Sukta 12

Mantra 1

यो जात एव प्रथमो मनस्वान्देवो देवान्क्रतुना पर्यभूषत् । यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः ॥

Aquel que, nacido de inmediato como el primero, dios de mente luminosa, abarcó a los dioses por su voluntad y poder de acción; por cuya fuerza Cielo y Tierra se estremecieron — por la grandeza de su poder heroico: él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 2

यः पृथिवीं व्यथमानामदृंहद्यः पर्वतान्प्रकुपिताँ अरम्णात् । यो अन्तरिक्षं विममे वरीयो यो द्यामस्तभ्नात्स जनास इन्द्रः ॥

Aquel que hizo firme la Tierra temblorosa, que aquietó las montañas agitadas; que midió más ampliamente el espacio intermedio, que apuntaló el Cielo — él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 3

यो हत्वाहिमरिणात्सप्त सिन्धून्यो गा उदाजदपधा वलस्य । यो अश्मनोरन्तरग्निं जजान संवृक्समत्सु स जनास इन्द्रः ॥

Aquel que, tras matar a la Serpiente, liberó los siete ríos; que hizo subir los Rayos‑vacas ocultos por Vala; que en los combates engendró el Fuego entre las dos piedras — él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 4

येनेमा विश्वा च्यवना कृतानि यो दासं वर्णमधरं गुहाकः । श्वघ्नीव यो जिगीवाँल्लक्षमाददर्यः पुष्टानि स जनास इन्द्रः ॥

Aquel por quien se cumplieron todos estos derribamientos; que hizo inferior el poder del Dāsa, oculto en la cueva; que, como matador de perro, vencedor, tomó la señal‑botín, y el Ārya ganó los sustentos — él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 5

यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् । सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः ॥

Por él preguntan: «¿Dónde está?» — el terrible; e incluso dicen de él: «No existe». Sin embargo él, el Ārya, como un jugador que despoja las ganancias, mengua los sustentos del adversario. Poned en él vuestra fe: él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 6

यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः । युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः ॥

Aquel que impulsa al quebrantado y al débil; aquel que es auxilio del sacerdote cantor que se afana; aquel que, con las piedras de prensar uncidas, es el protector —de hermosos labios— del Soma exprimido: él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 7

यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः । यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः ॥

De quien son los caballos en toda dirección, de quien las vacas (los rayos), de quien las aldeas (las huestes de poderes), de quien todos los carros; quien engendró al Sol y quien engendró a la Aurora; quien es el guía de las Aguas: él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 8

यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवर उभया अमित्राः । समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः ॥

A aquel a quien las dos potencias resonantes, en su choque, invocan — las de arriba y las de abajo, ambas enemigas; aun subidas al mismo carro, lo llaman de modos distintos: él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 9

यस्मान्न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते । यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः ॥

Sin quien los hombres no vencen; a quien, cuando combaten, llaman en auxilio; quien se ha vuelto la medida y el patrón de todo; quien hace caer incluso al «inconmovible» — él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 10

यः शश्वतो मह्येनो दधानानमन्यमानाञ्छर्वा जघान । यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः ॥

Quien con sus dardos abatió a los que desde siempre persisten en gran culpa y en su propio capricho; quien no cede al desafiante violento el terreno de la victoria; quien es el matador del Dasyu — él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 11

यः शम्बरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत् । ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः ॥

Quien rastreó a Śambara, que moraba en las montañas, durante cuarenta otoños; quien mató a la serpiente henchida de fuerza — a Dānu, tendida en ocultamiento — él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 12

यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मानवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् । यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः ॥

Él, de siete rayos, el Toro poderoso, soltó los siete ríos para que corrieran; él, de brazo de vajra, abatió a Rauhiṇa cuando ascendía al cielo: él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 13

द्यावा चिदस्मै पृथिवी नमेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते । यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः ॥

Ante él se inclinan incluso el Cielo y la Tierra; de su ímpetu de fuerza temen incluso las montañas. Él es el bebedor de Soma, firmemente asentado, de brazo de vajra, con el vajra en la mano: él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 14

यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती । यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः ॥

Él que protege al que prensa el Soma, que protege al que cuece la ofrenda, que protege al cantor, que con su auxilio protege también al que se domina; cuyo acrecentamiento es el Brahman, la Palabra sagrada inspirada, cuyo es el Soma, cuya es esta plenitud: él, oh pueblos, es Indra.

Mantra 15

यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः । वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम ॥

Al que prensa el soma y al que prepara (el sacrificio), aun entonces tú traes la plenitud de fuerza, la ganancia (vāja); en verdad, tú eres el Veraz. Siempre te somos queridos, oh Indra; ojalá nosotros, ricos en poder heroico, hablemos en la asamblea (vidatha) de los que buscan.