തും നൽകട്ടെ.

Mantra 6

आ दिवस्पृष्ठमश्वयुर्गव्ययुः सोम रोहसि । वीरयुः शवसस्पते ॥

ഹേ സോമ, അശ്വയുഃ (വേഗശക്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ), ഗവ്യയുഃ (ഗവ്യ/കിരണങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ) ആയി നീ ദിവസ്പൃഷ്ഠത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു; ഹേ ശവസസ്പതേ, വീരയുഃ (വീര്യമായ ആത്മബലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ) നീ തന്നേ.