ໃນບົດສົນທະນາທີ່ ໂມຫິນີ ຖາມ ວາສຸ ບົດນີ້ກໍານົດເວລາອັນສັກສິດ: ເດືອນ ຈເຍສຖະ, ຂ້າງຂຶ້ນ ທວາດະສີ, ແລະຍົກຍ້ອງການໄດ້ດາຣະຊັນພຣະ ປຸຣຸສົດຕະມະ ເໜືອກວ່າຕະປັສຍາຮຸນແຮງທັງປວງ. ວາສຸອະທິບາຍ “ປັນຈະຕີຣຖີ” ເປັນການເດີນທາງບຸນທີ່ມີຂັ້ນຕອນ: ເລີ່ມທີ່ທະເລສາບ ມາຣະກັນເດຍ ລົງນ້ໍາ 3 ຄັ້ງ ແລະສວດມັນຕຣາສາຍພຣະສິວະເພື່ອຊໍາລະບາບ, ທໍາຕັຣປະນະແກ່ເທວະ, ຣິສີ, ແລະປິຕຣຶ, ແລ້ວໄປສະຖານພຣະສິວະ ເດີນວຽນ ບູຊາ ແລະຂໍອະໄພດ້ວຍອະໂຆຣະມັນຕຣາ ພ້ອມຄໍາສັນຍາເຖິງ ສິວະໂລກ ແລະສຸດທ້າຍຄື ມົກສະ. ຕໍ່ມາບູຊາ ກັລປະວັດ (ນະຍະໂກຣດ) ເດີນວຽນ ແລະສັນລະເສີນ, ຄໍານົບກະຣຸດາ ແລະເຂົ້າວັດພຣະວິສນຸ ບູຊາ ສັງກະຣະຊະນະ (ພະບະລະຣາມ), ສຸພັດຣາ, ແລະສຸດທ້າຍ ກຣິສນະ/ປຸຣຸສົດຕະມະ ດ້ວຍມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ, ຈົບດ້ວຍຄໍາ “ຊະຍະ” ແລະການທໍາດະຍານພຣະອົງ. ຂໍ້ຄວາມຍໍ້າວ່າ ພຽງແຕ່ດາຣະຊັນແລະນົບນ້ອມ ກໍເທົ່າກັບຜົນຂອງເວດ, ຍັດຍະ, ທານ, ແລະທໍາອາສຣະມະ ນໍາໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ ແລະຍົກຍ້ອງຫຼາຍຊົນຊາດ. ທ້າຍບົດຂະຫຍາຍໄປຫາ ນຣະສິງຫະ: ການປະທັບຢູ່ອັນນິລັນດອນ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາສໍາລັບ ທັມມະ-ອັຣຖະ-ກາມະ-ມົກສະ, ແລະໃຫ້ວິທີປະຕິບັດທີ່ເຮັດໄດ້ຈິງ: ເຄື່ອງບູຊາງ່າຍໆ, ກະວະຈະ/ອັກນິສິຂາ ສວດ, ອົດອາຫານ, ໂຮມະ, ພິທີປ້ອງກັນ ແລະຂັ້ນຕອນເພື່ອສິດທິ, ພ້ອມຄໍາຮັບຮອງວ່າບາບຈະຖືກທໍາລາຍ ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງໃນວິກິດ ແລະສົມປາດຖະນາດ້ວຍການລະລຶກແລະບູຊາ.
Verse 1
मोहिन्युवाच । कस्मिन्कालें द्विजश्रेष्ठ गंतव्यं पुरुषोत्तमे । विधिना केन कर्तव्या पंचतीर्थ्यपि मानद ॥ १ ॥
ໂມຫິນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຄວນໄປຫາ ປຸຣຸສໂອດຕະມະ ໃນເວລາໃດ? ແລະ ດ້ວຍພິທີກຳນົດໃດ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດ ປັນຈະຕີຣຖີ (ຈາລິກະທຳຫ້າທີ່ສັກສິດ) ໂອ ຜູ້ໃຫ້ເກຍດ?”
Verse 2
एकैकस्य च तीर्थस्य स्नाने दाने च यत्फलम् । देवताप्रेक्षणे चैव ब्रूहि सर्वं पृथक् पृथक् ॥ २ ॥
ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະ ແຍກເປັນສ່ວນໆ ວ່າ ໃນຕີຣຖະແຕ່ລະແຫ່ງ ການອາບນ້ຳ ແລະ ການໃຫ້ທານ ໄດ້ຜົນບຸນແນວໃດ; ພ້ອມທັງຜົນຈາກການເບິ່ງເຫັນເທວະດາຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ।
Verse 3
वसुरुवाच । निराहारः कुरुक्षेत्रे पादेनैकेन यस्तपेत् । जितेंद्रियो जितक्रोधः सप्तसंवत्सरायुतम् ॥ ३ ॥
ວະສຸກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດອົດອາຫານ ຢູ່ກຸຣຸເກສຕຣະ ແລະ ບຳເນັດຕະປະສະຍາ ໂດຍຢືນດ້ວຍຕີນຂ້າງດຽວ, ຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ ແລະ ຊະນະຄວາມໂກຣດ, ຕະຫຼອດເວລາ ເຈັດອະຍຸຕະແຫ່ງປີ (ອັນຍາວນານຫາທີ່ສຸດ) — (ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນພິເສດ).”
Verse 4
दृष्ट्वा सकृज्ज्येष्ठशुक्लद्वादश्यां पुरुषोत्तमम् । कृतोपवासः प्राप्नोति ततोऽधिकतरं फलम् ॥ ४ ॥
ເມື່ອໄດ້ເຫັນດ້ວຍດາຣະຊະນະ ພຣະປຸຣຸໂສຕະມະ (ພຣະວິສນຸ) ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ໃນວັນດວາດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນເຈຍດຖະ, ຜູ້ທີ່ຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ.
Verse 5
तस्माज्ज्येष्ठे तु सुभगे प्रयत्नेन सुसंयतैः । स्वर्गलोकेप्सुभिर्मर्त्यैर्द्रष्टव्यः पुरुषोत्तमः ॥ ५ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ໃນເດືອນເຈຍດຖະອັນເປັນມົງຄຸນ, ມະນຸດຜູ້ມີວິໄນ ສຳລວມກາຍໃຈ ແລະພາກພຽນຢ່າງເຕັມທີ່, ຜູ້ປາຖະໜາໂລກສະຫວັນ ຄວນໄປສະແຫວງຫາດາຣະຊະນະຂອງພຣະປຸຣຸໂສຕະມະ.
Verse 6
पंचतीर्थीं च विधिवत्कृत्वा ज्येष्ठे नरोत्तमः । द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य पश्येत्तं पुरुषोत्तमम् ॥ ६ ॥
ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມະນຸດ, ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີປັນຈະຕີຣຖີ (pañca-tīrthī) ຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນເດືອນເຈຍດຖະແລ້ວ, ໃນວັນດວາດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ ຄວນເຫັນພຣະປຸຣຸໂສຕະມະນັ້ນ.
Verse 7
ये पश्यंत्यव्ययं देवं द्वादश्यां पुरुषोत्तमम् । ते विष्णुलोकमासाद्य न च्यवंते कदाचन ॥ ७ ॥
ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະເທວະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຄືພຣະປຸຣຸໂສຕະມະ ໃນວັນດວາດະສີ, ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ແລະບໍ່ຕົກຕ່ຳຈາກທີ່ນັ້ນເລີຍໃນເວລາໃດໆ.
Verse 8
तस्माज्ज्येष्ठे प्रयत्नेन गंतव्यं विधिनंदिनि । कृत्वा सम्यक्पंचतीर्थीं द्रष्टव्यः पुरुषोत्तमः ॥ ८ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວິທິນັນດິນີ, ໃນເດືອນເຈຍດຖະ ຄວນເດີນທາງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດປັນຈະຕີຣຖະ (pañca-tīrtha) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເຫັນພຣະປຸຣຸໂສຕະມະ.
Verse 9
सुदूरस्थोऽपि प्रीतात्मा कीर्तयेत्पुरुषोत्तमम् । अहन्यहनि शुद्धात्मा सोऽपि विष्णुपुरं व्रजेत् ॥ ९ ॥
ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກ ຜູ້ໃດມີໃຈຮັກແລະສັດທາ ສັນລະເສີນ «ປຸຣຸໂສຕຕະມະ» ທຸກມື້ ຈົນໃຈບໍລິສຸດ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄປເຖິງພະນະຄອນຂອງພຣະວິສນຸໄດ້।
Verse 10
यात्रां करोति कृष्णस्य श्रद्धया यः समाहितः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं व्रजेन्नरः ॥ १० ॥
ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາ ແລະໃຈຕັ້ງມັ່ນ ອອກເດີນທາງຈາລິກສັກກະລະເພື່ອພຣະກຣິສນະ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ।
Verse 11
चक्रं दृष्ट्वा हरेर्दूरात्प्रासादोपरि संस्थितम् । सहसा मुच्यते पापान्नरो भक्त्या प्रणम्य तम् ॥ ११ ॥
ເມື່ອເຫັນແຕ່ໄກ ຈັກຣະຂອງພຣະຫຣິ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຍອດວິຫານ ຜູ້ໃດນ້ອມກາຍກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນບາບໃນທັນທີ।
Verse 12
पंचतीर्थीविधिं वक्ष्ये श्रृणु मोहिनि सांप्रतम् । यस्यां कृतायां मनुजो माधवस्य प्रियो भवेत् ॥ १२ ॥
ບັດນີ້ ໂອ ໂມຫິນີ ຈົ່ງຟັງ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍພິທີ «ປັນຈະຕີຣຖີ»; ເມື່ອມະນຸດປະຕິບັດແລ້ວ ຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະມາທະວະ (ພຣະວິສນຸ).
Verse 13
मार्गंडेयह्रदं गत्वा स्नात्वा चोदङ्मुखः शुचिः । निमज्जेत्तत्र त्रीन्वारानिमं मंत्रमुदीरयेत् ॥ १३ ॥
ໄປເຖິງທະເລສາບມາຣກັນເດຍ ແລ້ວອາບນ້ຳ ໃຫ້ບໍລິສຸດ ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ແລ້ວດຳນ້ຳຢູ່ນັ້ນສາມເທື່ອ ພ້ອມກັບກ່າວມັນຕຣານີ້।
Verse 14
संसारसागरे मग्नि पापग्रस्तमचेतनम् । त्राहि मां भगनेत्रघ्न त्रिपुरारे नमोऽस्तु ते ॥ १४ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຈົມຢູ່ໃນທະເລແຫ່ງສັງສານ ຖືກບາບກົດທັບ ແລະຂາດສະຕິ—ຂໍພຣະອົງຊ່ວຍກູ້, ຜູ້ທຳລາຍດວງຕາຂອງພະພາກະ, ສັດຕູແຫ່ງຕຣິປຸຣາ; ຂໍນະໂມແດ່ພຣະອົງ।
Verse 15
नमः शिवाय शांताय सर्वपापहराय च । स्नानं करोमि देवेश मम नश्यतु पातकम् ॥ १५ ॥
ນະໂມແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ສະງົບສຸກ ແລະຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ। ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າກະທຳພິທີອາບນ້ຳນີ້; ຂໍໃຫ້ບາບກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າສູນສິ້ນ।
Verse 16
नाभिमात्रे जले स्थित्वा विधिवद्देवता ऋषीन् । तिलोदकेन मतिमान्पितॄनन्यांश्च तर्पयेत् ॥ १६ ॥
ຢືນຢູ່ໃນນ້ຳເຖິງສະດື ຜູ້ມີປັນຍາຄວນປະຕິບັດຕາມພິທີ ເພື່ອຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ເທວະ ແລະຣິສີ; ແລະດ້ວຍນ້ຳຜະສົມງາ (tila-udaka) ຄວນໃຫ້ພິຕຣະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ອິ່ມໃຈດ້ວຍ।
Verse 17
स्नात्वैवं च तथाचम्य ततो गच्छेच्छिवालयम् । प्रविश्य देवतागारं कृत्वा तं त्रिः प्रदक्षिणम् ॥ १७ ॥
ອາບນ້ຳແລ້ວດັ່ງນີ້ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳພິທີເພື່ອຊຳລະ) ແລ້ວ ຄວນໄປຫາວັດພຣະສິວະ. ເຂົ້າສູ່ສະຖານສັກສິດ ແລ້ວເດີນປະທັກສິນາວົງຮອບສາມຄັ້ງ।
Verse 18
मूलमंत्रेण संपूज्य मार्कंडेयेशमादरात् । अघोरेण तु मंत्रेण प्रणिपत्य क्षमापयेत् ॥ १८ ॥
ດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ ຄວນບູຊາພຣະມາຣະກັນເດຍເອສະ (Mārkaṇḍeyeśa) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣະອະໂຆຣະ ຈົ່ມກາບ ແລະຂໍອະໄພ।
Verse 19
त्रिलोचन नमस्तेऽस्तु नमस्ते शशिभूषण । त्राहि मां पुंडरीकाक्ष महादेव नमोऽस्तुते ॥ १९ ॥
ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຕາສາມ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ. ຂໍພຣະອົງຜູ້ມີຕາດຸດດອກບົວ ປົກປ້ອງຂ້າ—ໂອ ມະຫາເທວາ ຂ້ານ້ອຍຂໍນົບນ້ອມ.
Verse 20
मार्कण्डेयह्रदे त्वेवं स्नात्वा दृष्ट्वा च शंकरम् । दशानामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मानवः ॥ २० ॥
ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຫຼວງນ້ຳມາຣະກັນເດຍ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະສັງກະຣະ ຕາມນີ້ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບຜົນຂອງພິທີອັດສະວະເມດະ 10 ຄັ້ງ.
Verse 21
पापैः सर्वैर्विनिर्मुक्तः शिवलोकं स गच्छति । तत्र भुक्त्वा वरान्भोगान्यावदाभूतसंप्लवम् ॥ २१ ॥
ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະ. ທີ່ນັ້ນເຂົາຈະເສວຍສຸກອັນປະເສີດ ແລະຢູ່ຈົນຮອດການລະລາຍໃຫຍ່ຂອງສັດທັງຫຼາຍ.
Verse 22
इह लोकं समासाद्य भवेद्विप्रो बहुश्रुतः । शांकरंयोगमासाद्य ततो मोक्षमवाप्नुयात् ॥ २२ ॥
ເມື່ອໄດ້ມາສູ່ໂລກມະນຸດນີ້ ພຣາຫມັນຈະເປັນຜູ້ຮູ້ຫຼາຍ ແລະຮຽນຮູ້ລຶກຊຶ້ງ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ບັນລຸໂຍຄະຂອງພຣະສັງກະຣະ ຈຶ່ງໄດ້ຮອດໂມກສະ.
Verse 23
कल्पवृक्षं ततो गत्वा कृत्वा तं त्रिः प्रदक्षिणम् । पूजयेत्परया भक्त्या मंत्रेणानेन तं वटम् ॥ २३ ॥
ຕໍ່ມາ ໃຫ້ໄປຫາຕົ້ນກັລປະວຶກສະ ຕົ້ນທີ່ບັນດານພອນ, ແລ້ວເດີນວຽນຂວາຮອບມັນ 3 ຄັ້ງ. ຈົ່ງບູຊາຕົ້ນບັນຍານນັ້ນດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ.
Verse 24
ॐ नमोऽव्यक्तरूपाय महते नतपालिने । महोदकोपविष्टाय न्यग्रोधाय नमोऽस्तु ते ॥ २४ ॥
ໂອມ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ປາກົດ ເປັນພຣະມະຫາອົງ ແລະປົກປ້ອງຜູ້ກ້ົມກາບ. ຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທັບເທິງນ້ຳອັນກວ້າງໃຫຍ່, ໂອ ນະຍະໂກຣດະ (ໄມ້ບັນຍັນແຫ່ງຈັກກະວານ); ຂໍໃຫ້ການກ້ົມກາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຖິງພຣະອົງ.
Verse 25
अवसस्त्वं सदा कल्पे हरेश्चायतने वटे । न्यग्रोध हर मे पापं कल्पवृक्ष नमोऽस्तु ते ॥ २५ ॥
ໂອ ໄມ້ບັນຍັນ, ເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເປັນນິດຕະການຕະຫຼອດກັນໃນຍຸກກັບ ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດແຫ່ງພຣະຫະຣິ. ໂອ ນະຍະໂກຣດະ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າລຶບບາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ໂອ ກັລປະວຣຶກສະ ໄມ້ສົມປາດຖະນາ, ຂໍນະໂມການແດ່ເຈົ້າ.
Verse 26
भक्त्या प्रदक्षिणं कृत्वा गत्वा कल्पवटं नरः । सहसोज्झति पापौघं जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ २६ ॥
ເມື່ອບຸກຄົນໜຶ່ງ ດ້ວຍພັກຕິ ໄດ້ເດີນວຽນປະທັກສິນາຢ່າງເຄົາລົບ ແລະໄປເຖິງກັລປະວະຕະ, ຜູ້ນັ້ນຈະສະລັດທິ້ງກອງບາບອັນຫຼາຍທັນທີ—ເຫມືອນງູປ່ຽນຜິວເກົ່າຂອງມັນ.
Verse 27
छायां तस्य समाक्रम्य कल्पवृक्षस्य मोहिनि । ब्रह्मह्त्यां नरो जह्यात्पापेष्वन्येषु का कथा ॥ २७ ॥
ໂອ ນາງຜູ້ມີເສນ່ຫ໌ (ໂມຫິນີ), ເພີຍແຕ່ກ້າວເຂົ້າໄປໃນເງົາຂອງໄມ້ສົມປາດຖະນານັ້ນ, ຄົນຜູ້ໜຶ່ງກໍຈະສະລັດທິ້ງໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບບຣາຫະມະຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ); ແລ້ວຈະຕ້ອງເວົ້າເຖິງບາບອື່ນໆອີກຫຼື?
Verse 28
दृष्ट्वा कृष्णांगसंभूते ब्रह्मतेजोमयं परम् । न्यग्रोधाकृतिकं विष्णुं प्रणिपत्य च वैधसि ॥ २८ ॥
ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະວິດສະນຸຜູ້ສູງສຸດ—ຜູ້ເກີດຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະກຣິດສະນາ, ເຕັມໄປດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ, ແລະປາກົດເປັນຮູບໄມ້ນະຍະໂກຣດະ—ພຣະພຣະຫມາ (ບຸດແຫ່ງວິທາຕຣຶ) ໄດ້ກ້ົມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.
Verse 29
राजसूयाश्वमेधाभ्यां फल प्राप्नोति चाधिकम् । तथा कुलं समुद्धृत्य विष्णुलोकं स गच्छति ॥ २९ ॥
ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນບຸນຍິ່ງກວ່າພິທີຍັດຊະ ຣາຊະສູຍະ ແລະ ອັດສະວະເມດ; ຍັງຍົກກູ້ວົງຕະກູນຂອງຕົນ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ।
Verse 30
वैनतेयं नमस्कृत्य कृष्णस्य पुरतः स्थितम् । सर्वपापविनिर्मुक्तस्ततो विष्णुपुरं व्रजेत् ॥ ३० ॥
ເມື່ອນົບນ້ອມວາຍນະເຕຍ (ກະຣຸດ) ຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະກຣິດສະນະ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ຈາກນັ້ນໄປສູ່ນະຄອນຂອງພຣະວິດສະນຸ (ໄວກຸນຖະ)។
Verse 31
दृष्ट्वा वटं वैनतेयं यः पश्येत्पुरुषोत्तमम् । संकर्षणं सुभद्रां च स याति परमां गतिम् ॥ ३१ ॥
ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນຕົ້ນວັດ (ໄບນຽນ) ອັນສັກສິດ ແລະ ວາຍນະເຕຍ (ກະຣຸດ) ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນພຣະປຸຣຸສົດຕະມະ (ພຣະວິດສະນຸ/ກຣິດສະນະ) ພ້ອມດ້ວຍ ສັງກັຣສະນະ (ພຣະບະລະຣາມ) ແລະ ສຸພັດຣາ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນສູງສຸດ।
Verse 32
प्रविश्यायतनं विष्णोः कृत्वा तं त्रिः प्रदक्षिणम् । संकर्षणं सुभद्रां च भक्त्या पूज्य प्रसादयेत् ॥ ३२ ॥
ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນສະຖານສັກສິດຂອງພຣະວິດສະນຸ ແລ້ວ ຄວນເດີນປະທັກສິນາວັດສາມຮອບ; ຈາກນັ້ນບູຊາ ສັງກັຣສະນະ ແລະ ສຸພັດຣາ ດ້ວຍພັກຕິ ແລະຂໍພຣະປະສາດອັນເມດຕາຂອງພຣະອົງທັງສອງ।
Verse 33
नमस्ते हलधृङ्नाम्ने नमस्ते मुसलायुध । नमस्ते रेवतीकांत नमस्ते भक्तवत्सल ॥ ३३ ॥
ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີນາມວ່າ “ຜູ້ຖືໄຖ”; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີ “ມຸສະລະ” ເປັນອາວຸດ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ເຣວະຕີ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິ।
Verse 34
नमस्ते बलिनां श्रेष्ठ नमस्ते धरणीधर । प्रलंबारे नमस्तेऽस्तु त्रीहि मां कृष्णपूर्वज ॥ ३४ ॥
ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ມີພະລັງ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ທົງຮັບແຜ່ນດິນ. ໂອ ຜູ້ປະຫານປຣະລັມບະ, ຂໍນະໂມ—ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພີ່ໃຫຍ່ຂອງພຣະກຣິສນະ।
Verse 35
एवं प्रसाद्य चानंतमजेयं त्रिदशार्चितम् । कैलासशिखराकारं चंद्रकांतवराननम् ॥ ३५ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະນີປະນອມພຣະອະນັນຕະ—ຜູ້ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ ແລະຖືກເທວະດາທັງຫຼາຍບູຊາ—(ເຂົາໄດ້ເຫັນ) ພຣະອົງມີຮູບດັ່ງຍອດເຂົາໄກລາສ ແລະພຣະພັກງາມສ່ອງປະກາຍດັ່ງຈັນທຣະການຕະ।
Verse 36
नीलवस्त्रधरं देवं फणाविकटमस्तकम् । महाबलं हलधरं कुंडलैकविभूषितम् ॥ ३६ ॥
ຈົ່ງເພັ່ງພິຈາລະນາພຣະເທວະອົງ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີນ້ຳເງິນ, ຜູ້ມີສະເຫຼີມສະຫງ່າດ້ວຍພັງພານາຄະທີ່ແຜ່ກວ້າງເທິງສີສະ. ພຣະອົງມີພະລັງອັນໃຫຍ່, ຖືຄັນໄຖ, ແລະປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູຂ້າງດຽວ।
Verse 37
रौहिणेयं नरो भक्त्या लभेदभिमतं फलम् । सर्वपापैर्विनिर्मुक्तो विष्णुलोकं च गच्छति ॥ ३७ ॥
ຜູ້ໃດບູຊາຣາວຫິເນຍະດ້ວຍພັກຕິ ຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ; ພ້ອມທັງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ।
Verse 38
आभूतसंप्लवं यावद्भुक्त्वा तत्र स्वयं बुधः । पुण्यक्षयादिहागत्य प्रवरो योगिनां कुले ॥ ३८ ॥
ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຸດທະຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ພັກອາໄສແລະເສວຍຜົນບຸນດ້ວຍຕົນເອງ ຈົນກວ່າຈະເຖິງການລະລາຍສາກົນຂອງສັດທັງຫຼາຍ. ເມື່ອບຸນໝົດລົງ ຈຶ່ງກັບມາໂລກນີ້ ແລະເກີດໃນຕະກູນຂອງໂຢຄີ ເປັນຜູ້ປະເສີດຢ່າງຍິ່ງ।
Verse 39
ब्राह्मणप्रवरो भूत्वा सर्वशास्त्रार्थपारगः । ज्ञानं तत्र समासाद्य मुक्तिं प्राप्नोति दुर्लभाम् ॥ ३९ ॥
ເມື່ອເປັນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະຊໍານານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງສາດສະຕຣາທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບປັນຍາແທ້ທີ່ນັ້ນ; ແລ້ວດ້ວຍປັນຍານັ້ນ ຍ່ອມບັນລຸໂມກສະອັນຫາຍາກ।
Verse 40
एवमभ्यर्च्य हलिनं ततः कृष्णं विचक्षणः । द्वादशाक्षरमंत्रेण पूजयेत्सुसमाहितः ॥ ४० ॥
ເມື່ອໄດ້ບູຊາຮະລິນ (ພຣະບະລະຣາມ) ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາພິຈາລະນາຄວນບູຊາພຣະກຣິດສະນະຕໍ່ໄປ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ໂດຍມະນະຕຣາ 12 ພະຍາງ।
Verse 41
द्विषट्कवर्णमंत्रेण भक्त्या ये पुरुषोत्तमम् । पूजयंति सदा धीरास्ते मोक्षं प्राप्नुवन्ति वै ॥ ४१ ॥
ບັນດາຜູ້ມັ່ນຄົງ ແລະມີປັນຍາ ຜູ້ບູຊາພຣະປຸຣຸສົດຕະມະຢູ່ເສມອ ດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍມະນະຕຣາ 12 ພະຍາງ ຍ່ອມບັນລຸໂມກສະແນ່ນອນ।
Verse 42
न तां गतिं सुरा यांति योगिनो नैव सोमपाः । यां गतिं यांति विधिजे द्वादशाक्षरतत्पराः ॥ ४२ ॥
ທັງເທວະດາ ທັງໂຍຄີ ຫຼືຜູ້ດື່ມໂສມະ ກໍບໍ່ອາດໄປເຖິງສະພາບອັນສູງສຸດນັ້ນ; ແຕ່ຜູ້ອຸທິດໃຈແກ່ມະນະຕຣາ 12 ພະຍາງ—ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ—ຍ່ອມໄປເຖິງໄດ້ແທ້।
Verse 43
तस्मात्तेनैव मंत्रेण भक्त्या कृष्णं जगद्गुरुम् । संपूज्य गंधपुष्पाद्यैः प्रणिपत्य प्रसादयेत् ॥ ४३ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍມະນະຕຣານັ້ນເອງ ຄວນບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ ດ້ວຍພັກຕິ; ເມື່ອຖວາຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງສົມຄວນແລ້ວ ຈົ່ງກົ້ມກາບ ແລະຂໍພຣະປຣະສາດຈາກພຣະອົງ।
Verse 44
जय कृष्ण जगन्नाथ जय सर्वाघनाशन । जय चाणूरकेशिघ्नजय कंसनिषूदन ॥ ४४ ॥
ຊະນະແດ່ພຣະກຣິດສະນາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ; ຊະນະແດ່ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ຊະນະແດ່ຜູ້ສັງຫານ ຈານູຣ ແລະ ເກສິນ; ຊະນະແດ່ຜູ້ປາບ ກັມສະ.
Verse 45
जय पद्मपलाशाक्ष जय चक्रगदाधर । जय नीलांबुदश्याम जय सर्वसुखप्रद ॥ ४५ ॥
ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ; ຊະນະແດ່ຜູ້ຖືຈັກຣາ ແລະ ຄະດາ. ຊະນະແດ່ຜູ້ດຳດັ່ງເມກຝົນສີຟ້າ; ຊະນະແດ່ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກທັງປວງ.
Verse 46
जय देव जगत्पूज्य जय संसारनाशन । जय लोकपते नाथ जय वांछाफलप्रद ॥ ४६ ॥
ຊະນະແດ່ພຣະເທວະ ຜູ້ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາ; ຊະນະແດ່ຜູ້ທຳລາຍພັນທະແຫ່ງສັງສາຣ. ຊະນະແດ່ຈອມໂລກ ພຣະນາຖ; ຊະນະແດ່ຜູ້ປະທານຜົນຕາມຄວາມປາຖະໜາແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ.
Verse 47
संसारसागरे घोरे निःसारे दुःखफेनिले । क्रोधग्राहाकुले रौद्रे विषयोदकसंप्लवे ॥ ४७ ॥
ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣອັນນ່າຢ້ານ—ຫາສານະສຳຄັນບໍ່ໄດ້, ກະພື້ນຟອງແຫ່ງທຸກຂ໌ປັ່ນປ່ວນ—ແອອັດດ້ວຍຈະລະເຂ້ແຫ່ງຄວາມໂກດ, ດຸຮ້າຍ, ແລະຖືກນ້ຳແຫ່ງອາຣົມວັດຖຸຖ້ວມທ້ນ.
Verse 48
नानारोगोर्मिकलिले मोहावर्तसुदुस्तरे । निमग्नोऽहं सुरश्रेष्ठ त्राहि मां पुरुषोत्तम ॥ ४८ ॥
ຂ້າພະເຈົ້າຈົມຢູ່ໃນຕົມຕົກແຫ່ງໂຣກນານາ, ຕິດຢູ່ໃນວົງວຽນແຫ່ງໂມຫະອັນຂ້າມຍາກ; ຂ້າພະເຈົ້າຈົມລົງແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາເທວະ, ໂອ ປຸຣຸໂສຕະມະ—ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.
Verse 49
एवं प्रसाद्य देवेशं वरदं भक्तवत्सलम् । सर्वपापहरं देवं सर्वकामफलप्रदम् ॥ ४९ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ບູຊາປະນົມພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ ຜູ້ລ້າງບາບທັງປວງ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນດີ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນຕາມປາຖະໜາ।
Verse 50
पीनांसं द्विभुजं कृष्णं पद्मपत्रायतेक्षणम् । महोरस्कं महाबाहुं पीतवस्त्रं शुभाननम् ॥ ५० ॥
ພຣະກຣິດສະນານັ້ນ ບ່າກວ້າງ ມີສອງແຂນ ພຣະວັນນະດຳງາມ; ພຣະເນດດັ່ງໃບດອກບົວ; ອົກກວ້າງ ແຂນໃຫຍ່ແຂງແຮງ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະມີພຣະພັກອັນເປັນມົງຄຸນ।
Verse 51
शंखचक्रगदापाणिं मुकुटांगदभूषणम् । सर्वलक्षणसंयुक्तं वनमालाविभूषितम् ॥ ५१ ॥
ພຣະຫັດຖະຖືສັງຂ໌ ຈັກຣາ ແລະຄະດາ; ປະດັບດ້ວຍມົງກຸດ ແລະກຳໄລແຂນ; ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍວນະມາລາ—ພວງດອກໄມ້ປ່າ।
Verse 52
दृष्ट्वा नरोंऽजलिं कृत्वा दंडवत्प्रणिपत्य च । अश्वमेधसहस्राणां फलं प्राप्नोति मोहिनि ॥ ५२ ॥
ໂອ ໂມຫິນີ, ຜູ້ໃດເຫັນພຣະສະຖິດອັນສັກສິດນີ້ ແລ້ວປະນົມມື ແລະກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ (ນອນຮາບດັ່ງໄມ້ທ່ອນ) ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະພັນຄັ້ງ।
Verse 53
यत्फलं सर्वतीर्थेषु स्नाने दाने प्रकीर्तितम् । नरस्तत्फलमाप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥ ५३ ॥
ບຸນຜົນໃດທີ່ກ່າວວ່າເກີດຈາກການອາບນ້ຳ ແລະການໃຫ້ທານໃນທຸກສະຖານທີ່ຈາລິກແຫ່ງທິດສັກສິດ—ຄົນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ໂດຍພຽງແຕ່ເຫັນພຣະກຣິດສະນາ ແລະກົ້ມກາບພຣະອົງ।
Verse 54
यत्फलं सर्ववेदेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति नरः कृष्णं प्रणम्य च ॥ ५४ ॥
ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກພຣະເວດທັງປວງ ແລະຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກຍັດຍາທັງປວງ—ຄົນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນດຽວກັນ ໂດຍພຽງແຕ່ນ້ອມກາຍກົ້ມກາບພຣະກຣິດສະນະ (ກຣິດສະນະ)។
Verse 55
यत्फलं सर्वदानेषु व्रतेषु नियमेषु च । नरस्तत्फलमाप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥ ५५ ॥
ຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກທານທັງປວງ, ຈາກວຣະຕະ ແລະນິຍະມະ—ຄົນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນດຽວກັນ ໂດຍພຽງແຕ່ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ແລະນ້ອມກາຍກົ້ມກາບພຣະອົງ।
Verse 56
यत्फलं ब्रह्मचर्येण सम्यक् चीर्णेन कीर्तितम् । नरस्तत्फलमाप्नोति दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च ॥ ५६ ॥
ຜົນທີ່ຖືກປະກາດວ່າເກີດຈາກການປະພຶດພຣະຫມະຈັນຍະ (ພຣະຫມະຈັນຍະ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຄົນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນດຽວກັນ ໂດຍພຽງແຕ່ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ແລະຖວາຍນະມັດການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।
Verse 57
गार्हस्थ्येन यथोक्तेन यत्फलं समुदाहृतम् । नरस्त्फलमाप्नोति दृष्ट्वा चीर्णेन कीर्तितम् ॥ ५७ ॥
ຜົນທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດສໍາລັບການປະພຶດຄວາມປະພຶດຂອງຄົນຄອບຄົວ (ຄາຣະຫັດຖະ) ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້—ຄົນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນດຽວກັນ ໂດຍພຽງແຕ່ເຫັນຜູ້ທີ່ໄດ້ປະພຶດປະຕິບັດມາແລ້ວ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້।
Verse 58
यत्फलं वनवासेन वानप्रस्थस्य कीर्तितम् । नरस्तत्फलमाप्नोति दृष्ट्वा चीर्णेन कीर्तितम् ॥ ५७ ॥
ຜົນທາງວິນຍານທີ່ຖືກປະກາດສໍາລັບວານະປຣັສຖະ ຜູ້ຢູ່ປ່າ ໂດຍການພໍານັກໃນປ່າ—ຄົນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນດຽວກັນ ໂດຍພຽງແຕ່ເຫັນຜູ້ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າເປືອກໄມ້ (ຈີຣະ) ດັ່ງທີ່ປະກາດໄວ້।
Verse 59
सन्यासेन यथोक्तेन यत्फलं समुदाहृतम् । नरस्तत्फलमाप्नोति दृष्ट्वा चीर्णेन कीर्तितम् ॥ ५९ ॥
ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້ສໍາລັບການສະນຍາສະຕາມທີ່ກໍານົດ—ຊາຍຄົນໜຶ່ງຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ແມ່ນແຕ່ເຫັນຜູ້ທີ່ໄດ້ປະພຶດມັນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້।
Verse 60
किं चात्र बहुनोक्तेन माहात्म्यं तस्य भामिनि । दृष्ट्वा कृष्णं नरोभक्त्या मोक्षं प्राप्नोति दुर्लभम् ॥ ६० ॥
ຈະກ່າວຫຍັງອີກໃນນີ້ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ກ່ຽວກັບຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມັນ? ມະນຸດເມື່ອເຫັນພຣະກຣິດສະນາດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂມກສະ ອັນຫາຍາກ.
Verse 61
पापैर्विमुक्तः शुद्धात्मा कल्पकोटिसमुद्भवैः । श्रिया परमया युक्तः सर्वैः समुदितो गुणैः ॥ ६१ ॥
ພົ້ນຈາກບາບ ມີຈິດວິນຍານບໍລິສຸດ ພ້ອມດ້ວຍບຸນກຸສົນທີ່ສະສົມມາຈາກກັລປະນັບໂກດິ—ຍ່ອມປະສົມກັບສິຣີອັນສູງສຸດ ແລະສົມບູນດ້ວຍຄຸນທັງປວງ.
Verse 62
सर्वकामसमृद्धेन विमानेन सुवर्चसा । त्रिःसप्तकुलमृद्धृत्य नरो विष्णुपुरं व्रजेत् ॥ ६२ ॥
ມີວິມານສະຫວ່າງໄສ ອັນສໍາເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ; ບຸກຄົນໜຶ່ງໄດ້ຍົກຊູສາມເທື່ອເຈັດຕະກູນ (ຊື່ງແມ່ນ 21 ຊົນລຸ້ນ) ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ນະຄອນຂອງພຣະວິສະນຸ.
Verse 63
ततः कल्पशतं यावद्बुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । गंधर्वाप्सरसैः सार्धं यथा विष्णुश्चतुर्भुजः ॥ ६३ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕະຫຼອດຮ້ອຍກັລປະ ໄດ້ເສບສຸກອັນຊື່ນບານ ຮ່ວມກັບຄົນທິບກັນທັຣວະ ແລະອັບສະຣາ; ເຂົາສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງພຣະວິສະນຸຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດ.
Verse 64
च्युतस्तस्मादिहायातो विप्राणां प्रवरे कुले । सर्वज्ञः सर्ववेदी च जायते गतमत्सरः ॥ ६४ ॥
ຕົກຈາກສະຖານະນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນມາເກີດໃນໂລກນີ້ ໃນຕະກູນພຣາຫມັນອັນປະເສີດ; ເກີດເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ ຊໍານານວິທີແຫ່ງເວດາທັງປວງ ແລະປາສຈາກຄວາມອິດສາ.
Verse 65
स्वधर्मनिरतः शांतो दाता भूतहिते रतः । आसाद्य वैष्णवं ज्ञानं ततो मुक्तिमवाप्नुयात् ॥ ६५ ॥
ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນສະວະທຳຂອງຕົນ ສະງົບສຸກ ໃຈບຸນໃຫ້ທານ ແລະພາກພຽນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ—ເມື່ອໄດ້ບັນລຸປັນຍາແຫ່ງໄວສະນະວະ—ຈຶ່ງໄດ້ຮັບມຸກຕິ.
Verse 66
ततः संपूज्य मंत्रेण सुभद्रां भक्तवत्सलाम् । प्रसादयेच्च विधिजेप्रणिपत्य कृतांजलिः ॥ ६६ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ກໍານົດໄວ້ ຈົ່ງບູຊາພຣະນາງສຸພັດຣາ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ; ຜູ້ຮູ້ພິທີຈຶ່ງຄວນຂໍພຣະປະສາດ ໂດຍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະປະນົມມື.
Verse 67
नमस्ते सर्वगे देवि नमस्ते शुभसौख्यदे । त्राहि मां पद्मपत्राक्षि कात्यायनि नमोऽस्तु ते ॥ ६७ ॥
ນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວີຜູ້ສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ປະທານສຸກອັນມົງຄຸນ. ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກີບໃບບົວ; ໂອ້ ກາດຍາຍນີ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງເປັນນິດ.
Verse 68
एवं प्रसाद्य तां देवीं जगद्धात्रीं जगद्धिताम् । बलदेवस्य भगिनीं सुभद्रां वरदां शिवाम् ॥ ६८ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະລອບໃຈພຣະເທວີນັ້ນ—ສຸພັດຣາ ຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກ ແລະຜູ້ເຮັດປະໂຫຍດແກ່ໂລກ, ນ້ອງສາວຂອງພຣະບະລະເທວະ, ຜູ້ມົງຄຸນ ແລະປະທານພອນ—ຜູ້ເປັນສິວະ—(ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບພຣະປະສາດ).
Verse 69
कामगेन विमानेन नरो विष्णुपुरं व्रजेत् । आभूतसंप्लवं यावत्क्रीडित्वा तत्र देववत् ॥ ६९ ॥
ຊາຍຜູ້ໜຶ່ງອາດໄປຮອດ ວິສະນຸປຸຣະ ໂດຍຍານອາກາດທີ່ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາ; ຢູ່ນັ້ນລາວຫຼິ້ນສະໜຸກດັ່ງເທວະ ຈົນຮອດການລະລາຍຄອສມິກຂອງສັດທັງປວງ។
Verse 70
इह मानुषतां प्राप्तो ब्राह्मणो वेदविद्भवेत् । प्राप्य योगं हरेस्तत्र मोक्षं च लभते ध्रुवम् ॥ ७० ॥
ໃນໂລກນີ້ ເມື່ອໄດ້ກຳເນີດເປັນມະນຸດ ພຣາຫມັນຍ່ອມເປັນຜູ້ຮູ້ວິເທດ; ແລະທີ່ນັ້ນ ໂດຍໄດ້ບັນລຸໂຢກະກັບຮະຣິ ຍ່ອມໄດ້ມົກສະແນ່ນອນ।
Verse 71
निष्क्रम्य देवतागारात्कृतकृत्यो भवेन्नरः । प्रणम्यायतने पश्चाद्व्रजेत्तत्र समाहितः ॥ ७१ ॥
ເມື່ອອອກຈາກເຮືອນສະຖານຂອງເທວະແລ້ວ ຊາຍຄວນຮູ້ສຶກວ່າ ໜ້າທີ່ໄດ້ສຳເລັດ; ຈາກນັ້ນ ກໍ່ກາບນົບອີກໃນເຂດສັກສິດ ແລ້ວຈຶ່ງອອກໄປດ້ວຍໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ।
Verse 72
इंद्रनीलमयो विष्णुर्यत्रास्ते वालुकावृतः । अंतर्धानेऽपि तं नत्वा ततो विष्णुपुरं व्रजेत् ॥ ७२ ॥
ບ່ອນທີ່ ວິສະນຸ ປະທັບຢູ່ໃນຮູບອິນດຣະນີລ (ແກ້ວໄພລິນສີຟ້າ) ແລະຖືກຊາຍປົກຄຸມ—ແມ່ນແຕ່ຈະຊ່ອນຫາຍຈາກສາຍຕາ ກໍ່ຄວນກາບນົບພຣະອົງ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຕໍ່ຫາ ວິສະນຸປຸຣະ।
Verse 73
सर्वदेवमयो देवो हिरण्यकशिपूद्धरः । यत्रास्ते नित्यदा देवि सिंहार्द्धकृतविग्रहः ॥ ७३ ॥
ໂອ ເທວີ, ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະກອບໄວ້ດ້ວຍເທວະທັງປວງ ແລະຜູ້ຍົກຂຶ້ນທຳລາຍ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ປະທັບຢູ່ນິລັນດອນ ໂດຍຮັບຮູບກາຍເປັນຄຶ່ງສິງຫາ।
Verse 74
भक्त्या दृष्ट्वा तु तं देवं प्रणम्य नृहरिं शुभे । मुच्यते पातकैर्मर्त्यः समस्तैर्नात्र संशयः ॥ ७४ ॥
ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ! ດ້ວຍພັກຕິໄດ້ເຫັນພຣະນຣະຫຣິ ແລ້ວກໍ່ກາບນົບ ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।
Verse 75
नरसिंहस्य ये भक्त्या भवंति भुवि मानवाः । न तेषां दुष्कृतं किंचित्फलं च स्याद्यदीप्सितम् ॥ ७५ ॥
ຜູ້ຄົນໃນໂລກນີ້ທີ່ເປັນສາວົກຂອງນຣະສິງຫະດ້ວຍພັກຕິອັນຈິງ ກຳຊົ່ວຂອງເຂົາບໍ່ໃຫ້ຜົນໃດໆ ແລະຜົນດີທີ່ປາຖະໜາກໍສຳເລັດ।
Verse 76
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन नरसिंहं समाश्रयेत् । धर्मार्थकाममोक्षाणां फलं यस्मात्प्रयच्छति ॥ ७६ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາຍໃຕ້ຄວາມພະຍາຍາມທຸກຢ່າງ ເຂົ້າພຶ່ງນຣະສິງຫະ ເພາະພຣະອົງປະທານຜົນແຫ່ງ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກສະ।
Verse 77
तस्मात्तं ब्रह्मतनये भक्त्या संपूजयेत्सदा । मृगराजं महावीर्यं सर्वकामफलप्रदम् ॥ ७७ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣົມ, ຄວນບູຊາພຣະອົງນັ້ນດ້ວຍພັກຕິເສມອ ຄືພຣະສິງຫະຣາຊຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ।
Verse 78
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्त्रियः शूद्रांत्यजादयः । संपूज्य तु सुरश्रेष्ठं भक्ताः सिंहवपुर्द्धरम् ॥ ७८ ॥
ພຣາຫມະນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ແມ່ຍິງ, ຊູດຣະ ແລະ ອັນຕະຍະຈະ ແລະອື່ນໆ—ເມື່ອໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງຕໍ່ເທວະຜູ້ປະເສີດສຸດ ຜູ້ຖືຮູບສິງຫະ (ນຣະສິງຫະ) ກໍເກີດເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ।
Verse 79
मुच्यंते चाशुभाहुःखाज्जन्मकोटिसमुद्भवात् । संपूज्य तं सुरश्रेष्ठं प्राप्नुवंत्यभिवांछितम् ॥ ७९ ॥
ເຂົາເຈົ້າຖືກປົດປ່ອຍຈາກຄວາມໂສກເສົ້າແລະຄວາມທຸກທໍລະມານອັນອັບມົງຄົນທີ່ສະສົມມາຈາກການເກີດນັບລ້ານ; ແລະໂດຍບູຊາພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດນັ້ນຢ່າງຖືກພິທີ ກໍໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ।
Verse 80
देवत्वममरेशत्वं धनेशत्वं च भामिनि । यक्षविद्याधरत्वं च तथान्यच्च प्रयच्छति ॥ ८० ॥
ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ມັນປະທານຄວາມເປັນເທວະ, ອຳນາດເປັນຈອມເທວະໃນຫມູ່ອະມະລະ, ສະຖານະເປັນຈອມແຫ່ງຊັບສິນ, ແລະຄວາມເປັນຍັກສາ ຫຼື ວິທະຍາທະຣະ; ພ້ອມທັງສິ່ງສຳເລັດອື່ນໆອີກດ້ວຍ।
Verse 81
श्रृणुष्व नरसिंहस्य प्रभावं विधिनंदिनि । अजितस्याप्रमेयस्य भुक्तिमुक्तिप्रदस्य च ॥ ८१ ॥
ໂອ ບຸດສາວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິທີ (ພຣະພຣົມ), ຈົ່ງຟັງອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງນະຣະສິງຫະ—ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ ແລະຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ຜູ້ປະທານທັງພົບພາບ (ພຸກຕິ) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ)۔
Verse 82
कः शक्नोति गुणान्वक्तुं समस्तांस्तस्य सुव्रते । सिंहार्द्धकृतदेहस्य प्रवक्ष्यामि समासतः ॥ ८२ ॥
ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ, ໃຜຈະສາມາດກ່າວຄຸນທັງປວງຂອງພຣະອົງໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້? ກ່ຽວກັບພຣະອົງຜູ້ມີຮູບກາຍເປັນຄຶ່ງສິງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວແຕ່ໂດຍສັງລວມເທົ່ານັ້ນ।
Verse 83
याः काश्चित्सिद्धयश्चात्र श्रूयंते दैवमानुषाः । प्रसादात्तस्य ताः सर्वाः सिद्ध्यंते नात्र संशयः ॥ ८३ ॥
ສິດທິທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຍິນກັນໃນນີ້—ຈະເປັນສິດທິຂອງເທວະ ຫຼືຂອງມະນຸດ—ລ້ວນສຳເລັດໄດ້ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆເລີຍ।
Verse 84
स्वर्गे मर्त्ये च पाताले दिवितोये सुरे नगे । प्रसादात्तस्य देवस्य भवत्यव्याहता गतिः ॥ ८४ ॥
ໃນສະຫວັນ ໃນໂລກມະນຸດ ແລະໃນພາຕາລ—ທ່າມກາງເທວະ ອະມະຣະ ແລະວົງນາກ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ການເດີນທາງຍ່ອມບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ।
Verse 85
असाध्यं तस्य देवस्य नास्त्यत्र सचराचरे । नरसिंहस्य सुभगे सदा भक्तानुकंपिन ॥ ८५ ॥
ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໃນສັບພະສິ່ງທັງປວງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ພຣະເຈົ້ານັ້ນຈະເຮັດບໍ່ໄດ້—ນຣະສິງຫະ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິສະເໝີ।
Verse 86
विधानं तस्य वक्ष्यामि भक्तानामुपकारकम् । येन प्रसीदते चासौ सिंहार्द्धकृतविग्रहः ॥ ८६ ॥
ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງວິທີການບູຊານັ້ນ ອັນເປັນປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ພັກຕິ; ໂດຍວິທີນີ້ ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບກາຍເປັນຄຶ່ງສິງຫະ ຈະພໍໃຈແລະປະທານພຣະກະລຸນາ।
Verse 87
यत्तत्वं तस्य देवस्य तदज्ञातं सुरासुरैः । शाकयावकमूलैस्तु फलपिण्याकसक्तुभिः ॥ ८७ ॥
ຕັດຕະວະ (ຄວາມເປັນຈິງອັນລຶກຊຶ້ງ) ຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເທວະແລະອະສຸຣະກໍບໍ່ຮູ້; ແຕ່ພຣະອົງຄວນຖືກບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍງ່າຍໆ—ຜັກ, ເຂົ້າບາເລ, ຮາກ, ໝາກໄມ້, ກາກນ້ຳມັນ, ແລະແປ້ງເມັດຄົ້ວ।
Verse 88
पयोभक्ष्येण वा भद्रे वर्तते साधकेश्वरः । कासकौपीनवासाश्च ध्यानयुक्तो जितेन्द्रियः ॥ ८८ ॥
ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ສຳເລັດແລະມີອຳນາດແຫ່ງສາທະນາ ດຳລົງຊີວິດໄດ້ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍນົມ; ນຸ່ງຜ້າຫຍາບແລະຜ້າຄາດເອວ, ຈົ່ມຢູ່ໃນສະມາທິ, ຄວບຄຸມອິນທຣີຍະໄວ້ແລ້ວ।
Verse 89
अरण्ये विजने देशे नदीसंगमपर्वते । सिद्धक्षेत्रे चोषरे च नरसिंहाश्रमे तथा ॥ ८९ ॥
ໃນປ່າອັນສະຫງົບວຽງ, ໃນບ່ອນດຽວດາຍ, ທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳ, ເທິງພູ, ໃນສິດທະເຂດ, ໃນດິນແຫ້ງກັນດານ, ແລະໃນອາສຣົມນະຣະສິງຫາ—ຄວນປະຕິບັດສາທະນາຕາມພິທີກຳນົດ.
Verse 90
प्रतिष्ठाप्य स्वयं चापि पूजांकृत्वा विधानतः । उपपातकवान्देवि महापातकवानपि ॥ ९० ॥
ໂອ ເທວີ, ຜູ້ທີ່ຖືກພາລະດ້ວຍບາບນ້ອຍ ຫຼືແມ່ນຜູ້ມີມະຫາບາບກໍຕາມ—ເມື່ອຕິດຕັ້ງພຣະເທວະດ້ວຍຕົນເອງ ແລະບູຊາຕາມພິທີກຳນົດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ.
Verse 91
मुक्तो भवेत्पातकेभ्यः साधको नात्र संशयः । कृत्वा प्रदक्षिणं तत्र नरसिंहं प्रपूजयेत् ॥ ९१ ॥
ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເມື່ອເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນ) ຢູ່ນັ້ນແລ້ວ ຄວນບູຊານະຣະສິງຫາຢ່າງຄວນຄ່າ.
Verse 92
गंधपुष्पादिभिर्धूपैः प्रणम्य शिरसा प्रभुम् । कर्पूरचंदनाक्तानि जातीपुष्पाणि मस्तके ॥ ९२ ॥
ນຳກິ່ນຫອມ, ດອກໄມ້ ແລະທູບຫອມເປັນຕົ້ນມາຖວາຍ, ແລ້ວກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຈາກນັ້ນ ຄວນວາງດອກມະລິທີ່ທາກາຟູນ ແລະຈັນທະນາ ໄວ້ເທິງສີສະ.
Verse 93
प्रदद्यान्नरसिंहस्य ततः सिद्धिः प्रजायते । भगवान्सर्वकार्येषु न क्वचित्प्रतिदूयते ॥ ९३ ॥
ເມື່ອຖວາຍບູຊາແດ່ພຣະນະຣະສິງຫາ ຄວາມສຳເລັດ (ສິດທິ) ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ. ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ໃນກິດທຸກຢ່າງ ບໍ່ເຄີຍຫັນໜີຈາກຜູ້ພັກຕະ.
Verse 94
न शक्तास्तं समाक्रांतुं ब्रह्मरुद्रादयः सुराः । किं पुनर्दानवा लोके सिद्धगंधर्वमानुषाः ॥ ९४ ॥
ແມ່ນແຕ່ເທວະ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະຣຸທຣາ ແລະອື່ນໆ—ກໍບໍ່ອາດຈະຈູ່ໂຈມ ຫຼືຊະນະພຣະອົງໄດ້. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ດານະວະ, ສິດທະ, ກັນທະຣະວະ ແລະມະນຸດ ຈະທຳໄດ້ແນວໃດ?
Verse 95
विद्याधरां यक्षगणाः सकिन्नरमहोरगाः । ते सर्वे प्रलयं यांति दिव्या दिव्याग्नितेजसा ॥ ९५ ॥
ວິດຍາທະຣະ, ຝູງຢັກສະ, ພ້ອມກິນນະຣະ ແລະນາກໃຫຍ່—ທັງໝົດນັ້ນ—ລ້ວນໄປສູ່ຄວາມພິນາດ (ປຣະລະຍະ) ໂດຍຖືກລັດສະມີທິບຂອງໄຟທິບເຜົາຜານ।
Verse 96
सकृज्जप्त्वाग्निशिखया हन्यात्सर्वानुपद्रवान् । त्रिर्जप्त्वा कवचं दिव्यं संरक्षेद्दैत्यदानवात् ॥ ९६ ॥
ເມື່ອສະດຸດສະດອງມັນຕຣາ «ອັກນິສິຂາ» ແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍທຳລາຍພິບັດທັງປວງ; ແລະເມື່ອສະດຸດສະດອງກະວະຈະທິບສາມຄັ້ງ ກໍຖືກປົກປ້ອງດີຈາກໄດຕະ ແລະດານະວະ।
Verse 97
भूतात्पिशाचाद्रक्षोभ्यो ये चान्ये परिपंथिनः । त्रिर्जप्तं कवचं दिव्यमभेद्यं च सुरासुरैः ॥ ९७ ॥
ຈາກພູຕະ, ປິສາຈະ, ຣັກສະສະ ແລະຜູ້ຂັດຂວາງອື່ນໆທັງໝົດ—ເມື່ອສະດຸດສະດອງກະວະຈະທິບນີ້ສາມຄັ້ງ—ມັນຈະເປັນອະພິເທດ ບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະອະສຸຣະກໍຕາມ।
Verse 98
योजनद्वादशांतस्तु देवो रक्षति सर्वदा । नरसिंहो महाभागे महाबलपराक्रमः ॥ ९८ ॥
ໃນຂອບເຂດສິບສອງໂຍຊະນະ ພຣະເທວະນັ້ນປົກປ້ອງຢູ່ເສມອ—ນະຣະສິງຫະ, ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ, ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະວິລະກຳອັນກ້າຫານ।
Verse 99
ततो गत्वा बिलद्वारमुपोष्य रजनत्रयम् । पलाशकाष्ठैः प्रज्वाल्य भगवज्जातवेदसम् ॥ ९९ ॥
ແລ້ວໄປຮອດປາກຖ້ຳ ແລະຖືອຸໂປສະຖະອົບພອດ 3 ຄືນ; ຈາກນັ້ນໃຊ້ໄມ້ປາລາຊາ ຈຸດໄຟສັກສິດ—ຊາຕະເວດະສ ອັກນິເທວະ ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ।
Verse 100
पालाशसमिधं तत्र जुहुयात्त्रिमधुप्लुताम् । द्वेऽयुते कंजनयने शकटश्चैव साधकः ॥ १०० ॥
ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງນຳສະມິດໄມ້ປາລາຊາ ທີ່ຊຸບດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງສາມຢ່າງ ຖວາຍລົງໃນໄຟ. ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ! ເມື່ອຄົບ 20,000 ຄັ້ງ ຜູ້ປະຕິບັດກໍຈະມີພະລັງສົມບູນ ເຫມືອນລົດທີ່ຮັບຜົນພິທີໄດ້.
Verse 101
ततः कवल्लीविवरं प्रकटं जायते क्षणात् । ततो विशेत्तु निःशंकः कवल्लीविवरं बुधः ॥ १०१ ॥
ຕໍ່ມາ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ຮູເປີດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກະວັນລີ-ວິວະຣະ» ປາກົດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນເຂົ້າໄປໃນຮູນັ້ນ ໂດຍບໍ່ຫວາດຫວັນ ແລະບໍ່ລັງເລ.
Verse 102
गच्छतः शकटस्याथ तमो मोहश्च नश्यति । राजमार्गस्तु विस्तीर्णो दृश्यते तत्र मोहिनि ॥ १०२ ॥
ເມື່ອລົດເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າ ຄວາມມືດ ແລະຄວາມຫຼົງຜິດກໍສູນໄປ. ໂອ ຜູ້ຖືກຄວາມຫຼົງຄອບງຳ! ທີ່ນັ້ນ ທາງຫຼວງພຣະຣາຊາອັນກວ້າງໃຫຍ່ ປາກົດໃຫ້ເຫັນຊັດ.
Verse 103
नरसिंहं स्मरंस्तत्र पातालं विशते तदा । गत्वा तत्र जपेच्छुद्धो नरसिंहं तमव्ययम् ॥ १०३ ॥
ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອລະລຶກເຖິງນະຣະສິງຫະ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ປາຕາລະ. ໄປຮອດແລ້ວ ເມື່ອບໍລິສຸດ ຄວນສວດຈະປະ (japa) ພຣະນະຣະສິງຫະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ.
Verse 104
ततः स्त्रीणां सहस्राणि वीणाचामरकर्मणाम् । निर्गच्छँति पुराच्चैव स्वागतं ता वदंति च ॥ १०४ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນາງຍິງນັບພັນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ດ້ວຍການດີດວີນາ ແລະໂບກພັດຈາມະຣາ (ຫາງຢັກ) ອອກຈາກເມືອງ ແລ້ວກ່າວວ່າ «ຂໍຕ້ອນຮັບ!»
Verse 105
प्रवेशयंति तं हस्ते गृहीत्वा साधकेश्वरम् । ततो रसायनं दिव्यं पाययंति सुलोचने ॥ १०५ ॥
ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຈັບມື «ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາທະກະ» ແລ້ວນໍາເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ; ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ, ພວກນາງໃຫ້ທ່ານດື່ມຣະສາຍະນະ (rasāyana) ອັນທິບ ເປັນນ້ໍາຢາຟື້ນຟູຊີວິດ।
Verse 106
पीतमात्रे दिव्यदेहो जायते सुमहाबलः । क्रीडते दिव्यकन्याभिर्यावदाभूतसंप्लवम् ॥ १०६ ॥
ເມື່ອດື່ມໄດ້ພຽງແຕ່ທັນທີ ກາຍທິບກໍເກີດຂຶ້ນ ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ; ແລະລາວສະໜຸກສະໜານກັບນາງຟ້າ ຈົນຮອດການລະລາຍສັບພະສັດ (ສຳປະລະວະ) ຂອງຈັກກະວານ।
Verse 107
भिन्नदेहो वासुदेवं नीयते नात्र संशयः । यदा न रोचयन्त्येतास्ततो निर्गच्छते पुनः ॥ १०७ ॥
ເມື່ອວິນຍານອອກຈາກກາຍ ມັນຖືກນໍາໄປຫາ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ຢ່າງບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແຕ່ເມື່ອຄວາມເພີດເພີນເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຖືກໃຈອີກ ມັນກໍອອກໄປອີກຄັ້ງ (ຈາກພູມນັ້ນ).
Verse 108
पट्टं शूलं च खङ्गं च रोचनां च मणिं तथा । रसं रसायनं चैव पादुकांजनमेव च ॥ १०८ ॥
«(ຄວນຖວາຍ/ຄວນໄດ້) ຜ້ານຸ່ງ, ຕຣິສູນ (ຫອກສາມງ່າ), ດາບ, ໂກໂຣຈະນາ (gorocanā) ແລະແກ້ວມະນີ; ພ້ອມທັງ ຣະສະ (rasa), ຣະສາຍະນະ (rasāyana), ເກີບສວມ ແລະ ອັນຈະນະ (ຂີ້ຕາ/ຄອລລີເຣຍມ)»។
Verse 109
कृष्णांजलिं च सुभगे गुटिकां च मनःशिलाम् । मुंडलां चाक्षसूत्रं च षष्ठीं संजीवनीं तथा ॥ १०९ ॥
ໂອ ນາງຜູ້ມີສິຣິ, ຄວນຈັດ/ຖວາຍ ກຳມືສີດຳ, ກ້ອນນ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ມະນະສິລາ (realgar); ພ້ອມທັງ ພິທີໂກນຜົມ, ສາຍມາລາ (ອັກສະສູດ), ວຣະຕະ «ສາສຖີ» ແລະ ພິທີ «ສຳຊີວະນີ» ດ້ວຍ.
Verse 110
सिद्धां विद्यां च शास्त्राणि गृहीत्वा साधकोत्तमः । ज्वलद्वह्निस्फुलिंगोर्मिवेष्टितं त्रिदशं हृदि ॥ ११० ॥
ເມື່ອໄດ້ຊຳນານໃນວິທະຍາອັນສຳເລັດ ແລະ ຄຳພີອັນເປັນຫຼັກ, ນັກປະຕິບັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຮັກສາພຣະພາວະເທວະໄວ້ໃນໃຈ ດັ່ງຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍຄື້ນໄຟລຸກໂຊນ ແລະ ປະກາຍໄຟ.
Verse 111
सकृन्न्यस्तं दहेत्सर्वं वृजिनं जन्मकोटिकम् । विषेन्यस्तं विषं हन्यात्कुष्ठं हन्यात्तनौ स्थितम् ॥ १११ ॥
ແມ່ນແຕ່ເຮັດພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍເຜົາຜານບາບທັງປວງທີ່ສະສົມມາຈາກການເກີດນັບໂກດິ. ເມື່ອນຳໄປໃຊ້ຕໍ່ໜ້າພິດ ກໍທຳລາຍພິດ; ແລະທຳລາຍໂລກກຸດຖະ (ເຮື້ອນ) ແມ່ນແຕ່ຝັງຢູ່ໃນກາຍ.
Verse 112
सुदेहभ्रूणहत्यादि कृत्वा दिव्येन शुध्यति । महाग्रहगृहीतेषु ज्वलमानं विचिंतयेत् ॥ ११२ ॥
ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເຮັດບາບໜັກ—ເຊັ່ນ ຂ້າຕົວອ່ອນ—ກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍພຣະອຳນາດແຫ່ງການຊຳລະ. ສຳລັບຜູ້ຖືກມະຫາກຣະຫະ (ອຳນາດດາວ/ວິນຍານຈັບ) ຄອບງຳ, ຄວນພິຈາລະນາພຣະພາວະອັນລຸກໂຊນ ແລະ ສະຫວ່າງໄສ.
Verse 113
रुदंतिं वै ततः शीघ्रं नश्येयुर्दारुणा ग्रहाः । बालानां कंठके बद्ध्वा रक्षा भवति नित्यशः ॥ ११३ ॥
ແລ້ວຕໍ່ມາ ກຣະຫະອັນດຸຮ້າຍຈະສູນໄປໂດຍໄວ. ເມື່ອຜູກໄວ້ທີ່ຄໍຂອງເດັກນ້ອຍ ກໍເປັນເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງຢ່າງສະເໝີ.
Verse 114
गंडपिंडककृत्यानां नाशनं कुरुते ध्रुवम् । व्याधिघाते समिद्भिश्च घृतं क्षीरेण होभयेत् ॥ ११४ ॥
ພິທີນີ້ຍ່ອມທໍາລາຍຄຣິຕະຍາອັນຮ້າຍ ເຊັ່ນ «ກັນດະ» ແລະ «ປິນດະກະ» ໃຫ້ສິ້ນໄປແນ່ນອນ. ເພື່ອກໍາຈັດໂລກ ຄວນທໍາໂຮມະດ້ວຍໄມ້ສະມິດ ແລະຖວາຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ຄູ່ກັບນົມງົວ.
Verse 115
त्रिसंध्यं मासमेकं तु सर्वरोगान्विनाशयेत् । असाध्यं नास्य पश्यामि तत्वस्य सचराचरे ॥ ११५ ॥
ຖ້າປະຕິບັດໃນສັນທະຍາທັງສາມ ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ກໍຈະທໍາລາຍໂລກພະຍາດທັງປວງ. ຕາມຫຼັກທັດຕະວະນີ້ ໃນໂລກທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດສໍາເລັດໄດ້.
Verse 116
यां यां कामयते सिद्धिं तां तां प्राप्नोत्यपि ध्रुवम् । अष्टोत्तरशतं त्वेकं पूजयित्वा मृगाधिपम् ॥ ११६ ॥
ສິ່ງສໍາເລັດ (ສິດທິ) ໃດທີ່ຜູ້ຄົນປາຖະໜາ ກໍຈະໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນແນ່ນອນ. ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະເຈົ້າ—«ສິງໂຕໃນຫມູ່ສັດ»—ດ້ວຍ 108 ຄັ້ງ.
Verse 117
मृत्तिकां सप्त वल्मीके श्मशाने च चतुष्पथे । रक्तचंदनसंमिश्रां गवां क्षीरेण लेपयेत् ॥ ११७ ॥
ຄວນເອົາດິນຈາກຈອມປວກ 7 ກອງ ແລະເອົາດິນຈາກປ່າຊ້າ ກັບຈາກສີ່ແຍກ. ນໍາມາປົນກັບໄມ້ຈັນແດງ ແລ້ວໃຊ້ນົມງົວທໍາເປັນຄີມທາ.
Verse 118
सिंहस्य प्रतिमां कृत्वा प्रमाणेन षडंगुलाम् । भूर्जपत्रे विशेषेण लिखेद्रोचनया तथा ॥ ११८ ॥
ເມື່ອສ້າງຮູບສິງໂຕໃຫ້ມີຂະໜາດ 6 ອັງກຸລາ ຕາມກໍານົດແລ້ວ, ຈຶ່ງໃຫ້ວາດລົງ—ໂດຍສະເພາະໃນເປືອກໄມ້ບູຣຊະ (birch-bark)—ດ້ວຍຮົດຈະນາ (ສີເຫຼືອງ) ຕາມວິທີທີ່ກໍານົດ.
Verse 119
नरसिंहस्य कंठे तु बद्ध्वा चैव समंत्रवत् । जपेत्संख्याविहीनं तु पूजयित्वा जलाशये ॥ ११९ ॥
ເມື່ອຜູກມັນໄວ້ທີ່ຄໍຂອງພຣະນະຣະສິງຫະ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດຈະປະ (japa) ໂດຍບໍ່ກໍານົດຈໍານວນ; ຫຼັງຈາກບູຊາ ຄວນເຮັດທີ່ອ່າງນ້ໍາ/ສະຫຼອງນ້ໍາສັກສິດ।
Verse 120
यावन्मंत्रं तु जपति सप्ताहं संयतेन्द्रियः । जलाकीर्णा मुहूर्तेन जायते सर्वमेदिनी ॥ १२० ॥
ຕາມທີ່ຜູ້ມີອິນທຣີຍະຄວບຄຸມໄດ້ ສວດມັນຕຣານັ້ນຕະຫຼອດໜຶ່ງອາທິດ, ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ແຜ່ນດິນທັງປວງຈະຖືກນ້ໍາທ່ວມເຕັມ।
Verse 121
अथवा शुद्धवृक्षाग्रे नरसिंहं तु पूजयेत् । जप्त्वा चाष्टशतं तत्त्वं वर्षं तद्विनिवारयेत् ॥ १२१ ॥
ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ທີ່ໂຄນຂອງຕົ້ນໄມ້ອັນບໍລິສຸດ ຄວນບູຊາພຣະນະຣະສິງຫະ; ແລ້ວສວດມັນຕຣາ 108 ເທື່ອ ຈະສາມາດຫ້າມຝົນອັນຮ້າຍນັ້ນໄດ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ।
Verse 122
तमेव पिंजके बद्ध्वा भ्रामयेत्साधकोत्तमः । महावातो मुहूर्तेन आगच्छेन्नात्र संशयः ॥ १२२ ॥
ເມື່ອຜູກພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວໃນກົງ ແລ້ວໝຸນວຽນມັນ, ຜູ້ປະຕິບັດອັນຍອດຢ່າງສູງສຸດຄວນເຮັດພິທີນີ້; ໃນໜຶ່ງມຸຫູຣຕະ ລົມໃຫຍ່ຈະເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।
Verse 123
पुनश्च वारयन्सिक्तां सप्तजप्तेन वारिणा । अथ तां प्रतिमां द्वारे निखनेद्यस्य साधकः ॥ १२३ ॥
ແລ້ວອີກຄັ້ງ ໃຫ້ພອຍນ້ໍາທີ່ໄດ້ສວດ (ມັນຕຣາ) 7 ເທື່ອລົງເທິງມັນ; ແລ້ວຜູ້ປະຕິບັດຄວນນໍາຮູບນັ້ນໄປຝັງໄວ້ທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງຜູ້ທີ່ພິທີນີ້ເຮັດໃຫ້।
Verse 124
गोत्रोत्सादो भवेत्तस्य उद्धृते चैव शांतिदः । तस्माद्वै ब्रह्मतनये पूजयेद्भक्तितः सदा ॥ १२४ ॥
ສໍາລັບເຂົາ ຈະມີຄວາມພິນາດແຫ່ງວົງຕະກູນ; ແຕ່ເມື່ອຖືກຟື້ນຟູ ຄວາມສະຫງົບສຸກຍ່ອມຖືກປະທານ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ດ້ວຍພັກຕິເສມອ.
Verse 125
मृगराजं महावीर्यं सर्वकामफलप्रदम् । दृष्ट्वा स्तुत्वा नमस्कृत्य संपूज्य नृहरिं शुभे ॥ १२५ ॥
ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເມື່ອໄດ້ເຫັນນຣະຫາຣິ—ພຣະລາຊາແຫ່ງສິງ, ມີລິດເດດຍິ່ງ, ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ—ຄວນສັນລະເສີນ, ກ້ອມນົບ, ແລະບູຊານຣະຫຣິດ້ວຍພັກຕິຢ່າງເຕັມທີ່.
Verse 126
प्राप्नुवंति नरा राज्यं स्वर्गं मोक्षं च दुर्लभम् । नरसिंहं नरो दृष्ट्वा लभेदभिमतं फलम् ॥ १२६ ॥
ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບອໍານາດປົກຄອງ, ສະຫວັນ, ແລະແມ່ນກະທັ້ງໂມກສະອັນຫາຍາກ. ເພາະຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນນຣະສິງຫະ ຍ່ອມໄດ້ຜົນຕາມທີ່ປາຖະໜາ.
Verse 127
विमुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णु लोकं च गच्छति । सकृद्दृष्टवा तु तं देवं भक्त्या सिंहवपुर्द्धरम् ॥ १२७ ॥
ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ເຂົາຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ. ແທ້ຈິງ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະເທວະນັ້ນພຽງຄັ້ງດຽວ—ຜູ້ຊົງຮູບສິງ—ດ້ວຍພັກຕິ ກໍໄດ້ຜົນນີ້.
Verse 128
मुच्यते पातकैः सर्वैः कायवाक्चित्तसंभवैः । संग्रामे संकटे दुर्गे चौख्याघ्रादिपीडिते ॥ १२८ ॥
ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງທີ່ເກີດຈາກກາຍ, ວາຈາ, ແລະໃຈ—ບໍ່ວ່າຢູ່ໃນສົງຄາມ, ໃນຍາມຄັບຂັນ, ໃນສະຖານທີ່ອັນອັນຕະລາຍ, ຫຼືເມື່ອຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍໂລກໄພ ແລະຄວາມທຸກອື່ນໆ.
Verse 129
कांतारे प्राणसंदेहे विषवह्निजलेषु च । राजादिभीषु संग्रामे ग्रहरोगादिपीडिते ॥ १२९ ॥
ໃນປ່າກັນດານ ເມື່ອຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສ; ທ່າມກາງພິດ ໄຟ ຫຼື ນ້ຳ; ໃນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ກະສັດແລະຜູ້ມີອຳນາດ; ໃນສົງຄາມ; ແລະເມື່ອຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍອິດທິພົນດາວ, ໂລກໄພ ແລະທຸກຂ໌ອື່ນໆ—ຄວນລະນຶກແລະພຶ່ງພາພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງອັນສັກສິດ।
Verse 130
स्मृत्वा तं यो हि पुरुषः संकटैर्विप्रमुच्यते । सूर्योदये यथा नाशं तमोऽभ्येति महत्तरम् ॥ १३० ॥
ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດລະນຶກເຖິງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໄພພິບັດຢ່າງວ່ອງໄວ—ເຫມືອນເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ຄວາມມືດອັນໜາແນ່ນກໍສູນສະລາຍ।
Verse 131
तथा संदर्शने तस्य विनाशं यांत्युपद्रवाः । गुटिकां जनपाताले पादलेपरसायनम् ॥ १३१ ॥
ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນມັນ ຄວາມທຸກລຳບາກແລະເຫດຮ້າຍກໍພິນາດສູນ. ໃນປາຕາລາ (Pātāla) ດິນແດນໃຕ້ພິພົບ ມີຢາເມັດໜຶ່ງ (guṭikā) ເປັນຣະສາຍະນະ (rasāyana) ອັນສູງສຸດ ຂອງໂລກພາດາລາ/ນາຄາ.
Verse 132
नरसिंहे प्रसन्ने तु प्राप्नोत्यन्यांश्च वांछितान् । यान्यान्कामानभिध्यायन्भजेत नृहरिं नरः ॥ १३२ ॥
ເມື່ອນຣະສິງຫະ (Narasiṃha) ພໍພຣະໄທ ມະນຸດກໍໄດ້ຮັບພອນອື່ນໆຕາມປາດຖະໜາດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພິຈາລະນາຄວາມປາດຖະໜາທີ່ມີ ຄວນນະມັດສະການນຣິຫະຣິ (Nṛhari) ພຣະເຈົ້າມະນຸດ-ສິງ.
Verse 133
तांस्तान्कामानवाप्नोति नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३३ ॥
ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ໆ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆໃນນີ້।
Verse 134
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीवसुसंवादे पुरुषोत्तममाहात्म्ये पंचपंचाशत्तमोऽध्यायः ॥ ५५ ॥
ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 55 «ມະຫິມາແຫ່ງ ພຸຣຸສົດຕະມະ» ໃນພາກອຸດຕະຣະ ຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ ໃນສົນທະນາລະຫວ່າງ ໂມຫິນີ ແລະ ວະສຸ।
The chapter presents it as a calendrical convergence where vrata discipline (fasting and self-control) and tīrtha-darśana amplify each other, yielding merit described as surpassing even hyperbolic ascetic feats; it frames Dvādaśī as a decisive liminal day for attaining Viṣṇu-loka and non-fall (acyuta-pada).
A structured sequence: snāna (triple immersion) at Mārkaṇḍeya Lake with prescribed mantras; tarpana to devas/ṛṣis and pitṛs (tila-udaka); ācamana; pradakṣiṇā and worship at Mārkaṇḍeyeśa (Śiva) including forgiveness (Aghora); Kalpavaṭa circumambulation and mantra-worship; salutation to Garuḍa; then temple entry, circumambulation, and worship of Saṃkarṣaṇa, Subhadrā, and Kṛṣṇa with the dvādaśākṣarī and stotra.
It treats Śiva worship (Mārkaṇḍeyeśa) as an integral purificatory and merit-generating station within a Viṣṇu-centered itinerary, presenting tīrtha practice as a network where sectarian shrines function sequentially toward the culminating Puruṣottama darśana and mokṣa-oriented bhakti.
It asserts a sweeping equivalence: the fruits of Vedas, sacrifices, charities, vows, and even the four āśrama disciplines are obtained simply by beholding and prostrating to Kṛṣṇa—culminating in liberation that is otherwise difficult to attain.
It expands the tīrtha framework into protective and siddhi-oriented upāsanā, presenting Narasiṃha as an ever-present refuge at the site and as a practical means for removing calamities (graha, bhūta, disease, fear), thereby integrating pilgrimage devotion with mantra-kavaca and homa technologies.