Sukta 6

Mantra 1

प्र कारवो मनना वच्यमाना देवद्रीचीं नयत देवयन्तः । दक्षिणावाड्वाजिनी प्राच्येति हविर्भरन्त्यग्नये घृताची ॥

আগবাঢ়া, হে গায়কসকল—মননে ভাব গঢ়ি, বাক্য গঠন কৰি; দেব-অভিমুখে তাক নেয়া, হে দেব-অন্বেষীসকল। দক্ষিণাৱাট্ বাজিনী শক্তি পূৰ্বমুখে গতি কৰে, ঘৃত-উজ্জ্বল পথধাৰী হৈ অগ্নিৰ বাবে হৱিঃ বহন কৰে।

Mantra 2

आ रोदसी अपृणा जायमान उत प्र रिक्था अध नु प्रयज्यो । दिवश्चिदग्ने महिना पृथिव्या वच्यन्तां ते वह्नयः सप्तजिह्वाः ॥

জন্মতেই তুমি দুই ৰোদসী পূৰ্ণ কৰিলা; আৰু উত্তৰাধিকাৰলৈ আগবাঢ়িলা—এতিয়া যজ্ঞকাৰ্যৰ অগ্ৰণী হৈ। হে অগ্নি, দ্যৌ আৰু পৃথিৱীৰো ওপৰত তোমাৰ মহিমাৰে, তোমাৰ বাহকসকল—সপ্তজিহ্বা শক্তিসমূহ—কাৰ্যত প্ৰবৃত্ত হ’বলৈ উচ্চাৰিত হওক।

Mantra 3

द्यौश्च त्वा पृथिवी यज्ञियासो नि होतारं सादयन्ते दमाय । यदी विशो मानुषीर्देवयन्तीः प्रयस्वतीरीळते शुक्रमर्चिः ॥

দ্যৌ আৰু পৃথিৱী—যজ্ঞযোগ্য—গৃহত তোমাক হোতা ৰূপে বহুৱাই থয়; যেতিয়া দেব-অন্বেষী মানৱ জনসমূহ, হৱ্য-সমৃদ্ধ, তোমাৰ উজ্জ্বল অর্চিঃক আৰাধনা কৰে।

Mantra 4

महान्त्सधस्थे ध्रुव आ निषत्तोऽन्तर्द्यावा माहिने हर्यमाणः । आस्क्रे सपत्नी अजरे अमृक्ते सबर्दुघे उरुगायस्य धेनू ॥

মহান, সধস্থে দৃঢ়—দুই দ্যৌৰ অন্তৰত স্থাপিত; মহাশক্তিৰে গতি কৰে। উৰুগায়ৰ সেই দুটা ধেনু—অজৰ, অমৃক্ত, সপত্নীহীন—একে লগে দুগ্ধধাৰা উজাৰে।

Mantra 5

व्रता ते अग्ने महतो महानि तव क्रत्वा रोदसी आ ततन्थ । त्वं दूतो अभवो जायमानस्त्वं नेता वृषभ चर्षणीनाम् ॥

অগ্নি, তোমাৰ ব্ৰতসমূহ মহান—অতি মহান; তোমাৰ ক্রতুৰে তুমি ৰোদসী দুয়োখন বিস্তাৰ কৰিলা। জন্মতেই তুমি দূত হ’লা; হে বৃষভ, তুমি চর্ষণীনাম্—মানৱ কুলসমূহৰ নেতা।

Mantra 6

ऋतस्य वा केशिना योग्याभिर्घृतस्नुवा रोहिता धुरि धिष्व । अथा वह देवान्देव विश्वान्त्स्वध्वरा कृणुहि जातवेदः ॥

ঋতৰ যোগ্য বন্ধনসমূহেৰে ঘৃত-স্নুত, দুটা ৰোহিত (ৰঙা) অশ্বক দণ্ডত (ধুৰিত) জুৰি দে। তাৰ পাছত, হে দেৱ জাতবেদস্, সকলো দেৱতাক বহন কৰি আন; আমাৰ স্বধ্বৰ যজ্ঞ-পথক সুপথ, অবিচ্ছিন্ন যাত্ৰা কৰি দে।

Mantra 7

दिवश्चिदा ते रुचयन्त रोका उषो विभातीरनु भासि पूर्वीः । अपो यदग्न उशधग्वनेषु होतुर्मन्द्रस्य पनयन्त देवाः ॥

দিবসৰ দীপ্ত লোকসমূহো তোমাৰ বাবে জ্বলি উঠে; হে উষা, তুমি বহু পূৰ্ব-প্ৰভাত দীপ্তিৰে অনুসৰি প্ৰকাশ পাওঁ। যেতিয়া, হে অগ্নি, বনসমূহত জলসমূহ জাগ্ৰত হয়, তেতিয়া হোতাৰ মন্দ্ৰ অগ্নিশিখাৰ আনন্দত দেৱতাসকল প্ৰীত হয়।

Mantra 8

उरौ वा ये अन्तरिक्षे मदन्ति दिवो वा ये रोचने सन्ति देवाः । ऊमा वा ये सुहवासो यजत्रा आयेमिरे रथ्यो अग्ने अश्वाः ॥

বিস্তৃত অন্তৰিক্ষত যিসকল আনন্দ কৰে, অথবা দিৱসৰ দীপ্ত ৰোচনত যিসকল দেৱতা বাস কৰে—সেই যজ্য, সুহৱ (সহজে আহ্বানযোগ্য) শক্তিসমূহৰ বাবে, হে অগ্নি, ৰথৰ অশ্বসমূহ জুৱাত আহি লাগিল, যজ্ঞ-যাত্ৰাৰ বাবে প্ৰস্তুত।

Mantra 9

ऐभिरग्ने सरथं याह्यर्वाङ्नानारथं वा विभवो ह्यश्वाः । पत्नीवतस्त्रिंशतं त्रीँश्च देवाननुष्वधमा वह मादयस्व ॥

এইসকলৰ সৈতে, হে অগ্নি, একে ৰথত সমন্বয়ে ইয়ালৈ আহা—অথবা বহু ৰথেৰে; কিয়নো তোমাৰ অশ্বসমূহ বহুবিধ শক্তিসম্পন্ন। পত্নীসমেত ত্ৰিশত আৰু তিন—এই দেৱসকলক, নিজ নিজ বিধি-আনন্দ অনুসাৰে, ইয়ালৈ বহন কৰি আন; আৰু পূৰ্ণ আহুতিত আনন্দিত হোৱা।

Mantra 10

स होता यस्य रोदसी चिदुर्वी यज्ञंयज्ञमभि वृधे गृणीतः । प्राची अध्वरेव तस्थतुः सुमेके ऋतावरी ऋतजातस्य सत्ये ॥

সেইজন হোতা, যাক প্ৰতি প্ৰতিটো যজ্ঞত গীত-স্তুতিয়ে বিস্তৃত দ্যৌ-প্ৰিথিৱীও বৃদ্ধি কৰে। অধ্বৰত দুটা অগ্ৰসৰ স্তম্ভৰ দৰে সিহঁতে থিয় হয়—সুন্দৰ যুগল, ঋতৰ ৰক্ষক—ঋতজাতৰ সত্যত প্রতিষ্ঠিত।

Mantra 11

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

হে অগ্নি, আহ্বানকাৰীৰ বাবে ইळা—বহুবিধ সামৰ্থ্যসমৃদ্ধ—সাধন কৰা; গোৰ স্থায়ী লাভ, আলোকৰ চিৰস্থায়ী প্ৰাপ্তি দিয়া। আমাৰ বাবে পুত্ৰ হওক, বাঢ়ি উঠা সন্তান, জীৱনৰ সংঘাতে বিজয়ী। হে অগ্নি, সেই তোমাৰ সুমতি আমাৰ ভিতৰত স্থিত হওক।