Sukta 74

Mantra 1

वसूनां वा चर्कृष इयक्षन्धिया वा यज्ञैर्वा रोदस्योः । अर्वन्तो वा ये रयिमन्तः सातौ वनुं वा ये सुश्रुणं सुश्रुतो धुः ॥

వసువులలో కొందరు తీవ్రమైన అంతఃశ్రమతో ప్రయత్నిస్తారు; కొందరు దీప్త ధియా (ప్రకాశమయ బుద్ధి) ద్వారా, లేదా ద్యావా-పృథివులను కలిపే యజ్ఞం ద్వారా సిద్ధిని పొందుతారు. కొందరు అర్వంతులు—వేగవంతమైన అశ్వాలు—రయి (సంపద/పుష్టి) తో సమృద్ధులు, జయంలో పరిపూర్ణతను గెలుచుకొనేవారు; మరికొందరు సుశ్రుణం, సుశ్రుతః—శుభశ్రవణం, సమ్యక్‌శ్రవణం అనే శక్తులను—ధరించువారు.

Mantra 2

हव एषामसुरो नक्षत द्यां श्रवस्यता मनसा निंसत क्षाम् । चक्षाणा यत्र सुविताय देवा द्यौर्न वारेभिः कृणवन्त स्वैः ॥

వీరి (దేవశక్తుల) పిలుపు ద్యాంను చేరుతుంది; శ్రవణ-యశస్సును కోరే మనస్సుతో వారు క్షామం (భూమి)ను తాకి దానిని మలుస్తారు. దేవులు సువితం (సుగతి) మార్గాన్ని దర్శించే చోట, తమ స్వంత ఆధారాలతో తమ విస్తారాన్ని స్థాపిస్తారు—ద్యౌః (ఆకాశం) తన తగిన ఆధారాలతో నిర్మితమయ్యే విధంగా.

Mantra 3

इयमेषाममृतानां गीः सर्वताता ये कृपणन्त रत्नम् । धियं च यज्ञं च साधन्तस्ते नो धान्तु वसव्यमसामि ॥

ఇది రత్నం (ధనం/తేజస్సు)ను పోషించే ఆ అమృతుల సర్వవ్యాప్త గీతి. వారు ధీ (ప్రకాశమయమైన బుద్ధి)యును యజ్ఞమును—రెండింటినీ సాధిస్తారు; వారు మాలో వసు-భావం (వసవ్యమ్)ను స్థాపించుగాక—ఆ పరిపూర్ణతలో మేము నిలిచెదము.

Mantra 4

आ तत्त इन्द्रायवः पनन्ताभि य ऊर्वं गोमन्तं तितृत्सान् । सकृत्स्वं ये पुरुपुत्रां महीं सहस्रधारां बृहतीं दुदुक्षन् ॥

దాని వైపు, ఓ ఇంద్రా, నీ అన్వేషకులు ముందుకు దూసుకుపోతారు—జ్ఞానకిరణాలతో సమృద్ధమైన గోమంత ఉర్వం (పుష్కల భాండారం)ను దాటాలని కోరువారు. తమ స్వంత మహీం (మహత్తర భూమి)ను—పురుపుత్రా, సహస్రధారా, బృహతీ—ఒకసారి మేల్కొలిపిన వారు, ఆమె నుండి ఆమె సమృద్ధిని దోహనము చేస్తారు.

Mantra 5

शचीव इन्द्रमवसे कृणुध्वमनानतं दमयन्तं पृतन्यून् । ऋभुक्षणं मघवानं सुवृक्तिं भर्ता यो वज्रं नर्यं पुरुक्षुः ॥

హే శచీవో (సత్కర్మ-శక్తి గలవారూ), మా అవస్ (రక్షణ) కొరకు ఇంద్రుని ప్రేరేపించండి—అతడు నమనము లేనివాడు; అంతరంలోని యోధులను దమనము చేసేవాడు. ఋభుక్షణుడు, మఘవాన్, సువృక్తి యొక్క అధిపతి—అతడు నర్య (వీర్యవంతమైన) వజ్రాన్ని ధరించువాడు; పురుక్షు (బహు-వృద్ధి-శక్తి గలవాడు).

Mantra 6

यद्वावान पुरुतमं पुराषाळा वृत्रहेन्द्रो नामान्यप्राः । अचेति प्रासहस्पतिस्तुविष्मान्यदीमुश्मसि कर्तवे करत्तत् ॥

హే బలవంతుడా, పురాతన-సంహారకుడు, వృత్రహన్ ఇంద్రుడు తన అనేక నామాలను సంపూర్ణతతో విస్తరించినప్పుడు, అప్పుడు ప్రాసహస్పతి—అతిశయ సామర్థ్యాధిపతి—తన బలంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. మేము అతనితో ఏది చేయించదలచుకున్నామో, అది అతడు చేయగలడు; అదే సిద్ధి చేస్తాడు.