Sukta 5

Mantra 1

प्रत्यग्निरुषसश्चेकितानोऽबोधि विप्रः पदवीः कवीनाम् । पृथुपाजा देवयद्भिः समिद्धोऽप द्वारा तमसो वह्निरावः ॥

உஷஸை நோக்கி, விழிப்புணர்வடைந்து அக்னி எழுந்தான்—விப்ரன், கவிகளின் பாதையை அறிந்தவன். பரந்த வலிமையுடன், தெய்வத்தை நாடுவோரால் எரியூட்டப்பட்ட அந்த வஹ்னி, இருளின் கதவுகளைத் திறந்தான்.

Mantra 2

प्रेद्वग्निर्वावृधे स्तोमेभिर्गीर्भिः स्तोतॄणां नमस्य उक्थैः । पूर्वीॠतस्य संदृशश्चकानः सं दूतो अद्यौदुषसो विरोके ॥

உண்மையாகவே அக்னி ஸ்தோத்திரங்களாலும், பாடல்களாலும், ஸ்தோதர்களின் நமஸ்காரமிகு உக்தங்களாலும் வளர்ந்தான். ṛta-வின் பழம்பெரும் தரிசனங்களில் மகிழ்ந்து, தூதன் (அக்னி) உஷஸின் விரிந்த ஒளிவெளியில் ஒன்றாகப் பிரகாசித்தான்.

Mantra 3

अधाय्यग्निर्मानुषीषु विक्ष्वपां गर्भो मित्र ऋतेन साधन् । आ हर्यतो यजतः सान्वस्थादभूदु विप्रो हव्यो मतीनाम् ॥

அப்போது அக்னி மனிதக் குலங்களிடையே நிறுவப்பட்டான்—ஆபः (நீர்) எனும் ஜலங்களின் கருவாக, ṛta-வால் சாதிப்பவன் மித்ரனாக. பொன்னொளி (தீப்த) வணங்கத்தக்கவனாக, அவன் உச்சியில் நின்றான்; அவன் விப்ரனானான்—எங்கள் மதிகளின் ஹவ்ய (அர்ப்பணத்தக்க) வல்லமையாக.

Mantra 4

मित्रो अग्निर्भवति यत्समिद्धो मित्रो होता वरुणो जातवेदाः । मित्रो अध्वर्युरिषिरो दमूना मित्रः सिन्धूनामुत पर्वतानाम् ॥

அக்னி எரியூட்டப்படும்போது அவன் மித்ரனாகிறான்; ஹோத்ராக அவன் மித்ரன், ஜாதவேதஸாக வருணன். அத்வர்யுவாக அவன் மித்ரன்—விரைவானவன், இல்லத்தலைவன்; நதிகளுக்கும் மித்ரன், மலைகளுக்கும் மித்ரன்.

Mantra 5

पाति प्रियं रिपो अग्रं पदं वेः पाति यह्वश्चरणं सूर्यस्य । पाति नाभा सप्तशीर्षाणमग्निः पाति देवानामुपमादमृष्वः ॥

அவன் தாக்குபவரிடமிருந்து பிரியமான, முதன்மையான பதம் (இடம்) காக்கிறான்; யஹ்வன் (மிக வலிமைமிக்கவன்) சூரியனின் நடைப்பாதையையும் காக்கிறான். அக்னி நாபி—ஸப்தஶீர்ஷ (ஏழுத் தலை சக்தி)—யைக் காக்கிறான்; உயர்ந்தவன் (ருஷ்வ) தேவர்களின் உபமாத (அருகிய ஆனந்தம், யாகரசம்) யைக் காக்கிறான்.

Mantra 6

ऋभुश्चक्र ईड्यं चारु नाम विश्वानि देवो वयुनानि विद्वान् । ससस्य चर्म घृतवत्पदं वेस्तदिदग्नी रक्षत्यप्रयुच्छन् ॥

ரிபு வணங்கத்தக்க, அழகிய நாமத்தை உருவாக்கினான்—அனைத்து வயுன (செயல்முறைகள்/திறன்கள்) அறிந்த தேவன் அவன். வேனனுக்காக காளையின் தோலைச் செய்தான்—க்ஹ்ருதம் நிறைந்த பதம் (ஒளிமிகு இனிமை நிறைந்த இடம்); அதையே அக்னி தவறாது, இடையறாது காக்கிறான்.

Mantra 7

आ योनिमग्निर्घृतवन्तमस्थात्पृथुप्रगाणमुशन्तमुशानः । दीद्यानः शुचिॠष्वः पावकः पुनःपुनर्मातरा नव्यसी कः ॥

அக்னி க்ஹ்ருதம் நிறைந்த யோனி (கரு/கர்ப்பம்) யில் வந்து நிலை கொண்டான்; அகன்ற முன்னோடி-பாடலுடன், அவன் விரும்புகிறான்; அவனே விருப்பமுடைய ஜ்வாலை. ஒளிரும், தூய, உயர்ந்த, பாவகன்—அவன் மீண்டும் மீண்டும் இரு மாதர்களையும் எப்போதும் புதிதாக்குகிறான்; அதை யார் அளக்க முடியும்?

Mantra 8

सद्यो जात ओषधीभिर्ववक्षे यदी वर्धन्ति प्रस्वो घृतेन । आप इव प्रवता शुम्भमाना उरुष्यदग्निः पित्रोरुपस्थे ॥

சத்யோஜாதனாகிய அக்னி, ஓஷதிகளின் வலிமையால் உடனே வளர்கிறான்; அவை நெய்யின் ஒளியால் அவனுடைய முன்னேற்றப் பெருக்கத்தை உயர்த்தும் போது. சரிவில் ஓடும் நீர்கள் தம்மை அலங்கரிப்பதுபோல், அக்னி இரு பெற்றோரின் (த்யௌஸ்–பிருதிவீ) மடியில் விரிந்து காத்தருள்கிறான்.

Mantra 9

उदु ष्टुतः समिधा यह्वो अद्यौद्वर्ष्मन्दिवो अधि नाभा पृथिव्याः । मित्रो अग्निरीड्यो मातरिश्वा दूतो वक्षद्यजथाय देवान् ॥

சமிதால் புகழப்பட்ட இந்த யஹ்வன் (வேகமிகு) இன்று மேலே எழுந்து எரிகிறான்—வானின் உச்சியில், பூமியின் நாபியில். நண்பனாகிய, வணங்கத்தக்க அக்னி—மாதரிஷ்வன் என்ற தூதன்—யாக அர்ப்பணத்திற்காக தேவர்களை ஏற்றிச் செல்கிறான்.

Mantra 10

उदस्तम्भीत्समिधा नाकमृष्वोऽग्निर्भवन्नुत्तमो रोचनानाम् । यदी भृगुभ्यः परि मातरिश्वा गुहा सन्तं हव्यवाहं समीधे ॥

சமிதால் அவன் வானத்தைத் தாங்கித் தூணிட்டதுபோல் செய்தான்; உயர்ந்த அக்னி, ஒளிமிகு உலகங்களுள் உச்சமானவனானான். ப்ருகுக்களுக்காக மாதரிஷ்வன், குகையில் மறைந்திருந்த ஹவ்யவாஹன் (ஆஹுதி-வாகன்) ஐத் தீப்பற்றச் செய்தபோது.

Mantra 11

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

ஓ அக்னியே, உன்னை அழைப்பவனுக்காக இளா (இடா)வை நிறைவேற்றுவாயாக—பல செயல்களில் செழுமையுடையவளாகவும், ‘கோ’ (காவः) எனப்படும்—அறிவின் கதிர்களின்—நிலையான ஆதாயமாகவும். எங்களுக்கு புத்ரன், தனயன், வலிமைமிக்க சந்ததி உண்டாக; ஓ அக்னியே, அதுவே எங்கள்மேல் உன் சுமதி ஆகட்டும்.