Sukta 74

Mantra 1

वसूनां वा चर्कृष इयक्षन्धिया वा यज्ञैर्वा रोदस्योः । अर्वन्तो वा ये रयिमन्तः सातौ वनुं वा ये सुश्रुणं सुश्रुतो धुः ॥

ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತೀವ್ರ ಅಂತರಂಗ ಶ್ರಮದಿಂದ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಧಿಯಾ (ಪ್ರಕಾಶಿತ ಚಿಂತನೆ)ಯಿಂದ, ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗ-ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನು ಸೇರ್ಪಡಿಸುವ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅರ್ವಂತರು (ವೇಗಶಾಲಿ ಅಶ್ವಗಳು) ಎಂಬಂತೆ—ರಯಿ (ಸಂಪತ್ತು/ಪೋಷಣೆ)ಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರು—ಸಾತೌ (ಜಯಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ) ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಸುಶ್ರುಣಂ, ಸುಶ್ರುತಃ—ಶುಭ-ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಯಥಾರ್ಥ-ಶ್ರವಣದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು—ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 2

हव एषामसुरो नक्षत द्यां श्रवस्यता मनसा निंसत क्षाम् । चक्षाणा यत्र सुविताय देवा द्यौर्न वारेभिः कृणवन्त स्वैः ॥

ಈ ಶಕ್ತಿಗಳ ಆಹ್ವಾನವು ದ್ಯೌ (ಸ್ವರ್ಗ) ತನಕ ತಲುಪುತ್ತದೆ; ಶ್ರವಣ-ಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರು ಕ್ಷಾಂ (ಪೃಥ್ವಿ)ಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರುಗಳು ಸುಗತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡಲ್ಲಿ, ದ್ಯೌ ತನ್ನದೇ ಆಧಾರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರುವಂತೆ, ತಮ್ಮದೇ ಆಧಾರಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ವಿಶಾಲತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 3

इयमेषाममृतानां गीः सर्वताता ये कृपणन्त रत्नम् । धियं च यज्ञं च साधन्तस्ते नो धान्तु वसव्यमसामि ॥

ಇದು ಅಮೃತ ದೇವತೆಗಳ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಗೀತೆ—ಅವರು ರತ್ನವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವರು. ಅವರು ಧೀ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ)ಯನ್ನೂ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ಎರಡನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಸು-ಭಾವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ—ನಾವು ಆ ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸೋಣ.

Mantra 4

आ तत्त इन्द्रायवः पनन्ताभि य ऊर्वं गोमन्तं तितृत्सान् । सकृत्स्वं ये पुरुपुत्रां महीं सहस्रधारां बृहतीं दुदुक्षन् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಿನ್ನ ಅನ್ವೇಷಕರು ಒತ್ತಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ—ಗೋಮಂತ ಊರ್ವ (ಪೂರ್ಣ ಭಂಡಾರ), ಜ್ಞಾನ-ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದುದನ್ನು ದಾಟಲು ಬಯಸುವವರು. ಯಾರು ಒಮ್ಮೆ ತಮ್ಮದೇ ಮಹೀ (ವಿಶಾಲ ಪೃಥ್ವಿ)ಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೋ—ಪುರુપುತ್ರಾ, ಸಹಸ್ರಧಾರಾ, ಬೃಹತೀ—ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಹಸುವಿನಂತೆ ದೋಹಿಸಿ ಅವಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 5

शचीव इन्द्रमवसे कृणुध्वमनानतं दमयन्तं पृतन्यून् । ऋभुक्षणं मघवानं सुवृक्तिं भर्ता यो वज्रं नर्यं पुरुक्षुः ॥

ಹೇ ಶಚೀವಃ (ಸತ್ಕರ್ಮಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರೇ), ನಮ್ಮ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿರಿ—ಅವನು ವಂಗುವುದಿಲ್ಲ, ಒಳಗಿನ ಯೋಧರನ್ನು ದಮನಿಸುವವನು. ಋಭುಕ್ಷಣ, ಮಘವಾನ್, ಸುವೃಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾಮಿ—ಅವನೇ ಪುರುಷಾರ್ಥಮಯ ವಜ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಮತ್ತು ಪುರುಕ್ಷುಃ (ವಿಸ್ತಾರವಾದ ವೃದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು).

Mantra 6

यद्वावान पुरुतमं पुराषाळा वृत्रहेन्द्रो नामान्यप्राः । अचेति प्रासहस्पतिस्तुविष्मान्यदीमुश्मसि कर्तवे करत्तत् ॥

ಹೇ ಬಲವಂತನೇ, ಪುರಾತನ-ಸಂಹಾರಕ, ವೃತ್ರಹನ್ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಅನೇಕ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ಪ್ರಾಸಹಸ್ಪತಿ—ಅತಿಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾಮಿ—ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನಾದನು. ನಾವು ಅವನಿಂದ ಏನು ಮಾಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವೆವೋ, ಅದನ್ನೇ ಅವನು ನೆರವೇರಿಸಬಲ್ಲನು; ಅದನ್ನೇ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.