Sukta 31

Mantra 1

आ नो देवानामुप वेतु शंसो विश्वेभिस्तुरैरवसे यजत्रः । तेभिर्वयं सुषखायो भवेम तरन्तो विश्वा दुरिता स्याम ॥

ನಮ್ಮ ಶಂಸ (ಸ್ತುತಿ-ವಚನ) ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಲಿ—ಯಜ್ಯ, ಎಲ್ಲ ತುರ (ವೇಗವಂತ) ದೇವರೊಂದಿಗೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸುಸಖಾಯರಾಗಲಿ; ಎಲ್ಲ ದುರಿತಗಳನ್ನೂ ವಕ್ರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿ ಪಾರಾಗಲಿ.

Mantra 2

परि चिन्मर्तो द्रविणं ममन्यादृतस्य पथा नमसा विवासेत् । उत स्वेन क्रतुना सं वदेत श्रेयांसं दक्षं मनसा जगृभ्यात् ॥

ಋತದ ಪಥದಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಮರಣಶೀಲನೂ ದ್ರವಿಣ (ಧನ-ಖಜಾನೆ)ವನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲನು. ತನ್ನದೇ ಜಾಗೃತ ಕ್ರತು (ಸಂಕಲ್ಪಶಕ್ತಿ)ಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಮಾತಾಡಲಿ; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದಕ್ಷ (ಕೌಶಲ್ಯ-ವಿವೇಕಶಕ್ತಿ)ವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ.

Mantra 3

अधायि धीतिरससृग्रमंशास्तीर्थे न दस्ममुप यन्त्यूमाः । अभ्यानश्म सुवितस्य शूषं नवेदसो अमृतानामभूम ॥

ಧೀ (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆ) ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಅಂಶಗಳು ಧಾರೆಯಂತೆ ಹರಿದುಬಂದಿವೆ. ತೀರ್ಥದ ಕಡೆಗೆ ಅಲೆಗಳು ಸಾಗುವಂತೆ, ಉಮಾಃ (ಅಲೆಗಳು) ಅದ್ಭುತ ದಸ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಸುವಿತ (ಸುಲಭ ಪಾರಾಗುವಿಕೆ)ದ ಶೂಷ (ಬಲ-ಪ್ರೇರಣೆ)ವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ; ನವೇದಸಃ (ಹೊಸಾಗಿ ತಿಳಿದವರು) ಆಗಿ, ಅಮೃತರ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೇವೆ.

Mantra 4

नित्यश्चाकन्यात्स्वपतिर्दमूना यस्मा उ देवः सविता जजान । भगो वा गोभिरर्यमेमनज्यात्सो अस्मै चारुश्छदयदुत स्यात् ॥

ತನ್ನ ಮನೆಯ ನಿತ್ಯ ಸ್ವಾಮಿ, ಒಳಗೇ ವಾಸಿಸುವ ದಮೂನ, ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಿ—ಯಾರಿಗಾಗಿ ದೇವ ಸವಿತೃ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ್ದಾನೋ. ಭಗ ಅಥವಾ ಅರ್ಯಮನ್ ಅವನನ್ನು ಗೋಭಿಃ (ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು)ಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲಿ; ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಸುಂದರ ಆವರಣವೂ ದೃಢ ಕ್ಷೇಮವೂ ಉಂಟಾಗಲಿ.

Mantra 5

इयं सा भूया उषसामिव क्षा यद्ध क्षुमन्तः शवसा समायन् । अस्य स्तुतिं जरितुर्भिक्षमाणा आ नः शग्मास उप यन्तु वाजाः ॥

ಇಯಂ—ನಮ್ಮ ಅರ್ಪಣವಾಣಿ—ಉಷಸ್ಸುಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶದ ವಿಶಾಲ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಲಿ; ಯಾಗಾಗ, ತೇಜಸ್ವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶವಸಾ (ಬಲದಿಂದ) ಒಂದಾಗಿ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಜರಿತು (ಸ್ತೋತೃ) ಯ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಭಿಕ್ಷೆಯಂತೆ ಬೇಡುವ, ವಾಜ—ವಿಜಯಶಕ್ತಿಯ ಪೂರ್ಣತೆ—ಸಹಿತ, ಬಲಿಷ್ಠ ಹಾಗೂ ಹಿತಕರ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಲಿ.

Mantra 6

अस्येदेषा सुमतिः पप्रथानाभवत्पूर्व्या भूमना गौः । अस्य सनीळा असुरस्य योनौ समान आ भरणे बिभ्रमाणाः ॥

ನಿಜವಾಗಿ, ಅವನ ಈ ಸುಮತಿ (ಸದುದ್ದೇಶ/ಸುವಿಚಾರ) ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ; ಗೌಃ—ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ಪುರಾತನವಾದ ಗೋವು—ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಅಸುರನ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ, ಸನೀಳಾ—ಒಂದೇ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ—ಅವರು ಸಮಾನ ಭರಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ನೆಲೆಸಿ, ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಯಾಗಿ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 7

किं स्विद्वनं क उ स वृक्ष आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः । संतस्थाने अजरे इतऊती अहानि पूर्वीरुषसो जरन्त ॥

ಯಾವುದು ಆ ಕಾಡು (ಮರದ ದ್ರವ್ಯ), ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಆ ವೃಕ್ಷ, ಅದರಿಂದ ಅವರು ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ—ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ—ಯನ್ನು ತಕ್ಕಿದರು? ಸ್ಥಾಪಿತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಅಜರ—ಅಕ್ಷಯ—ಆ ಶಕ್ತಿಯ ಆಧಾರದಿಂದ, ಅನೇಕ ಪುರಾತನ ಉಷಸ್ಸುಗಳು ದಿನಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನವೀಕರಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 8

नैतावदेना परो अन्यदस्त्युक्षा स द्यावापृथिवी बिभर्ति । त्वचं पवित्रं कृणुत स्वधावान्यदीं सूर्यं न हरितो वहन्ति ॥

ಇದಕ್ಕಿಂತ ಆಚೆಗೆ ಅದನ್ನಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೇನೂ ಇಲ್ಲ—ಆ ವೃಷಭನು; ಅವನು ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಧಾವಾನ್ (ಸ್ವಶಕ್ತಿನಿಯಮವಂತ) ಅವನು ತನ್ನ ಆವರಣವನ್ನು ಪವಿತ್ರಕಾರಕವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಹರಿತ (ತೇಜಸ್ವಿ) ಅಶ್ವಗಳು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವಾಗ.

Mantra 9

स्तेगो न क्षामत्येति पृथ्वीं मिहं न वातो वि ह वाति भूम । मित्रो यत्र वरुणो अज्यमानोऽग्निर्वने न व्यसृष्ट शोकम् ॥

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಕ ಶಕ್ತಿ ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಮೀರಿಹೋಗುತ್ತದೆ; ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ವಾಯುವಿನಂತೆ ಮಂಜನ್ನು ಚದುರಿಸಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರನು ಇದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ವರುಣನು ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ವನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ತನ್ನ ತಪ್ತ ಶೋಕ (ಜ್ವಾಲೆ)ವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 10

स्तरीर्यत्सूत सद्यो अज्यमाना व्यथिरव्यथीः कृणुत स्वगोपा । पुत्रो यत्पूर्वः पित्रोर्जनिष्ट शम्यां गौर्जगार यद्ध पृच्छान् ॥

ವಿಸ್ತರಿಸುವವನು ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಸವಿಸಿದಾಗ, ಕಂಪಿತವು ಕಂಪನರಹಿತವಾಯಿತು—ಸ್ವಗೋಪಾ (ಸ್ವಯಂ-ರಕ್ಷಿತ). ಪುತ್ರನು—ಮೊದಲನೆಯವನು—ಎರಡು ಪಿತೃಗಳಿಂದ ಜನಿಸಿದಾಗ, ಶಮ್ಯಾ (ಯೋಗದಂಡ) ಬಳಿ ಗೋವು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತೆ ಅಂಬಿತು—ಗುಪ್ತ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೊರತರುವ ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ.

Mantra 11

उत कण्वं नृषदः पुत्रमाहुरुत श्यावो धनमादत्त वाजी । प्र कृष्णाय रुशदपिन्वतोधॠतमत्र नकिरस्मा अपीपेत् ॥

ಮತ್ತು ಅವರು ಕಣ್ವನನ್ನು ‘ನೃಷದ್’—ಮಾನವರ ನಡುವೆ ಆಸನ ಹೊಂದಿರುವ ಶಕ್ತಿಗಳ ಪುತ್ರನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಶ್ಯಾವನು, ವಾಜೀ (ರಥವೀರ), ಧನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣ (ಅಂಧಕಾರ/ಕಪ್ಪು)ಗಾಗಿ ರುಶದ್ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ)ನು ಸ್ತನವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವಂತೆ ತುಂಬಿಸಿದನು; ಇಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಾಗಿ ಋತವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ—ಅದರ ಸತ್ಯವೃದ್ಧಿ ಅಕ್ಷುಣ್ಣವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.