Sukta 47

Mantra 1

अया सोमः सुकृत्यया महश्चिदभ्यवर्धत । मन्दान उद्वृषायते ॥

ಈ ಸುಕೃತ್ಯಾ (ಸತ್ಕರ್ಮ/ಋತ-ಆಚರಣೆ)ಯಿಂದ ಸೋಮನು ಮಹತ್ತಿನವರೆಗೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ, ಅವನು ಏಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪುರುಷಾರ್ಥಭರಿತ ವೇಗದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಹರಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

कृतानीदस्य कर्त्वा चेतन्ते दस्युतर्हणा । ऋणा च धृष्णुश्चयते ॥

ಈ ಸೋಮದ ಕೃತಕರ್ಮಗಳೂ ಕರ್ತವ್ಯಕರ್ಮಗಳೂ ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವನು ದಸ್ಯು-ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು. ಮತ್ತು ಅವನು ಋಣಗಳನ್ನು (ತೀರಿಸಬೇಕಾದ ಬಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು) ಹಾಗೂ ಧೃಷ್ಟ್ಣು—ಸಾಹಸೀ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು—ಎರಡನ್ನೂ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

आत्सोम इन्द्रियो रसो वज्रः सहस्रसा भुवत् । उक्थं यदस्य जायते ॥

ಈ ಸೋಮದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯ ಬಲ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅದರ ರಸವು ಸಹಸ್ರ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಜ್ರವಾಗುತ್ತದೆ—ಅವನಿಂದ (ನಮ್ಮೊಳಗೆ) ಸ್ತುತಿಯ ಉಕ್ಥ ಜನಿಸುವಾಗ.

Mantra 4

स्वयं कविर्विधर्तरि विप्राय रत्नमिच्छति । यदी मर्मृज्यते धियः ॥

ಅವನು ಸ್ವಯಂ ಕವಿ; ಧಾರಕವಾದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ, ವಿಪ್ರ—ಪ್ರಕಾಶಿತ ಋಷಿಗೆ—ರತ್ನ-ಧನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಧಿಯಃ—ಚಿಂತನೆಗಳು—ಮೆರುಗುಗೊಂಡು ಶುದ್ಧವಾಗುವಾಗ.

Mantra 5

सिषासतू रयीणां वाजेष्वर्वतामिव । भरेषु जिग्युषामसि ॥

ಓ ಸೋಮಾ! ನೀನು ರಯಿ (ಸಂಪತ್ತು)ಗಳ ಪ್ರೇರಕ ಅಧಿಪತಿ; ವಾಜ (ಶಕ್ತಿ-ಸ್ಪರ್ಧೆ)ಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗವಂತ ಅಶ್ವಗಳಂತೆ ಮುಂದೂಡುವವನು. ಭರ (ಯುದ್ಧ)ಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಜಯಿಗಳ ಪಾಳೆಯದಲ್ಲಿರುವವನು.