Sukta 32

Mantra 1

प्र सु ग्मन्ता धियसानस्य सक्षणि वरेभिर्वराँ अभि षु प्रसीदतः । अस्माकमिन्द्र उभयं जुजोषति यत्सोम्यस्यान्धसो बुबोधति ॥

హే (దేవా), ధియసానుని కర్మశక్తిలో, శ్రేష్ఠ వరాలతో ముందుకు రా; ఉత్తమ దిశగా వచ్చి స్థిరంగా ఆసీనుడవు. మా ఇంద్రుడు రెండింటినీ స్వీకరిస్తాడు; మా అంతరంలో సోమ్య అంధస్—పిండిన సోమరసం—జాగృతమై ఉన్నదని అతడు బోధించినప్పుడు.

Mantra 2

वीन्द्र यासि दिव्यानि रोचना वि पार्थिवानि रजसा पुरुष्टुत । ये त्वा वहन्ति मुहुरध्वराँ उप ते सु वन्वन्तु वग्वनाँ अराधसः ॥

హే ఇంద్రా, బహు-స్తుతుడా, నీవు దివ్య రోచనాలలోను, పార్థివ రజసులలోను నీ దీప్త శక్తితో సంచరిస్తావు. ఎవరు మళ్లీ మళ్లీ అధ్వర యజ్ఞాలను నీకు మోసుకొస్తారో, వారు వాగ్వన్—ప్రేరిత గాయకుల—సిద్ధులను సమృద్ధిగా, తప్పకుండా, పొందుగాక.

Mantra 3

तदिन्मे छन्त्सद्वपुषो वपुष्टरं पुत्रो यज्जानं पित्रोरधीयति । जाया पतिं वहति वग्नुना सुमत्पुंस इद्भद्रो वहतुः परिष्कृतः ॥

ఇదే నన్ను ఆనందింపజేస్తుంది—రూపానికన్నా శ్రేష్ఠమైన రూపం—పుత్రుడు తల్లిదండ్రుల వంశపరంపరను తెలుసుకొని దానిని అధ్యయనం చేసినప్పుడు. భార్య స్వచ్ఛంద ప్రేమతో, సుమతితో భర్తను వహిస్తుంది; పురుషుడు (ఆత్మ) కొరకు ఈ మంగళమైన, సుసంస్కృత వివాహ-యాత్ర సక్రమంగా సిద్ధమవుతుంది.

Mantra 4

तदित्सधस्थमभि चारु दीधय गावो यच्छासन्वहतुं न धेनवः । माता यन्मन्तुर्यूथस्य पूर्व्याभि वाणस्य सप्तधातुरिज्जनः ॥

అప్పుడు అతడు దేవుల సాధస్థం (సామాన్య ఆసనం) పై సుందర ధియను స్థాపిస్తాడు; పాలు ఇచ్చే ధేనువుల వలె కాంతిరశ్ములు ఆజ్ఞను అనుసరించి వహనభారాన్ని ముందుకు మోసుకెళ్లినప్పుడు. యూథస్య ప్రాచీన మాత (ఆది-చైతన్యం) వాణి వైపు కదిలినప్పుడు, సప్తధాతు-ఆధారిత మనిషి తన స్వధర్మంలో ప్రేరేపింపబడతాడు.

Mantra 5

प्र वोऽच्छा रिरिचे देवयुष्पदमेको रुद्रेभिर्याति तुर्वणिः । जरा वा येष्वमृतेषु दावने परि व ऊमेभ्यः सिञ्चता मधु ॥

మీ వైపు దేవ-యుష్పదం, దేవాన్వేషి మార్గం ప్రవహిస్తుంది; ఒకే తుర్వణి—వేగవంతమైన శక్తి—రుద్రులతో కలిసి సాగుతుంది. అమర్త్యులు దానం చేసే చోట జరా కూడా అతిక్రమించబడుతుంది; మీ ఊమ (రక్షణలు) నుండి మా చుట్టూ మధుర మధువును చల్లండి.

Mantra 6

निधीयमानमपगूळ्हमप्सु प्र मे देवानां व्रतपा उवाच । इन्द्रो विद्वाँ अनु हि त्वा चचक्ष तेनाहमग्ने अनुशिष्ट आगाम् ॥

నిన్ను స్థాపించుచుండగా, నీవు అప్సు (జలములలో) గూఢంగా దాగి ఉన్నప్పుడు, దేవుల వ్రత-పాలుడు (నియమరక్షకుడు) నాతో పలికెను. విద్వాంసుడైన ఇంద్రుడు నిన్ను నిశ్చయంగా చూచి అనుసరించెను; ఆ మార్గదర్శనముచే, ఓ అగ్నీ, అంతరంగమునుండి అనుశిష్టుడనై నేను ఇక్కడికి వచ్చితిని.

Mantra 7

अक्षेत्रवित्क्षेत्रविदं ह्यप्राट् स प्रैति क्षेत्रविदानुशिष्टः । एतद्वै भद्रमनुशासनस्योत स्रुतिं विन्दत्यञ्जसीनाम् ॥

క్షేత్రము తెలియని వాడు క్షేత్రవిత్ (క్షేత్ర-జ్ఞుడు) యొద్దకు చేరును; క్షేత్రవిత్ చేత అనుశిష్టుడై అతడు ముందుకు సాగును. ఇదే అనుశాసనమునకు శుభము—అంజసా (నేరుగా) నడుచువారి సూటి స్రుతి (మార్గరేఖ)నూ అతడు కనుగొనును.

Mantra 8

अद्येदु प्राणीदममन्निमाहापीवृतो अधयन्मातुरूधः । एमेनमाप जरिमा युवानमहेळन्वसुः सुमना बभूव ॥

నేడు నిజముగా అతడు ప్రాణమును వెలువరించి ఈ దినములను నిర్మించెను; ఆవరితుడై తల్లి యొక్క ఊధస్ (స్తనము)ను పానము చేసెను. ఈ విధంగా యౌవనములోనే జరా అతనిపై వచ్చెను; అయినను అతడు వసు (ఉదార దాత), అహేళన్ (అక్రోధుడు), సుమనా (ప్రసన్నమనస్సు) గలవాడై నిలిచెను.

Mantra 9

एतानि भद्रा कलश क्रियाम कुरुश्रवण ददतो मघानि । दान इद्वो मघवानः सो अस्त्वयं च सोमो हृदि यं बिभर्मि ॥

ఓ కలశమా! ఈ మంగళకార్యాలను మనము సిద్ధి చేసుకుందాం—ఓ కురుశ్రవణ, నీవు దానసంపదలను ఇస్తూ. ఓ మఘవన్, నీ దానం స్థిరమగుగాక; అలాగే నా హృదయంలో నేను ధరించిన ఈ సోమమూ (దానికోసమూ).