Sukta 32

Mantra 1

प्र सु ग्मन्ता धियसानस्य सक्षणि वरेभिर्वराँ अभि षु प्रसीदतः । अस्माकमिन्द्र उभयं जुजोषति यत्सोम्यस्यान्धसो बुबोधति ॥

ಹೇ (ದೇವರೇ), ಧಿಯಾಸಾನ—ಚಿಂತಕನ ಕರ್ಮದ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ—ಆಯ್ದ ವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದೆ ಬನ್ನಿರಿ; ಶ್ರೇಷ್ಠದ ಕಡೆಗೆ ಅಭಿಮುಖವಾಗಿ ಸುಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳಿರಿ. ಸೋಮ್ಯ ಅಂಧಸ್—ಸೋಮದ ಪಿಷಿತ ಸಾರ—ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಜಾಗೃತವಾಗುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರನು ಎರಡನ್ನೂ—ಅರ್ಪಣವನ್ನೂ ಅದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ—ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

वीन्द्र यासि दिव्यानि रोचना वि पार्थिवानि रजसा पुरुष्टुत । ये त्वा वहन्ति मुहुरध्वराँ उप ते सु वन्वन्तु वग्वनाँ अराधसः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಬಹುಸ್ತುತ, ನೀನು ದಿವ್ಯ ರೋಚನಗಳು—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ—ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥಿವ ರಜಸ್—ಭೂಮಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ—ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ವೀ ಬಲದಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೀಯ. ಯಾರು ಮರುಮರು ಅಧ್ವರಗಳು—ಯಜ್ಞಾರ್ಪಣಗಳು—ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ವಾಗ್ವನ್—ಪ್ರೇರಿತ ಗಾಯಕರು—ಗಳ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ವಿಫಲತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಲಿ.

Mantra 3

तदिन्मे छन्त्सद्वपुषो वपुष्टरं पुत्रो यज्जानं पित्रोरधीयति । जाया पतिं वहति वग्नुना सुमत्पुंस इद्भद्रो वहतुः परिष्कृतः ॥

ಅದೇ ನನಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ—ರೂಪಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ರೂಪ—ಯಾವಾಗ ಪುತ್ರನು ಪಿತೃ-ಮಾತೃಗಳ ವಂಶಪರಂಪರೆಯನ್ನು (ಜಾನಂ) ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ. ಪತ್ನಿ ಸುಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಆತ್ಮಪುರುಷನಿಗೆ ಈ ಶುಭ ವಿವಾಹ-ಯಾತ್ರೆ ಸುಸಜ್ಜಿತವಾಗಿ, ಸುಘಟಿತವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Mantra 4

तदित्सधस्थमभि चारु दीधय गावो यच्छासन्वहतुं न धेनवः । माता यन्मन्तुर्यूथस्य पूर्व्याभि वाणस्य सप्तधातुरिज्जनः ॥

ಅದೇ ಸಧಸ್ಥದ ಮೇಲೆ ಸುಂದರವಾದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ—ಯಾವಾಗ ಗಾವಃ (ಕಿರಣಗಳು) ಹಾಲುಕೊಡುವ ಹಸುಗಳಂತೆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ವಹತು (ಭಾರ/ಯಾತ್ರೆ) ಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಯೂಥದ ಪುರಾತನ ಮಾತೆ (ಮಂತುಃ) ವಾಣಿಯ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸಿದಾಗ, ಸಪ್ತಧಾತು-ಆಧಾರಿತ ಮಾನವಜನನು ತನ್ನ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ವರೂಪದತ್ತ ಪ್ರೇರಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

प्र वोऽच्छा रिरिचे देवयुष्पदमेको रुद्रेभिर्याति तुर्वणिः । जरा वा येष्वमृतेषु दावने परि व ऊमेभ्यः सिञ्चता मधु ॥

ಪ್ರ ವೋಽಚ್ಛಾ ದೇವಯುಷ್ಪದಂ ರಿರಿಚೆ—ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ದೇವಾನ್ವೇಷಕ ಪಥವು ಹರಿದು ಬರುತ್ತಿದೆ; ಏಕ ತುರವಣಿ ಶಕ್ತಿ ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅಮೃತರು ದಾನಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಜರೆಯೂ ಮೀರಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ನಿಮ್ಮ ಊಮೇಭ್ಯಃ (ರಕ್ಷಣೆಗಳು) ಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮಧುಮಯ ಆನಂದವನ್ನು ಸುರಿಸಿ.

Mantra 6

निधीयमानमपगूळ्हमप्सु प्र मे देवानां व्रतपा उवाच । इन्द्रो विद्वाँ अनु हि त्वा चचक्ष तेनाहमग्ने अनुशिष्ट आगाम् ॥

ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನೀನು ಅಪ್ಸು (ಜಲಗಳಲ್ಲಿ) ಗುಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ದೇವರ ವ್ರತದ ಪಾಲಕ (ವ್ರತಪಾ) ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಂಡು, ನಿನ್ನ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದನು; ಆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದಲೇ, ಹೇ ಅಗ್ನೇ, ಒಳಗಿಂದ ಅನುಶಾಸಿತನಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆನು.

Mantra 7

अक्षेत्रवित्क्षेत्रविदं ह्यप्राट् स प्रैति क्षेत्रविदानुशिष्टः । एतद्वै भद्रमनुशासनस्योत स्रुतिं विन्दत्यञ्जसीनाम् ॥

ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಅರಿಯದವನು ಕ್ಷೇತ್ರವಿದನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಕ್ಷೇತ್ರವಿದನ ಅನುಶಾಸನದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಸತ್ಯ ಅನುಶಾಸನದ ಮಂಗಳ: ನೇರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರ ಸರಳವಾದ ನೇರ ದಾರಿಯನ್ನೂ ಅವನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

अद्येदु प्राणीदममन्निमाहापीवृतो अधयन्मातुरूधः । एमेनमाप जरिमा युवानमहेळन्वसुः सुमना बभूव ॥

ಇಂದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವನು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹೊರಬಿಟ್ಟನು ಮತ್ತು ಈ ದಿನಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು; ಆವರಿತನಾಗಿ ಅವನು ಮಾತೃ-ಊಧಃ (ತಾಯಿಯ ಸ್ತನ)ವನ್ನು ಕುಡಿದನು. ಹೀಗೆ ಯೌವನದಲ್ಲಿದ್ದವನ ಮೇಲೆಯೂ ಜರಿಮಾ (ವೃದ್ಧಾವಸ್ಥೆ) ಬಂದಿತು; ಆದರೂ ಸು-ದಾತಾ, ಅಕ್ರೋಧಿತನಾಗಿ, ಸುಮನಸ್ಸಿನವನಾದನು.

Mantra 9

एतानि भद्रा कलश क्रियाम कुरुश्रवण ददतो मघानि । दान इद्वो मघवानः सो अस्त्वयं च सोमो हृदि यं बिभर्मि ॥

ಓ ಕಲಶಾ, ಈ ಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾವು ನೆರವೇರಿಸೋಣ; ಓ ಕುರುಶ್ರವಣ, ನೀನು ದಾನರೂಪವಾದ ಮಘಗಳನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ. ಓ ಮಘವನ್, ನಿನ್ನ ದಾನವು ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲಿ; ಮತ್ತು ನಾನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿರುವ ಈ ಸೋಮಕ್ಕೂ (ಸೋಮ) ಅದು ಇರಲಿ.