Sukta 71

Mantra 1

बृहस्पते प्रथमं वाचो अग्रं यत्प्रैरत नामधेयं दधानाः । यदेषां श्रेष्ठं यदरिप्रमासीत्प्रेणा तदेषां निहितं गुहाविः ॥

O Brihaspati, nang unang nilikha nila ang unahan ng Pananalita, na nagtatag ng Ngalan, kung ano noon ang pinakamahusag, kung ano ang walang kapintasan, sa pamamagitan ng impluso ng kaluluwa: iyon ay nagtago sa yungib at naging lantad.

Mantra 2

सक्तुमिव तितउना पुनन्तो यत्र धीरा मनसा वाचमक्रत । अत्रा सखायः सख्यानि जानते भद्रैषां लक्ष्मीर्निहिताधि वाचि ॥

Tulad ng mga tao na nagsasala ng harina gamit ang sibayan, gayon nila nililinis ang kanilang pananalita: kung saan ang mga matatag sa pananaw, sa pamamagitan ng isip, binuo ang Salita. Doon ang mga kasama ay nakikilala ang mga ugnayan ng pagkakasama; isang mapagpalang ginhawa sa kanila ay nakatago sa loob ng Salita.

Mantra 3

यज्ञेन वाचः पदवीयमायन्तामन्वविन्दन्नृषिषु प्रविष्टाम् । तामाभृत्या व्यदधुः पुरुत्रा तां सप्त रेभा अभि सं नवन्ते ॥

Sa pamamagitan ng yajna sila naglakbay sa landas ng Salita; sila nakahanap sa kanya, pumasok sa mga propeta. Inilabas siya, itinatag siya sa maraming direksyon; sa Salitang iyon ang pitong inspiradong umaawit ay magkasalong yumuyuko sa pagsang-ayon.

Mantra 4

उत त्वः पश्यन्न ददर्श वाचमुत त्वः शृण्वन्न शृणोत्येनाम् । उतो त्वस्मै तन्वं वि सस्रे जायेव पत्य उशती सुवासाः ॥

At isa, bagaman nakakakita, hindi nakikita ang Salita; at isa, bagaman nakakarinig, hindi tunay na naririnig siya. Ngunit sa iba ibinubunyag niya ang kanyang katawan, tulad ng isang asawa, na masigasig at marikit, sa kanyang asawa.

Mantra 5

उत त्वं सख्ये स्थिरपीतमाहुर्नैनं हिन्वन्त्यपि वाजिनेषु । अधेन्वा चरति माययैष वाचं शुश्रुवाँ अफलामपुष्पाम् ॥

At ikaw, matatag na nakatayo sa tunay na pagkakasama, sabi nila, walang makapagpapatakbo sa iyo, kahit sa mga malalakas. Ngunit ito ay gumagalaw sa ilusyon: siya ay nakarinig ng Salita, ngunit ito ay walang bunga, walang bulaklak.

Mantra 6

यस्तित्याज सचिविदं सखायं न तस्य वाच्यपि भागो अस्ति । यदीं शृणोत्यलकं शृणोति नहि प्रवेद सुकृतस्य पन्थाम् ॥

Siya na nagpabaya sa kasama na nakakaalam ng tamang gawain, para sa kanya ay walang bahagi kahit sa Salita. Bagaman siya ay nakakarinig, siya ay nakikinig lamang sa kung ano ang walang laman; hindi niya tunay na nakikilala ang landas ng mabuting gawain.

Mantra 7

अक्षण्वन्तः कर्णवन्तः सखायो मनोजवेष्वसमा बभूवुः । आदघ्नास उपकक्षास उ त्वे ह्रदा इव स्नात्वा उ त्वे ददृश्रे ॥

Mga kasama na may mga mata, mga kasama na may mga tainga ay naging hindi pantay sa mabilis na kilos ng isip. Ang iba ay hanggang tuhod lamang, ang iba ay hanggang kili-kili; ngunit ang iba, tulad ng mga lawa pagkatapos maligo, nagniningning sa iyo, na naging malinaw.

Mantra 8

हृदा तष्टेषु मनसो जवेषु यद्ब्राह्मणाः संयजन्ते सखायः । अत्राह त्वं वि जहुर्वेद्याभिरोहब्रह्माणो वि चरन्त्यु त्वे ॥

Kapag, sa mabilis na kilos ng isip na hinubog ng puso, ang mga brahmin, mga kasama, nag-aalay magkasama, kung gayon dito talaga ikaw ay naiwan ng mga nakakaalam; ang mga panginoon ng pagdadala ng banal na pananalita ay malayang gumagalaw sa iyo.

Mantra 9

इमे ये नार्वाङ्न परश्चरन्ति न ब्राह्मणासो न सुतेकरासः । त एते वाचमभिपद्य पापया सिरीस्तन्त्रं तन्वते अप्रजज्ञयः ॥

Ang mga ito na hindi gumagalaw pasulong ni lumalampas pa, hindi tunay na tagapagdala ng brahman ni tagapaglikha ng piniga na Soma, lumalapit sa Salita sa isang masamang paraan; hindi nakakaalam, kanilang iniunat ang isang manipis na habi, isang baog na paghabi.

Mantra 10

सर्वे नन्दन्ति यशसागतेन सभासाहेन सख्या सखायः । किल्बिषस्पृत्पितुषणिर्ह्येषामरं हितो भवति वाजिनाय ॥

Ang lahat ng mga kasama ay nagagalak sa pagkakaibigan ng isa na dumarating na may kaluwalhatian, isang mananakop sa kapulungan. Para sa kanila siya ay isang tagapaglinis ng kasalanan, isang tagapagkaloob ng pagkain; siya ay nararapat na inilagay para sa kasaganaan ng lakas.

Mantra 11

ऋचां त्वः पोषमास्ते पुपुष्वान्गायत्रं त्वो गायति शक्वरीषु । ब्रह्मा त्वो वदति जातविद्यां यज्ञस्य मात्रां वि मिमीत उ त्वः ॥

Ang tagapag-alaga ng mga ṛc-taludtod ay nakaupo sa iyo, lumalago; ang gāyatra ay umaawit sa iyo sa gitna ng mga sukat ng śakvarī. Ang brahmā-pari ay nagsasalita sa iyo ng kaalaman ng mga kapanganakan, at kanyang inilalagay ang mga sukat ng yajña, hinihiwalay ang mga ito nang wasto.