
Sukta 10.2
Ang himalang ito ay tumatawag kay Agni bilang pinakabata at pinakakayahang Hotṛ na nakakaalam ng ṛtu (tamang panahon) at kayang tamaang 'itakda' ang mga diyos sa kanilang tamang ayos sa sakripisyo. Hinihiling kay Agni na pakainin ang mga diyos, itama ang mga pagkukulang ng tao sa mga utos ng diyos, at magningning sa loob ng mga sumasamba, na nakakaalam pati ng landas ng mga ninuno (pitṛyāṇa) at ginagabayan ang rito tungo sa maliwanag na tagumpay.
Mantra 1
पिप्रीहि देवाँ उशतो यविष्ठ विद्वाँ ऋतूँॠतुपते यजेह । ये दैव्या ऋत्विजस्तेभिरग्ने त्वं होतॄणामस्यायजिष्ठः ॥
Punan at pakanin mo ang mga diyos na nagnanais, O pinakabata; na nakakaalam ng mga panahon, O panginoon ng tamang oras, mag-alay ka rito. Sa mga opisyal na galing sa diyos, O Agni, ikaw ang pinaka-angkop sa mga Hotr para sa handog na ito.
Mantra 2
वेषि होत्रमुत पोत्रं जनानां मन्धातासि द्रविणोदा ऋतावा । स्वाहा वयं कृणवामा हवींषि देवो देवान्यजत्वग्निरर्हन् ॥
Ipinapanaganap mo ang tungkulin ng Hotr at pati na rin ng Potr para sa mga tao; ikaw ang mapangarapin na iisip, ang nagkakaloob ng sagana, ang tagapag-ingat ng rta. Sa svaha ay binubuo namin ang mga handog; ang diyos na si Agni, na karapat-dapat, ay mag-alay sa mga diyos.
Mantra 3
आ देवानामपि पन्थामगन्म यच्छक्नवाम तदनु प्रवोळ्हुम् । अग्निर्विद्वान्त्स यजात्सेदु होता सो अध्वरान्त्स ऋतून्कल्पयाति ॥
Nakarating kami sa landas ng mga diyos, hanggang sa kaya nating sundan at daloyin ito. Si Agni, na nakakaalam, ay dapat mag-alay; siya nga ang Hotr, siya ang nagpapakatao sa mga rito at sa mga tamang panahon.
Mantra 4
यद्वो वयं प्रमिनाम व्रतानि विदुषां देवा अविदुष्टरासः । अग्निष्टद्विश्वमा पृणाति विद्वान्येभिर्देवाँ ऋतुभिः कल्पयाति ॥
Kung binabawasan namin ang inyong mga batas, O mga diyos, palibhasa'y higit na mangmang kaysa sa mga marurunod, si Agni, na nakakaalam, ay nagpupuno sa lahat ng iyon. Sa pamamagitan ng mga tamang panahon na ito, kanyang inaayos ang mga diyos sa kanilang wastong ayos.
Mantra 5
यत्पाकत्रा मनसा दीनदक्षा न यज्ञस्य मन्वते मर्त्यासः । अग्निष्टद्धोता क्रतुविद्विजानन्यजिष्ठो देवाँ ऋतुशो यजाति ॥
Kapag ang mga mortal, na bata pa sa isip at mahina sa kakayahan, ay hindi tunay na nauunawaan ang sakripisyo, si Agni bilang Hotṛ, na nakakaalam ng intensyon, na nauunawaan ito nang malinaw, na pinakamagaling sa pag-aalay, ay nag-aalay sa mga diyos ayon sa tamang kaayusan.
Mantra 6
विश्वेषां ह्यध्वराणामनीकं चित्रं केतुं जनिता त्वा जजान । स आ यजस्व नृवतीरनु क्षा स्पार्हा इषः क्षुमतीर्विश्वजन्याः ॥
Sapagkat sa lahat ng mga rito, ang manlilikha ay nagluwal sa iyo bilang maliwanag na mukha, na kamangha-manghang bandila. Kaya't mag-alay ka, na sumusunod sa mga lupaing sagana sa mga tao, at makamtan ang kanais-nais na mga pagtutulak, ang mga nagpapakain na kasaganaan, na ipinanganak para sa lahat.
Mantra 7
यं त्वा द्यावापृथिवी यं त्वापस्त्वष्टा यं त्वा सुजनिमा जजान । पन्थामनु प्रविद्वान्पितृयाणं द्युमदग्ने समिधानो वि भाहि ॥
O Agni, na ipinanganak ng Langit at Lupa, na hinubog ng mga Tubig at ni Tvaṣṭṛ, na nilikha ng kapangyarihan ng isang maligayang kapanganakan, na nakakaalam ng landas na tumutungo sa daan ng mga Ninuno, magningning ka, na sinisindihan, na may maningning na liwanag sa amin.
Agni is urged to nourish the gods and to sacrifice here as the youngest, season-knowing lord of right timings.
Agni is affirmed as the most fitting Hotṛ, working with divine officiants and arranging the gods through the proper ṛtus.
A pivotal admission of human inadequacy—if ordinances are diminished through ignorance, Agni the knower completes and restores the whole by right order.
Agni’s cosmic births are recalled, and he is asked to blaze within, knowing the ancestral path (pitṛyāṇa) and granting luminous radiance to the worshippers.
ṛtupate (lord of ṛtu/right timing)
यद्वो वयं प्रमिनाम व्रतानि विदुषां देवा अविदुष्टरासः । अग्निष्टद्विश्वमा पृणाति विद्वान्येभिर्देवाँ ऋतुभिः कल्पयाति ॥pitṛyāṇam (the path of the Fathers)
It asks Agni to conduct the sacrifice with perfect timing and order, to nourish the gods, and to correct any mistakes humans make in observing sacred rules.
Because he is seen as the knower and lord of ṛtu—right seasons and right ritual timing—so he can place the gods and offerings correctly within the rite.
It means “the path of the Fathers,” the ancestral way or route associated with the departed and tradition; the hymn asks Agni, who knows that path, to shine within and guide the worshipper.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.