Sukta 59

Mantra 1

प्र वः स्पळक्रन्त्सुविताय दावनेऽर्चा दिवे प्र पृथिव्या ऋतं भरे । उक्षन्ते अश्वान्तरुषन्त आ रजोऽनु स्वं भानुं श्रथयन्ते अर्णवैः ॥

Vorwärts seid ihr gesprungen — zum heilsamen Gang und zum Geben; ich bringe den Gesang zu Himmel und Erde und trage das Ṛta, die rechte Ordnung. Eure Rosse schwellen von Kraft; sie stürmen durch die lichten Räume und lösen entlang ihres eigenen Glanzes die ozeanischen Fluten.

Mantra 2

अमादेषां भियसा भूमिरेजति नौर्न पूर्णा क्षरति व्यथिर्यती । दूरेदृशो ये चितयन्त एमभिरन्तर्महे विदथे येतिरे नरः ॥

Schon durch ihr Erscheinen, durch die Scheu vor ihnen, erbebt die Erde; wie ein voll beladenes Schiff ergießt sich die wankende Bewegung und läuft über. Weitsichtig sind diese Helden, die durch ihre Anstürme wahrnehmen; sie treten ein in die große Versammlung (vidatha), wo die Wahrheit sich gründet.

Mantra 3

गवामिव श्रियसे शृङ्गमुत्तमं सूर्यो न चक्षू रजसो विसर्जने । अत्या इव सुभ्वश्चारवः स्थन मर्या इव श्रियसे चेतथा नरः ॥

Wie das höchste Horn der leuchtenden Herden, wie das Auge der Sonne beim Entlassen der Räume der Welt — so nehmt ihr euren Stand: strahlend, schön dahinfahrend, gleich schnellen Rossen; wie junge Krieger erwacht ihr zur Herrlichkeit, o Männer (Maruts).

Mantra 4

को वो महान्ति महतामुदश्नवत्कस्काव्या मरुतः को ह पौंस्या । यूयं ह भूमिं किरणं न रेजथ प्र यद्भरध्वे सुविताय दावने ॥

Wer von euch erreicht die großen Taten der Großen, o Maruts — wer die seherische Eingebung, wer die männliche Kraft? Denn ihr lasst die Erde erbeben wie ein streuender Strahl, wenn ihr euch vorwärts tragt zum guten Geleit, zum Geben.

Mantra 5

अश्वा इवेदरुषासः सबन्धवः शूरा इव प्रयुधः प्रोत युयुधुः । मर्या इव सुवृधो वावृधुर्नरः सूर्यस्य चक्षुः प्र मिनन्ति वृष्टिभिः ॥

Wie rötliche Rosse, wahrlich, als Verwandte zusammengebunden, wie Helden zum Ansturm gerüstet drängen sie vor und kämpfen; wie junge Krieger, gut wachsend, erstarken die Männer — und mit ihren Regen verdunkeln sie das Auge der Sonne.

Mantra 6

ते अज्येष्ठा अकनिष्ठास उद्भिदोऽमध्यमासो महसा वि वावृधुः । सुजातासो जनुषा पृश्निमातरो दिवो मर्या आ नो अच्छा जिगातन ॥

Sie sind ohne Ältesten und ohne Jüngsten, hervorbrechend, ohne Mitte; durch ihre Größe haben sie sich weithin ausgebreitet. Wohlgeboren von Geburt, Söhne der Pṛśni, Jünglinge des Himmels — kommt zu uns her, auf unseren Ruf.

Mantra 7

वयो न ये श्रेणीः पप्तुरोजसान्तान्दिवो बृहतः सानुनस्परि । अश्वास एषामुभये यथा विदुः प्र पर्वतस्य नभनूँरचुच्यवुः ॥

Wie Vögel im geordneten Flug sind sie mit ihrer Kraft um die Enden des gewaltigen Himmelsrückens dahingeschossen. Ihre Rosse kennen beide Wege, wie sie es wissen; voran haben sie die Wolkenmassen vom Berge losgerüttelt.

Mantra 8

मिमातु द्यौरदितिर्वीतये नः सं दानुचित्रा उषसो यतन्ताम् । आचुच्यवुर्दिव्यं कोशमेत ऋषे रुद्रस्य मरुतो गृणानाः ॥

Möge der Himmel und Aditi uns zum Genießen zuteilen; mögen die vielspendenden Morgenröten gemeinsam sich mühen. Diese Maruts des Rudra, vom ṛṣi besungen, haben den göttlichen Schatzkasten gelöst und herangebracht.