നരസിംഹം

അനവധി അത്ഭുതങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ ആ സ്ഥലം കണ്ടപ്പോൾ അവൻ മനസ്സിൽ ഹരിയെ സ്മരിച്ചു; അവൻ ഭീതനായെന്നപോലെ അറിഞ്ഞ് നരസിംഹൻ അവിടെ എത്തി।

ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവർക്ക് കല്പവൃക്ഷം പോലെയുള്ള മന്ത്രരാജാവിനെ എന്നും ജപിച്ചുകൊണ്ട്, നൂറു വർഷത്തിന്റെ അവസാനം പാപദുഃഖനാശകനായ നൃസിംഹനെ അദ്ദേഹം ദർശിച്ചു.

അവിടെ വിദാര-നരസിംഹനാമമായ പാവന തീർത്ഥവും ഉണ്ട്. അവിടെ ഒരിക്കൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ നൂറു ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം നശിക്കും.

പുരാതന കാലത്ത് ശന്തനു നരസിംഹസ്വാമിയുടെ ഭക്തനായിരുന്നു. നാരദൻ നിർദ്ദേശിച്ച നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച് അദ്ദേഹം മാധവനെ ആരാധിച്ചു.

ഭഗവാൻ നരസിംഹത്തിന് തൊട്ടുപിന്നിൽ, പർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നതും എല്ലാ പാപങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ ആ വലിയ ജലധാരയെ ഭക്തിയോടെ തന്റെ ശിരസ്സിൽ വഹിച്ചുകൊണ്ട്, ആ ബ്രാഹ്മണൻ അപ്പോൾ ശരീരത്തിൽ പൂർണ്ണമായും ശുദ്ധനായി.

അസുരനായ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നുള്ള രക്തമാകുന്ന ചെളിയാൽ ചുവന്ന ഭഗവാൻ നരസിംഹത്തിന്റെ നഖങ്ങളുടെയും വാലിന്റെയും അറ്റങ്ങൾ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ഹേ ശ്രീരാമാ! ഹേ വിഷ്ണുവേ—നരസിംഹ, വാമന; ഹേ പ്രദ്യുമ്ന, സംകർഷണ, വാസുദേവ; ഹേ അജാനിരുദ്ധ, നിർമല മുരാരി! ഞങ്ങളെ സർവ്വഭയത്തിൽ നിന്ന് നിരന്തരം കാക്കണമേ।

ഹംസാവതാരനും മത്സ്യരൂപനും വരാഹതനു ധരിച്ചവനും; നൃസിംഹനും ധ്രുവൻ ആരാധിച്ച ദേവനും; സാംഖ്യയോഗേശ്വരനും ആയ പ്രഭുവിന് നമസ്കാരം।

അനന്തരം അനിരുദ്ധൻ, പുരുഷോത്തമൻ നാമങ്ങൾ സ്മരിച്ച് കണ്ണുകൾ സ്പർശിക്കണം; അതുപോലെ അധോക്ഷജൻ, നൃസിംഹൻ നാമങ്ങളാൽ ചെവികൾ സ്പർശിക്കണം।

വിശ്വാത്മാവ്, വിശ്വരൂപി എന്നിവയും എല്ലാവരുടെയും പ്രഭുവുമായ ആ മഹാനായ നൃസിംഹൻ പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരെ വഹിച്ചു. അവൻ തന്നെ ഇപ്പോൾ ഭക്തരുടെ ശാന്തിയ്ക്കും ക്ഷേമത്തിനുമായി പ്രത്യക്ഷനായിരിക്കുന്നു.

നൃസിംഹ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ഹരി അവിടെത്തന്നെ പ്രത്യക്ഷനായി. കോടിക്കണക്കിന് സൂര്യന്മാരുടെയും അഗ്നികളുടെയും തേജസ്സിൽ അദ്ദേഹം മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വധവും, ശ്രീനരസിംഹന്റെ മഹാത്മ്യവും, പാപനാശവും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു।