Sukta 12

Mantra 1

यो जात एव प्रथमो मनस्वान्देवो देवान्क्रतुना पर्यभूषत् । यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः ॥

যি জন্মতেই প্ৰথম, মনস্বী দীপ্তিমান দেৱ, নিজৰ ক্ৰতু-বলে দেৱসকলক চাৰিওফালে আৱৰি ধৰিলে; যাৰ শুষ্মাৰ পৰা দ্যৌ আৰু পৃথিৱী কঁপিবলৈ ধৰিলে—নৃম্ণৰ মহিমাৰে মহান: হে জনসকল, সেয়াই ইন্দ্ৰ।

Mantra 2

यः पृथिवीं व्यथमानामदृंहद्यः पर्वतान्प्रकुपिताँ अरम्णात् । यो अन्तरिक्षं विममे वरीयो यो द्यामस्तभ्नात्स जनास इन्द्रः ॥

যি কঁপনি ধৰা পৃথিৱীক দৃঢ় কৰিলে, অস্থিৰ পৰ্বতসমূহক স্থিৰ কৰিলে; যি অন্তৰিক্ষক অধিক বিস্তাৰে মাপিলে, যি দ্যৌক ঠেকাই থিয় কৰালে—হে জনসকল, সেয়াই ইন্দ্ৰ।

Mantra 3

यो हत्वाहिमरिणात्सप्त सिन्धून्यो गा उदाजदपधा वलस्य । यो अश्मनोरन्तरग्निं जजान संवृक्समत्सु स जनास इन्द्रः ॥

যিজনে সৰ্প (অহি) বধ কৰি সাতখন সিন্ধু-নদীক মুক্ত কৰিলে; যিজনে বলৰ গুহাত লুকাই থোৱা ৰশ্মি-গাভীসমূহক ওপৰলৈ উজাই আনিলে; যিজনে সংঘৰ্ষ-সমৰত দুটা শিলাৰ মাজত অগ্নিক জন্ম দিলে—হে জনসকল, সেইজনেই ইন্দ্ৰ।

Mantra 4

येनेमा विश्वा च्यवना कृतानि यो दासं वर्णमधरं गुहाकः । श्वघ्नीव यो जिगीवाँल्लक्षमाददर्यः पुष्टानि स जनास इन्द्रः ॥

যিজনে এই সকলো স্থানচ্যুতি-কীৰ্তি সম্পন্ন কৰিলে; যিজনে গুহাত লুকাই থকা দাস-শক্তিক নীচ কৰি দিলে; যিজনে কুকুৰ-বধকৰ দৰে বিজয়ী হৈ লক্ষ-চিহ্ন/পুৰস্কাৰ কঢ়িয়াই নিলে, আৰু আৰ্যই পুষ্টি-সমৃদ্ধি লাভ কৰিলে—হে জনসকল, সেইজনেই ইন্দ্ৰ।

Mantra 5

यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् । सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः ॥

যাক লৈ সিহঁতে সোধে—‘ক’ত আছে তেওঁ?’—সেই ভয়ংকৰজনক; আৰু কিছুমানে ক’য়ো—‘এইজন নাই’ বুলি। তথাপি তেওঁ, আৰ্য, জুৱাৰীৰ দৰে বৈৰীৰ পুষ্টি-সমৃদ্ধি ক্ষয় কৰে (জয়-ধন কেঢ়ি লয়)। তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস স্থাপন কৰা—হে জনসকল, সেইজনেই ইন্দ্ৰ।

Mantra 6

यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः । युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः ॥

যি ভগ্ন আৰু কৃশজনক প্ৰেৰণা দিয়া, যি সাধনাৰত গায়ক-ঋষিৰ সহায়ক; যি যোজিত গ্ৰাৱণ (সোম-পেষণ-পাথৰ) সহিত সুত সোমৰ ৰক্ষক—সু-শিপ্ৰ (সুন্দৰ ওঁঠযুক্ত)—সেইজন, হে জনাসকল, ইন্দ্ৰ।

Mantra 7

यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः । यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः ॥

যাৰ অশ্বসমূহ সকলো দিশত, যাৰ গাভো (ৰশ্মি), যাৰ গ্ৰামসমূহ (শক্তিৰ সমূহ), যাৰ সকলো ৰথ; যি সূৰ্যক জন্ম দিলে আৰু যি উষাকো জন্ম দিলে; যি আপাম নেতা (জলসমূহৰ নেতা)—সেইজন, হে জনাসকল, ইন্দ্ৰ।

Mantra 8

यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवर उभया अमित्राः । समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः ॥

যাক সংঘৰ্ষত ক্ৰন্দসী (দুই গর্জনশীল শক্তি) আহ্বান কৰে—উচ্চ আৰু নিম্ন, উভয় অমিত্ৰ শক্তি; একে ৰথত উঠিও (একেটা মানৱ-যন্ত্ৰত) নানাভাৱে তাকেই ডাকে—সেইজন, হে জনাসকল, ইন্দ্ৰ।

Mantra 9

यस्मान्न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते । यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः ॥

যাঁৰ অবিহনে মানুহে বিজয় নাপায়; যাঁক যুদ্ধ-সংঘৰ্ষত সহায়ৰ বাবে আহ্বান কৰে; যি সমগ্ৰ বিশ্বৰ প্ৰমাণ আৰু মানদণ্ড হৈ উঠিছে; যি ‘অচ্যুত’কো চ্যুত কৰায়—হে জনসকল, সেইজনেই ইন্দ্ৰ।

Mantra 10

यः शश्वतो मह्येनो दधानानमन्यमानाञ्छर्वा जघान । यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः ॥

যি দীৰ্ঘকাল ধৰি মহাপাপত স্থিত, আত্ম-ইচ্ছাত উন্মত্ত লোকসকলক নিজৰ শৰত আঘাত কৰি নিপাত কৰিলে; যি হিংস্ৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীক বিজয়ৰ ভূমি একো নেদিয়ে; যি দস্যুৰ সংহাৰক—হে জনসকল, সেইজনেই ইন্দ্ৰ।

Mantra 11

यः शम्बरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत् । ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः ॥

যি পৰ্বতসমূহত বাস কৰা শম্বৰক চল্লিশটা শৰৎকাল ধৰি অনুসৰণ কৰি বিচাৰি উলিয়ালে; যি বলত উচ্ছ্বসিত হৈ উঠা অহিক বধ কৰিলে—গোপনে শুই থকা দানুকো—হে জনসকল, সেইজনেই ইন্দ্ৰ।

Mantra 12

यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मानवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् । यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः ॥

যি সাত-ৰশ্মিযুক্ত, তীব্ৰ-শক্তিমান বৃষভ, স্ৰোতস্বিনী হ’বলৈ সাতখন সিন্ধু (নদী) মুক্ত কৰিলে; যি বজ্ৰবাহু দ্যামলৈ আৰোহণ কৰা ৰৌহিণক আঘাত কৰি পতিত কৰিলে—হে জনাসকল, সেইজনেই ইন্দ্ৰ।

Mantra 13

द्यावा चिदस्मै पृथिवी नमेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते । यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः ॥

তেওঁৰ আগত দ্যৌ আৰু পৃথিৱীও নমে; তেওঁৰ শুষ্ম (উদ্দাম বেগ)ৰ পৰা পৰ্বতসমূহো ভয় কৰে। যি সোমপা, সুপ্ৰতিষ্ঠিত, বজ্ৰবাহু, বজ্ৰহস্ত—হে জনাসকল, সেইজনেই ইন্দ্ৰ।

Mantra 14

यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती । यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः ॥

যি সোম-চেপা জনক ৰক্ষা কৰে, যি হৱি ৰান্ধা জনক ৰক্ষা কৰে, যি স্তোত্ৰ-উচ্চাৰণকাৰীক ৰক্ষা কৰে, আৰু নিজৰ সহায়ে সংযম-সাধককো ৰক্ষা কৰে; যাৰ বৃদ্ধি ব্ৰহ্ম (প্ৰেৰিত বাণী), যাৰ সোম, যাৰ এই ৰাধঃ (সমৃদ্ধি/দান)—হে জনাসকল, সেইজনেই ইন্দ্ৰ।

Mantra 15

यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः । वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम ॥

যি সু-সোম পিষে আৰু আহাৰ ৰান্ধে, তাক তুমি—ইয়াতো—বল-সমৃদ্ধি (বাজ) দান কৰাঁ; নিশ্চয় তুমি সত্য, বাস্তৱ-স্বরূপ। হে ইন্দ্ৰ, আমি সদায় তোমাৰ প্ৰিয়; বীৰ-শক্তিত সমৃদ্ধ হৈ আমি বিদথত (সভা-যজ্ঞত) বাক্য উচ্চাৰণ কৰোঁ।