Sukta 12

Mantra 1

यो जात एव प्रथमो मनस्वान्देवो देवान्क्रतुना पर्यभूषत् । यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः ॥

ജനിച്ച ഉടനെ തന്നെ ആദ്യനായ—മനസ്വിയും തേജസ്വിയും ആയ ദേവൻ—ക്രതു (സങ്കൽപ-കർമ്മശക്തി) കൊണ്ടു ദേവന്മാരെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയവൻ; അവന്റെ ശുഷ്മത്തിൽ ദ്യാവാ-പൃഥിവി വിറച്ചു—നൃമ്ണത്തിന്റെ മഹത്ത്വത്താൽ: ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 2

यः पृथिवीं व्यथमानामदृंहद्यः पर्वतान्प्रकुपिताँ अरम्णात् । यो अन्तरिक्षं विममे वरीयो यो द्यामस्तभ्नात्स जनास इन्द्रः ॥

വിറച്ചിരുന്ന പൃഥിവിയെ ദൃഢമാക്കിയവൻ, കലങ്ങിയ പർവതങ്ങളെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയവൻ; അന്തരിക്ഷത്തെ കൂടുതൽ വിശാലമായി അളന്നവൻ, ദ്യൗവിനെ താങ്ങി നിർത്തിയവൻ—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 3

यो हत्वाहिमरिणात्सप्त सिन्धून्यो गा उदाजदपधा वलस्य । यो अश्मनोरन्तरग्निं जजान संवृक्समत्सु स जनास इन्द्रः ॥

അഹി (വൃത്ര) സർപ്പത്തെ വധിച്ച് ഏഴ് സിന്ധുക്കളെ മോചിപ്പിച്ചവൻ; വലന്റെ ഗുഹയിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന ഗാവുകൾ (കിരണങ്ങൾ) മേലോട്ടു തള്ളിപ്പുറത്താക്കിയവൻ; ഏറ്റുമുട്ടലുകളിൽ രണ്ടു കല്ലുകളുടെ ഇടയിൽ അഗ്നിയെ ജനിപ്പിച്ചവൻ—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 4

येनेमा विश्वा च्यवना कृतानि यो दासं वर्णमधरं गुहाकः । श्वघ्नीव यो जिगीवाँल्लक्षमाददर्यः पुष्टानि स जनास इन्द्रः ॥

ആരാൽ ഈ എല്ലാ ച്യവനങ്ങൾ (ഇളക്കിമാറ്റലുകൾ) നടന്നു തീർന്നുവോ; ഗുഹയിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന ദാസ-വർണ്ണത്തെ അധര (താഴ്ന്ന) നിലയിലാക്കിയവൻ; ശ്വഘ്നിയെപ്പോലെ—വിജയിയായി—ലക്ഷ്യം/ചിഹ്നം (പുരസ്കാരം) പിടിച്ചെടുത്തവൻ, ആര്യന് പുഷ്ടികൾ (പോഷണങ്ങൾ) ജയിപ്പിച്ചവൻ—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 5

यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् । सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः ॥

ആ ഭയങ്കരനെക്കുറിച്ച് അവർ ചോദിക്കുന്നു—‘അവൻ എവിടെയാണ്?’—അവനെക്കുറിച്ച് ‘അവൻ ഇല്ല’ എന്നും പറയുന്നു. എങ്കിലും അവൻ, ആര്യൻ, ചൂതാട്ടക്കാരൻ ജയലാഭം കവർന്നെടുക്കുന്നതുപോലെ, വൈരിയുടെ പുഷ്ടികളെ ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നു. അവനിൽ ശ്രദ്ധ സ്ഥാപിക്കുവിൻ: ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 6

यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः । युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः ॥

ഭംഗപ്പെട്ടവനെയും (രധ്ര) ദുർബലനെയും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവൻ; പരിശ്രമിക്കുന്ന കീരേ—ഗായക-യാജകൻ—ന്റെ സഹായകൻ; യുക്തഗ്രാവൺ (കെട്ടിയ പിഷണക്കല്ലുകൾ) സഹിതം, സുഷിപ്ര (സുന്ദര-ഓഷ്ഠൻ) ആയി, പിഴിഞ്ഞ സോമം (സുതസോമ) കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നവൻ—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ ഇന്ദ്രനാണ്.

Mantra 7

यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः । यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः ॥

എല്ലാ ദിക്കുകളിലും അശ്വങ്ങൾ അവന്റേതായവൻ; ഗാവഃ (കിരണങ്ങൾ) അവന്റേതായവൻ; ഗ്രാമാഃ (ശക്തിസമൂഹങ്ങൾ) അവന്റേതായവൻ; എല്ലാ രഥങ്ങളും അവന്റേതായവൻ; സൂര്യനെയും ഉഷസ്സിനെയും ജനിപ്പിച്ചവൻ; അപാം നേതാ—ജലങ്ങളുടെ നേതാവ്—ആയവൻ—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ ഇന്ദ്രനാണ്.

Mantra 8

यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवर उभया अमित्राः । समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः ॥

സംഘർഷത്തിൽ രണ്ടു ഗർജ്ജിക്കുന്ന ശക്തികൾ (ക്രന്ദസീ) അവനെ വിളിക്കുന്നു—മുകളിലെയും താഴെയെയും, ഇരുവിധ ശത്രുബലങ്ങളും; ഒരേ രഥത്തിൽ കയറിയിരിക്കുന്നിട്ടും അവർ അവനെ വ്യത്യസ്തവിധത്തിൽ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ ഇന്ദ്രനാണ്.

Mantra 9

यस्मान्न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते । यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः ॥

ആരില്ലാതെ മനുഷ്യർ വിജയം നേടുന്നില്ല; പോരാട്ടത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവർ സഹായത്തിനായി ആരെയാണോ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നത്; സർവ്വവിശ്വത്തിന്റെ അളവും മാനദണ്ഡവും ആയി മാറിയവൻ; ‘അചലൻ’ എന്നു കരുതപ്പെടുന്നവരെയും വീഴ്ത്തുന്നവൻ—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ ഇന്ദ്രനാണ്.

Mantra 10

यः शश्वतो मह्येनो दधानानमन्यमानाञ्छर्वा जघान । यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः ॥

മഹാപാപത്തിൽ ദീർഘകാലം പിടിവാശിയായി നിലകൊണ്ട് സ്വേച്ഛാധിപതികളായവരെ തന്റെ ആയുധങ്ങളാൽ തകർത്തവൻ; ഉഗ്രമായി വെല്ലുവിളിക്കുന്നവന് വിജയഭൂമി ഒരിക്കലും വിട്ടുകൊടുക്കാത്തവൻ; ദസ്യുവിന്റെ ഹന്താവായവൻ—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ ഇന്ദ്രനാണ്.

Mantra 11

यः शम्बरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत् । ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः ॥

പർവതങ്ങളിൽ വസിച്ചിരുന്ന ശംബരനെ നാല്പതു ശരദൃതുക്കളോളം പിന്തുടർന്ന് കണ്ടെത്തിയവൻ; ശക്തിയാൽ വീർപ്പുമുട്ടിയ അഹിയെ വധിച്ചവൻ—ഒളിഞ്ഞുകിടന്ന ദാനുവിനെ, ശയനസ്ഥനായി—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ ഇന്ദ്രനാണ്.

Mantra 12

यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मानवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् । यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः ॥

ഏഴു കിരണങ്ങളുള്ള, മഹാബലവാനായ വൃഷഭൻ, ഒഴുകുവാൻ ഏഴു സിന്ധുക്കളെ (നദികളെ) മോചിപ്പിച്ചവൻ; വജ്രബാഹുവായി, സ്വർഗത്തിലേക്ക് കയറിവരുന്ന റൗഹിണനെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തിയവൻ—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 13

द्यावा चिदस्मै पृथिवी नमेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते । यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः ॥

അവനോട് ദ്യാവയും പൃഥിവിയും പോലും നമിക്കുന്നു; അവന്റെ ശുഷ്മത്തിൽ നിന്ന് പർവതങ്ങളും ഭയപ്പെടുന്നു. സോമപാ, നിചിതൻ, വജ്രബാഹു, വജ്രഹസ്തൻ—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 14

यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती । यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः ॥

സോമസവനം ചെയ്യുന്നവനെ കാക്കുന്നവൻ, പചിക്കുന്നവനെ കാക്കുന്നവൻ, ശംസിക്കുന്ന (സ്തുതിക്കുന്ന)വനെ കാക്കുന്നവൻ, തന്റെ ഊതിയാൽ ആത്മസംയമത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുന്നവനെയും കാക്കുന്നവൻ; ആരുടേതാണ് ബ്രഹ്മ (പ്രേരിത വാക്ക്) വർധനം, ആരുടേതാണ് സോമം, ആരുടേതാണ് ഈ രാധഃ (സമൃദ്ധി)—ഹേ ജനങ്ങളേ, അവൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 15

यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः । वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम ॥

സോമം പിഴിഞ്ഞും യജ്ഞത്തിൽ പാകം ചെയ്‌തും ചെയ്യുന്നവന് നീ—even അപ്പോഴും—ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണത (വാജ) എത്തിക്കുന്നു; തീർച്ചയായും നീ സത്യൻ, സത്യസ്വരൂപൻ. ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും നിനക്കു പ്രിയരാണ്; ഞങ്ങൾ സുവീരർ (വീരശക്തിയിൽ സമൃദ്ധർ) ആയി, വിദഥ (യജ്ഞസഭ)യിൽ വാക്കുയർത്തട്ടെ.