Sukta 32

Mantra 1

प्र सु ग्मन्ता धियसानस्य सक्षणि वरेभिर्वराँ अभि षु प्रसीदतः । अस्माकमिन्द्र उभयं जुजोषति यत्सोम्यस्यान्धसो बुबोधति ॥

हे (देवा), धियसानाच्या कर्म-शक्तीत, श्रेष्ठ वरांसह पुढे ये; उत्तमाकडे येऊन दृढपणे आसनस्थ हो. आमचा इंद्र दोन्ही स्वीकारतो, जेव्हा तो आमच्यातील सोम्य अन्धस्—पिळलेला सोमरस—जागृत झालेला ओळखतो.

Mantra 2

वीन्द्र यासि दिव्यानि रोचना वि पार्थिवानि रजसा पुरुष्टुत । ये त्वा वहन्ति मुहुरध्वराँ उप ते सु वन्वन्तु वग्वनाँ अराधसः ॥

हे इंद्रा, बहु-स्तुत, तू दिव्य रोचनांत आणि पार्थिव रजसांत आपल्या दीप्त सामर्थ्याने संचार करतोस. जे लोक वारंवार अध्वर-यज्ञ तुला अर्पण करण्यास वाहून आणतात, त्यांनी वाग्वन—प्रेरित गायक—यांच्या सिद्धी समृद्धीसह, अचूकपणे, प्राप्त कराव्यात.

Mantra 3

तदिन्मे छन्त्सद्वपुषो वपुष्टरं पुत्रो यज्जानं पित्रोरधीयति । जाया पतिं वहति वग्नुना सुमत्पुंस इद्भद्रो वहतुः परिष्कृतः ॥

हेच मला आनंदित करते—रूपाहूनही अधिक श्रेष्ठ असे रूप—जेव्हा पुत्र माता-पित्यांची वंशपरंपरा जाणून तिचे अध्ययन करतो. जाया स्वेच्छेच्या प्रेमाने व सुमतीने पतीला वहाते; आणि पुरुष (आत्मा) यासाठी हा शुभ, परिष्कृत विवाह-प्रवास नीट सज्ज होतो.

Mantra 4

तदित्सधस्थमभि चारु दीधय गावो यच्छासन्वहतुं न धेनवः । माता यन्मन्तुर्यूथस्य पूर्व्याभि वाणस्य सप्तधातुरिज्जनः ॥

तेव्हा तो देवांच्या साधस्थ (सामान्य आसन)ावर सुंदर धिया स्थिर करतो; जेव्हा प्रकाशकिरणे दुभत्या धेनूंप्रमाणे आज्ञा पाळून वहनभार पुढे नेतात. जेव्हा यूथाची प्राचीन माता (आदि-चेतना) वाणीच्या दिशेने सरकते, तेव्हा सप्तधातु-आधारित मनुष्य आपल्या स्वधर्मात प्रेरित होतो.

Mantra 5

प्र वोऽच्छा रिरिचे देवयुष्पदमेको रुद्रेभिर्याति तुर्वणिः । जरा वा येष्वमृतेषु दावने परि व ऊमेभ्यः सिञ्चता मधु ॥

तुमच्याकडे देव-युष्पद, देव-शोधी मार्ग ओतला जातो; एकच तुर्वणी—वेगवान शक्ति—रुद्रांसह चालते. जिथे अमर्त्य दान देतात, तिथे जरा देखील ओलांडली जाते; तुमच्या ऊम (रक्षणां)मधून आमच्या भोवती मधुर मधु ओता.

Mantra 6

निधीयमानमपगूळ्हमप्सु प्र मे देवानां व्रतपा उवाच । इन्द्रो विद्वाँ अनु हि त्वा चचक्ष तेनाहमग्ने अनुशिष्ट आगाम् ॥

जेव्हा तुला स्थापिले जात होते आणि तू अप्सु (जलांत) गूढपणे लपलेला होतास, तेव्हा देवांच्या व्रत-पालाने (नियम-रक्षकाने) मला सांगितले. विद्वान इंद्राने खरोखर तुला पाहिले आणि तुझ्या मागोमाग गेला; त्या मार्गदर्शनाने, हे अग्ने, अंतःकरणातून अनुशिष्ट होऊन मी येथे आलो आहे.

Mantra 7

अक्षेत्रवित्क्षेत्रविदं ह्यप्राट् स प्रैति क्षेत्रविदानुशिष्टः । एतद्वै भद्रमनुशासनस्योत स्रुतिं विन्दत्यञ्जसीनाम् ॥

ज्याला क्षेत्र माहीत नाही तो क्षेत्र-विद् (क्षेत्र-ज्ञ) याच्यापर्यंत पोहोचतो; क्षेत्र-विद् कडून अनुशिष्ट होऊन तो पुढे जातो. हेच खरे अनुशासनाचे कल्याण—अञ्जसा (सरळ उपायाने) चालणाऱ्यांची सरळ स्रुति (मार्गरेषा) तोही शोधून काढतो.

Mantra 8

अद्येदु प्राणीदममन्निमाहापीवृतो अधयन्मातुरूधः । एमेनमाप जरिमा युवानमहेळन्वसुः सुमना बभूव ॥

आजच त्याने प्राण फुंकला आणि हे दिवस घडविले; आवृत होऊन त्याने मातृ-ऊधस् (स्तन) पान केले. अशा रीतीने जरा त्याच्यावर आली—तो तरुण असतानाही; तरीही तो वसु (उदार दाता), अहेळन् (अक्रुद्ध), सुमना (प्रसन्नचित्त) झाला.

Mantra 9

एतानि भद्रा कलश क्रियाम कुरुश्रवण ददतो मघानि । दान इद्वो मघवानः सो अस्त्वयं च सोमो हृदि यं बिभर्मि ॥

हे कलशा! ही मंगलकर्मे आपण पूर्ण करूया—हे कुरुश्रवण, तू जो दानरूप संपत्ती देतोस. हे मघवन्, तुझे दानच स्थिर असो; आणि हा सोमही—जो मी हृदयात धारण करीतो (त्यासाठीही).