Anuvaka 2
പ്രധാന വിഷയം: ചികിത്സ, ഹാനി തിരിച്ചുമാറ്റൽ, പവിത്ര–സാമൂഹിക അതിർത്തികളുടെ സംരക്ഷണം എന്നിവയിലൂടെ ഋതം (ക്രമം/ധാർമ്മികക്രമം) പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഉപവിഷയങ്ങൾ: ശരിയായ വാക്കും ദൈവാനുഗ്രഹവും വഴി സമൃദ്ധി; അഗ്നി പ്രജ്വലിപ്പിക്കുകയും ഗൃഹകർമ്മങ്ങളിൽ ആചാരസ്ഥാപനവും; ശക്തിയുള്ള ഔഷധസസ്യങ്ങളാൽ വിഷവും രോഗങ്ങളും ശമിപ്പിക്കൽ; കൃത്യാ-പ്രതിഷേധം വഴി മന്ത്രവാദ/അഭിചാരവും വൈരശക്തികളും തിരിച്ചുമാറ്റൽ; ഗുരുതര സാമൂഹിക ലംഘനങ്ങൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തവും പരിഹാരവും; ബ്രാഹ്മണീയ സ്വത്തും സമൂഹശുദ്ധിയും സംരക്ഷിക്കൽ.
Suktas in Anuvaka 2
Sukta 11
AV 5.11 ഒരു പൗഷ്ടിക ‘സമ്പത്-കർമൻ’ സൂക്തമാണ്; വരുണന്റെ അനുഗ്രഹത്തിലൂടെ കർമ്മത്തിന്റെ വിജയകരമായ സമാപ്തിയും ഐശ്വര്യം (രാധസ്) സ്ഥിരമായി എത്തുന്നതും അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. സമൃദ്ധിയെ ഇത് ശരിയായ വാക്ക്/സ്തോത്രം, യഥോചിത ദാനം (ദക്ഷിണാ—പ്രത്യേകിച്ച് പുള്ളിപ്പശു പൃഷ്ണീ), കൂടാതെ കർമ്മം ലോകത്തിൽ ശരിയായി ‘സ്ഥാപിതമാകാൻ’ സഹായിക്കുന്ന വരുണന്റെ വിവേകപൂർണ്ണ മേൽനോട്ടം എന്നിവയുടെ ഫലമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 12
അഥർവവേദത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഋഗ്വേദശൈലിയിലുള്ള അഗ്നി-ലിതുര്ജിയാണിത്; ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിച്ച് മനുഷ്യവാസസ്ഥാനത്തിൽ അവനെ ഹോതാവായും ദിവ്യദൂതനായും പ്രതിഷ്ഠിക്കാനാണ് ഇത് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. വസുക്കളോടൊപ്പം അഗ്നിയെ ആഹ്വാനിക്കുകയും കർമ്മത്തെ ഋതവുമായി ഏകീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ഹവിസുകൾ ദേവന്മാരിലേക്കു ഫലപ്രദമായി “വഹിക്കപ്പെടുന്നു”; യാഗക്രമം തടസ്സമില്ലാതെ പുരോഗമിക്കുന്നു; യജമാനന് സമൃദ്ധിയും ക്രമവും ലഭിക്കുന്നു.
Sukta 13
അവ 5.13 ഒരു ഭൈഷജ്യ (ചികിത്സാ) പ്രതിവിഷ മന്ത്രമാണ്; വിഷത്തെ (വിഷ) ബുദ്ധിയുള്ള, ബന്ധുത്വബന്ധിതമായ ശത്രുശക്തിയായി നേരിട്ട്, അത് അഴുകി വിട്ടുപോകാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു. വിഷത്തിന്റെ രൂപങ്ങളും അതിന്റെ വ്യക്തീകൃത പ്രവർത്തകരെയും (ഉദാ., ആലിഗീ, വിലിഗീ; “കറുപ്പ്,” “തവിട്ട്,” “ജലരഹിതം,” മുതലായവ) പേരുപറഞ്ഞ്, ഈ സൂക്തം അറിവിനെ നിയന്ത്രണമാക്കി മാറ്റി, വില്ലിൽ നിന്ന് വില്ലുനാരിനെ വിട്ടയക്കുന്ന പോലെ പീഡിതനെ “ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് അഴിക്കുന്നു.” വരുൺന്റെ പരമാധികാരപരമായ, കെട്ടഴിക്കുന്ന അധികാരമാണ്—വിഷം ഉള്ളിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുകയോ, പതിയാതിരിക്കുകയോ, ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയോ ചെയ്താലും—വിഷനിഷ്കാസനത്തിന് അടിത്തറയാകുന്നത്.
Sukta 14
AV 5.14 ഒരു കൃത്യാ-പ്രതിഷേധ സൂക്തമാണ്; ഇതിൽ വൈരസോർസറി (കൃത്യാ) പിടിക്കാവുന്നതും കൈമാറ്റം ചെയ്യാവുന്നതുമായ ഒരു ശക്തിയായി കണക്കാക്കി, പീഡിതനിൽ നിന്ന് അത് പിന്മാറി അകന്നുപോകാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ മുഖ്യശക്തി ‘തിരിച്ചയക്കൽ’ ആണ്: മന്ത്രഹാനിയെ പിടിച്ചെടുത്തു, ദിശമാറ്റി, ആദി കർത്തൃ (kartṛ) യുടെ മേൽ തന്നെ ‘മുഖാമുഖമായി’ സ്ഥാപിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ഹാനി അയച്ചവനിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചടിയായി മടങ്ങുന്നു.
Sukta 15
AV 5.15 ഒരു ചികിത്സാ-രക്ഷാമന്ത്രമാണ്; ഔഷധി (ഓഷധി)യെ ബോധമുള്ള സഹായി ആയി ജീവിപ്പിച്ച്, രോഗം, വൈരശക്തികൾ, ദുരഭാഗ്യം എന്നിവയെ അകറ്റാൻ നിയോഗിക്കുന്നു. പുനരാവർത്തനപദങ്ങളിലൂടെ നടക്കുന്ന സംഖ്യാത്മക വർധന (2/20, 4/40, 8/80 മുതലായവ)യും “മധു” (തേൻമധുരം) എന്ന ആവർത്തിത അഭ്യർത്ഥനയും വഴി, രോഗിയെ സുഖകരവും ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നതുമായ അവസ്ഥയിലേക്കു തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരികയാണ് ലക്ഷ്യം. ഇവിടെ ഋതമാണ് മന്ത്രത്തിന്റെ സാധൂകരണാധാരം: ഔഷധിയെ “ഋതത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചത്” എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനാൽ അതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി ഉറപ്പുള്ളതായിത്തീരുന്നു.
Sukta 16
ഈ ചികിത്സാസൂക്തം ഔഷധദ്രവ്യത്തെ ക്രമാനുഗതമായി ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന മന്ത്രമാണ്—അതിനെ വർധിച്ചുവരുന്ന ശക്തിയുള്ള “വൃഷഭം” എന്നും, ഒഴുകിപ്പായുന്ന രസ (രസ) എന്നും അഭിസംബോധന ചെയ്ത്—വൃഷ-രോഗം എന്ന ഉപദ്രവത്തെ ശമിപ്പിക്കാനായി. “നീ … ആണെങ്കിൽ” എന്ന തിരിച്ചറിയൽ-വാക്യപ്രയോഗത്തിലൂടെ ഔഷധത്തിന് പ്രഭാവം പകർന്നു നൽകുന്നു; അവസാനം ശീതളവും ശുദ്ധീകരണപരവുമായ സമാപ്തിയിൽ ആ ദ്രവ്യം “ജലങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ” (അപോദക) ആയി മാറി, സമതുലിതാവസ്ഥയും ജീവശക്തിയും പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു.
Sukta 17
AV 5.17 പ്രായശ്ചിത്തവും രാജ്യസ്ഥിരീകരണവും ലക്ഷ്യമിടുന്ന ഒരു സൂക്തമാണ്; നഷ്ടപരിഹാരത്തെ പവിത്രമായ പുനഃസ്ഥാപനമായി വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ അന്യായമായി കൈക്കലാക്കിയ കുറ്റം അവളെ തിരികെ ഏല്പിക്കുന്നതിലൂടെ നീക്കപ്പെടുന്നു; ദൈവിക മേൽനോട്ടത്തിൽ ആ പാപം ‘താഴേക്ക് മുങ്ങി’ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതായി സൂക്തം പറയുന്നു. സോമൻ, മിത്ര–വരുണൻ, അഗ്നി, സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന രാജാക്കന്മാർ എന്നിവരെ മാതൃകയായ ദിവ്യ–രാജകീയ പ്രവർത്തകരായി അവതരിപ്പിച്ച്, അവസാനം ഉരുഗായ (വിഷ്ണു)ന്റെ ആരാധനയിൽ സമാപിക്കുന്നതിലൂടെ, സാമൂഹ്യ–നിയമപരമായ പരിഹാരത്തെ കോസ്മിക ശുദ്ധീകരണമായി മാറ്റുന്നു; അതുവഴി ഭൂമിയുടെ പോഷക ജീവശക്തിയായ ‘ഊർജ്’ സമൂഹത്തിലേക്ക് വീണ്ടും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.
Sukta 18
AV 5.18 ഒരു അതർവണിക മുന്നറിയിപ്പു സൂക്തമാണ്; ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്ത്—പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്റെ പശു—സംരക്ഷിക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യം. അതിനെ ആചാരപരമായി ഭക്ഷ്യയോഗ്യമല്ല (അഭക്ഷ്യം) എന്നും പിടിച്ചെടുക്കുന്നത് അത്യന്തം അപകടകരമെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. രാജാവിനെയോ രാജന്യനെയോ നേരിട്ട് അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, ഈ അതിക്രമം ദേവന്മാർ സാക്ഷികളായിരിക്കെ ബ്രഹ്മൻ (പവിത്ര നിയമം) ലംഘിക്കുന്നതായാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്; കുറ്റക്കാരനോട് വിരോധമായി ബ്രഹ്മതേജസ്സിനെ വിഷമായും കവചം/ചർമ്മമായും അമ്പായും ‘ആയുധമാക്കി’ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു.
Sukta 19
AV 5.19 ഒരു സാമൂഹികവും യാഗപരവുമായ ശിക്ഷാസൂക്തമാണ്. ബ്രഹ്മജ്യനെ (ബ്രാഹ്മണനെ പരിക്കേൽപ്പിച്ചവൻ/ബ്രാഹ്മണഹന്താവ്) അശുദ്ധനും സമൂഹത്തിന്റെ സമൃദ്ധിക്കും ശുദ്ധീകരണത്തിനും അയോഗ്യനുമായതായി മുദ്രകുത്തുന്നു. മഹാശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ മാധ്യമമായ ആപഃ (ജലങ്ങൾ)യും വിധിനിർണ്ണായകരായ ദേവന്മാരെയും അഭ്യർത്ഥിച്ച്, കുറ്റക്കാരനെ ‘ജലങ്ങളുടെ പങ്കിൽ’ നിന്ന്—അഥവാ കർമ്മങ്ങൾ, ഭാഗ്യം, പുനഃസംയോജനം എന്നിവയിൽ നിന്ന്—വിലക്കുന്നു. പാപത്തെ ദൃശ്യമാക്കിയും ഫലപ്രദമാക്കിയും തീർക്കുന്നതിലാണ് ഈ സൂക്തത്തിന്റെ ശക്തി: വ്യക്തീകൃതമായ, ഭീകരമായ ബ്രഹ്മഹത്യ ലോകത്തെ കുലുക്കുന്നതായി വരച്ചുകാട്ടി, ബഹിഷ്കാരവും/അഥവാ പ്രായശ്ചിത്തവും നിർബന്ധിതമാക്കുന്നു.
Sukta 20
AV 5.20 ഒരു യുദ്ധമന്ത്രമാണ്; യുദ്ധമുരശി (ദുന്ദുഭി)യെ ജീവിക്കുന്ന, മരത്തിൽ നിന്നുജനിച്ച ഇടിമുഴക്കായുധമായി ഇത് വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഗർജ്ജനം ശത്രുക്കളുടെ മനോബലം തകർക്കുകയും വൈരിസൈന്യനിരകൾ ചിതറിക്കയും ചെയ്യുന്നു. മുരശിയുടെ ശബ്ദത്തെ ബ്രഹ്മാണ്ഡീയ പ്രതിധ്വനിയോടും ഇന്ദ്രന്റെ യുദ്ധശക്തിയോടും സമീകരിച്ച്, സ്വന്തം പക്ഷത്തെ നിർഭയവും ഏകോപിതവും വിജയശീലവുമാക്കുകയും, ശത്രുവിനെ വിറപ്പിച്ച് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി പിന്മാറ്റുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഈ സൂക്തത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.