Sukta 5

Mantra 1

प्रत्यग्निरुषसश्चेकितानोऽबोधि विप्रः पदवीः कवीनाम् । पृथुपाजा देवयद्भिः समिद्धोऽप द्वारा तमसो वह्निरावः ॥

ഉഷസ്സിനെ അഭിമുഖീകരിച്ച് ബോധം നേടിയ അഗ്നി ഉണർന്നിരിക്കുന്നു—വിപ്രൻ, കവികളുടെ പഥം കണ്ടെത്തുന്നവൻ. ദേവത്തെ തേടുന്നവരാൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ട, വിശാലബലമുള്ള ആ വഹ്നി അന്ധകാരത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തുറന്നിരിക്കുന്നു.

Mantra 2

प्रेद्वग्निर्वावृधे स्तोमेभिर्गीर्भिः स्तोतॄणां नमस्य उक्थैः । पूर्वीॠतस्य संदृशश्चकानः सं दूतो अद्यौदुषसो विरोके ॥

നിശ്ചയമായും അഗ്നി സ്തോമങ്ങളാലും ഗീർഭികളാലും, സ്തോതാക്കളുടെ നമസ്കാരയുക്തമായ ഉക്ഥങ്ങളാലും വളർന്നു. ഋതത്തിന്റെ പുരാതന ദർശനങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ദൂതൻ, ഉഷസ്സിന്റെ വിശാല പ്രകാശ-വിരോകത്തിൽ ഒരുമിച്ച് ദീപ്തനായി തെളിഞ്ഞു.

Mantra 3

अधाय्यग्निर्मानुषीषु विक्ष्वपां गर्भो मित्र ऋतेन साधन् । आ हर्यतो यजतः सान्वस्थादभूदु विप्रो हव्यो मतीनाम् ॥

അപ്പോൾ അഗ്നി മനുഷ്യകുലങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനായി—അപാം ഗർഭം, ഋതംകൊണ്ട് സിദ്ധി വരുത്തുന്ന മിത്രൻ. ഹരിത-സുവർണ തേജസ്സുള്ള, യജ്യനായവൻ ശിഖരത്തിൽ നിലകൊണ്ടു; അവൻ വിപ്രനായി, നമ്മുടെ മതികളുടെ ഹവ്യ—അർപ്പണയോഗ്യമായ ശക്തിയായി മാറി.

Mantra 4

मित्रो अग्निर्भवति यत्समिद्धो मित्रो होता वरुणो जातवेदाः । मित्रो अध्वर्युरिषिरो दमूना मित्रः सिन्धूनामुत पर्वतानाम् ॥

അഗ്നി സമിദ്ധനായാൽ അവൻ മിത്രനാകുന്നു; ഹോതൃ രൂപത്തിൽ മിത്രൻ, ജാതവേദസ് രൂപത്തിൽ വരുണൻ. അധ്വര്യു രൂപത്തിലും അവൻ മിത്രൻ—വേഗവാൻ, ദമൂനാ (ഗൃഹാധിപതി); സിന്ധുക്കളുടെ മിത്രനും പർവ്വതങ്ങളുടെയും മിത്രനും.

Mantra 5

पाति प्रियं रिपो अग्रं पदं वेः पाति यह्वश्चरणं सूर्यस्य । पाति नाभा सप्तशीर्षाणमग्निः पाति देवानामुपमादमृष्वः ॥

അവൻ പ്രിയത്തെയും, ആക്രമകനിൽ (രിപുവിൽ) നിന്ന് അഗ്രമായ പദത്തെയും കാക്കുന്നു; യഹ്വ—മഹാബലവാൻ—സൂര്യന്റെ ചരണം/മാർഗ്ഗം കാക്കുന്നു. അഗ്നി നാഭിയെയും, സപ്തശീർഷ (ഏഴുതല) ശക്തിയെയും കാക്കുന്നു; ഉന്നതൻ (ഋഷ്വ) ദേവന്മാരുടെ ഉപമാദ—അന്തരംഗ ആനന്ദം/യജ്ഞരസം—കാക്കുന്നു.

Mantra 6

ऋभुश्चक्र ईड्यं चारु नाम विश्वानि देवो वयुनानि विद्वान् । ससस्य चर्म घृतवत्पदं वेस्तदिदग्नी रक्षत्यप्रयुच्छन् ॥

ഋഭു ആരാധ്യമായ മനോഹര നാമം നിർമ്മിച്ചു—എല്ലാ ദേവവയുനങ്ങൾ (വിധികൾ/പ്രവർത്തനങ്ങൾ) അറിയുന്ന ദേവൻ. അവൻ വേനയ്ക്കായി വൃഷഭത്തിന്റെ ചർമ്മം, ഘൃതവത്—ഘൃതസമൃദ്ധവും തേജസ്സുമുള്ള—പദം ഉണ്ടാക്കി; അതിനെ തന്നേ അഗ്നി അപ്രയുച്ഛൻ—അവിരതമായി—കാക്കുന്നു.

Mantra 7

आ योनिमग्निर्घृतवन्तमस्थात्पृथुप्रगाणमुशन्तमुशानः । दीद्यानः शुचिॠष्वः पावकः पुनःपुनर्मातरा नव्यसी कः ॥

അഗ്നി ഘൃതവത്—ഘൃതസമൃദ്ധമായ തേജസ്സുള്ള—യോനിയിൽ നിലകൊണ്ടു; പൃഥുപ്രഗാണ—വിശാലമായ അഗ്രഗാനം—ഉള്ളവൻ, ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും താനേ ആഗ്രഹരൂപ ജ്വാലയും. ദീപ്തൻ, ശുചി, ഋഷ്വ, പാവക—ശുദ്ധികർത്താവ്—അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും രണ്ടു മാതാക്കളെ (ദ്യൗ-പൃഥിവീ) എപ്പോഴും പുതുതാക്കുന്നു; അതിനെ ആരാണ് അളക്കുക?

Mantra 8

सद्यो जात ओषधीभिर्ववक्षे यदी वर्धन्ति प्रस्वो घृतेन । आप इव प्रवता शुम्भमाना उरुष्यदग्निः पित्रोरुपस्थे ॥

സദ്യോ ജനിച്ച അഗ്നി ഔഷധികളുടെ ശക്തിയാൽ ഉടൻ വളരുന്നു; അവ അവന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള വളർച്ചയെ ഘൃതത്തിന്റെ തേജസ്സാൽ പോഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ. ചരിവിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങൾ തങ്ങളെ അലങ്കരിക്കുന്നതുപോലെ, ഇരുപിതാക്കളായ (ദ്യാവ്–പൃഥിവി) മടിയിൽ അഗ്നി വ്യാപിച്ചു കാവൽ നിൽക്കുന്നു.

Mantra 9

उदु ष्टुतः समिधा यह्वो अद्यौद्वर्ष्मन्दिवो अधि नाभा पृथिव्याः । मित्रो अग्निरीड्यो मातरिश्वा दूतो वक्षद्यजथाय देवान् ॥

സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്, സമിധയോടുകൂടെ ഈ യഹ്വൻ (ഉത്സാഹി) ഇന്ന് മേലോട്ടു ജ്വലിച്ചു—ദ്യാവിന്റെ ഉയരത്തിൽ, പൃഥിവിയുടെ നാഭിയിൽ. മിത്രസ്വരൂപനും ഈഡ്യനും (ആരാധ്യനും) ആയ അഗ്നി—മാതരിശ്വൻ, ദൂതൻ—യജ്ഞാർപ്പണത്തിനായി ദേവന്മാരെ വഹിച്ചു കൊണ്ടുവരും.

Mantra 10

उदस्तम्भीत्समिधा नाकमृष्वोऽग्निर्भवन्नुत्तमो रोचनानाम् । यदी भृगुभ्यः परि मातरिश्वा गुहा सन्तं हव्यवाहं समीधे ॥

സമിധയാൽ അവൻ നാകം (ആകാശം) താങ്ങി നിർത്തി; ഉയർന്ന അഗ്നി പ്രകാശമയ ലോകങ്ങളിൽ പരമോന്നതനായി. ഭൃഗുക്കൾക്കായി മാതരിശ്വൻ ഗുഹയിൽ രഹസ്യമായി ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ഹവ്യവാഹനെ (ഹവിഷ്‌വാഹകൻ) ജ്വലിപ്പിച്ചപ്പോൾ.

Mantra 11

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഹവനം ചെയ്യുന്നവനുവേണ്ടി പുരുദംസം (അനേകം കര്‍മ്മങ്ങളാല്‍ സമൃദ്ധമായ) ഇളാ—ഗോവിന്റെ (കിരണ-ജ്ഞാനത്തിന്റെ) ശാശ്വതലാഭം—സാധിപ്പിക്കണമേ. ഞങ്ങള്‍ക്കു പുത്രനും സന്താനവും ബലവാനായ വംശജനുമുണ്ടാകട്ടെ; ഹേ അഗ്നേ, അതേ നിന്റെ സുമതി ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ.