Sukta 36

Mantra 1

असर्जि रथ्यो यथा पवित्रे चम्वोः सुतः । कार्ष्मन्वाजी न्यक्रमीत् ॥

ରଥ୍ୟ ପରି ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ସୁତ ସୋମ ପବିତ୍ରରେ ଓ ଦୁଇ ଚମୂରେ ପ୍ରବେଶ କରେ; ବଳ-ସମୃଦ୍ଧି ଆଣୁଥିବା ବାଜୀ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞର କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଅବତରି ଚାଲିଯାଏ।

Mantra 2

स वह्निः सोम जागृविः पवस्व देववीरति । अभि कोशं मधुश्चुतम् ॥

ହେ ସୋମ, ବହ୍ନି—ବହନକାରୀ ଅଗ୍ନିସ୍ୱରୂପ, ଜାଗୃତ ଥିବା—ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇ ଦେବ-ବୀରତ୍ୱ ଦିଗକୁ ବହ; ମଧୁ ଝରୁଥିବା ପାତ୍ର (କୋଶ) ପ୍ରତି ଅଭିମୁଖ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।

Mantra 3

स नो ज्योतींषि पूर्व्य पवमान वि रोचय । क्रत्वे दक्षाय नो हिनु ॥

ହେ ପବମାନ, ଆମ ପାଇଁ ପୁରାତନ ଜ୍ୟୋତିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ କର; ସତ୍କର୍ମର ସଙ୍କଳ୍ପ (କ୍ରତୁ) ଓ ଦକ୍ଷତା/ବିବେକଶକ୍ତି (ଦକ୍ଷ) ପ୍ରତି ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କର।

Mantra 4

शुम्भमान ऋतायुभिर्मृज्यमानो गभस्त्योः । पवते वारे अव्यये ॥

ଋତର ଅନ୍ୱେଷକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ହାତମାନଙ୍କ କିରଣରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ଅବ୍ୟୟ (ଅବିନାଶୀ) ପ୍ରବାହରେ ବହେ—ସୋମ ଋତସ୍ୱରୂପ ଶୁଦ୍ଧ କ୍ରମ ଓ ଦୀପ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଭାବେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତେ।

Mantra 5

स विश्वा दाशुषे वसु सोमो दिव्यानि पार्थिवा । पवतामान्तरिक्ष्या ॥

ପବମାନ ସୋମ ଦାନଦାତା ଦାଶୁଷେଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବସୁ—ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ—ଏବଂ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ୍ୟ (ମଧ୍ୟଲୋକର) ଧନ ମଧ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 6

आ दिवस्पृष्ठमश्वयुर्गव्ययुः सोम रोहसि । वीरयुः शवसस्पते ॥

ହେ ସୋମ, ଅଶ୍ୱୟୁଃ (ବେଗଶକ୍ତି ଆକାଂକ୍ଷୀ), ଗବ୍ୟୟୁଃ (ଗବ୍ୟ/କିରଣ ଆକାଂକ୍ଷୀ) ହୋଇ ତୁମେ ଦିବସ୍ପୃଷ୍ଠକୁ ଆରୋହଣ କର; ହେ ଶବସସ୍ପତେ, ବୀରୟୁଃ (ବୀର୍ୟମୟ ଆତ୍ମବଳ ଆକାଂକ୍ଷୀ) ତୁମେ ହିଁ।