Sukta 20

Mantra 1

शत्रुसेनात्रासनम्। उ॒च्चैर्घो॑षो दुन्दु॒भिः स॑त्वना॒यन् वा॑नस्प॒त्यः संभृ॑त उ॒स्रिया॑भिः । वाचं॑ क्षुणुवा॒नो द॒मय॑न्त्स॒पत्ना॑न्त्सिं॒ह इ॑व जे॒ष्यन्न॒भि तंस्तनीहि

ശത്രുസേനയ്ക്ക് ഭീതിയുണർത്തുന്നവനേ! ഉച്ചഘോഷത്തോടെ ദുന്ദുഭി (നഗാരം), ബലത്തോടെ മുന്നേറുന്നു—വനസ്പതിജന്യം, നന്നായി ഘടിപ്പിച്ചത്, കച്ചച്ചർമ്മം (ഉസ്രിയ) കൊണ്ടു ദൃഢമായി ബന്ധിച്ചത്. ശബ്ദം ഉച്ചരിച്ച്, സപത്നന്മാരെ (വൈരികളെ) ദമിപ്പിച്ച്, ജയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സിംഹംപോലെ—അവരുടെ നേരെ ഇടിമുഴക്കത്തോടെ ഗർജിക്ക!

Mantra 2

सिं॒ह इ॑वास्तानीद् द्रु॒वयो॒ विब॑द्धोऽभि॒क्रन्द॑न्नृष॒भो वा॑सि॒तामि॑व । वृषा॒ त्वं वध्र॑यस्ते स॒पत्ना॑ ऐ॒न्द्रस्ते॒ शुष्मो॑ अभिमातिषा॒हः

സിംഹംപോലെ അത് ഗർജിച്ചു—ദൃഢമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടത്, നന്നായി കെട്ടിപ്പിടിപ്പിച്ചത്; അവരുടെ നേരെ വിളിച്ചുകൂവി, ഗർജിക്കുന്ന ഋഷഭം (കാള)പോലെ. നീ വൃഷഭൻ; നീ നിന്റെ സപത്നന്മാരെ (ശത്രുക്കളെ) തകർക്കുന്നു. നിന്റെ ശുഷ്മം ഇന്ദ്രത്തിന്റേതാണ്—അഭിമാതി (ശത്രുആക്രമണം)കളെ ജയിക്കുന്നവൻ.

Mantra 3

वृषे॑व यू॒थे सह॑सा विदा॒नो ग॒व्यन्न॒भि रु॑व संधनाजित्। शु॒चा वि॑ध्य॒ हृद॑यं॒ परे॑षां हि॒त्वा ग्रामा॒न् प्रच्यु॑ता यन्तु॒ शत्र॑वः

കൂട്ടത്തിനിടയിലെ കാളപോലെ, ബലത്താൽ വിജയം കണ്ടെത്തി, ഗോധന-പുരസ്കാരം തേടുന്നവനേ—ഹേ സംധനാജിത് (ഘനബന്ധനത്താൽ ജയിക്കുന്നവനേ), അവരുടെ നേരെ ഗർജ്ജിക്ക. ദഹിക്കുന്ന തേജസ്സാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ ഹൃദയം കുത്തിത്തുറക്ക; സ്വന്തം ഗ്രാമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്ഥാനച്യുതരായി, ശത്രുക്കൾ അകന്നു പോകട്ടെ.

Mantra 4

सं॒जय॒न् पृत॑ना ऊ॒र्ध्वमा॑यु॒र्गृह्या॑ गृह्णा॒नो ब॑हु॒धा वि च॑क्ष्व । दैवीं॒ वाचं॑ दुन्दुभ॒ आ गु॑रस्व वे॒धाः शत्रू॑णा॒मुप॑ भरस्व॒ वेदः॑

പോരാട്ടങ്ങളെ ജയിച്ച്, ആയുസ്സിനെ ഉയർത്തി, ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിനെ ഗ്രഹിച്ച്—പലവിധമായി മുന്നോട്ട് നോക്കുക. ഹേ ദുന്ദുഭി (മൃദംഗം/മുഴക്കം), ദൈവീ വാചാൽ മുഴങ്ങുക; ഹേ വേധാഃ (വിധാതാവേ), ശത്രുക്കളുടെ മേൽ നിന്റെ വേദഃ (ജ്ഞാനശക്തി) കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 5

दु॒न्दु॒भेर्वाचं॒ प्रय॑तां॒ वद॑न्तीमाशृण्व॒ती ना॑थि॒ता घोष॑बुद्धा । नारी॑ पु॒त्रं धा॑वतु हस्त॒गह्या॑मि॒त्री भी॒ता स॑म॒रे व॒धाना॑म्

ദുന്ദുഭി (മൃദംഗം/ഢോൾ) യുടെ വാക്ക് പ്രേരിതമായി മുഴങ്ങുന്നതു കേട്ട്—രക്ഷയില്ലാതെ, ഘോഷത്തിന്റെ കോലാഹലത്തിൽ മനസ്സ് പിടിക്കപ്പെട്ടവളായി—ശത്രുസ്ത്രീ ഓടിപ്പോകട്ടെ; കൈപിടിച്ച് മകനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, സംഹാരകരുടെ യുദ്ധത്തിൽ ഭീതയായി.

Mantra 6

पूर्वो॑ दुन्दुभे॒ प्र व॑दासि॒ वाचं॒ भूम्याः॑ पृ॒ष्ठे व॑द॒ रोच॑मानः । अ॒मि॒त्र॒से॒नाम॑भि॒जञ्ज॑भानो द्यु॒मद् व॑द दुन्दुभे सू॒नृता॑वत्

ഹേ ദുന്ദുഭി (യുദ്ധമൃദംഗം), നീ ആദ്യം തന്നെ നിന്റെ വാക്കിനെ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; ഭൂമിയുടെ പിറകിൽ പ്രകാശിച്ചു മുഴങ്ങുക. ശത്രുസേനയെ തകർത്തുകൊണ്ട്, ഹേ ദുന്ദുഭി, ദ്യുതിമാനായി പ്രസ്താവിക്ക—ശുഭവും സത്യധാരിണിയുമായ (സൂനൃതാ) വാക്കോടെ പ്രസ്താവിക്ക.

Mantra 7

अ॒न्त॒रेमे नभ॑सी॒ घोषो॑ अस्तु॒ पृथ॑क् ते ध्व॒नयो॑ यन्तु॒ शीभ॑म्। अ॒भि क्र॑न्द स्त॒नयो॒त्पिपा॑नः श्लोक॒कृन्मि॑त्र॒तूर्या॑य स्व॒र्धी

ഈ രണ്ടു ആകാശങ്ങൾ (ദ്യാവും പൃഥിവിയും) തമ്മിൽ നിന്റെ ഘോഷം നിലനില്ക്കട്ടെ; നിന്റെ പ്രതിധ്വനികൾ വേർപെട്ട് വേഗത്തിൽ പായട്ടെ. അവരുടെ നേരെ അലറുക—ഇടിമുഴക്കത്തെപ്പോലെ വീർപ്പോടെ; മിത്രന്റെ യുദ്ധ-തൂര്യത്തിനായി കീർത്തി സൃഷ്ടിക്കുന്നവനായി, വിജയത്തിന്റെ പ്രകാശം (സ്വർ) നേടുന്നവനായി ഇരിക്ക.

Mantra 8

धी॒भिः कृ॒तः प्र व॑दाति॒ वाच॒मुद्ध॑र्षय॒ सत्व॑ना॒मायु॑धानि । इन्द्र॑मेदी॒ सत्व॑नो॒ नि ह्व॑यस्व मि॒त्रैर॒मित्राँ॒ अव॑ जङ्घनीहि

പവിത്ര ധീ (ധീഭിഃ)കളാൽ യഥാവിധി രൂപപ്പെട്ടവൻ ശക്തിയുള്ള വാക്ക് ഉച്ചരിക്കുന്നു; യോദ്ധാക്കളുടെ ആയുധങ്ങളെ ഉണർത്തുക, ഉദ്ദർശിപ്പിക്കുക. ഹേ ഇന്ദ്രനെ തേടുന്ന വീരസത്വനേ, ഇന്ദ്രനെ ഇവിടെ വിളിച്ചിറക്കുക; മിത്രങ്ങളോടൊപ്പം അമിത്ര ശത്രുക്കളെ തകർത്തു വീഴ്ത്തുക, അതെ—കാൽക്കീഴിൽ ചവിട്ടി നശിപ്പിക്കുക.

Mantra 9

सं॒क्रन्दनः॑ प्रव॒दो धृ॒ष्णुषे॑णः प्रवेद॒कृद् ब॑हु॒धा ग्रा॑मघो॒षी। श्रेयो॑ वन्वा॒नो व॒युना॑नि वि॒द्वान् की॒र्तिं ब॒हुभ्यो॒ वि ह॑र द्विरा॒जे

യുദ്ധഘോഷത്തെ ഉണർത്തുന്നവൻ, പ്രഖ്യാപകനായ ദൂതൻ, ധൃഷ്ണുസേന (ധൈര്യസേനയുള്ളവൻ), പലവിധത്തിൽ മുൻജ്ഞാനം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഗ്രാമമൊക്കെയും മുഴങ്ങുന്നവൻ—ശ്രേയസ്സിനെ തേടുന്നവൻ, വയുന (വ്യൂഹോപായങ്ങൾ) നന്നായി അറിയുന്നവൻ, ഹേ ദ്വിരാജേ (ദ്വിതേജസ്സുള്ള അധിപതി), അനേകരിൽ നിന്നു കീർത്തിയെ പുറത്തെടുത്തു വഹിക്ക.

Mantra 10

श्रेयः॑केतो वसु॒जित् सहीयान्त्संग्राम॒जित् संशि॑तो॒ ब्रह्म॑णासि । अं॒शूनि॑व॒ ग्रावा॑धि॒षव॑णे॒ अद्रि॑र्ग॒व्य॑न् दु॑न्दु॒भेऽधि॑ नृत्य॒ वेदः॑

ശ്രേയഃകേതു (ക്ഷേമചിഹ്നമുള്ളവൻ), വസുജിത് (സമ്പത്ത് ജയിക്കുന്നവൻ), കൂടുതൽ ബലവാൻ; സംഗ्रामജിത് (യുദ്ധവിജയി), മൂർച്ചപ്പെടുത്തിയവൻ—ബ്രഹ്മണ (മന്ത്രബലം) കൊണ്ടു നീ അങ്ങനെ തന്നെയാകുന്നു. അധിഷവണ (പീഡനം) മേൽ ഗ്രാവാ (പീഡനക്കല്ല്) കിരണങ്ങളെപ്പോലെ അംശുക്കളെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അദ്രി (കല്ല്) പശുക്കളെ തേടുന്നു: ദുന്ദുഭി (മൃദംഗം/ഡോൾ) മേൽ നൃത്തം ചെയ്യുക, ഹേ വേദ (ജ്ഞാനി).

Mantra 11

श॒त्रू॒षाण् नी॒षाड॑भिमातिषा॒हो ग॒वेष॑णः॒ सह॑मान उ॒द्भित्। वा॒ग्वीव॒ मन्त्रं॒ प्र भ॑रस्व॒ वाचं॒ सांग्रा॑मजित्या॒येष॒मुद् व॑दे॒ह

ഹേ നേതാവേ! ശത്രുക്കളുടെ ആക്രമണങ്ങളെ അടക്കിവാഴുന്നവനേ, ഗോധനം അന്വേഷിക്കുന്നവനേ, ജയിക്കുന്നവനേ, പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നവനേ—വാക്പതിയെപ്പോലെ മന്ത്രത്തെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരിക; വചനത്തെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരിക; യുദ്ധവിജയത്തിനായി ഇതിനെ ഉച്ചത്തിൽ ഉച്ചരിക്ക.

Mantra 12

अ॒च्यु॒त॒च्युत् स॒मदो॒ गमि॑ष्ठो॒ मृधो॒ जेता॑ पुरए॒तायो॒ध्यः । इन्द्रे॑ण गु॒प्तो वि॒दथा॑ नि॒चिक्य॑द्धृ॒द्द्योत॑नो द्विष॒तां या॑हि॒ शीभ॑म्

അചലത്തെയും കുലുക്കുന്നവനേ, യുദ്ധത്തിൽ മുന്നേറുന്നതിൽ ഏറ്റവും വേഗമുള്ളവനേ; വൈരസമരങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്നവനേ, മുൻനിരയിൽ പോകുന്നവനേ, പോരിന് യോഗ്യനേ—ഇന്ദ്രൻ കാത്തരുളുന്നവനായി, സഭകളിൽ വിവേകത്തോടെ തിരിച്ചറിയുന്നവനായി, ഹൃദയം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവനേ—ദ്വേഷിക്കുന്ന ശത്രുക്കളുടെ നേരെ വേഗത്തിൽ പോകുക.