Adhyaya 32

Verse 1

नारद उवाच । श्रुत्वैतं संस्तवं दैत्यः संघुष्टं देवबंदिभिः । सस्मार ब्रह्मणो वाक्यं वधं बालादुपस्थितम्

ນາຣະດະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດຕະໄດ້ຍິນບົດສັນລະເສີນນີ້ ທີ່ບັນດານັກສັນລະເສີນຂອງເທວະດາຮ້ອງກ້ອງດັງ ລາວກໍໄດ້ລະລຶກຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະພຣະຫມາ—ວ່າຄວາມຕາຍຂອງລາວດ້ວຍພຣະຫັດຂອງກຸມານເທວະ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ແລ້ວ।

Verse 2

श्रुत्वा स क्लिन्नसर्वांगो द्वाःस्थं राजा वचोऽब्रवीत् । अमात्यान्द्रष्टुमिच्छामि शीघ्रमानय मा चिरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກະສັດ—ກາຍທັງໝົດຊຸ່ມຊ່ຳດ້ວຍຄວາມຫວັ່ນໄຫວ—ໄດ້ເວົ້າກັບຍາມປະຕູວ່າ: “ຂ້ອຍປາຖະໜາພົບອຳມາດຂອງຂ້ອຍ; ຈົ່ງນຳພວກເຂົາມາໄວໆ ຢ່າຊັກຊ້າ.”

Verse 3

ततस्ते राजवचनात्कालनेमि मुखागताः । प्राह तांस्तारको दैत्यः किमिदं वो विचेष्टितम्

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງກະສັດ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປຢືນຕໍ່ໜ້າກາລະເນມິ. ທາຣະກະ ໄດຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ການກະທຳນີ້ຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ?»

Verse 4

यैः शत्रुसंभवा वार्ता कापि न श्रीवितस्त्वहम् । मदिराकाममत्तानां मंत्रित्वं वो न युज्यते । हितं मन्त्रयते राज्ञस्तेन मंत्री निगद्यते

«ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບຂ່າວສານໃດໆຈາກຝ່າຍສັດຕູ. ຄວາມເປັນທີ່ປຶກສາບໍ່ເໝາະກັບຜູ້ມຶນເມົາດ້ວຍເຫຼົ້າ ແລະ ກາມ. ຜູ້ໃດແນະນຳກະສັດເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຖືກເອີ້ນວ່າ ມົນຕີ»

Verse 5

अमात्या ऊचुः । को जानाति सुरान्दीनान्दैत्यानामिति नो मतिः

ບັນດາອຳມາດກ່າວວ່າ: «ໃຜຈະຮູ້ໄດ້ວ່າ ເທວະດາອ່ອນແອ ແລະ ໄດຕະຍະແຂງແຮງ? ນີ້ແມ່ນຄວາມເຫັນຂອງພວກເຮົາ»

Verse 6

मा विषीद महाराज वयं जेष्यामहे सुरान् । बालादपि भयं किं वा लज्जायै चिंतितं त्विदम्

«ຢ່າເສົ້າໂສກເລີຍ ພຣະມະຫາກະສັດ; ພວກເຮົາຈະຊະນະເທວະດາ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຕ້ອງຢ້ານແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍ? ຄວາມກັງວົນນີ້ເພື່ອເກຍດສັກສີເທົ່ານັ້ນບໍ?»

Verse 7

सर्वमेतत्सुसाध्यं च भेरी संताड्यतां दृढम् । ततो दैत्येन्द्रवचनात्संनाहजननी तदा

«ທຸກຢ່າງນີ້ເຮັດໄດ້ງ່າຍ—ຈົ່ງຕີກອງສົງຄາມໃຫ້ແຮງ!» ແລ້ວຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງຈອມໄດຕະຍະ ການຮວບຮວມເພື່ອສວມເກາະແລະອາວຸດກໍເລີ່ມຂຶ້ນທັນທີ.

Verse 8

भृशं संताडिता भेरी कंपयामास सा जगत् । स्मरणाद्दैत्यराजस्य पर्वतेभ्यो महासुराः

ຖືກຕີຢ່າງແຮງ ກອງກະຫຼອງສົງຄາມນັ້ນເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງສັ່ນໄຫວ. ແຕ່ພຽງການລະລຶກເຖິງກະສັດໄດຕະຍະ ມະຫາອະສຸຣາກໍອອກມາຈາກພູເຂົາທັງຫຼາຍ.

Verse 9

निम्नगाभ्यः समुद्रेभ्यः पातालेभ्योंऽबरादपि । सहसा समनुप्राप्ता युगांतानलसप्रभाः

ຈາກແມ່ນ້ຳ ຈາກທະເລ ຈາກປາຕາລະໂລກ ແລະກະທັ້ງຈາກຟ້າ ພວກເຂົາກໍມາຮອດທັນທີ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟໃນວາລະສິ້ນຍຸກ.

Verse 10

कोटिकोटिसहस्रैस्तु परार्धैर्दशभिः शतैः । सेनापतिः कालनेमिः शीघ्रं देवानुपाययौ

ດ້ວຍກອງທັບນັບເປັນໂກດິໂກດິ ນັບເປັນພັນໆ ແລະຫຼາຍຫາທີ່ສຸດຈະນັບໄດ້ ນາຍທະຫານກາລະເນມິ ກໍຮຸດໜ້າໄປຫາເທວະດາຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 11

चतुर्योजनविस्तीर्णे नानाश्चर्यसमन्विते । रथे स्थितो मनाग्दीनस्तारकः समदृश्यत

ຕາຣະກະປາກົດໃຫ້ເຫັນ ຢືນຢູ່ເທິງລົດສົງຄາມກວ້າງສີ່ໂຢຊະນະ ປະດັບດ້ວຍອັດສະຈັນນານາ—ແຕ່ກໍມີອາການເສົ້າໝອງເບົາໆ.

Verse 12

एतस्मिन्नंतरे पार्थ क्रुद्धैः स्कन्दस्य पार्षदैः । प्राकारः पातितः सर्वो भग्नान्युपवनानि च

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ ບໍລິວານຂອງສະກັນດະຜູ້ໂກດເກຣີຍວ ໄດ້ໂຄ່ນລົງກຳແພງປ້ອມທັງໝົດ ແລະສວນພັກຜ່ອນກໍຖືກທຳລາຍແຕກພັງ.

Verse 13

ततश्चचाल वसुधा देवी सवनकानना । जज्वाल खं सनक्षत्रं प्रमूढं भुवनं भृशम्

ຕໍ່ມາ ພຣະນາງແຜ່ນດິນ (ເທວີ) ກໍ່ສັ່ນໄຫວພ້ອມທັງປ່າໄມ້ແລະດົງດອນ; ຟ້າທີ່ມີດາວກໍ່ຄືຈະລຸກໄຟ ແລະໂລກທັງຫມົດຕົກຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນຢ່າງແຮງ.

Verse 14

तमोभूतं जगच्चसीद्गृध्रैर्व्याप्तं नभोऽभवत् । ततो नानाप्रहरणं प्रलयांबुदसन्निभम्

ໂລກທັງປວງກາຍເປັນຄວາມມືດ ແລະຟ້າກໍ່ເຕັມໄປດ້ວຍນົກແຮ້; ຕໍ່ມາ ຄວາມວຸ່ນວາຍແຫ່ງອາວຸດນານາ ກໍ່ເກີດຂຶ້ນ ດັ່ງເມກແຫ່ງປຣະລະຍະໃນວາລະສິ້ນການ.

Verse 15

कालनेमिमुखं पार्थ अदृश्यत महद्बलम् । तद्धि घोरमसंख्येयं जगर्ज विविधा गिरः

ໂອ ປາຣຖະ! ກອງກໍາລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ທີ່ມີກາລະເນມິເປັນຜູ້ນໍາ ກໍ່ປາກົດຂຶ້ນ—ນ່າຢ້ານ ແລະນັບບໍ່ຖ້ວນ—ມັນຄໍາຮ້ອງກັມກອນຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 16

अभ्यद्रवद्रणे देवान्भगवंतं च शंकरम् । विनदद्भिस्ततो दैत्यैन्देवानीकं महायुधैः

ຕໍ່ມາ ໃນສະໜາມຮົບ ພວກໄດຕະຍະທີ່ຮ້ອງຄໍາຮົ່ມຮື ຖືອາວຸດໃຫຍ່ ກໍ່ພຸ້ນເຂົ້າໂຈມຕີເທວະທັງຫຼາຍ ແມ່ນກະທັ້ງພຣະສັງກະຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຈະເລີນ ໂດຍບຸກຕີກອງເທວະຢ່າງຮຸນແຮງ.

Verse 17

पर्वतैश्च शतघ्नीभिरायसैः परिधैरपि । क्षणेन द्रावितं सर्वं विमुखं चाप्यदृश्यत

ດ້ວຍພູເຂົາ ດ້ວຍສະຕະຄນີ (śataghnī) ແລະດ້ວຍຄ້ອນເຫຼັກອີກດ້ວຍ ທຸກສິ່ງຖືກຂັບໄລ່ແຕກພ່າຍໃນພິບຕາ ແລະເຫັນວ່າຫັນຫນ້າຖອຍຫຼັງ.

Verse 18

असुरैर्वध्यमाने तु पावकैरिव काननम् । अपतद्दावभूमिष्ठ महाद्रुमवनं यथा

ເມື່ອພວກເຂົາຖືກພວກອະສູນຂ້າ, ພວກເຂົາກໍລົ້ມລົງຄືກັບປ່າໄມ້ທີ່ຖືກໄຟໄໝ້, ຄືກັບປ່າໄມ້ໃຫຍ່ທີ່ຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນໃນກອງໄຟປ່າ.

Verse 19

ते भिन्नास्थिशि रोदेहाः प्राद्रवंत दिवौकसः । न नाथमध्यगच्छंत वध्यमाना महासुरैः

ດ້ວຍກະດູກ, ຫົວ ແລະ ຮ່າງກາຍທີ່ແຕກຫັກ, ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນສະຫວັນຈຶ່ງປົບໜີໄປ. ຖືກຂ້າໂດຍອະສູນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຊອກຫາຜູ້ປົກປ້ອງໄດ້.

Verse 20

अथ तद्विद्रुतं सैन्यं दृष्ट्वाः पुरंदरः । आश्वासयन्नुवाचेदं बलवद्दानवार्दितम्

ເມື່ອເຫັນກອງທັບນັ້ນກຳລັງປົບໜີ, ພະອິນ ຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ກຳລັງໃຈ ແລະ ກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ກອງກຳລັງທີ່ຖືກກົດດັນຢ່າງໜັກຈາກພວກດານະວະຜູ້ມີລິດ.

Verse 22

एष कालानलप्रख्यो मयूरं समुपस्थितः । रक्षिता वो महासेनः कथं भीतिस्तथापि वः

ນີ້ຄື ມະຫາເສນະ, ຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງດັ່ງໄຟແຫ່ງການເວລາ, ປະທັບຢູ່ເທິງນົກຍູງ. ພະອົງຄືຜູ້ປົກປ້ອງຂອງພວກທ່ານ, ເປັນຫຍັງຄວາມຢ້ານກົວຈຶ່ງຍັງມີຢູ່ໃນພວກທ່ານ?

Verse 23

शक्रस्य वचनं श्रुत्वा समाश्वस्ता दिवोकसः । दानवान्प्रत्ययुध्यंत शक्रं कृत्वा व्यपाश्रयम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງ ພະອິນ, ເທວະດາແຫ່ງສະຫວັນກໍຮູ້ສຶກອຸ່ນໃຈ. ໂດຍຖືເອົາ ພະອິນ ເປັນທີ່ເພິ່ງ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຫັນກັບໄປຕໍ່ສູ້ກັບພວກດານະວະ.

Verse 24

कालनेमिर्महेन्द्रेण संयुगे समयुज्यत । सहस्राक्षौहिणीयुक्तो जंभकः शंकरेण च

ໃນສະໜາມຮົບ ກາລະເນມິ ໄດ້ເຂົ້າປະລະກັບ ມະເຫນທຣ (ອິນທຣາ) ແລະ ຈັມພະກະ ພ້ອມກອງທັບນັບພັນ ກໍໄດ້ປະຈັນໜ້າກັບ ສັງກະຣະ (ຊິວະ) ດ້ວຍ.

Verse 25

कुजंभो विष्णुना चैव तावत्य क्षौहिणीवृतः । अन्ये च त्रिदशाः सव मरुतश्च महाबलाः

ຄຸຈັມພະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກອງທັບຈໍານວນຫຼາຍ ແລະໄດ້ປະຈັນໜ້າກັບ ວິສນຸ; ບັນດາເທວະອື່ນໆທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍມະຣຸດຜູ້ມີພະລັງ ກໍເຂົ້າຮ່ວມສົງຄາມ.

Verse 26

प्रत्ययुध्यंतं दैत्येंद्रेः साध्याश्च वसुभिः सह । ततो बहुविधं युद्धं कालनेमिर्विधायच

ພວກສາດຍະ ພ້ອມກັບພວກວະສຸ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ; ແລ້ວກາລະເນມິ ກໍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດສົງຄາມຫຼາຍຮູບແບບ ດ້ວຍກົນລະຍຸດນານາ.

Verse 27

उत्सृज्य सहसा पार्थ ऐरावणशिरःस्थितः । स तु पादप्रहारेण मुष्टिना चैव तं गजम्

ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ນັກຮົບໄດ້ໂຜນອອກມາຢ່າງກະທັນຫັນ ຢືນຢູ່ເທິງຫົວຂອງໄອຣາວະຕະ ແລະໄດ້ຕີຊ້າງນັ້ນ ດ້ວຍການເຕະດ້ວຍຕີນ ແລະດ້ວຍກຳປັ້ນມື.

Verse 28

शक्रं च चघ्ने विनदन्पेततुस्तावुभौ भुवि । ततः शक्रं समादाय कालनेमिर्विचेतसम्

ພ້ອມສຽງຮ້ອງກັງວານ ລາວໄດ້ຕີຊັກຣະດ້ວຍ ແລະທັງສອງກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ. ຈາກນັ້ນ ກາລະເນມິ ໄດ້ຈັບຊັກຣະຜູ້ໝົດສະຕິໄວ້.

Verse 29

रथमाश्रित्य भूयोपि तारकाभिमुखो ययौ । अथ क्रुद्धं तदा देवैः सहसा चांतकादिभिः

ລາວໄດ້ຂຶ້ນລົດຮົບອີກຄັ້ງ ແລ້ວກ້າວໄປຫາຕາຣະກາ ຢ່າງຫັນໜ້າປະເຊີນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍອັນຕະກາ ແລະອື່ນໆ ເກີດໂກດກະທັນຫັນ ແລ້ວຂະບວນອອກຕອບໂຕ້.

Verse 30

ह्रियते ह्रियते राजा त्राता कोऽपि न विद्यते । एतस्मिन्नंतरे शर्वं पिनाकधनुषश्च्युतैः

“ກະສັດຖືກພາໄປແລ້ວ—ຖືກພາໄປແລ້ວ! ບໍ່ມີຜູ້ໃດເປັນຜູ້ຊ່ວຍກູ້ເລີຍ!” ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍລູກສອນທີ່ປ່ອຍອອກຈາກຄັນທະນູປິນາກາ…

Verse 31

भयं त्यजत भद्रं वः शुराः शस्त्राणि गृह्णत । कुरुध्वं विक्रमे बुद्धि मा च काचिद्व्यथास्तु वः

“ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຢ້ານ—ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນມີແກ່ພວກເຈົ້າ! ໂອ ວີຣະຊົນທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຈັບອາວຸດ. ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໃນຄວາມກ້າຫານ ແລະຢ່າໃຫ້ຄວາມທຸກໃດໆ ຄ້າງຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ”

Verse 32

किमेतेन महेन्द्रेण मया युध्यस्व दानव । वीरंमन्य सुदुर्बुद्धे ततो ज्ञास्यसि वीरताम्

“ຈະຕ້ອງການມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ) ໄປເພື່ອຫຍັງ? ຈົ່ງສູ້ກັບຂ້າ, ໂອ ດານະວະ! ເຈົ້າຜູ້ຄິດວ່າຕົນເປັນວີຣະ—ຄົນໂງ່ເຂົາ—ແລ້ວເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າວີຣະພາບແທ້ແມ່ນຫຍັງ.”

Verse 33

कानेमिरुवाच । नग्नेन सह को युध्येद्धतेनापि च येन वा । शंसत्सु दैत्यवीराणामुपहासः प्रजायते

ກາເນມິຣຸ ກ່າວວ່າ: “ໃຜຈະສູ້ກັບຄົນໂປ່ງເປືອຍ, ຫຼືກັບຜູ້ທີ່ຖືກເຂົາຕີລົງແລ້ວ? ຖ້າພວກເຮົາເຮັດແບບນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ວີຣະດານະວະທັງຫຼາຍກຳລັງເບິ່ງແລະອວດອ້າງ ຄວາມເຢາະເຍີ້ຍຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຮົາ.”

Verse 34

आत्मनस्तु समं किंचिद्विलोक्य सुदुर्मते । तदाकर्ण्य च सावज्ञं वचः शर्वो विसिष्मिये

ພຣະຊາຣະວະ (ພຣະສິວະ) ເຫັນສິ່ງໜຶ່ງທີ່ເທົ່າທຽມກັບພຣະອົງ—ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດຢ່າງຫນັກ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາດູຖູກນັ້ນ ກໍອັດສະຈັນໃຈຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 35

ततः कुमारः सहसा मयूरस्थोऽभ्यधावत । कुजंभं सानुगं हत्वा वासुदेवोप्यधावत

ຈາກນັ້ນ ກຸມາຣະ (ສະກັນດະ) ຂຶ້ນຂີ່ນົກຢູງ ແລ້ວພຸ້ນອອກໄປທັນທີ. ຫຼັງຈາກສັງຫານກຸຈັມພະພ້ອມພວກພ້ອມພັນ ພຣະວາສຸເທວະ (ວິສນຸ) ກໍພຸ້ນເຂົ້າສູ້ຕໍ່ໄປ.

Verse 36

ततो हरिः स्कंदमाह किमेतेन तव प्रभो । दैत्याधमेन पापेन मुहूर्तं पश्य मे बलम्

ແລ້ວພຣະຫາຣິ (ວິສນຸ) ກ່າວກັບສະກັນດະວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ຈະຕ້ອງການຫຍັງກັບອະສຸຣະຕໍ່າຊ້າຜູ້ບາບນີ້? ຂໍໃຫ້ເບິ່ງພະລັງຂອງຂ້າພຣະອົງສັກຄູ່ໜຶ່ງ».

Verse 37

एवमुक्त्वा निवार्यैनं केशवो गरुडस्थितः । शार्ङ्गकोदंडनिर्मुक्तैर्बाणैर्दैत्यमवाकिरत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເກສະວະ ຜູ້ປະທັບເທິງຄຣຸດ ກໍຫ້າມເຂົາ (ສະກັນດະ) ໄວ້ ແລ້ວສາດລູກສອນທີ່ປ່ອຍອອກຈາກຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ ລົງໃສ່ອະສຸຣະດັ່ງຝົນ.

Verse 38

स तैर्बाणैस्ताड्यमानो वज्रैरिव महासुरः । विमुच्य वासवं क्रुद्धो बाणांस्तान्व्यधमच्छरैः

ມະຫາອະສຸຣະນັ້ນ ຖືກລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນຕີຖືກ ດັ່ງຖືກຟ້າຜ່າ; ມັນໂກດເກຣີຍວ ຈຶ່ງປ່ອຍອາວຸດດຸດດັ່ງຂອງວາສະວະ (ອິນທຣະ) ແລ້ວໃຊ້ລູກສອນຂອງຕົນທຳລາຍລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 39

यान्यान्बाणान्हरिर्दिव्यानस्त्राणि च मुमोच ह । निवारयति दैत्यस्तान्प्रहसंल्लीलयैव च

ບັນດາລູກສອນແລະອາວຸດທິບທີ່ພຣະຫຣິປ່ອຍອອກ ອະສູຣກໍກັ້ນໄວ້ໝົດ ພ້ອມຫົວເຮາະ ດັ່ງຫຼິ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 40

ततः कौमोदकीं गृह्य क्षिप्रकारी जनार्दनः । मुमोच सैन्यनाथाय सारथिं च व्यचूर्णयत्

ແລ້ວພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ກະທຳວ່ອງໄວ ຈັບຄອມໂມດະກີ (ຄອນ) ແລ້ວຂວ້າງໃສ່ແມ່ທັບ ພ້ອມທັງບົດຂີ່ລົດໃຫ້ແຕກສະຫລາຍ।

Verse 41

ततो रथादवप्लुत्य विवृत्य वदनं महत् । गरुडं चंचुनादाय स विष्णुं क्षिप्तवान्मुखे

ຕໍ່ມາ ມັນໂດດລົງຈາກລົດຮົບ ແລ້ວອ້າປາກໃຫຍ່ ຈັບພຣະຄຣຸດດ້ວຍປາກນົກ ແລ້ວໂຍນເຂົ້າໃສ່ໜ້າ/ປາກຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 42

ततोऽभूत्सर्वदेवानां विमोहो जगतामपि । चचाल वसुधा चेलुः पर्वताः सप्त चार्णवाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຄວາມຫຼົງງົດໄດ້ຄອບງຳທັງເທວະທັງປວງ ແລະໂລກທັງຫມົດ. ແຜ່ນດິນສັ່ນ ພູເຂົາໄຫວ ແລະມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດກໍປັ່ນປ່ວນວຸ້ນວາຍ।

Verse 43

कालनेमिर्नश्चैव प्रानृत्यत महारणे । असंमूढस्ततो विष्णुस्त्वराकाल उपस्थिते

ໃນສົງຄາມໃຫຍ່ນັ້ນ ກາລະເນມິກໍຖືກທຳລາຍ ບິດຕົວແລະເຊຊັງເມື່ອລົ້ມ. ແລ້ວພຣະວິສນຸ ບໍ່ຫຼົງງົດ ສະຫງົບໝັ້ນຄົງ ໄດ້ກະທຳທັນທີ ເມື່ອວາລະຕັດສິນມາຮອດ।

Verse 44

कुक्षिं विदार्य चक्रेण भास्करोऽभादिवोदितः । बहिर्भूतो हरिश्चैनं महोयित्वा स्वनिन्दया

ພຣະຫະຣິ ໄດ້ຜ່າທ້ອງດ້ວຍກົງຈັກ ແລະ ເປັ່ງປະກາຍອອກມາຄືກັບຕາເວັນຂຶ້ນ. ເມື່ອອອກມາແລ້ວ, ພຣະອົງໄດ້ຂົ່ມມັນດ້ວຍຄວາມອັບອາຍ.

Verse 45

पातालस्य तलं निन्ये तत्र शिश्ये स काष्ठवत् । ततश्चक्रेण दैत्यानां निहता दशकोट्यः

ມັນຖືກໂຍນລົງໄປທີ່ພື້ນ ບາດານ, ນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ເຄື່ອນທີ່ຄືກັບທ່ອນໄມ້. ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍກົງຈັກ, ພວກດານະວະ ສິບໂກດ ກໍຖືກຂ້າຕາຍ.

Verse 46

प्रमोदितास्तथा देवा विमोहास्तत्क्षणाद्बभुः । ततःशर्वस्तमालिंग्य साधुसाधु जनार्दन

ເຫຼົ່າເທວະດາຕ່າງກໍດີໃຈ, ແຕ່ໃນທັນໃດນັ້ນກໍຕົກໃຈ. ຈາກນັ້ນ ພຣະສຣວະ ໄດ້ໂອບກອດພຣະອົງ ແລະ ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, "ດີຫຼາຍ, ດີຫຼາຍ, ໂອ ພຣະຊະນາດານະ!"

Verse 47

त्वया यद्विहितं कर्म तत्कर्तान्यो न विद्यते । महिषाद्याः सुदुर्जेया देव्या ये विनिपतिताः

ບໍ່ມີໃຜອື່ນທີ່ສາມາດເຮັດສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ. ເຖິງແມ່ນວ່າສັດຕູທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນ ມະຫິສາ, ທີ່ຖືກຂ້າໂດຍ ພຣະແມ່ເຈົ້າ, ກໍຍາກທີ່ຈະເອົາຊະນະໄດ້.

Verse 48

तेषामतिबलो ह्येष त्वया विष्णो विनिर्जितः । तारकामयसंग्रामे वध्यस्तेसौ जनार्दन

ຜູ້ທີ່ມີຄວາມແຂງແຮງທີ່ສຸດໃນບັນດາພວກເຂົາ ໄດ້ຖືກທ່ານເອົາຊະນະແລ້ວ, ໂອ ພຣະວິຊະນຸ. ໃນສົງຄາມຕ້ານ ຕາຣະກາມາຍາ, ມັນຖືກ ກຳນົດໃຫ້ຖືກຂ້າໂດຍທ່ານ, ໂອ ພຣະຊະນາດານະ.

Verse 49

कंसरूपः पुनस्तेऽयं हंतव्योऽष्टमजन्मनि । एवं प्रशंसमानास्ते वासुदेवं जगद्गुरुम्

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອຮັບຮູບເປັນກັງສະ ຜູ້ນີ້ຈະຕ້ອງຖືກເຈົ້າສັງຫານໃນການເກີດຄັ້ງທີ 8. ດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນ ວາສຸເທວ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກທັງປວງ।

Verse 50

शस्त्रजालैर्लब्धसंज्ञान्दैत्यसैन्याननाशयत् । तानि दैत्यशरीराणि जर्जराणि महायुधैः

ທ່າມກາງຝົນແຫ່ງອາວຸດ ລາວໄດ້ຟື້ນສະຕິຄືນ ແລະທຳລາຍກອງທັບອະສູຣ. ຮ່າງຂອງອະສູຣເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກອາວຸດໃຫຍ່ທຸບແຕກ ແລະພັງພິນ।

Verse 51

अपतन्भूतले पार्थ च्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः । ततस्तद्दानवं सैन्यं हतनाथमभूत्तदा

ພວກເຂົາລົ້ນລົງສູ່ພື້ນດິນ ໂອ ປາຣຖະ ທົ່ວທຸກທິດ—ດັ່ງເມກທີ່ຖືກສັບຂາດ. ແລ້ວກອງທັບດານະວະນັ້ນ ກໍເປັນກອງທັບບໍ່ມີຫົວໜ້າ ເມື່ອຜູ້ນຳຖືກສັງຫານ।

Verse 52

देवैः स्कंदानुगैश्चैव कृतं शस्त्रैः पराङ्मुखम् । अथो क्रुष्टं तदा हृष्टैः सर्वैर्देवैर्मुदायुतैः

ໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ ແລະບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງສະກັນດະ ພວກນັ້ນຖືກອາວຸດຂັບໃຫ້ຖອຍກັບ. ແລ້ວເທວະທັງປວງຜູ້ປິຕິຍິນດີ ກໍຮ້ອງໂຮດ້ວຍຊັຍຊະນະ।

Verse 53

संहतानि च सर्वाणि तदा तूर्याण्यवादयन् । अथ भग्नं बलं प्रेक्ष्य हतवीरं महारणे

ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຮວບຮວມກຳລັງທັງໝົດ ແລະຕີດົນຕີສົງຄາມ. ແຕ່ເມື່ອເຫັນກອງທັບແຕກພັງ ແລະວິລະຊົນຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມໃຫຍ່ ຄວາມຫນັກໜ່ວງກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 54

देवानां च महामोदं तारकः प्राह सारथिम् । सारथे पश्य सैन्यानि द्राव्यमाणानि मे सुरैः

ເມື່ອເຫັນຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ຂອງເທວະດາ ຕາຣະກະໄດ້ກ່າວກັບສາຣະຖີວ່າ: «ສາຣະຖີ ເບິ່ງເຖີດ—ກອງທັບຂອງຂ້າກຳລັງຖືກເທວະດາຂັບໃຫ້ຖອຍ!»

Verse 55

येस्माभिस्तृणवद्दृष्टाः पश्य कालस्य चित्रताम् । तन्मे वाहय शीघ्रं त्वं रथमेनं सुरान्प्रति

«ຜູ້ທີ່ເຮົາເຄີຍເຫັນເປັນເພີງຫຍ້າ—ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມພິລຶກຂອງກາລະ! ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂັບລົດສົງຄາມນີ້ໃຫ້ໄວ ມຸ່ງຕົງໄປຫາເທວະດາ»

Verse 56

पश्यंतु मे बलं बाह्वोर्द्रवंतु च सुराधमाः । ब्रुवन्नेवं सारथिं स विधुन्वन्सुमहद्धनुः

«ໃຫ້ເຂົາເຫັນພະລັງແຂນຂອງຂ້າ—ແລະໃຫ້ເທວະດາຊົ່ວຊ້າພາກັນໜີ!» ເວົ້າແລ້ວ ລາວກໍສະບັດສະບັດຄັນທະນູອັນໃຫຍ່ຍິ່ງຂອງຕົນຕໍ່ໜ້າສາຣະຖີ।

Verse 57

क्रोध रक्तेक्षणो राजा देवसैन्यं समाविशत् । आगच्छमानं तं दृष्ट्वा हरिः स्कंदमथाब्रवीत्

ກະສັດນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຈົນຕາແດງ ໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າໄປໃນກອງທັບເທວະດາ. ເມື່ອເຫັນລາວກຳລັງເຂົ້າມາ ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຈຶ່ງກ່າວກັບສະກັນດະ।

Verse 58

कुमार पश्य दैत्येंद्रं कालं यद्वद्युगात्यये । अयं स येन तपसा घोरेणाराधितः शिवः

ຮະຣິກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຸມາຣະ ເບິ່ງເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະນີ້—ດຸດດັ່ງກາລະໃນຍາມສິ້ນຍຸກ. ຜູ້ນີ້ແຫຼະທີ່ໂດຍຕະປະສະອັນນ່າຢ້ານ ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະສິວະ»

Verse 59

अयं स येन शक्राद्याः कृता मर्काः समार्बुदम् । अयं स सर्वशस्त्रैगैर्योऽस्माभिर्न जितो रणे

ນີ້ຄືຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ພະອິນແລະເທວະດາອົງອື່ນໆ ຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານມາເປັນເວລາຫລາຍປີ. ນີ້ຄືຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍພ່າຍແພ້ໃນການຮົບ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຈະໂຈມຕີດ້ວຍອາວຸດທຸກຊະນິດກໍຕາມ.

Verse 60

नावज्ञया प्रद्रष्टव्यस्तारकोऽयं महासुरः । सप्तमं हि दिनं तेऽद्य मध्याह्नोऽयं च वर्तते

ຢ່າໄດ້មើលໝິ່ນພະຍາອະສູນ ຕາຣະກະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້. ມື້ນີ້ເປັນມື້ທີເຈັດຂອງເຈົ້າ ແລະ ຕອນນີ້ກໍເປັນເວລາທ່ຽງວັນແລ້ວ.

Verse 61

अर्वागस्तमनादेनं जहि वध्योऽन्यथा नहि । एवमुक्त्वा स शक्रादींस्त्वरितः केशवोऽब्रवीत्

ຈົ່ງຂ້າລາວກ່ອນຕາເວັນຕົກດິນ ລາວຈຶ່ງຈະຕາຍ ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນລາວຈະບໍ່ຕາຍ. ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພະເກສະວະ ຈຶ່ງຮີບກ່າວກັບພະອິນ ແລະ ເທວະດາອົງອື່ນໆ.

Verse 62

आयासयत दैत्येंद्रं सुखवध्यो यथा भवेत् । ततस्ते विष्णुवचनाद्विनदन्तो दिवौकसः

ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເຈົ້າແຫ່ງພວກ ໄດຕຍະ ອິດເມື່ອຍ ເພື່ອຈະໄດ້ຂ້າລາວໄດ້ໂດຍງ່າຍ. ຈາກນັ້ນ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພະວິຊະນຸ ເຫຼົ່າຊາວສະຫວັນກໍໄດ້ຮ້ອງຄຳລາມສຽງດັງ.

Verse 63

तमासाद्य शरव्रातैर्मुदिताः समवाकिरन् । प्रहसन्निव देवांस्तान्द्रावयामास तारकः

ເມື່ອເຂົ້າເຖິງຕົວລາວ ເຫຼົ່າເທວະດາກໍດີໃຈ ແລະ ລະດົມຍິງລູກທະນູໃສ່ລາວ. ແຕ່ ຕາຣະກະ ກັບທຳທ່າຄືຫົວຂວັນ ແລະ ໄດ້ຕີພວກເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນແຕກພ່າຍ ແລະ ຂັບໄລ່ພວກເຂົາໄປ.

Verse 64

यथा नास्तिकदुर्वृत्तो नानाशास्त्रोपदेशकान् । सोढुं शक्ता न ते वीरं महति स्यंदने स्थितम्

ເຫມືອນຄົນບໍ່ເຊື່ອທຳ ແລະປະພຶດຊົ່ວ ບໍ່ອາດອົດທົນຕໍ່ຄູອາຈານຜູ້ສອນຈາກຄຳພີຫຼາຍຢ່າງ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າກໍບໍ່ອາດຕ້ານທານວີຣະບຸລຸດນັ້ນ ຜູ້ຢືນຢູ່ເທິງລົດຮົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 65

महापस्मारसंक्रांतं यथैवाप्रियवादिनम् । विधूय सकलान्देवान्क्षणमात्रेण तारकः

ເຫມືອນຜູ້ຖືກໂລກຊັກຮ້າຍແຮງ ສັ່ນສະທ້ານປັດຜູ້ເວົ້າທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈອອກ; ດັ່ງນັ້ນຕາຣະກະ ໃນເວລາພຽງຊົ່ວພິບຕາ ໄດ້ສັ່ນສະທ້ານປັດກະຈາຍເທວະທັງປວງ।

Verse 66

आजगाम कुमाराय विधुवन्स महाधनुः । आगच्छमानं तं दृष्ट्वा स्कंदः प्रत्युद्ययौ ततः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ຖືຄັນທະນູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ເຄື່ອນມາຫາກຸມາຣະ ພ້ອມກັບການກະຈາຍກອງທັບ. ເມື່ອສະກັນດະເຫັນເຂົາກຳລັງເຂົ້າມາ ກໍອອກໄປຮັບທັນທີ।

Verse 67

तस्यारक्षद्भवः पार्श्वं दक्षिणं चैव तं हरिः । पृष्ठे च पार्षदास्तस्य कोटिशोऽर्बदशस्तथा

ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຄຸ້ມຄອງຂ້າງກາຍຂອງລາວ, ແລະພະຫະຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ຄຸ້ມຄອງດ້ານຂວາ; ດ້ານຫຼັງມີບໍລິວານຂອງລາວຢືນຢູ່ ເປັນຈຳນວນຫຼາຍກວ່າກອດິ ແລະຫຼາຍເຖິງສິບກອດິ.

Verse 68

ततस्तौ सुमहायुद्धे संसक्तौ देवदैत्ययौः । धर्माधर्माविवोदग्रौ जगदाश्चर्यकारकौ

ຕໍ່ມາ ໃນສົງຄາມອັນມະຫາຫນັກນັ້ນ ເທວະແລະອະສຸຣະໄດ້ປະຈັນໜ້າກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ—ເຫມືອນທຳມະແລະອະທຳມະທີ່ຕໍ່ສູ້ກັນ—ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງພິສົດພິສັນ.

Verse 69

ततः कुमारमासाद्य लीलया तारकोऽब्रवीत् । अहो बालातिबालस्त्वं यत्त्वं गीर्वाणवाक्यतः

ແລ້ວ ທາຣະກະ ເຂົ້າໄປໃກ້ ພຣະກຸມາຣ (ສະກັນດະ) ດ້ວຍທ່າທີຫຼິ້ນໆ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ! ເຈົ້າເປັນເດັກນ້ອຍເຫຼືອເກີນ ເພາະມາຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະ»។

Verse 70

आसादयसि मां युद्धे पतंग इव पावकम् । वधेन तव को लाभो मम मुक्तोऽसि बालक

«ເຈົ້າທ້າທາຍຂ້ອຍໃນສົງຄາມ ເຫມືອນແມງມອດພຸ້ນເຂົ້າໄຟ. ການຂ້າຂ້ອຍ ຈະເປັນປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ເຈົ້າ? ເດັກນ້ອຍເອີຍ, ເຈົ້າຈະພົ້ນພາລະ»។

Verse 71

पिष क्षीरं गृहाणेमं कंदुकं क्रीड लीलया । एवमुक्तः प्रहस्याह तारकं योगिनां गुरुः

«ຈົ່ງບົດນົມ; ຈົ່ງຮັບລູກບານນີ້ ແລະຫຼິ້ນມັນເພື່ອຄວາມສະໜຸກ» ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະສະກັນດະ ຄູອາຈານແຫ່ງໂຍຄີທັງຫຼາຍ ກໍຫົວເຮາະ ແລະຕອບທາຣະກະ।

Verse 72

शिशुत्वं मावमंस्था मे शिशुः कष्टो भुजंगमः । दुष्प्रेक्ष्यो भास्करो बालो दुःस्पर्शोऽल्पोऽपि पावकः

«ຢ່າດູຖູກຄວາມເປັນເດັກຂອງຂ້ອຍ. ແມ່ນແຕ່ງູນ້ອຍກໍອັນຕະລາຍ; ຕາເວັນຍາມເຊົ້າກໍຈ້າຈົນມອງຍາກ; ແລະໄຟນ້ອຍໆກໍເຈັບເມື່ອແຕະ»។

Verse 73

अल्पाक्षरो न मंत्रः किं सस्फुरो दैत्य दृश्यते । एवमुक्त्वा दैत्यमुक्तं गृहीत्वा कंदुकं च तम्

«ມັນຈະເປັນມົນຕຣາທີ່ມີພຽງອັກສອນນ້ອຍໆໄດ້ບໍ? ເປັນຫຍັງອະສູຣນີ້ຈຶ່ງສັ່ນກົວ?» ກ່າວແລ້ວ ພຣະອົງກໍຈັບເອົາອາວຸດທີ່ອະສູຣປ່ອຍອອກ ເຫມືອນຈັບລູກບານທົ່ວໄປ।

Verse 74

तस्मिञ्छक्त्यस्त्रमादाय दैत्याय प्रमुमोच ह । तस्य तेन प्रहारेम रथश्चूर्णिकृतोऽभवत्

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະອົງຍົກອາວຸດ «ສັກຕິ» ຂຶ້ນ ແລະ ຂວ້າງໃສ່ອະສູຣ; ດ້ວຍການຟາດນັ້ນ ລົດຮົບຂອງມັນແຕກເປັນຝຸ່ນຜົງ។

Verse 75

चतुर्योजनमात्रो यो नानाश्चर्यसमन्वितः । गरुडस्य सुता ये च शीर्यमाणे रथोत्तमे

ລົດຮົບອັນປະເສີດນັ້ນ ຍາວພຽງສີ່ໂຢຊະນະ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ; ທັງບຸດຂອງກະຣຸດະກໍດ້ວຍ ເມື່ອລົດສູງສຸດນັ້ນກຳລັງແຕກພັງ…

Verse 76

मुक्ताः कथंचिदुत्पत्य सागरांतरमाविशन् । ततः क्रुद्धस्तारकश्च मुद्गरं क्षिप्तवान्गुहे

ພວກເຂົາຫຼຸດພົ້ນໄດ້ຢ່າງຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ໂດດຂຶ້ນເຂົ້າໄປໃນກາງທະເລ. ຈາກນັ້ນ ຕາຣະກະໂກດແຄ້ນ ໄດ້ຂວ້າງຄ້ອນມຸດຄະຣະໃສ່ກຸຫາ (ສະກັນດະ).

Verse 77

विंध्याद्रिमिव तं स्कंदो गृहीत्वा तं व्यताडयत् । स्थिरे तस्योरसि व्यूढे मुद्गरः शतधाऽगमत्

ສະກັນດະຈັບມັນໄວ້ດັ່ງພູວິນທະຍະ ແລະ ຟາດລົງ. ເມື່ອຄ້ອນມຸດຄະຣະຕົກກະທົບໃສ່ອົກອັນໝັ້ນຄົງ ແລະ ກວ້າງຂອງພຣະອົງ ມັນແຕກເປັນຮ້ອຍຊິ້ນ।

Verse 78

मेने च दुर्जयं दैत्यस्तदा षड्वदनं रणे । चिंतयामास बुद्ध्या च प्राप्तं तद्ब्रह्मणो वचः

ໃນເວລານັ້ນ ອະສູຣເຫັນວ່າ ຜູ້ມີຫົວໜ້າຫົກ (ສະກັນດະ) ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ໃນສົງຄາມ; ແລະ ມັນໄດ້ຄິດຄຳຂອງພຣະພຣະຫມາ ທີ່ບັດນີ້ປາກົດເປັນຈິງ।

Verse 79

तं भीतमिव चालक्ष्य दैत्यवीराश्च कोटिशः । नदंतोऽतिमहासेनं नानाशस्त्रैरवाकिरन्

ເຫັນພຣະອົງຄືດັ່ງກຳລັງຢ້ານ ນັກຮົບອະສູຣານັບລ້ານຮ້ອງຄຳຮາມ ແລ້ວສາດອາວຸດນານາລົງໃສ່ກອງທັບໃຫຍ່ນັ້ນ។

Verse 80

क्रुद्धस्तेषु ततः स्कंदः शक्तिं घोरामथाददे । अभ्यस्यमाने शक्त्यस्त्रे स्कंदनामिततेजसा

ເມື່ອໂກດໃສ່ພວກນັ້ນ ສະກັນດະຈຶ່ງຈັບ “ສັກຕິ” ອັນນ່າສະພຶງກົວ. ເມື່ອອາວຸດສັກຕິກຳລັງຖືກປະກອບໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວໂດຍສະກັນດະຜູ້ມີຣັດສະມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້…

Verse 81

उल्काजालं महाघोरं पपात वसुधातले । चाल्यमाना तथा शक्तिः सुघोरा भवसूनुना

ຝົນອຸລະກາ (ດາວຕົກ) ອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ. ດັ່ງນັ້ນ “ສັກຕິ” ອັນສະພຶງກົວຢ່າງຫຼາຍ ຖືກເຄື່ອນໄຫວໂດຍບຸດແຫ່ງພະພະວະ (ສະກັນດະ).

Verse 82

ततः कोट्यो विनिष्पेतुः शक्तीनां भर्तर्षभ । स शक्त्यस्त्रेण बलवान्करस्थेनाहनत्प्रभुः

ແລ້ວຈຶ່ງມີ “ສັກຕິ” ນັບໂກຕິພຸ່ງອອກມາ, ໂອ ຜູ້ເປັນອຸສະພະໃນບັນດາຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະອົງຜູ້ມີພະລັງ ໄດ້ຟາດຟັນດ້ວຍອາວຸດສັກຕິທີ່ຖືຢູ່ໃນພຣະຫັດ.

Verse 83

अष्टौ पद्मानि दैत्वानां दशकोटिशतानि च । तथा नियुतसाहस्रं वाहनं कोटिरेव च

ພວກໄດຕະຍະມີຈຳນວນເຖິງ 8 ປັດມະ ແລະຍັງມີອີກ ດະສະ-ໂກຕິ-ສະຕະ (ພັນລ້ານ). ພາຫະນະຂອງພວກເຂົາກໍຫຼາຍຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ເຖິງໂກຕິ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ.

Verse 84

ह्रंदोदरं च दैत्येंद्रं निखर्वैर्दशभिर्वृतम् । तत्राकुर्वन्सुतुमुलं नादं वध्येषु शत्रुषु

ແລະ ພະຍາ Hraṃdodara, ເຈົ້າແຫ່ງພວກ Daityas, ອ້ອມຮອບດ້ວຍສິບ nikharvas, ໄດ້ສົ່ງສຽງຮ້ອງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ ຕໍ່ສັດຕູຜູ້ທີ່ຈະຖືກຂ້າ.

Verse 85

कुमारानुचराः पार्थ पूरयंतो दिशो दश । शक्त्यस्त्रस्यार्चिः संभूतशक्तिभिः केऽपि सूदिताः

ໂອ Pārtha, ຜູ້ຕິດຕາມຂອງ Kumāra ໄດ້ເຕັມທິດທັງສິບ; ແລະ ບາງຄົນກໍຖືກໂຈມຕີດ້ວຍພະລັງໄຟຂອງອາວຸດ Śakti ເຊິ່ງເປັນພະລັງທີ່ເກີດຈາກອາວຸດນັ້ນເອງ.

Verse 86

पताकयावधूताश्च हताः केचित्सहस्रशः । केचिद्धंटारवत्रस्ताश्छिन्नभिन्नहृदोऽपतन्

ບາງຄົນ, ກະຈັດກະຈາຍ ແລະ ຖືກພັດໄປຄືກັບທຸງ, ຖືກຂ້າຕາຍເປັນພັນໆ; ຄົນອື່ນໆ, ຢ້ານກົວສຽງລະຄັງ, ໄດ້ລົ້ມລົງດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ແຕກສະຫຼາຍ.

Verse 87

केचिन्मयूरपक्षाभ्यां चरणाभ्यां च सूदिताः । कोटिशस्ताम्रचूडेन विदार्यैव च भक्षिताः

ບາງຄົນຖືກປີກ ແລະ ຕີນຂອງນົກຍູງຢຽບຢ່ຳ; ແລະ ອີກຫຼາຍລ້ານຄົນຖືກ Tāmra-cūḍa ຈີກຂາດ ແລະ ກິນເປັນອາຫານ.

Verse 88

पार्षदैर्मातृभिः सार्धं पद्मशो निहताः परे । एवं निहन्यमानेषु दानवेषु गुहादिभिः

ຄົນອື່ນໆຖືກຂ້າຕາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໂດຍ Pārṣadas ຮ່ວມກັບ Mātṛs; ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ພວກ Dānavas ກຳລັງຖືກ Guha ແລະ ກອງທັບຂອງພະອົງຂ້າຟັນ...

Verse 89

अभाग्यैरिव लोकेषु तारकः स्कंदमाययौ । जग्राह च गदां दिव्यां लक्षघंटादुरासदाम्

ດັ່ງເຄາະຮ້າຍຕົກລົງໃນໂລກທັງຫຼາຍ ຕາຣະກະໄດ້ກ້າວເຂົ້າຫາສະກັນດະດ້ວຍມາຍາ ແລະຈັບຄອງຄອນດິວະອັນນ່າຢ້ານ ດັ່ງສຽງກະດິ່ງແສນໃບກ້ອງກັງວານ।

Verse 90

तया मयूरमाजघ्ने मयूरो विमुखोऽभवत् । दृष्ट्वा पराङ्मुखं लोकेषु वासुदेवोऽब्रवीत्त्वरन्

ດ້ວຍຄອນນັ້ນ ລາວຟາດໃສ່ນົກມະຍູຣ ແລະນົກມະຍູຣກໍຫັນໜ້າຫຼີກໄປ। ເມື່ອເຫັນມັນຫັນໜ້າອອກຕໍ່ໜ້າໂລກທັງຫຼາຍ ວາສຸເທວະຈຶ່ງເວົ້າຢ່າງຮີບດ່ວນ।

Verse 91

देवसेनापते शीघ्रं शक्तिं मुंच महासुरे । प्रतिज्ञामात्मनः पाहि लंबते रविमंडलम्

ໂອ ຈອມນາຍແຫ່ງກອງທັບເທວະ ຈົ່ງຂວ້າງສັກຕິຂອງເຈົ້າໃສ່ອະສຸຣະໃຫຍ່ໂດຍໄວ. ຈົ່ງຮັກສາສັດຈະປະຕິຍານຂອງເຈົ້າ—ດວງອາທິດກໍກຳລັງຕົກຕ່ຳລົງ।

Verse 92

स्कंद उवाच । त्वयैव रुद्रभक्तोऽयं जनार्दन ममेरितम् । वधार्थं रुद्रभक्तस्य बाहुः शक्तिं मुंचति

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ຈະນາຣະດະນ, ຜູ້ນີ້ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ຣຸດຣະ ແລະເປັນເຈົ້ານັ້ນແຫຼະທີ່ໄດ້ຊັກຊວນຕາມຄຳຂອງຂ້າ. ເພື່ອຂ້າຜູ້ພັກດີຕໍ່ຣຸດຣະນີ້ ແຂນຂອງຂ້າຈຶ່ງປ່ອຍສັກຕິອອກໄປ।

Verse 93

नारुद्रः पूजयेद्रुद्रं भक्तरूपस्य यो हरः । रुद्ररूपममुं हत्वा कीदृशं जन्मनो भवेत्

ຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນຣຸດຣະ ຈະບູຊາຣຸດຣະໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອຮະຣະເອງກໍຮັບຮູບເປັນຜູ້ພັກດີ? ຖ້າຂ້າຜູ້ນີ້ຜູ້ມີຮູບແຫ່ງຣຸດຣະ ການເກີດໃໝ່ຈະເປັນແນວໃດໜໍ?

Verse 94

तिरस्कृता विप्रलब्धाः शप्ताः क्षिप्ताः प्रपीडिताः । रुद्रभक्ताः कुलं सर्वं निर्दहंति हताः किमु

ເມື່ອຜູ້ທີ່ນັບຖືພະຣຸດຣະ ຖືກດູຖູກ, ຖືກຫຼອກລວງ, ຖືກສາບແຊ່ງ, ຖືກທຳຮາຍ ຫຼື ຖືກກົດຂີ່, ພວກເຂົາສາມາດເຜົາຜານເຊື້ອສາຍທັງໝົດໄດ້ - ແລ້ວຈະເປັນແນວໃດຖ້າພວກເຂົາຖືກຂ້າ?

Verse 95

एष चेद्धंति तद्भद्रं हन्यतामेष मां रणे । रुद्रभक्ते पुनर्विष्णो नाहं शस्त्रमुपाददे

ຖ້າລາວຈະໂຈມຕີແທ້ໆ ກໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ; ປ່ອຍໃຫ້ລາວໂຈມຕີຂ້າພະເຈົ້າໃນສະໜາມຮົບ. ແຕ່, ໂອ ພະວິຊະນຸ, ຕໍ່ໜ້າຜູ້ທີ່ນັບຖືພະຣຸດຣະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຈັບອາວຸດຂຶ້ນມາອີກ.

Verse 96

श्रीभगवानुवाच । नैतत्तवोचितं स्कंद रुद्रभक्तो यथा श्रृणु । द्वे तनू गिरिजाभर्तुर्वेदज्ञा मुनयो विदुः

ພະຜູ້ມີພະພາກເຈົ້າ ກ່າວວ່າ: ສິ່ງນີ້ບໍ່ເໝາະສົມສຳລັບເຈົ້າ, ໂອ ສະກັນດະ. ຈົ່ງຟັງວ່າ 'ຜູ້ທີ່ນັບຖືພະຣຸດຣະ' ທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນຫຍັງ. ບັນດາລືສີຜູ້ຮູ້ພະເວດ ປະກາດວ່າ ພະສາມີຂອງນາງຄິຣິຈາ ມີສອງຮູບແບບ.

Verse 97

एका जीवात्मिका तत्र प्रत्यक्षा च तथापरा । द्रोग्धा भूतेषु भक्तश्च रुद्रभक्तो न स स्मृतः

ໃນສອງຮູບແບບນັ້ນ, ຮູບແບບໜຶ່ງແມ່ນຮູບແບບທີ່ມີຢູ່ໃນສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ, ແລະ ອີກຮູບແບບໜຶ່ງແມ່ນຮູບແບບທີ່ປະກົດໃຫ້ເຫັນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ທໍລະຍົດຕໍ່ສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ - ເຖິງແມ່ນວ່າລາວຈະອ້າງວ່າຕົນນັບຖືກໍຕາມ - ຈະບໍ່ຖືກຈົດຈຳວ່າເປັນຜູ້ທີ່ນັບຖືພະຣຸດຣະ.

Verse 98

भक्तो रुद्रो कृपावांश्च जंतुष्वेव हरव्रतः । तदेनं भूतमर्त्येषु द्रोग्धारं त्वं पिनाकिनः

ຜູ້ທີ່ນັບຖືພະຣຸດຣະ ແມ່ນຜູ້ທີ່ມີຄວາມເມດຕາ ແລະ ໝັ້ນຄົງໃນຄຳປະຕິຍານຂອງພະຫະຣະ, ໂດຍສະເພາະຕໍ່ສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນ, ເຈົ້າ - ໂອ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ - ຈົ່ງຈັດການກັບຜູ້ທໍລະຍົດໃນບັນດາສິ່ງມີຊີວິດ ແລະ ມະນຸດຜູ້ນີ້.

Verse 99

जहि नैवात्र पश्यामि दोषं कंचन ते प्रभो । श्रुत्वेति वाचं गोविंदात्सत्यार्थामपि भारत

‘ຈົ່ງຂ້າລາວເສຍ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນຄວາມຜິດໃດໆ ໃນທ່ານເລີຍ, ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.’ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ຈາກ ໂຄວິນດາ—ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງ—ໂອ້ ພາຣະຕະ...

Verse 100

हंतुं न कुरुते बुद्धिं रुद्रभक्त इति स्मरन् । तारकस्तु ततः क्रुद्धो ययौ वेगेन केशवम्

ໂດຍຈື່ໄດ້ວ່າ ‘ລາວເປັນຜູ້ນັບຖື ພຣະຣຸດຣະ,’ ເພິ່ນຈຶ່ງບໍ່ຕັດສິນໃຈທີ່ຈະຂ້າ. ແຕ່ແລ້ວ ຕາຣະກະ ຜູ້ຄຽດແຄ້ນ ກໍພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ ເກສະວະ ຢ່າງໄວວາ.

Verse 101

प्राह चैवं सुदुर्बुद्धे हन्मि त्वां पश्य मे बलम् । देवानां चापि धर्माणां मूलं मतिमतां तथा । हत्वा त्वामद्य सर्वांस्तांश्छेत्स्ये पश्याद्य मे बलम्

ແລະ ມັນກໍເວົ້າດັ່ງນີ້ວ່າ: ‘ໂອ້ ຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຊ້າ, ຂ້າຈະຂ້າເຈົ້າ—ຈົ່ງເບິ່ງພະລັງຂອງຂ້າ! ເຈົ້າຄືຮາກເຫງົ້າຂອງພວກເທວະດາ ແລະ ທັມມະ, ແລະ ຂອງນັກປາດທັງຫຼາຍ. ເມື່ອຂ້າເຈົ້າໃນມື້ນີ້ແລ້ວ, ຂ້າຈະທໍາລາຍພວກເຂົາທັງຫມົດ—ຈົ່ງເບິ່ງອໍານາດຂອງຂ້າໃນມື້ນີ້!’

Verse 102

विष्णुरुवाच । दैत्येंद्र तव चास्माभिः किमहो श्रृणु सत्यताम्

ພຣະວິຊະນຸ ກ່າວວ່າ: ‘ໂອ້ ຈ້າວແຫ່ງເຫຼົ່າ ດານະວະ, ເລື່ອງລະຫວ່າງເຈົ້າກັບພວກເຮົາແມ່ນຫຍັງ? ຈົ່ງຟັງຄວາມຈິງດຽວນີ້.’

Verse 103

रथे य एष शर्वोऽयं हतेऽस्मिन्सकलं हतम् । श्रुत्वेति तारकः क्रुद्धस्तूर्णं रुद्ररथं ययौ

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ, ‘ພຣະສັຣວະ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ເທິງລົດເສິກ—ຖ້າພຣະອົງຖືກຂ້າ, ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງກໍຈະຖືກທໍາລາຍ,’ ຕາຣະກະ ກໍຄຽດແຄ້ນ ແລະ ພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ລົດເສິກຂອງ ພຣະຣຸດຣະ ຢ່າງໄວວາ.

Verse 104

अभिसृत्य स जग्राह रुद्रस्य रथकूबरम् । यदा स कूबरं क्रुद्धस्तारकः सहसाऽग्रहीत्

ເຂົາໄດ້ພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າ ແລ້ວຈັບເອົາເສົາລາກລົດ (ກູບະຣະ) ຂອງພຣະຣຸດຣະ. ເມື່ອຕາຣະກະຜູ້ໂກດກ້າ ຄວ້າເສົານັ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ—

Verse 105

रेसतू रोदसी तूर्णं मुमुहुश्च महर्षयः । व्यनदंश्च महाकाया दैत्या जलधरोपमाः

ໃນທັນໃດນັ້ນ ຟ້າແລະດິນສັ່ນສະເທືອນ ຮ້ອງກັງວານ; ບັນດາມະຫາຣິສີກໍຕື່ນຕະລຶງມືດມົນ. ແລະພວກໄດຕະຍະຮ່າງໃຫຍ່ ດັ່ງກອງເມກພາຍຸ ກໍຮ້ອງຄໍາຮາມດັງສະນັ່ນ.

Verse 106

आसीच्च निश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत । तार कस्याप्यभिप्रायं भगवान्वीक्ष्य शंकरः

ແລ້ວພວກເຂົາກໍໝັ້ນໃຈແນ່ນອນວ່າ “ພວກເຮົາຊະນະແທ້ແລ້ວ.” ແຕ່ພຣະພະຄະວານ ສັງກະຣະ ເມື່ອພິຈາລະນາເຫັນແມ່ນກະທັ້ງເຈດຈໍານົງຂອງຕາຣະກະ—

Verse 107

उमया सह संत्यक्त्वा रथं वृषभमावहत् । ओमित्यथ जपन्ब्रह्मा आकाशं सहसाश्रितः

ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ລະທິ້ງລົດຮົບ ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ພຣະວຶສະພະ (ງົວພະ). ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ—ພຶມພໍ່ມພຳ “ໂອມ”—ກໍອາໄສພຶ້ງພາຟ້າອາກາດໃນທັນທີ.

Verse 108

ततस्तं शतसिंहं च रथं रुद्रेण निर्मितम् । उत्क्षिप्य पृथ्व्यामास्फोट्य चूर्णयामास तारकः

ຕໍ່ມາ ຕາຣະກະໄດ້ຍົກລົດນັ້ນ—ລົດທີ່ພຣະຣຸດຣະສ້າງ ແລະມີນາມວ່າ “ຮ້ອຍສິງ” —ແລ້ວຟາດລົງກັບພື້ນດິນ ຈົນແຕກລະອຽດເປັນຝຸ່ນ.

Verse 109

शूलपाशुपतादीनि सहसोपस्थितानि च । वारयामास गिरिशो भवः साध्य इति ब्रुवन्

ຕຣິສູນ ແລະ ອາວຸດປາຊຸປະຕະ ແລະອື່ນໆ ປາກົດຂຶ້ນພ້ອມກັນ; ແຕ່ ກິຣີຊະ—ພະວະ—ກໍຫ້າມໄວ້ ກ່າວວ່າ «ຜູ້ນີ້ຕ້ອງຖືກຈັດການຕາມຊະຕາ»।

Verse 110

ततः स्ववंचितं ज्ञात्वा रुद्रेणात्मानमीर्ष्यया । विनदन्सहसाऽधावद्वृषभस्थं महेश्वरम्

ແລ້ວເມື່ອຮູ້ວ່າ ຣຸດຣະໄດ້ຫລອກລວງຕົນ, ຕາຣະກະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອິດສາໂກດ, ຮ້ອງຄຳຮາມ ແລະພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ປະທັບເທິງພະວຶສະພະ (ໂຄພະ) ຢ່າງກະທັນຫັນ।

Verse 111

ततो जनार्दनोऽधावच्चक्रमुद्यम्य वेगतः । वज्रमिंद्रस्तथोद्यम्य दंडं चापि यमो नदन्

ແລ້ວ ຈະນາຣະດະນະ ພຸ້ນໄປດ້ວຍຄວາມໄວ ຊູຈັກຣະຂຶ້ນ; ອິນທຣະກໍກ້າວໜ້າ ຊູວັຊຣະ; ແລະ ຍະມະ ຮ້ອງຄຳຮາມ ຊູດັນດະຂຶ້ນ।

Verse 112

गदां धनेश्वरः क्रुद्धः पाशं च वरुणो नदन् । वायुर्महांकुशं घोरं शक्तिं वह्निर्महाप्रभाम्

ທະເນສະວະຣະ ພະເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ ໂກດກຽວ ຈັບຄທາ; ວະຣຸນະ ຮ້ອງຄຳຮາມ ຈັບບາສ (ບ່ວງ). ວາຍຸ ຊູອັງກຸຊະໃຫຍ່ອັນນ່າຢ້ານ; ວັຫນິ (ອັກນິ) ຖືຊັກຕິອັນສະຫວ່າງໄສ ມີຣັດສະຫມີຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 113

निरृतिर्निशितं खड्गं रुद्राः शूलानि कोपिताः । धनूंषि साध्या देवाश्च परिघान्वसवस्तथा

ນິຣຶຕິ ຈັບດາບຄົມ; ຣຸດຣະທັງຫຼາຍ ໂກດກຽວ ຈັບຕຣິສູນ. ສາດຫຍະ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ຈັບຄັນທະນູ; ວະສຸທັງຫຼາຍກໍຊູປະຣິຄະ (ຄອນເຫຼັກ) ເຊັ່ນກັນ—ເທວະແຕ່ລະອົງ ຕ່າງຕຽມອາວຸດ ເພື່ອການປະທະອັນກຳລັງຖາໂຖມເຂົ້າມາ।

Verse 114

विश्वेदेवाश्च मुसलं चंद्रार्कौ स्वप्रभामपि । ओषधीश्चाश्विनौ देवौ नागाश्च ज्वलितं विषम्

ພວກວິສເວເທວາຖືຄ້ອນມຸສະລະ; ພຣະຈັນ ແລະ ພຣະອາທິດ ຖວາຍແມ່ນແຕ່ແສງສະຫວ່າງຂອງຕົນ. ສະຫມຸນໄພຢາຖືກຮວບຮວມ, ອັສວິນຄູ່ເທວະເຂົ້າຮ່ວມ, ແລະ ນາການຳພິດໄຟລຸກມາ—ທຸກອົງຖວາຍພະລັງດັ່ງເດີມເພື່ອພຣະກິດອັນສັກສິດ.

Verse 115

हिमाद्रि प्रमुखाश्चापि समुद्यम्य महीधरान् । भृशमुन्नदतो देवान्धावतो वीक्ष्य तारकः

ເມື່ອເຫັນເທວະທັງຫຼາຍພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍສຽງຮ້ອງກັມກ້ອງ, ແລະ ພຣະຫິມາດຣິກັບພູອື່ນໆຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນອາວຸດ, ຕາຣະກະເຫັນການບຸກນັ້ນ ແລະ ຕັ້ງທ່າຮັບມື.

Verse 116

निवृत्तः सहसा पार्थ महागज इवोन्नदन् । स वज्रमुष्टि नाहत्य भुजे शक्रमपातयत्

ແລ້ວຕາຣະກະຫັນກັບຢ່າງກະທັນຫັນ ຮ້ອງກັມດັ່ງຊ້າງໃຫຍ່. ດ້ວຍກຳປັ້ນແຂງດັ່ງວັດຊຣະ ລາວຕີແຂນຂອງພຣະອິນທຣະ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພຣະສັກຣະລົ້ມລົງ.

Verse 117

दंडं यमादुपादाय मूर्ध्न्याहत्य न्यपातयत् । उरसाहत्य सगदं धनदं भुव्यपातयत्

ລາວຊິງເອົາຄທາ (ດັນດະ) ຂອງພຣະຍະມະ ແລ້ວຟາດລົງໃສ່ກະໂຫຼກ ໃຫ້ລົ້ມລົງ. ຕໍ່ມາ ລາວຕີອົກຂອງທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ຜູ້ຖືຄທາ ແລະ ໂຍນລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 118

वरुणात्पाशमादाय तेन बद्धा न्यपातयत् । महांकुशेन वायुं च चिरं मूर्ध्नि जघान सः

ລາວເອົາບາສະ (ບ່ວງບາດ) ຂອງພຣະວະຣຸນະ ມາມັດໃຫ້ແນ່ນ ແລ້ວໂຍນໃຫ້ລົ້ມ. ແລະ ດ້ວຍອັງກຸສະໃຫຍ່ ລາວຕີຫົວພຣະວາຍຸຊ້ຳໆ ຢູ່ດົນນານ.

Verse 119

फूल्कारैरुद्धतं वह्निं शमयामास तारकः । निरृतिंखड्गमादाय हत्वा तेन न्यपातयत्

ດ້ວຍລົມຫາຍໃຈທີ່ພັດແຮງ ຕາຣະກະໄດ້ດັບໄຟທີ່ລຸກໂຊນ. ແລ້ວຈຶ່ງຈັບດາບ ຟັນນິຣຶຕິດ້ວຍດາບນັ້ນ ແລະໂຍນນາງລົງສູ່ພື້ນ.

Verse 120

शूलैरेव तथा रुद्राः साध्याश्च धनुषार्दिताः । परिघैरेव वसवो मुशलैरेव विश्वकाः

ພວກຣຸດຣາຖືກຟາດລົງດ້ວຍຕຣິສູນຂອງຕົນເອງ; ພວກສາດຫຍາຖືກທຳຮ້າຍດ້ວຍຄັນທະນູຂອງຕົນ; ພວກວະສຸຖືກກະແທກດ້ວຍຄອນຂອງຕົນ; ແລະພວກວິສະເວເທວາຖືກຕີດ້ວຍຄ້ອນຂອງຕົນ—ອາວຸດທີ່ຍົກຂຶ້ນກັບຫັນກັບມາຫາຕົນເອງ.

Verse 121

रेणुनाच्छाद्य चंद्रार्कौ वल्मीकस्थाविवेक्षितौ । महोग्राश्चौषधीस्तालैरश्विभ्यां सोऽभ्यवर्तयत्

ລາວໃຊ້ຝຸ່ນປົກຄຸມດວງຈັນແລະດວງອາທິດ ໃຫ້ເຫັນຄືກັບຈົມຢູ່ໃນຈອມປວກ. ແລະສະໝຸນໄພຢາຮັກສາອັນແຮງກ້ານັ້ນ ລາວໃຊ້ຄັນຕານຕີຂັບໄລ່ອອກຈາກອັສວິນທັງສອງ.

Verse 122

सविषाश्च कृता नागा निर्विषाः पादकुट्टनैः । पर्वताः पर्वतैरेव निरुच्छ्वासा भृशं कृताः

ນາກາທັງຫຼາຍຖືກເຮັດໃຫ້ມີພິດ ຫຼືຖືກທຳໃຫ້ໝົດພິດ ດ້ວຍການຢ່ຳກະແທກດ້ວຍຕີນ. ແລະພູເຂົາທັງຫຼາຍຖືກກະແທກດ້ວຍພູເຂົາດ້ວຍກັນ ຈົນຊາງຫນັກ ແລະຄືກັບຂາດລົມຫາຍໃຈໃນການປະທະ.

Verse 123

एवं तद्देवसैन्यं च हाहाभूतमचेतनम् । कृत्वा मुहूर्तादाधावच्चक्रपाणिं तमुन्नदन्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ລາວເຮັດໃຫ້ກອງທັບເທວະທັງປວງຕົກໃຈຈົນຂາດສະຕິ ຮ້ອງວ່າ “ຮາ ຮາ!”. ແລ້ວລາວກໍພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ພຣະຜູ້ຖືຈັກຣະ (ວິສນຸ) ດ້ວຍສຽງຄຳຮ້ອງກັງວານ.

Verse 124

ततश्चांतर्दधे सद्यः प्रहसन्निव केशवः । कुयोगिन इव स्वामी सदा बुद्धिमतां वरः

ແລ້ວພຣະເກສະວະກໍຫາຍໄປທັນທີ ດັ່ງກຳລັງຍິ້ມ—ເຫມືອນອາຈານແທ້ຜູ້ຫລົບພົ້ນຈາກຍອກຄີຜູ້ປະພຶດຜິດ ແລະເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ທັງຫລາຍເສມອໄປ.

Verse 125

अपश्यंस्तारको विष्णुं पुनर्वृषभवा हनम् । आधावत्कुपितो दैत्यो मुष्टिमुद्यम्य वेगतः

ເມື່ອບໍ່ເຫັນພຣະວິສນຸ ຕາຣະກະກໍພຸ່ງເຂົ້າໄປຫາອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ອີກຄັ້ງ; ອະສູຣຜູ້ໂກດແຄ້ນນັ້ນ ພຸ່ງມາຢ່າງໄວ ຊູກກຳປັ້ນຂຶ້ນ.

Verse 126

अचिरांशुरिवालक्ष्यो लक्ष्योथ भगवान्हरिः । आबभाषे ततो देवान्बाहुमुद्यम्यचोच्चकैः

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮະຣິ—ຊົ່ວຄາວບໍ່ປາກົດດັ່ງລຳແສງທີ່ວ່ອງໄວ ແລ້ວກໍປາກົດອີກຄັ້ງ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫລາຍ ພ້ອມຍົກແຂນຂຶ້ນ ແລະເວົ້າດັງໆ.

Verse 127

पलायध्वमहो देवाः शक्तिश्चेद्वः पलायितुम् । विमूढा हि वयं सर्वे ये बालवचसागताः

«ຈົ່ງຫນີໄປເຖີດ ໂອ ເທວະທັງຫລາຍ—ຖ້າພວກເຈົ້າຍັງມີກຳລັງຈະຫນີ! ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາທຸກຄົນຫລົງຜິດ ເພາະໄດ້ມາຕາມຄຳຂອງເດັກນ້ອຍ»

Verse 128

किं न श्रुतः पुरा गीतः श्लोकः स्वायंभुवेन यः । यथा बालेषु निक्षिप्ताः स्त्रीषु षंडितकेषु च । अपस्मारीषु चैवापि सर्वे ते संशयं गताः

«ພວກເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນບົດກະວີທີ່ສະວາຍັມພູວະ (ມະນຸ) ເຄີຍຂັບຮ້ອງໄວ້ກ່ອນດອກຫລື? ‘ເມື່ອເລື່ອງການຖືກຝາກໄວ້ໃນມືເດັກນ້ອຍ, ໃນມືແມ່ຍິງ, ໃນມືຄົນເປັນຂັນທີ, ແລະແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ເປັນລົມຊັກ, ທຸກຄົນນັ້ນຍ່ອມຕົກໄປສູ່ຄວາມສົງໄສແລະຄວາມວຸ່ນວາຍ’»

Verse 129

प्रत्यक्षं तदिदं सर्वमाधुना चात्र दृस्यते

ບັດນີ້ ຢູ່ທີ່ນີ້ ທຸກສິ່ງນັ້ນ ປາກົດໃຫ້ເຫັນໂດຍກົງຕໍ່ໜ້າຕາພວກເຮົາ.

Verse 130

अज्ञासिष्म पुरैवैतद्रुद्रभक्तं न हंत्यसौ । यत्प्रतिज्ञां नाकरिष्यन्न स्यान्नः कदनं महत्

ພວກເຮົາຮູ້ມາແຕ່ກ່ອນແລ້ວວ່າ ລາວບໍ່ຂ້າຜູ້ເປັນພັກດີຕໍ່ຣຸດຣະ (Rudra). ຖ້າລາວບໍ່ໄດ້ປະກາດຄຳປະຕິຍານນັ້ນ ຄວາມພິນາດໃຫຍ່ນີ້ກໍຈະບໍ່ເກີດແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 131

अथैष यदि दैत्येंद्रं न निहंति कुबुद्धिमान् । मा भयं वो महाभागा निहनिष्यामि वो रिपून्

ບັດນີ້ ຖ້າຄົນໂງ່ນີ້ບໍ່ລົງມືປະຫານເຈົ້າແຫ່ງອະສຸຣາ ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ມີພາກດີ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍສັດຕູຂອງພວກທ່ານ.

Verse 132

अद्य मे विपुलं बाह्वोर्बलं पश्यत दैत्याधमं नाशयामि मुष्टिनैकेन पश्यत

ມື້ນີ້ ຈົ່ງເບິ່ງພະລັງອັນກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງແຂນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ! ເບິ່ງເຖີດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍອະສຸຣາຊົ່ວຊ້ານັ້ນ ດ້ວຍກຳປັ້ນດຽວ; ເບິ່ງເຖີດ!

Verse 133

मया हि दक्षिणो बाहुर्दत्तश्च भवतां सदा । रिपून्वा निहनिष्यामि सत्यं तत्परिपालये

ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບແຂນຂວາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄຳປະກັນແກ່ພວກທ່ານສະເໝີ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຫານສັດຕູຢ່າງແນ່ນອນ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັກສາຄຳປະຕິຍານນັ້ນ.

Verse 134

येंऽबरे ये च पाताले भुवि ये च महासुराः । क्षणात्तान्नासयिष्यामि महावातो घनानिव

ບັນດາອະສຸຣະໃຫຍ່ ຈະຢູ່ໃນຟ້າ ໃນປາຕານ ຫຼືເທິງແຜ່ນດິນກໍຕາມ ໃນພິບຕາດຽວ ຂ້າຈະທຳລາຍເຂົາ—ເຫມືອນລົມໃຫຍ່ພັດກະຈາຍເມກ।

Verse 135

एवमुक्ता जगन्नाथो मुष्टिमुद्यम्य दक्षिणम् । निरायुधस्तार्क्ष्यपृष्ठादवप्लुत्याभ्यधावत

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານກໍຍົກກຳປັ້ນຂວາຂຶ້ນ; ບໍ່ຖືອາວຸດ ພຣະອົງໂດດລົງຈາກຫຼັງຄຣຸດ ແລ້ວພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າ।

Verse 136

तस्मिन्धावति गोविंदे चचाल भुवनत्रयम् । विमूर्छितमभूद्विश्वं देवा भीतिं परां ययुः

ເມື່ອໂຄວິນດາພຸ້ນໄປ ສາມໂລກກໍສັ່ນສະເທືອນ; ຈັກກະວານເຫມືອນຈະຫມົດສະຕິ ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍຕົກໃນຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກ।

Verse 137

धावतश्चापि कल्पांतं रुद्रकल्पस्य तस्य याः । मुखात्समुद्यजुर्ज्वालास्ताबिः खर्वशतं हतम्

ເມື່ອພຣະອົງພຸ້ນໄປດ້ວຍຄວາມເດືອດດານດັ່ງວາລະສິ້ນກັບ—ດັ່ງຣຸດຣະໃນທ້າຍວົງຈອນ—ແປວໄຟກໍພຸ່ງອອກຈາກພຣະໂອດ; ດ້ວຍໄຟນັ້ນ ຂະຣະວະນັບຮ້ອຍໆຖືກທຳລາຍ।

Verse 138

ततोंऽतरिक्षे वाचश्च प्रोचुः सिद्धाः स्वयं तदा । जहि कोपं वासुदेव त्वयि क्रुद्धे क्व वै जगत्

ແລ້ວໃນອາກາດກໍມີສຽງກ່າວຂຶ້ນ; ບັນດາສິດທະເອງໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລະຄວາມໂກດເຖີດ ໂອ ວາສຸເທວ; ເມື່ອທ່ານໂກດ ໂລກນີ້ຈະຢູ່ໃສໄດ້?”

Verse 139

अनादृत्येव तद्वाक्यं ब्रुवन्नान्यत्करोम्यहम् । आह्वयंश्च महादैत्यं क्रुद्धो हरिरधावत

ໂດຍບໍ່ໃສ່ໃຈຄໍານັ້ນ ພຣະອົງກ່າວວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຮັດຢ່າງອື່ນ»। ແລ້ວຮ້ອງເອີ້ນໄດຕະຍະຜູ້ໃຫຍ່ ພຣະຫຣິຜູ້ໂກດກໍພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າ।

Verse 140

उवाच वाचं साधूंश्च यत्नात्पालयतां फलम् । दुष्टान्विनिघ्नतां चैव तत्फलं मम जायताम्

ພຣະອົງກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ຜົນບຸນເປັນຂອງຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມປົກປ້ອງຄົນດີ; ແລະຜູ້ທີ່ກໍາຈັດຄົນຊົ່ວ—ຂໍໃຫ້ຜົນນັ້ນມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 141

अथापश्यन्महासेनो रुद्रं यांतं च तारकम् । तारकं चान्वधावन्तं पुरामपुरुषं हरिम्

ແລ້ວມະຫາເສນາໄດ້ເຫັນພຣະຣຸດຣະກໍາລັງກ້າວໜ້າ ແລະເຫັນຕາຣະກະດ້ວຍ; ທັງເຫັນພຣະຫຣິ—ປຸຣານະປຸຣຸສະ—ກໍາລັງໄລ່ຕາຣະກະ।

Verse 142

जगच्च क्षुब्धमत्यर्थं स्वां प्रतिज्ञां पुरा कृताम् । पश्चिमां प्रतिलंबंतं भास्करं चापि लोहितम्

ແລະໂລກທັງປວງຖືກສັ່ນສະເທືອນຢ່າງຫນັກ; ລາວໄດ້ເຫັນຄໍາປະຕິຍານທີ່ເຄີຍຕັ້ງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ; ແລະເຫັນພຣະສຸຣິຍະທີ່ແດງກໍາ ກໍາລັງຕໍ່າລົງຫ້ອຍຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກ।

Verse 143

आकाशवाणीं श्रृण्वंश्च किं स्कन्द त्वं विषीदसी । पश्चात्तापो यदि भवेत्कृत्वा ब्रह्मवधं त्वयि

«ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນສຽງທິບຈາກຟ້າແລ້ວ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເສົ້າໃຈ ໂອ ສະກັນດະ? ຖ້າຄວາມສໍານຶກຜິດເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ ຫຼັງຈາກໄດ້ກໍ່ບາບຂ້າພຣາຫມະນ—(ຈົ່ງໃຫ້ນ້ໍາໃຈນັ້ນເປັນການຊໍາລະບາບ)»។

Verse 144

स्थापयेर्लिगमीशस्य मोक्षो हत्याशतैरपि । आविवेश महाक्रोधं दिधक्षुरिव मेदिनीम्

ຈົ່ງສ້າງຕັ້ງລິງຄະຂອງພຣະອີສະວະຣະ; ແມ່ນແຕ່ມີການຂ້າຫຼາຍຮ້ອຍຄັ້ງ ກໍຍັງອາດໄດ້ມົກສະ. ແຕ່ຄວາມໂກດໃຫຍ່ໄດ້ເຂົ້າຄອບງຳ ດັ່ງຈະເຜົາແຜ່ນດິນທັ້ງປວງ.

Verse 145

अथोत्प्लुत्य मयूरात्स प्रहसन्निव केशवम् । बाहुभ्यामप्युपादाय प्रोवाच भवनंदनः

ແລ້ວພຣະອົງໂດດລົງຈາກນົກຢູງ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມດັ່ງຫົວເຮາະໃສ່ເກຊະວະ; ແລ້ວຍົກເກຊະວະຂຶ້ນດ້ວຍແຂນທັງສອງ ແລະບຸດແຫ່ງພະພະວະ (ສິວະ) ໄດ້ກ່າວວ່າ.

Verse 146

जानामि त्वामहं विष्णो महाबुद्धिपराक्रमम् । भूतभव्यविष्यांश्च दैत्यान्हंस्यपि हूंकृतैः

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຈັກທ່ານ ໂອ ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ມີປັນຍາກວ້າງໃຫຍ່ ແລະວິລະກຳອັນແກ່ກ້າ. ແມ່ນແຕ່ດາຍຕະຍະອະສູນໃນອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະທຸກການ ທ່ານກໍສາມາດທຳລາຍໄດ້ ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຮຸ້ງກຣິດອັນບັນຊາຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ.

Verse 147

त्वमेव हंता दैत्यानां देवानां परिपालकः । धर्मसंस्थापकश्च त्वमेव ते रचितोंऽजलिः

ທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ປະຫານດາຍຕະຍະ; ທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາເທວະ. ທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວສ້າງຕັ້ງທັມມະ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖວາຍອັນຈະລີອັນນົບນ້ອມນີ້ແດ່ທ່ານ.

Verse 148

क्षणार्धं पश्य मे वीर्यं भास्करो लोहितायते । एवं प्रणम्य स्कन्देन वासुदेवः प्रसादितः

“ພຽງແຕ່ຄຶ່ງຂະນະ ຈົ່ງເບິ່ງພະລັງຂອງຂ້າ—ດວງອາທິດກໍກາຍເປັນສີແດງ!” ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ເມື່ອສະກັນດະໄດ້ກໍາບັງຄົມ, ວາສຸເທວະກໍຖືກເຮັດໃຫ້ພໍພຣະໄທ.

Verse 149

विरोषोऽभूत्तमालिंग्य वचनं केशवोऽब्रवीत् । सनाथस्त्वद्य धर्मोऽयं सुराश्चैव त्वया गुह

ແລ້ວ ເກສະວະໄດ້ກອດລາວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ ທຳມະນີ້ໄດ້ມີຜູ້ອຸປະຖຳຮັກສາໂດຍເຈົ້າ, ໂອ ກຸຫາ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍປອດໄພໂດຍເຈົ້າ»។

Verse 150

स्मरात्मानं यदर्थं त्वमुत्पन्नोऽसि महेश्वरात् । साधूनां पालनार्थाय दुष्टसंहरणाय च । सुरविप्रकृते जन्म जीवितं च महात्मनाम्

ຈົ່ງລະລຶກເປົ້າໝາຍຂອງເຈົ້າ—ເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງເກີດຈາກພຣະມະເຫສະວະ: ເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ດີ ແລະເພື່ອກຳຈັດຄົນຊົ່ວ. ເພື່ອສະຫວັດດີຂອງເທວະ ແລະພຣາຫມະນະ, ການເກີດ ແລະແມ່ນແຕ່ຊີວິດຂອງມະຫາວິລະຊົນ ຖືກອຸທິດ.

Verse 151

रुद्रस्य देव्या गंगायाः कृत्तिकानां च तेजसा । स्वाहावह्नेश्च जातस्त्वं तत्तेजः सफलीकुरु । साधूनां च कृते यस्य धनं वीर्यं च संपदः

ເຈົ້າເກີດມາດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງຣຸດຣະ, ພຣະແມ່ຄົງຄາ, ກຣິດຕິກາທັງຫຼາຍ, ແລະດ້ວຍສະຫວາຫາກັບອັກນິ; ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຕະເວັນພະລັງນັ້ນເກີດຜົນ. ເພື່ອຜູ້ດີ, ໃຫ້ຊັບສິນ ຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ໄດ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍອັນແທ້.

Verse 152

सफलं तस्य तत्सर्वं नान्यथा रुद्रनंदन

ໂອ ບຸດແຫ່ງຣຸດຣະ, ທຸກສິ່ງນັ້ນຈະສຳເລັດຜົນແທ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນເລີຍ.

Verse 153

अद्य धर्मश्च देवाश्च गावः साध्याश्च ब्राह्मणाः । नंदंतु तव वीर्येण प्रदर्शय निजं बलम्

ມື້ນີ້ ຂໍໃຫ້ທຳມະ, ເທວະທັງຫຼາຍ, ຝູງງົວ, ພວກສາດຫຍາ, ແລະພຣາຫມະນະ ຈົ່ງຍິນດີດ້ວຍວິລະກຳຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງສະແດງພະລັງຂອງເຈົ້າເອງ.

Verse 154

स्कन्द उवाच । या गतिः शिवत्यागेन त्वत्त्यागेन च केशव । तां गतिं प्राप्नुयां क्षिप्रं हन्मि चेन्न हि तारकम्

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ເກສະວະ, ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຂ້າ ຕາຣະກະ ແທ້ໆ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຊະຕາກຳດຽວກັນກັບຜູ້ທີ່ລະທິ້ງ ພຣະສິວະ ແລະລະທິ້ງພຣະອົງ.

Verse 155

या गतिः श्रुतित्यागेन साध्वी भार्यातिपीडनात् । साधूनां च परित्यागाद्वृथा जीवितसाधनात् । निष्ठुरस्य गतिर्या च तां गतिं यामि केशव

ໂອ ເກສະວະ, ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສຳເລັດພາລະກິດ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄປຮອດຊະຕາກຳດຽວກັນກັບຜູ້ທີ່ລະທິ້ງ ສຣຸຕິ, ກົດຂີ່ພັນລະຍາຜູ້ດີ, ປະຖິ້ມສາທຸຊົນ, ດຳລົງຊີວິດໂດຍໄຮ້ຄວາມໝາຍ, ແລະຊະຕາກຳຂອງຄົນໂຫດຮ້າຍ.

Verse 156

इत्युक्ते सुमहान्नादः संप्रजज्ञे दिवौकसाम् । प्रशशंसुर्गुहं केचित्केचिन्नारायणं प्रभुम्

ເມື່ອກ່າວຈົບແລ້ວ ສຽງຮ້ອງກັບກ້ອງອັນໃຫຍ່ຫຼວງເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ຊາວສະຫວັນ. ບາງພວກສັນລະເສີນ ກຸຫະ, ບາງພວກສັນລະເສີນ ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ.

Verse 157

ततस्तार्क्षअयं समारुद्य हरिस्तस्मिन्महारणे । ताम्रचूडं महासेन स्तारकं चाप्यधावताम्

ຕໍ່ມາ ໃນສຶກຮົບອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ຮະຣິ ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ ຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ). ມະຫາເສນະ ກໍ່ພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ ຕາມຣະຈູດະ ແລະ ຕາຣະກະ ດ້ວຍ.

Verse 158

लोहितांबरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः । लोहिताक्षो महाबाहुर्हिरण्यकवचः प्रभुः

ພຣະນາຍທະຫານຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້ານັ້ນ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີແດງ, ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາສີແດງ, ດວງຕາແດງ, ແຂນໃຫຍ່ກ້າແຂງ, ແລະສວມເກາະຄຳອັນສະຫງ່າ.

Verse 159

भुजेन तोलयञ्छक्तिं सर्वभूतानि कम्पयन् । प्राप्य तं तारकं प्राह महासेनो हसन्निव

ຊູກຫອກໃຫ້ສົມດຸນເທິງແຂນ ແລະເຮັດໃຫ້ສັດທັງປວງສັ່ນສະເທືອນ ມະຫາເສນາໄດ້ເຖິງທາຣະກະ ແລ້ວກ່າວດັ່ງກຳລັງຍິ້ມຢູ່।

Verse 160

तिष्ठतिष्ठ सुदुर्बुद्धे जीवितं ते मयि स्थितम् । सुहृष्टः क्रियतां लोको दुर्लभः सर्वसिद्धिदः

“ຢືນໄວ້! ຢືນໄວ້! ຜູ້ມີປັນຍາຊົ່ວ—ຊີວິດຂອງເຈົ້າຢູ່ໃນມືຂ້າ. ຈົ່ງເຮັດໃຈໃຫ້ຍິນດີ; ໃຫ້ໂລກນີ້ຖືກຈັດໃຫ້ຖືກທາງ ແມ່ນຈະຫາຍາກກໍຕາມ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ສິດທິສຳເລັດທັງປວງ.”

Verse 161

यत्ते सुनिष्ठुरत्वं च धर्मे देवेषु गोषु च । तस्य ते प्रहराम्यद्य स्मर शस्त्रं सुशिक्षितम्

“ເນື່ອງຈາກຄວາມໂຫດຮ້າຍຢ່າງຫນັກຂອງເຈົ້າຕໍ່ທຳມະ ຕໍ່ເທວະ ແລະຕໍ່ງົວ—ມື້ນີ້ຂ້າຈະຟັນຕີເຈົ້າ. ຈົ່ງລະລຶກອາວຸດຂອງເຈົ້າ ແມ່ນຈະຝຶກດີກໍຕາມ.”

Verse 162

एवमुक्ते गुहेनाथ निवृत्तस्यास्य भारत । तारकस्य शिरोदेशात्कापि नारी विनिर्ययौ

ໂອ ພາຣະຕະ, ເມື່ອກຸຫະນາຖະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ແລະທາຣະກະຖອນກັບ ຈາກບ່ອນສ່ວນຫົວຂອງທາຣະກະ ມີນາງຜູ້ໜຶ່ງປາກົດອອກມາ।

Verse 163

तेजसा भासयंती तमध ऊर्ध्वं दिशो दश । दृष्ट्वा नारीं गुहः प्राह कासि कस्माच्च निर्गता

ນາງນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະ ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງສິບ ທັງເທິງແລະລຸ່ມ. ເມື່ອກຸຫະເຫັນນາງ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ແລະອອກມາຈາກໃສ?”

Verse 164

नार्युवाच । अहं शक्तिर्गुहाख्याता भूतलेषु सदा स्थिता । अनेन दैत्यराजेन महता तपसार्ज्जिता

ຍິງນັ້ນກ່າວວ່າ: "ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ສັກຕິ, ເຊິ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ ອໍານາດຂອງ ພຣະກຸຫະ, ຜູ້ສະຖິດຢູ່ເທິງໂລກສະເໝີ. ໂດຍການບຳເພັນຕົບະອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ພະຍາຍັກ ຜູ້ນີ້ຈຶ່ງໄດ້ຂ້າພະເຈົ້າໄປຄອບຄອງ."

Verse 165

सुरेषु सर्वेषु वसामि चाहं विप्रेषु शास्त्रार्थरतेषु चाहम् । साध्वीषु नारीषु तथा वसामि विना गुणान्नास्मि वसामि कुत्रचित्

"ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນ ເທວະດາ ທັງຫຼາຍ; ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນ ພຣາມ ຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ຄວາມໝາຍຂອງພຣະຄຳພີ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນຍິງຜູ້ມີຄຸນນະທຳ. ແຕ່ປາສະຈາກຄຸນງາມຄວາມດີແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສະຖິດຢູ່ບ່ອນໃດເລີຍ."

Verse 166

तदस्य पुण्यसंघस्य संप्राप्तोद्यावधिर्गुह । तदेनं त्यज्य यास्यामि जह्येनं विश्वहेतवे

"ໂອ ພຣະກຸຫະ, ຂອບເຂດຂອງບຸນກຸສົນທີ່ຄ້ຳຊູເຂົາໄດ້ມາເຖິງທີ່ສຸດແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຖິ້ມເຂົາ ແລະ ຈາກໄປ. ຈົ່ງສັງຫານເຂົາເສຍ ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງໂລກ."

Verse 167

तस्यां ततो निर्गतायां दैत्यशीर्षं व्यकम्पयत् । कंपितं चास्य तद्देहं गतवीर्योऽभवत्क्षणात्

"ເມື່ອນາງຈາກເຂົາໄປ, ຫົວຂອງ ພະຍາຍັກ ກໍເລີ່ມສັ່ນສະເທືອນ; ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາກໍສັ່ນເຊັ່ນກັນ, ແລະ ໃນທັນໃດນັ້ນ ຄວາມກ້າຫານ ແລະ ພະລັງຂອງເຂົາກໍເຫືອດຫາຍໄປ."

Verse 168

एतस्मिन्नंतरे शक्तिं सोऽक्षिपद्गिरिजात्मजः । उल्काज्वाला विमुञ्चंतीमतिसूर्याग्निसप्रभाम्

"ໃນທັນໃດນັ້ນ, ບຸດແຫ່ງພຣະນາງຄິຣິຊາ (ກຸມານ) ໄດ້ຂວ່າງ ຫອກສັກຕິ ຂອງພຣະອົງ, ເຊິ່ງລຸກໄໝ້ດັ່ງແປວໄຟຂອງດາວຫາງ, ເຮືອງຮອງປານດວງອາທິດ ແລະ ໄຟ."

Verse 169

कल्पांभोधिसमुन्नादां दिधक्षंतीं जगद्यथा । तारकस्यांतकालाय अभाग्यस्य दशामिव

ນາງຄຳຮ້ອງກັງວານດັ່ງມະຫາສະໝຸດໃນທ້າຍກັນລະປະ ປານຈະເຜົາໂລກທັງປວງ—ນາງມາເຖິງເປັນວັນວິບັດທີ່ກຳນົດໄວ້ແກ່ຕາຣະກະ ດັ່ງສະພາບສຸດທ້າຍຂອງອັບພະຍົດເອງ.

Verse 170

दारणीं पर्वतानां च सर्वसत्त्वबलाधिकाम् । उत्क्षिप्य तां विनद्योच्चैरमुञ्चत्कुपितो गुहः

ຫອກນັ້ນສາມາດຜ່າແມ່ນພູເຂົາໄດ້ ແລະມີພະລັງເຫນືອກວ່າສັດທັງປວງ—ກຸຫະໃນຄວາມໂກດ ຍົກມັນຂຶ້ນ ແລ້ວປ່ອຍອອກດ້ວຍສຽງຄຳຮ້ອງດັງກັງວານ.

Verse 171

धर्मश्चेद्बलवांल्लोके धर्मो जयति चेत्सदा । तेन सत्येन दैत्योयं प्रलयं यात्वितीरयन्

“ຖ້າທຳມະແທ້ໆມີພະລັງໃນໂລກ; ຖ້າທຳມະຊະນະເສມອ—ດ້ວຍສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ໄດຕະຍະນີ້ໄປສູ່ຄວາມພິນາດ” ເຂົາກ່າວປະກາດດັ່ງນັ້ນ.

Verse 172

सा कुमारभुजोत्सृष्टा दुर्निवार्या दुरासदा । विभेद हृदयं चास्य भित्त्वा च धरणिं गता

ພະລັງນັ້ນທີ່ຖືກປ່ອຍອອກຈາກແຂນຂອງກຸມາຣະ ບໍ່ອາດຕ້ານທານ ບໍ່ອາດເຂົ້າໃກ້—ມັນຜ່າແຕກຫົວໃຈຂອງເຂົາ ແລ້ວທະລຸຜ່ານ ເຂົ້າໄປໃນພື້ນດິນ.

Verse 173

निःसृत्य जलकल्लोलपूर्विका स्कंदमाययौ । स च संताडितः शक्त्या विभिन्नहृदयोसुरः । नादयन्वसुधां सर्वां पपातायोमुखो मृतः

ອາໂຍມຸກະພຸ່ງອອກມາດັ່ງຄື້ນນ້ຳທີ່ກຳລັງກະເພື່ອນ ແລ້ວຮີບໄປຫາສະກັນດະ. ແຕ່ເມື່ອຖືກຊັກຕິອັນເທວະດາຟາດຟັນ ຫົວໃຈອະສຸຣະກໍແຕກອອກ; ມັນຄຳຮ້ອງກັງວານໃຫ້ແຜ່ນດິນທັງປວງສະທ້ອນ ແລ້ວລົ້ມລົງຕາຍ ດ້ວຍໃບໜ້າດັ່ງເຫຼັກ.

Verse 174

एवं प्रताप्य त्रैलोक्यं निर्जित्य बहुशः सुरान् । महारणे कुमारेण निहतः पार्थ तारकः

ດັ່ງນັ້ນ, ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ເຜົາຜານໂລກທັງສາມ ແລະ ເອົາຊະນະເຫຼົ່າເທວະດາຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ຕາຣະກະ ກໍຖືກ ກຸມາຣະ ສັງຫານໃນມະຫາສົງຄາມ, ໂອ ປາຣຖະ.

Verse 175

एतस्मिन्निहते दैत्ये प्रहर्षं विश्वमाययौ

ເມື່ອອະສູນຕົນນັ້ນຖືກສັງຫານ, ໂລກທັງໝົດກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 176

ववुर्वातास्तथा पुण्याः सुप्रभोभूद्दिवाकरः । जज्वलुश्चाग्नयः शांताः शांता दिग्जनितस्वनाः

ສາຍລົມແຫ່ງສິຣິມຸງຄຸນເລີ່ມພັດຜ່ານ ແລະ ພະອາທິດກໍສ່ອງແສງຢ່າງງົດງາມ. ໄຟລຸກໂຊນຢ່າງສະຫງົບ ແລະ ທິດທັງຫຼາຍກໍງຽບສະງັດ, ສຽງກ້ອງກັງວານກໍມິດລົງ.

Verse 177

ततः पुनः स्कंदमाह प्रहृष्टः केशवोऽरिहा । स्कंदस्कंद महाबाहो बाणोनाम बलात्मजः

ຈາກນັ້ນ ເກສະວະ ຜູ້ສັງຫານສັດຕູ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ຈຶ່ງກ່າວກັບ ສະກັນດະ ອີກວ່າ: "ສະກັນດະ, ສະກັນດະ, ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນຊົງພະລັງ - ມີອະສູນຕົນໜຶ່ງຊື່ ບານະ ເຊິ່ງເປັນລູກຂອງ ບາລະ."

Verse 178

क्रौंचपर्वतमादाय देवसंघान्प्रबाधते । सोऽधुना ते भयाद्वीर पलायित्वा नगं गतः । जहि तं पापसंकल्पं क्रौंचस्थं शक्तिवेगतः

ມັນໄດ້ລີ້ໄພຢູ່ໃນພູເຂົາ ເຄົາຣັນຈະ ແລະ ທໍລະມານເຫຼົ່າເທວະດາ. ບັດນີ້, ໂອ ວິລະບຸລຸດ, ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ທ່ານ, ມັນຈຶ່ງໜີໄປຍັງພູເຂົານັ້ນ. ຈົ່ງສັງຫານຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍທີ່ອາໄສຢູ່ໃນ ເຄົາຣັນຈະ ນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຫອກຂອງທ່ານ.

Verse 179

ततः क्रौंचं महातेजा नानाव्यालविनादितम् । शक्त्या बिभेद बहुभिर्वृक्षैर्जीवैश्च संकुलम्

ແລ້ວພຣະສະກັນດະຜູ້ມີຮັດສະມີອັນໃຫຍ່ ໄດ້ໃຊ້ “ສັກຕິ” (ຫອກທິບ) ຜ່າແຍກພູກຣໍຍຈະ ທີ່ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງສັດປ່ານານາ ແລະແອດແນ້ນດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ກັບສັດມີຊີວິດຫຼາຍຫຼາຍ।

Verse 180

तत्र व्यालसहस्राणि दैत्यकोट्ययुतं तथा । ददाह बाणां च गिरं भित्त्वा शक्तिर्महारवा

ທີ່ນັ້ນ “ສັກຕິ” ຜູ້ກ້ອງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ເມື່ອຜ່າທະລຸພູແລ້ວ ກໍໄດ້ເຜົາຜານສັດດຸຮ້າຍນັບພັນ ແລະພວກໄດຕະຍະນັບສິບລ້ານ; ທັງຍັງເຜົາຜານບານະ ແລະປ້ອມປະການຂອງເຂົາເທິງພູອີກດ້ວຍ।

Verse 181

अद्यापि छिद्रं तत्पार्थ क्रौंचस्य परिवर्तते

ໂອ ປາຣຖະ, ຈົນຮອດມື້ນີ້ ຮອຍແຍກນັ້ນໃນພູກຣໍຍຈະ ຍັງຄົງປາກົດຢູ່ບໍ່ເສື່ອມຫາຍ।

Verse 182

येन हंसाश्च क्रौंचाश्च मानसाय प्रयांति च । हत्वा बाणं महाशक्तिः पुनः स्कंदं समागता । प्रत्यायाति मनः साधोराहृतं प्रहितं तथा

ດ້ວຍທາງຜ່ານນັ້ນເອງ ຫົງສາ ແລະນົກກຣໍຍຈະ ຈຶ່ງໄປສູ່ ມານະສາ (ທະເລສາບມານະສະໂຣວະ)। ເມື່ອສັງຫານບານະແລ້ວ ສັກຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍກັບຄືນຫາພຣະສະກັນດະອີກ—ດັ່ງໃຈຂອງສາທຸຜູ້ບໍລິສຸດ ທີ່ຖືກສົ່ງອອກໄປ ແລ້ວເມື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍ ກໍຫວນກັບຄືນມາ।

Verse 183

ततो हरींद्रप्रमुखाः प्रतुष्टुवुर्ननृतुश्च रंभाप्रमुखा वरांगनाः । वाद्यानि सर्वाणि च वादयंतस्तं साधुसाध्वित्यमरा जगुर्भुशम्

ແລ້ວພຣະຫຣິ (ວິສນຸ), ພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ພາກັນສັນລະເສີນພຣະອົງ; ນາງອັບສະຣາຜູ້ງາມ ນຳໂດຍຣັມພາ ກໍຟ້ອນລຳ. ເມື່ອດົນຕຣີທຸກຊະນິດຖືກບັນເລງ ພວກອະມະຣະກໍຮ້ອງດັງກ້ອງວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!”