Sukta 5

Mantra 1

प्रत्यग्निरुषसश्चेकितानोऽबोधि विप्रः पदवीः कवीनाम् । पृथुपाजा देवयद्भिः समिद्धोऽप द्वारा तमसो वह्निरावः ॥

উষাৰ মুখামুখি হৈ সচেতন হোৱা অগ্নি জাগ্ৰত হৈছে—বিপ্ৰ, কবিসকলৰ পথ-প্ৰদৰ্শক। বিস্তৃত শক্তিসম্পন্ন, দেব-অন্বেষীসকলৰ দ্বাৰা প্ৰজ্বলিত, বাহ্নি (বহনকাৰী) অন্ধকাৰৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিলে।

Mantra 2

प्रेद्वग्निर्वावृधे स्तोमेभिर्गीर्भिः स्तोतॄणां नमस्य उक्थैः । पूर्वीॠतस्य संदृशश्चकानः सं दूतो अद्यौदुषसो विरोके ॥

অগ্ৰি নিশ্চয় আগবাঢ়িছে—স্তোত্ৰে, গীতে, আৰু স্তোতাসকলৰ নমস্কাৰ-উক্তিত। ঋতৰ প্ৰাচীন দৰ্শনসমূহত আনন্দিত হৈ, দূতজন আজি উষাৰ বিস্তৃত আলোক-প্ৰকাশত একেলগে দীপ্তিমান হৈ উঠিল।

Mantra 3

अधाय्यग्निर्मानुषीषु विक्ष्वपां गर्भो मित्र ऋतेन साधन् । आ हर्यतो यजतः सान्वस्थादभूदु विप्रो हव्यो मतीनाम् ॥

তেতিয়া অগ্নি মানৱ কুলসমূহৰ মাজত স্থাপিত হ’ল—আপসকলৰ গৰ্ভ, মিত্ৰ, ঋতেৰে সিদ্ধি সাধনকাৰী। সোণালী (দীপ্ত) পূজ্যজন শিখৰত উঠি থিয় হ’ল; তেওঁ ঋষিসদৃশ প্ৰেৰিত, আমাৰ মনৰ হব্য-যোগ্য শক্তি হ’ল।

Mantra 4

मित्रो अग्निर्भवति यत्समिद्धो मित्रो होता वरुणो जातवेदाः । मित्रो अध्वर्युरिषिरो दमूना मित्रः सिन्धूनामुत पर्वतानाम् ॥

যেতিয়া অগ্নি প্ৰজ্বলিত হয়, তেতিয়া তেওঁ মিত্ৰ হয়; হোতা ৰূপে মিত্ৰ, জাতৱেদা ৰূপে বৰুণ। অধ্বৰ্যু ৰূপে মিত্ৰ—দ্ৰুত, গৃহস্বামী; নদীসমূহৰো আৰু পৰ্বতসমূহৰো মিত্ৰ।

Mantra 5

पाति प्रियं रिपो अग्रं पदं वेः पाति यह्वश्चरणं सूर्यस्य । पाति नाभा सप्तशीर्षाणमग्निः पाति देवानामुपमादमृष्वः ॥

প্ৰিয়টোক ৰিপুৰ আঘাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে, বীৰ্যৱান ‘ৱে’ৰ অগ্ৰস্থান-পদকো পাতে; যহ্ব—মহাশক্তিমান—সূৰ্যৰ চলন-পথো ৰক্ষা কৰে। অগ্নিয়ে নাভি, সপ্তশীৰ্ষ শক্তিক পাতে; ঋষ্ব—উচ্চ—দেৱসকলৰ উপমাদ (অৰ্ঘ্য-হৱিষত অন্তৰঙ্গ আনন্দ) ৰক্ষা কৰে।

Mantra 6

ऋभुश्चक्र ईड्यं चारु नाम विश्वानि देवो वयुनानि विद्वान् । ससस्य चर्म घृतवत्पदं वेस्तदिदग्नी रक्षत्यप्रयुच्छन् ॥

ঋভুৱে আৰাধ্য, মনোহৰ নাম গঢ়িলে—সেই দেৱ, যি সকলো বিধান-কাৰ্য (ৱয়ুনা) জানে। সসে (বৃষভ)ৰ চর্ম ‘ৱে’ৰ বাবে ঘৃতসমৃদ্ধ পদ-স্থান কৰিলে; সেইটোক অগ্নিয়ে নিশ্চলভাৱে, অক্লান্তে ৰক্ষা কৰে।

Mantra 7

आ योनिमग्निर्घृतवन्तमस्थात्पृथुप्रगाणमुशन्तमुशानः । दीद्यानः शुचिॠष्वः पावकः पुनःपुनर्मातरा नव्यसी कः ॥

অগ্নিয়ে ঘৃতসমৃদ্ধ যোনিত স্থিতি ল’লে; প্ৰশস্ত অগ্ৰগানত বিস্তৃত, ইচ্ছুক আৰু নিজেই ইচ্ছাৰ জ্বলা। দীপ্ত, শুচি, ঋষ্ব, পাৱক—সেই অগ্নিয়ে পুনঃপুনঃ দুয়ো মাতৃক নৱীন কৰি তোলে; তাক কোনে মাপিব পাৰে?

Mantra 8

सद्यो जात ओषधीभिर्ववक्षे यदी वर्धन्ति प्रस्वो घृतेन । आप इव प्रवता शुम्भमाना उरुष्यदग्निः पित्रोरुपस्थे ॥

সদ্যোজাত অগ্নি ঔষধিসকলৰ শক্তিৰে তৎক্ষণাৎ বৃদ্ধি পায়; যেতিয়া সিহঁতে ঘৃতৰ দীপ্তিৰে তাৰ আগবঢ়া স্ফীতি বঢ়াই তোলে। ঢাল বগাই বৈ যোৱা পানীৰ দৰে নিজকে শোভিত কৰি, অগ্নি দুয়ো পিতৃ-মাতৃৰ কোলাত বিস্তাৰিত হৈ ৰক্ষা কৰে।

Mantra 9

उदु ष्टुतः समिधा यह्वो अद्यौद्वर्ष्मन्दिवो अधि नाभा पृथिव्याः । मित्रो अग्निरीड्यो मातरिश्वा दूतो वक्षद्यजथाय देवान् ॥

সমিধাৰ দ্বাৰা স্তুত হৈ আজি এই যহ্ব অগ্নি ওপৰলৈ জ্বলি উঠিল—দ্যৌৰ উচ্চতাত, পৃথিৱীৰ নাভিত। মিত্ৰস্বৰূপ, ইড্য অগ্নি—মাতৰিশ্বা, দূত—যজ্ঞাৰ্থে দেৱতাসকলক বহন কৰি আনিব।

Mantra 10

उदस्तम्भीत्समिधा नाकमृष्वोऽग्निर्भवन्नुत्तमो रोचनानाम् । यदी भृगुभ्यः परि मातरिश्वा गुहा सन्तं हव्यवाहं समीधे ॥

সমিধাৰ দ্বাৰা তেওঁ আকাশক ঠেক দি স্থিৰ কৰিলে; ঋষ্ব অগ্নি দীপ্তিমান লোকসমূহৰ ভিতৰত উত্তমতম হৈ উঠিল। যেতিয়া মাতৰিশ্বাই ভৃগুসকলৰ বাবে গুহাত গোপনে থকা হব্যবাহ অগ্নিক জ্বলাই তুলিলে।

Mantra 11

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

হে অগ্নি, আহ্বানকাৰীৰ বাবে ইळা—বহুকাৰ্য-সমৃদ্ধ—সাধন কৰ; গোৰ (গাভীৰ) সনিঃ, অৰ্থাৎ জ্ঞান-ৰশ্মিৰ চিৰস্থায়ী লাভ দান কৰ। আমাৰ বাবে পুত্ৰ, সন্তান, বলৱান বংশধৰ হওক। হে অগ্নি, সেইয়াই আমাৰ প্ৰতি তোমাৰ সুমতি হওক।